ตอนที่ 305

วันต่อมา ณ บ้านของซูข่าน

หวางหมันหยูได้ขับรถเมอร์เซเดส-เบนซ์มาที่บ้านของซูข่านด้วยตัวของเธอเอง ทันทีที่เธอลงจากรถ เธอก็ได้หันมองซ้ายขวา 2-3 ครั้ง

"สวัสดีค่ะคุณหวาง"

จางหม่านออกมาต้อนรับหวางหมันหยูด้วยตัวของเธอเอง

หวางหมันหยูเธอได้เป็นผู้บริหารระดับสูงของธนาคาร HSBC ตำแหน่งของเธอนั้นเรียกได้ว่าน้อยคนที่จะมีสิทธิไปเหยียบได้

ฉะนั้น หวางหมันหยูเปรียบเสมือนตัวแทนที่สามารถตัดสินใจอะไรใหญ่ๆได้เลยโดยไม่ต้องรออการอนุมัติ

"สวัสดีค่ะประธานจาง"

หวางหมันหยูมองไปที่จางหม่านที่ออกมาต้อนรับเธอ ตอนนี้จางหม่านได้รับความสนใจอย่างมากจากสื่อจำนวนนับไม่ถ้วน

สื่อเหล่านั้นต่างยกย่องจางหม่านเป็นดั่งราขินีธุรกิจแห่งเซียงเจียง

ระหว่างที่มองไปที่จางหม่านนั้น หวางหมันหยูก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมาเล็กน้อย

ในฐานะที่หวางหมันหยูเป็นถึงรองประธานธนาคาร HSBC ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะรู้สึกอิจฉาคนอื่นได้ จริงๆแล้วคนอื่นต่างหากต้องอิจฉาเธอ

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ในใจลึกๆหวางหมันหยูกลับรู้สึกอิจฉาในตัวของจางหม่านอยู่ดี ไม่ใช่แค่หวางหมันหยูคนเดียวหรอกที่อิจฉาจางหม่าน ผู้หญิงในเซียงเจียงเกือบทั้งหมดก็น่าจะอิจฉาจางหม่านด้วย

เพราะหลังจากที่จางหม่านเริ่มมีชื่อเสียงแล้ว ประวัติต่างๆในชีวิตของเธอก็ถูกขุดคุ้ยขึ้นมา สื่อต่างๆหลายสำนักพยายามหาประวัติการทำงานก่อนหน้านี้ของเธอแต่ก็ไม่พบ

โชคดีมากๆที่พวกเขาไม่เจอประวัติการทำงานเป็นนักต้มตุ๋นของจางหม่าน แต่ถึงจะไม่มีเรื่องนี้ก็เถอะ ตอนนี้ตัวตนของเธอถูกเปิดเผยต่อสาธารณะชนแล้ว

ผู้หญิงตัวเล็กๆจากครอบครัวที่ยากจน เธอสู้ทำงานเก็บเงินเพื่อที่จะได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก หลังจากเรียนจบก็ได้เป็นประธานบริษัทที่ดูแลบริษัทในเครือมากมาย

ชีวิตที่ผ่านความยากลำบากจนมาเป็นประธานบริษัทได้แบบนี้ คนจะอิจฉาเยอะก็ไม่แปลก

บางคนก็ได้ยกย่องจางหม่านเป็นแรงบรรดาลใจในการใช้ชีวิต เด็กๆบางคนเริ่มมีความฝันที่อยากจะไปเรียนมหาวิทยาลัยชั้นนำและกลับมาธุรกิจแบบจางหม่านบ้าง

มีนักเขียนหลายคนต้องการจะดัดแปลงเรื่องราวของจางหม่านให้กลายเป็นภาพยนตร์ ละคร หรือว่าเป็นหนังสือนิยายก็มี

แต่จางหม่านก็ได้ปฏิเสธเรื่องพวกนี้ทั้งหมด

"เจ้านายรอคุณอยู่ข้างในค่ะ"

จางหม่านมองไปที่หวางหมันหยูและพูดช้าๆ

"ต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้คุณต้องมารอ"

หวางหมันหยูหันไปพูดกับจางหม่านอย่างสุภาพ สถานะปัจจุบันของจางหม่านเองตอนนี้ก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าเธอเลย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวงการของนักธุรกิจ จางหม่านตอนนี้ถูกยกย่องให้เป็นผู้กอบกู้ตลาดอสังหาฯเซียงเจียงไปแล้ว

