การใช้ชื่อและสไตล์ของโรงแรมให้เหมือนกันนั้น มันจะทำให้ผู้คนที่ได้มาเข้าพักในโรงแรมจะต้องตื่นตาตื่นใจและเพลิดเพลินไปกับการพักผ่อนในโรงแรม

เรื่องราวของอาณาจักรโบราณที่หายไปนั้นมีหลากหลายเรื่องเล่าเหลือเกิน ฉะนั้นจะทำโรงแรมให้สวยงามหรือแฟนตาซีแค่ไหนก็ย่อมได้

หากโรงแรมเป็นสไตล์แอตแลนติสขึ้นมาจริงๆ สูเจิ้งเหมาเกรงว่าแขกที่มาพักจะต้องอยากจะอยู่ต่อที่โรงแรมแอตแลนติสเพิ่มเป็นสัปดาห์หรืออาจจะเป็นเดือนก็ได้

"เพื่อเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดปัญหา เครื่องหมายการค้าจะต้องได้รับการจดทะเบียนเป็นอันดับแรก"

ซูข่านมองไปที่สูเจิ้งเหมาและพูดอย่างจริงจัง

"ครับคุณซู"

สูเจิ้งเหมาพยักหน้าเล็กน้อยและตอบด้วยความเคารพ

"ผมจะรีบลงทะเบียนเครื่องหมายการค้าโรงแรมแอตแลนติสทั่วโลก"

ซูข่านส่ายหัวทันที

"เอ๊ะ!!"

สูเจิ้งเหมามองไปที่ซูข่านด้วยความสงสัย จากนั้นซูข่านจึงได้พูดว่า

"นอกจากเครื่องหมายการค้าสำหรับโรงแรมแล้ว นายต้องไปจดทะเบียนชื่อนี้กับตึก อาคาร พื้นที่ ฯลฯ"

"ให้ผมจดทั้งหมดเลยเหรอครับ?"

สูเจิ้งเหมาถามด้วยความประหลาดใจ

"ใช่"

ซูข่านพยักหน้า

ถ้าโรงแรมระดับไฮเอนด์ถูกสร้างขึ้นมาและใช้ชื่อว่าแอตแลนติสจริงๆ ชื่อนี้จะต้องเป็นเครื่องหมายการค้าที่มีราคามาก

ซูข่านไม่อยากให้คนอื่นนำชื่อนี้ไปใช้กับชื่อตึก ชื่อสถานที่ หรือแม้กระทั่งชื่อชุมชนสักเท่าไหร่ หากว่าคนอื่นเอาชื่อนี้ไปใช้บ้าง เกรงว่ามันจะสร้างภาพลักษณ์ไม่ดีให้กับโรงแรมระดับไฮเอนด์ของเขา

แล้วคนอื่นก็จะเริ่มมองโรงแรมแอตแลนติสในทางเสียๆหายๆ

ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ซูข่านไม่อยากจะให้เกิดขึ้นมากที่สุดในการทำโรงแรมนี้

"ผมขอตัวก่อนนะครับคุณซู ผมจะรีบไปจดเครื่องหมายการค้าอย่างที่คุณบอกก่อน"

สูเจิ้งเหมาพูดด้วยความมั่นใจ

"อืม"

ซูข่านพยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนจะพูดต่อว่า

"เมืองแอตแลนติสนั้นเป็นเมืองโบราณที่ว่ากันว่าจมลงในมหาสมุทรแปซิฟิก ถ้าจะให้อิงตามหลักของเมืองแล้ว โรงแรมควรจะทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในมหาสมุทรด้วย"

"ถ้าเป็นไปได้ ฉันอยากจะให้มีอควาเรียม(aquarium)ภายในโรงแรม เอาแบบขนาดใหญ่พิเศษที่ตรงล็อบบี้ของโรงแรมเลย"

