"แล้วพวกเราล่ะคะ?"

จางเช่าถามด้วยความสงสัย

หลี่เจียเฉิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหันไปพูดกับชายวัยกลางคน

"อสังหาฯที่เหลือที่ยังไม่ได้ซื้อ รีบไปจัดการซื้อให้เรียบร้อยด้วยล่ะ ข่าวของว่านเซี่ยงกรุ๊ปน่าจะหยุดการตกต่ำของตลาดอสังหาฯได้"

"ครับ"

ชายวัยกลางคนตอบด้วยความเคารพ

อีกฝ่ายได้ประกาศแล้วว่าจะช่วยเหลือตลาดอสังหาฯในเซียงเจียง ตระกูลที่ร่ำรวยหรือพวกบริษัทยักษ์ใหญ่เองก็อยู่เฉยก็ไม่ได้แล้ว

ตราบใดที่พวกเขายังคงทำธุรกิจหรืออาศัยอยู่ในเซียงเจียง พวกเขาจำเป็นต้องพึ่งพาผู้คนในเซียงเจียงอยู่ พวกเขาจำเป็นต้องเลือกว่าจะต่อต้านหรือเข้าร่วม

"ตอนนี้จำเป็นต้องเล่นตามเกมพวกเขาไปก่อน พวกเราต้องช่วยเหลือตลาดอสังหาฯเหมือนกับพวกว่านเซี่ยงกรุ๊ป"

"พวกเราก็ต้องดำเนินแผนการอะไรต่างๆให้เร็วขึ้น ฉันไม่คิดมาก่อนเลยว่าอีกฝ่ายได้เดินเกมเร็วอย่างงี้เหมือนกัน"

หลี่เจียเฉิงส่ายหัวเล็กน้อย

สไตล์ของอีกฝ่ายคือรวดเร็วและรัดกุม มันเป็นรูปแบบการทำธุรกิจที่น่ากลัวอย่างมาก มันต้องใช้ไหวพริบและวิสัยทัศน์เยอะพอสมควร ไม่คิดเลยว่าจะมีคนจีนที่มีสไตล์การทำธุรกิจแบบนี้ด้วย

"จางเช่า!!"

หลี่เจียเฉิงครุ่นคิดกับตัวเองครู่หนึ่งจากนั้นก็หันไปหาจางเช่า

"เธอช่วยนัดประธานจางหม่านแห่งว่านเซี่ยงกรุ๊ปให้ฉันหน่อย ฉันอยากจะทานข้าวกับเธอสักมื้อ"

"ได้ค่ะ"

จางเช่าพยักหน้า

หลังจากที่สั่งงานลูกน้องของเขาเสร็จ หลี่เจียเฉิงก็หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาหันหน้าไปมองที่หน้าต่างกระจกบานใหญ่ในห้องของเขา มุมนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ที่สวยงามของเซียงเจียงได้

"ดูเหมือนว่าคลื่นลูกใหม่ลูกนี้จะทำให้แม่น้ำแยงซีต้องสะเทือนทั้งแม่น้ำเลยนะ"

หลี่เจียเฉิงเริ่มสงสัยเล็กน้อยเกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อจางหม่าน

อยากจะรู้จังเลยว่าเธอจะเป็นนักธุรกิจแบบไหนกัน?

เธอไม่น่าจะทำเรื่องนี้ได้ด้วยเพียงตัวคนเดียวแน่ๆ คนที่อยู่เบื้องหลังหรือทีมงานของเธอจะมีใครบ้าง?์

ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ใครคนนั้นได้ก้าวมายืนอยู่บนบันไดขั้นเดียวกับเขาแล้ว

หลังจากการแถลงข่าวของจางหม่าน ข่าวก็ได้แพร่กระจายไปทั่วเซียงเจียงอย่างรวดเร็ว ทั้งสื่อต่างๆไม่ว่าจะเป็นโทรทัศน์ วิทยุ หรือหนังสือพิมพ์ ต่างก็ได้นำเสนอข่าวของจางหม่านทั้งนั้น

ตอนนี้จางหม่านเหมือนกับเป็นฮีโร่ที่ได้กอบกู้ตลาดอสังหาฯในเซียงเจียง มีแต่คนต้องการเชิญตัวจางหม่านมาในรายการโทรทัศน์ของพวกเขา

ประธานจางผู้ยิ่งใหญ่และสง่างาม

ณ บ้านของซูข่านบนภูเขาไทปิง

"ทานข้าวเย็น?"

ซูข่านมองไปที่จางหม่านด้วยความประหลาดใจ ทำไมบุรุษที่ขึ้นชื่อว่าเป็นซุปเปอร์แมนแห่งวงการธุรกิจถึงได้มาชวนจางหม่านไปทานข้าว

แสดงว่าเขายอมรับในตัวของจางหม่านแล้วอย่างงั้นเหรอ?