หวางหมันหยูก้มหัวให้กับจางหม่านเล็กน้อย จากนั้นจางหม่านก็เดินนำหวางหมันหยูเข้าไปในบ้าน

เมื่อถึงห้องรับแขก หวางหมันหยูก็มองไปยังชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนโซฟา เธอสัมผัสได้ว่าหัวใจของเธอนั้นหวิวๆอย่างบอกไม่ถูก

ชายคนนี้นั้นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนไปเลย แต่ออร่าของเขานั้นดูน่าเกรงขามมากขึ้น

แม้ว่าเขาจะนั่งนิ่งๆก็ตาม แต่หวางหมันหยูรู้สึกได้เลยว่าตัวของเธอเทียบไม่ได้เลยกับชายคนนี้ เขาแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

เธอยังจำนั้นได้ขึ้นใจอยู่เลย วันที่คุณซูได้เข้ามาลงทุนกับ HSBC เป็นครั้งแรกด้วยเงินไม่กี่ล้าน ในระยะเวลาไม่กี่ปี มูลค่าเงินก้อนนั้นได้งอกเงยเพิ่มจำนวนแล้วกว่าหมื่นล้าน!!

แถมเป็นเงินที่หามาได้อย่างบริสุทธิ์อีกด้วย ไม่มีการทุจริตหรือว่าการโกงใดๆให้ได้มาซึ่งเงินหมื่นล้านนี้

คนนี้สิควรจะเป็นตำนานบทใหม่ของเซียงเจียง ชาวเซียงเจียงไม่รู้เลยสินะว่าใครกันแน่ที่อยู่เบื้องหลังว่านเซี่ยงกรุ๊ป

"เจ้านายคะ คุณหวางมาแล้วค่ะ"

จางหม่านเดินไปข้างโซฟาและพูดกับซูข่าน

"สวัสดีค่ะคุณซู"

หวางหมันหยูทักทายซูข่านที่นั่งอยู่ เธอยังคงเรียกซูข่านว่าคุณซูเหมือนเดิม ระหว่างที่เดินเข้ามาใกล้ซูข่าน หัวใจของหวางหมันหยูก็เต้นเร็วขึ้นเล็กน้อย

"สวัสดีครับคุณหวาง"

ซูข่านทักทายหวางหมันหยูด้วยรอยยิ้ม เขาต้องเปลี่ยนการเรียกชื่อหวางหมันหยูใหม่ ตำแหน่งรองประธานธนาคาร HSBC หากถูกเรียกว่าผู้จัดการหวางมันจะดูไม่ให้เกียรติเธอไปหน่อย

"คุณซูคะ คุณสามารถเรียกฉันว่าหมันหยูเฉยๆก็ได้ค่ะ"

หวางหมันหยูพูดกับซูข่านด้วยรอยยิ้มที่แสนสดใส

"ฮ่าๆๆ"

"คุณหวางนี่ไม่ถือตัวเลยนะครับ ผมละชอบคนไม่ถือตัวแบบคุณหวางที่สุดเลย"

ซูข่านหัวเราะและพูดกับหวางหมันหยูด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน หัวใจของหวางหมันหยูก็เต้นผิดจังหวะทันที เธอกำลังคิดว่าครั้งที่แล้วที่เธอโดนปฏิเสธการไปดื่มชาที่ห้องของซูข่าน เป็นเพราะตัวเธอนั้นหยิ่งทนงตัวเกินไป

เขาชอบคนที่ไม่ถือตัวอย่างงั้นเหรอ?

"เชิญนั่งครับ"

ซูข่านยื่นมือออกไปทางโซฟาข้างๆ

"ขอบคุณค่ะ"

หวางหมันหยูกลับมามีสติอีกครั้งหลังจากคิดฟุ้งซ่าน ใบหน้าของเธอมีสีแดงเล็กน้อยและเธอก็รีบเดินไปนั่งตามมือที่ซูข่านยื่นบอก เธอเหลือบมองซ้ายขวาภายในห้อง

แน่นอนว่าเธอรู้จักกับบ้านหลังนี้ ที่นี่เป็นหนังในอสังหาฯที่มีคุณภาพดีอันดับต้นๆในเซียงเจียง หากว่าจัดอันดับบ้านที่สวยที่สุด บ้านหลังนี้ก็จะติดอันดับ 1 ใน 10 แน่ๆ

ที่นี่เป็นบ้านในฝันของใครหลายๆคน

"คุณหวางครับ ที่คุณมาหาผมถึงที่นี่แบบนี้ ทาง HSBC มีแผนอะไรที่ต้องการความช่วยเหลือจากผมรึเปล่าครับ?"