"เท่านี้ก็เหมือนกันอยู่ในเมืองโบราณแอตแลนติสแล้ว"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน สูเจิ้งเหมาก็อ้าปากค้างด้วยความตกใจ ไม่เพียงแต่จะสร้างโรงแรมระดับไฮเอนด์ด้วยสไตล์แอตแลนติสแล้ว แต่ซูข่านยังจะเอาอควาเรียมมาไว้ในโรงแรมอีก

เขาพยายามนึกถึงล็อบบี้ของโรงแรมที่พนักงานต้อนรับได้พูดคุยกับแขกที่มาเช็คพร้อมกับพื้นหลังที่เต็มไปด้วยปลาหรือสัตว์ทะเลจำนวนมาก

นี่มันเป็นโรงแรมที่น่าทึ่งและน่าจะสวยงามที่สุดเท่าที่สูเจิ้งเหมาเคยเห็นหรือเคยได้ยินมา

หรือถ้าสามารถทำขึ้นมาได้จริงๆละก็ นี่ก็ไม่ใช่โรงแรมระดับไฮเอนด์แล้ว มันคือรีสอร์ทสุดหรูลอยฟ้าต่างหาก มันยิ่งกว่าสุดยอดของสุดยอดที่พัก

"ได้ครับคุณซู ได้ครับ ผมจะรีบจัดการให้เลยนะครับ"

สูเจิ้งเหมาพูดซ้ำแล้วซ้ำอีกด้วยความตื่นเต้น เขาสามารถนึกภาพออกได้ทันที ตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นและต้องการทำภาพนั้นออกมาเป็นจริงเดี๋ยวนี้เลย

หากว่าโรงแรมแอตแลนติสสามารถสร้างขึ้นมาและทำให้เหมือนกับภาพที่เขาคิดไว้ได้ มันจะต้องสร้างชื่อเสียงให้ตึกซิงซีดังไปทั่วโลกแน่นอน

จากนั้นสูเจิ้งเหมาก็ออกจากห้องของซูข่านไป

ซูข่านขมวดคิ้วเล็กน้อยและคิดเกี่ยวกับเรื่องของโรงแรมที่กำลังจะสร้าง

ชื่อแอตแลนติสกับสไตล์ของโรงแรมมันก็ทำให้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอยู่แล้ว แต่อควาเรียมต่างหากที่จะทำให้โรงแรมนี้แตกต่างจากโรงแรมอื่น

มันจะสร้างชื่อเสียงให้กับโรงแรมแอตแลนติสอย่างมากในยุคที่มีอินเตอร์เน็ต หากว่าภาพของมันถูกเผยแพร่ออกไปในโลกออนไลน์ จะต้องมีผู้คนมาเยี่ยมชมหลักร้อยไปจนถึงหลักพันคน

ซูข่านค่อนข้างคาดหวังให้โรงแรมมีลักษณะและเอกลักษณ์ออกมาเป็นแบบอย่างที่เขาคิดเอาไว้ ถึงแม้ว่ามันจะต้องใช้เทคโนโลยีหรือเครื่องมือที่ทันสมัยที่สุดก็ท้ายเพื่อสร้างอควาเรียมในตึกสูง

แต่ซูข่านเองก็พร้อมที่จะจ่ายทุกหยวนเพื่อให้ได้มาซึ่งโรงแรมตามแบบที่เขาวาดเอาไว้

ยังไงซูข่านก็ไม่ได้คาดแคลนเงินซักหน่อย

มีเพียงทวีปเอเซียเท่านั้นที่เหมาะสมที่สุดแล้วในการสร้างโรงแรมแอตแลนติสขึ้นมา เป็นเรื่องที่น่าท้าทายมากสำหรับซูข่านในการลงมาเล่นในธุรกิจโรงแรมอย่างนี้

ถึงแม้ว่าขาดทุนไปซูข่านเองก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรมาก

ยังไงก็ยังมีหยาโจวที่จะเป็นแหล่งทำเงินของโรงแรมระดับไฮเอนด์อยู่ ที่นั่นเป็นแหล่งรวมโรงแรมชั้นนำชื่อดังของโลกเลย

