"ไม่ต้องหรอก ที่นี่เรามีคนทำความสะอาดอยู่แล้ว"

ซูข่านรีบโบกมือปฏิเสธ

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ปกติเซียวเอ๋อก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว ให้เธอมาช่วยงานอะไรเล็กน้อยก็ได้"

หญิงชราพูดด้วยรอยยิ้ม

"เพราะว่าคุณได้ช่วยเหลือพวกเราไว้มาก อย่างน้อยก็ให้เซียวเอ๋อช่วยตอบแทนคุณบ้างเถอะ"

"เฮ้อ"

ซูข่านรู้สึกปวดขมับขึ้นมาทันที หญิงชราถึงกับพูดคำเองออกมาเองถ้าเขาปฏิเสธต้องมองว่าเป็นมารร้ายแน่ๆ

"งั้นพวกเราไม่รบกวนคุณแล้วค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ"

หญิงชราบอกลาทันทีโดยไม่รอคำตอบของซูข่าน ซูข่านเองก็ไม่รู้จะทำยังไงเลยเดินไปส่งพวกเขาทั้งสามที่หน้าบ้าน

เมื่อมองดูหญิงชรากับเด็กทั้งสองที่เดินจากไป ซูข่านก็ส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้แล้วกลับเข้าไปในบ้าน

ใน 2-3 วันต่อมาแน่นอนว่าชูเซียวเอ๋อได้มาที่บ้านของซูข่านทุกครั้งที่เธอว่าง เธอได้ช่วยทำความสะอาดบ้านบ้างเล็กน้อย

แต่เสี่ยวผิงเองก็ทำความสะอาดไว้อยู่แล้ว คือมันสะอาดอยู่แล้วแต่ก็ยังทำความสะอาดอีก

เสี่ยวผิงนั้นชอบชูเซียวเอ๋อมาก เธอรู้สึกเหมือนกับว่ามองตัวเองเมื่อตอนเป็นเด็กอยู่

ซูข่านได้ให้เสี่ยวผิงทำอาหารเผื่อชูเซียวเอ๋อด้วย เธอดูผอมเหมือนกับชูเฟิงที่เขาเพิ่งเจอช่วงแรกๆเหมือนกัน ช่วงนี้เป็นช่วงที่กำลังโตของเด็กๆแต่พวกเขาทั้งสองกลับดูผอมแห้ง

ซูข่านเห็นแบบนั้นจึงอยากให้ชูเซียวเอ่อได้กินอิ่มท้องเหมือนกับเด็กคนอื่นบ้าง

ไม่กี่วันต่อมาร่างกายของชูเซียวเอ๋อก็เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าจิตใจของเธอก็ดีขึ้นมาเช่นเดียวกัน สีหน้าของชูเซียวเอ๋อสดใสผิดจากวันแรกลิบลับ

มีอยู่วันหนึ่งจางเฉียงก็ได้เปิดประตูเข้ามาอย่างเร่งรีบ

"พี่สามครับ"

เขารีบวิ่งมาหาซูข่านที่นั่งอยู่อย่างรวดเร็ว

"หมดแล้วครับ พัดลมของพี่กั๋วเฉียงขายดีมากๆเลยครับ"

เมื่อได้ยินจางเฉียงพูด ซูข่านก็ตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าพัดลมที่ผลิตมาจากโรงงานของลู่กั๋วเฉียงจะขายหมดแล้ว

รู้ไหมว่าพัดลมของลู่กั๋วเฉียงได้มาถึงหนานจิงประมาณ 10 วันแล้ว การขายหมดภายใน 10 วัน ฟังดูไม่ได้เลวร้ายอะไร

"พี่สามสุดยอดไปเลยครับ"

จางเฉียงยกนิ้วโป้งให้กับซูข่าน

"ตอนนี้ขายไปได้กี่ตัวแล้ว?"

ซูข่านกลอกตามองบนอย่างช่วยไม่ได้

จางเฉียงยิ้มกว้างทันทีและพูด

"พี่สามครับผมเพิ่งนับเมื่อสักครู่นี้เอง ขายได้เกือบหมดแล้วครับ"

"พัดลมที่วางขายบนซุปเปอร์มาร์เก็ตคาร์ฟูร์ขายดีมากเลยครับ ในเวลา 10 วันที่ผ่านพัดลมที่ขายของในคาร์ฟูร์หมดเกลี้ยงตลอดเลยครับ"

"เยอะมาก"

ซูข่านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยที่ได้ยิน เขาไม่คิดว่ายอดขายพัดลมในคาร์ฟูร์จะสูงขนาดนี้ ตอนแรกเขาคิดว่าขายได้สัก 500 เครื่องใน 10 วันก็ดีแล้ว มันเยอะกว่าที่เขาคำนวนไว้อีก

ถ้าเป็นในอนาตตจะไม่แปลกใจเลยแต่นี้มันอยู่ในยุคนี้ไง ยอดขายนั้นน่าทึ่งมาก

"ใช่ครับพี่สาม เยอะมาก ยอดขายของที่หนานจิงเยอะกว่าที่อื่นเลยครับ"

จางเฉียงพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"แล้วที่อื่นยอดขายเป็นยังไงบ้าง?"