ซูข่านเอนหลังพิงโซฟาและพูดเข้าประเด็นทันที

หากเป็นเรื่องส่วนตัวแล้ว หวางหมันหยูคงไม่ทำตัวแบบนี้แน่นอน

ซูข่านเดาได้เลยว่าทาง HSBC จะต้องมีแผนการดำเนินอะไรบางอย่างที่ต้องการร่วมมือกับเขาแน่ๆ ซึ่งตัวเลขคงเป็นจำนวนเงินไม่ต่ำกกว่าพันล้าน

ถ้าไม่อย่างงั้นทาง HSBC คงน่าจะส่งคนระดับผู้จัดการมาก็พอ ตำแหน่งของหวางหมันหยูตอนนี้คงไม่ใช่การพูดคุยเรื่องเงินแค่ร้อยล้านหรอก

"คุณซูเดาถูกแล้วค่ะ"

หวางหมันหยูมองไปที่ซูข่าน เธอรู้สึกว่าเธอไม่อาจปิดปังอะไรต่อหน้าชายคนนี้ได้เลย เขาสามารถอ่านเธอขาดได้เพียงแค่สบตาเท่านั้น

"ถ้าผมช่วยได้ผมจะช่วยคุณหวางแน่นอน ทางว่านเซี่ยงกรุ๊ปเองที่มายืนจุดนี้ก็เพราะความช่วยเหลือจากคุณหวางตอนเป็นผู้จัดการ"

"และตอนนี้คุณเป็นถึงรองประธานธนาคาร HSBC แล้ว มีอะไรก็บอกมาได้เลยครับ"

ซูข่านพูดด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ค่ะ ทางเรายินดีที่จะช่วยเหลือหรือร่วมมือกับทาง HSBC อยู่แล้ว"

จางหม่านก็พูดเสริมด้วยรอยยิ้มเช่นกัน

ถึงแม้ว่าตำแหน่งรองประธานของหวางหมันหยูจะต่ำกว่าตำแหน่งประธานของจางหม่าน แต่จางหม่านเองก็ไม่ได้แสดงท่าทางที่แบ่งชนชั้นอะไรเลยสักนิดเดียว

เธอยังให้ความสำคัญกับหวางหมันหยูเหมือนกับนักธุรกิจทั่วไป

หวางหมันหยูเองก็เป็นผู้หญิงที่มีความสามารถคนหนึ่ง การบริหารงานของเธอนั้นเป็นข้อพิสูจได้แล้วว่าเธอสามารถนั่งบริหารได้ทั้งตำแหน่งผู้จัดการและรองประธาน

ถ้าได้เธอมาร่วมทำงานที่ว่านเซี่ยงกรุ๊ปเองก็คงจะดีไม่น้อย ตำแหน่งของเธอเองก็น่าจะเป็นรองประธานเหมือนเดิม

แต่ว่านเซี่ยงกรุ๊ปเองคงไม่อยากจะเอาระดับผู้บริหารมาร่วมทำงานเพิ่มเท่าไหร่หรอก ไม่อย่างงั้นเดี๋ยวทางว่านเซี่ยงกรุ๊ปเองจะมีระดับผู้บริหารเยอะเกินไป

และเธอยังเป็นถึงรองประธานของธนาคาร HSBC อีก อย่างน้อยถ้าเธอยังทำงานอยู่ที่นั่นก็ยังจะพอติดต่อผ่านทางเธอได้

"ขอบคุณมากค่ะคุณซู"

หวางหมันหยูตอบด้วยรอยยิ้ม

"ถ้าคุณซูถามฉันมาตรงๆแบบนี้ ฉันก็จะตอบคุณซูตรงๆเช่นกันค่ะ"

"ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ"

ซูข่านพูดกับหวางหมันหยูเบาๆ

"การร่วมมือทั้งสองครั้งล่าสุดกับทาง HSBC นั้นเป็นที่น่าพึงพอใจมาก ตอนนี้ฉันก็อยากจะฟังข้อเสนอใหม่ของทาง HSBC แล้วเช่นกันค่ะ"

จางหม่านพูดด้วยน้ำเสียงที่อยากรู้อยากเห็น