อีกทั้งซูข่านยังใช้ตลาดประเทศจีนในการตั้งต้นธุรกิจโรงแรมอีก ไม่มีตลาดไหนยิ่งใหญ่ไปกว่าตลาดประเทศจีนอีกแล้ว ทั้งคนและจำนวนเงินหมุนเวียนไม่รู้กี่ล้านต่อกี่ล้าน

หลังจากเศรษฐกิจของประเทศเติบโตอย่างก้าวกระโดด การพัฒนาต่างๆก็จะตามมาอย่างรวดเร็ว ผู้คนที่มีคุณภาพชีวิตดีขึ้น เวลาเลือกที่พักตอนไปเที่ยวก็มักจะเลือกที่พักระดับไฮเอนด์

ดังนั้นการเลือกตลาดประเทศจีนเป็นที่แรกจึงเป็นตัวเลือกที่ไม่แย่เลยทีเดียว

สิ่งเหล่านี้จะช่วยเป็นฐานให้กับโรงแรมแอตแลนติสก้าวไปสู่ระดับโลกได้ แต่การที่จะไปอยู่ในระดับโลกได้นั้นโรงแรมระดับไฮเอนด์แต่ละแห่งก็มักจะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวแตกต่างกันไป

ซึ่งนอกจากเกรดของโรงแรมแล้ว พวกเอกลักษณ์พวกนี้แหละที่ลูกค้าจะเลือกว่าพวกเขาจะไปพักที่โรงแรมไหน เพราะยังไงมันก็เป็นระดับไฮเอนด์เหมือนกันหมด

เมื่อคิดจบแล้ว ซูข่านก็พักผ่อนต่อภายในห้องของเขา

ซูข่านได้ใช้เวลาหลายวันในการพักผ่อนด้วยการไปเดินเล่นในเมืองเผิงเฉิง เขาสังเกตได้เลยว่าช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ เผิงเฉิงนั้นแตกต่างจากที่เขามาตอนแรกมาก

ที่รกร้างส่วนใหญ่ก็มีโรงงานหรือตึกอาคารต่างๆขึ้นเต็มไปหมด ในเมืองค่อยๆขยายออกไปทีละนิดจนทำให้ซูข่านรู้สึกว่า เมืองนี้ค่อนข้างที่จะวุ่นวายขึ้นมาเล็กน้อยแล้ว

"ก๊อกๆๆ"

มีเคาะประตูดังขึ้นและซูข่านก็หันไปมองอย่างรวดเร็ว จากนั้นเขาก็ลุกยืนและไปเปิดประตู

"แกร๊ก"

เมื่อประตูเปิดออก ซูข่านก็เห็นซงหมิงเจียงยืนอยู่

"รถพร้อมแล้วครับพี่สาม"

ซงหมิงเจียงมองไปที่ซูข่านและพูดด้วยความเคารพ

"ไปกันเถอะ"

ซูข่านพยักหน้าเล็กน้อยและพูดกับซงหมิงเจียง

จากนั้นพวกเขาก็ลงไปยังชั้นล่างที่ล็อบบี้ของโรงแรม ในตอนที่ซูข่านเดินออกมาจากโรงแรมนั้น เขาก็เห็นรถคราวน์จอดอยู่ 2-3 คัน

ซงหมิงเจียได้มาเปิดประตูรถให้กับซูข่าน ก่อนที่ซูข่านจะขึ้นไปนั่งข้างใน และไม่นานรถก็ได้เคลื่อนตัวออกจากโรงแรมและมุ่งหน้าไปยังโรงงานอิเล็กทรอนิกส์กั๋วเฉียง

ช่วงที่ผ่านมาโรงงานของลู่กั๋วเฉียงทำเงินได้อย่างมากมายมหาศาล ตอนนี้เขาน่าจะนับเงินจนมือเป็นตะคริวไปหมดแล้ว