ซูข่านยิ้มที่มุมปากหลังรู้ว่าพัดลมของเขาขายออกหมด

จางเฉียงได้ตอบช้าๆ

"โดยรวมแล้วตอนยอดขายทั้งหมด 9,323 ตัวครับ"

"เกือบทุกที่ตอนนี้ไม่มีพัดลมอยู่แล้วครับ เศษที่เหลือก็อยู่ระหว่างขนส่งไปตามที่ต่างๆอยู่"

ซูข่านได้ยินก็ประหลาดใจขึ้นไปอีก เขาไม่คิดเลยว่ายอดขายพัดลมจะตกวันละ 900 ตัวเลย

เผลอๆถ้ามีพัดลมเพียงพอสำหรับที่ละที่ บางทีอาจจะขายได้มากกว่า 900 ตัวก็ได้ ถ้าเพิ่มปริมาณการผลิตพัดลมอาจจะขายได้วันละ 1,000 ตัวด้วยซ้ำ

เป็นยอดขายที่น่าทึ่งมาก

"ตอนนี้พัดลมที่เหลือในสต็อกก็เริ่มนำออกมาขายแล้วครับ ทันทีที่วางในคาร์ฟูร์ก็จะถูกซื้อทันทีเลย คนในหนานจิงต้องการพัดลมของพี่สามอย่างมากเลยครับ และก็ภาคกลางก็ต้องการมากเช่นกัน"

จางเฉียงพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

ซูข่านพยักหน้า เขารู้ว่าอากาศในภาคกลางของจีนตอนนี้จะเริ่มสูงกว่าทางเหนือแล้ว ความต้องการของที่นั่นก็ย่อมมากตาม

พัดลมไฟฟ้าที่ซูข่านออกแบบนั้นมีขนาดเล็ก มันเบาและเคลื่อนย้ายสะดวกมาก

ไม่ว่าจะเป็นห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องกินข้าว ไม่ว่าจะห้องอะไรการซื้อพัดลมตัวเดียวก็สามารถตอบโจทย์ได้หมด มันสะดวกในการเคลื่อนย้ายสุดๆ และราคาของมันก็ไม่ได้แพงอะไรเลย

ตราบใดที่ใช้เงินเพียงเล็กน้อยแก้ปัญหา ปัญหาอากาศร้อนก็ถูกแก้ไขได้อย่างง่ายดาย เงินจำนวนเพียงแค่นี้แลกกับความเย็นสบายในตลอดฤดูร้อนเป็นอะไรที่คุ้มสุดๆ

ซูข่านถามกับจางเฉียงต่อ

"นายโทรบอกลู่กั๋วเฉียงรึยัง?"

"โทรแล้วครับ"

จางเฉียงพยักหน้า

"เมื่อไม่กี่วันก่อนที่พัดลมจะหมด ผมก็ได้โทรหาพี่กั๋วเฉียงทันที พี่กั๋วเฉียงบอกมีพัดลมล็อตใหม่อีก 20,000 ตัวที่เสร็จพอดีครับ"

"น่าจะมาถึงหนานจิงในอีก 2-3 วันข้างหน้าครับ ทันทีที่มาถึงผมจะรีบกระจายสินค้าให้เร็วที่สุด"

"ดีมาก"

ซูข่านชมจางเฉียง

"นายคาดการณ์สินค้าล่วงหน้าก่อนที่สินค้าจะหมดได้และรีบสั่งมาเติมอย่างรวดเร็ว ถ้าเป็นคนอื่นคงรอสินค้าหมดก่อนถึงจะสั่งมา"

"ขอบคุณครับพี่สาม"

จางเฉียงรู้สึกดีใจมากที่ซูข่านชมเขาอีกแล้ว ต้องรู้ว่าก่อนหน้านี้เขาเพิ่งโดนซูข่านดุมาหนักเหมือนกัน

การได้รับคำชมจากซูข่านทำให้จางเฉียงมีน้ำตาคลอเป้าตลอด เขาดีใจจนอยากจะร้องไห้ออกมาเลย

ซูข่านได้พูดต่อว่า

"ยังไงก็บอกให้กั๋วเฉียงเพิ่มสายการผลิตเพิ่มด้วย จากนั้นก็แบ่งเงินไปลงโฆษณาในทีวีด้วย"

เมื่อได้ยินซูข่านพูดจางเฉียงก็ทำสีหน้าตกใจ

โฆษณา?

แล้วยังโฆษณาบนทีวีอีก?

พระเจ้าช่วย!!

ซูข่านพูดต่อ

"ใช้ประโยชน์ของฤดูร้อนที่มาถึงให้ได้มากที่สุด ต้องเตรียมสายการผลิตให้เพียงพอต่อความต้องการพัดลมอีกมาก แล้วยังต้องให้เพียงพอหลังโฆษณาด้วยนะ"

ยุคนี้การโฆษณาไม่ได้ใช้เงินเยอะอะไรเลย มันถูกมาก แถมคนดูยังเยอะอีกด้วย

แล้วยิ่งถ้าจ้างดาราหรือนักแสดงพวกนี้มาช่วยโฆษณาอีก ยอดขายจะสูงขึ้นขนาดไหน เต็มที่เลยค่าโฆษณาของยุคนี้ก็แค่ 2,000 หยวนเท่านั้น

รู้ไหมในอนาคตการโฆษณาในช่วงเวลาที่คนดูเยอะที่สุดเขาคิดกันเป็นวินาทีเลยทีเดียว บางที่อาจจะคิดวิละ 200,000 หยวนเลยก็ได้