ถ้ายอมรับจางหม่านแสดงว่ายอมรับตัวเขาด้วยสิ จริงๆกระแสเงินสดในว่านเซี่ยงกรุ๊ปตอนนี้ก็น่าจะทำให้เขายอมรับได้แล้วแหละ

"ใช่ค่ะเจ้านาย"

จางหม่านพยักหน้าและกระพริบตาที่กลมโตของเธอไปยังซูข่าน

"ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายต้องการพูดคุยเกี่ยวกับรายละเอียดของว่านเซี่ยงกรุ๊ปของเรา"

จางหม่านอธิบายกับซูขาน จากนั้นซูข่านก็ได้พูดช้าๆ

"ว่านเซี่ยงกรุ๊ปกำลังถูกจับตามองจากยักษ์ใหญ่และคนมีอำนาจชั่วเซียงเจียง ไม่แปลกหรอกที่หลี่เจียเฉิงจะเชิญเธอไปทานข้าวสักมื้อ"

"นอกจากหลี่เจียเฉิงแล้วเดี๋ยวหลังจากนี้เธอจะได้รับคำเชิญจากคนดังๆในเซียงเจียงอีกเยอะ"

ซูข่านเอนหลังกับเบาะของโซฟาช้าๆ และพูดกับจางหม่านเบาๆ

ว่านเซี่ยงกรุ๊ปเติบโตได้อย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปี นอกจากนี้ยังมีกระแสเงินสดที่ดีมากๆอีก

ข้อมูลทุกอย่างของว่านเซี่ยงกรุ๊ปยังไม่เป็นที่รู้จักของพวกผู้คนในเซียงเจียงสักเท่าไหร่

ข่าวที่จางหม่านบอกว่าจะลงเงินจำนวน 5,000 ล้านกับตลาดอสังหาฯ ซึ่งนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้บริษัทยักษ์ใหญ่กับตระกูลใหญ่ๆ จับตาดูว่านเซี่ยงกรุ๊ปแล้ว

นอกจากตระกูลหลี่แล้วเดี๋ยวก็มีตระกูลอื่นๆเชิญเธออีก

จางหม่านพยักหน้าและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ใช่ค่ะเจ้านาย นอกจากตระกูลหลี่แล้วก็ยังคำเชิญจากตระกูลอื่นอีกเยอะเลยค่ะ"

"ฮ่าๆ"

ซูข่านหัวเราะเบาๆและพูดกับจางหม่านต่อ

"ถ้าเธอกลัวการเข้าสังคม เธอก็ไม่ต้องไปก็ได้นะ แถมมันยังอยู่นอกเหนือเวลางานอีก"

"เจ้านาย.."

เมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน จางหม่านก็รู้สึกสะเทือนใจมาก สถานะปัจจุบันของเธอคือประธานแห่งว่านเซี่ยงกรุ๊ป หากปฏิเสธคำเชิญเหล่านั้นเธอจะสมควรเป็นตัวแทนของว่านเซี่ยงกรุ๊ปอีกเหรอ?

มันไม่เกี่ยวกับเรื่องกลัวการเข้าสังคมหรือว่าอะไรเลย เหตุนี้มันฟังไม่ขึ้นกับประธานบริษัทอย่างเธอหรอก

ทำไมเจ้านายถึงคิดว่าเราจะไม่กล้าไปเจอกับคนพวกนั้น หากว่าเรื่องนี้แพร่กระจายออกไปจะคนทั่วไปจะมองเธอยังไง

"เจ้านายคะ คนเหล่านั้นล้วนแล้วแต่เป็นคนที่ฉันชื่นชอบ ถ้ามีโอกาสฉันก็อยากจะไปพูดคุยกับเขาค่ะ"

จางหม่านพูดด้วยรอยยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ยิ้มออกมาจากใจจริง

หลังจากที่จางหม่านพูดจบ เธอก็รู้สึกโล่งใจมากๆ

ซูข่านมองไปที่จางหม่านและพยักหน้าเล็กน้อย

"ขอบใจมาก"

ตัวตนของซูข่านนั้นยังไม่สามารถออกไปพบกับคนอื่นได้ในขณะนี้ มันยังไม่ถึงเวลาที่คู่ควรสำหรับเขาสักเท่าไหร่

คนที่รู้ว่าซูข่านอยู่เบื้องหลังทุกอย่างก็ล้วนแล้วแต่เป็นคนใกล้ตัวซูข่านทั้งนั้น

คนส่วนใหญ่รู้แค่ว่าจางหม่านคือประธานแห่งว่านเซี่ยงกรุ๊ป

แต่คนอย่างหลี่เจียเฉิงเนี่ยนะจะเชื่อว่าจางหม่านเป็นประธาน ตัวเขานั้นเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ไม่มีทางที่พวกเขาจะเชื่อว่าจางหม่านเป็นประธานแน่ๆ

"ยินดีค่ะเจ้านาย"

จางหม่านพูดด้วยรอยยิ้ม เมื่อมองไปที่สายตาของซูข่าน สายตาของเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกอยากขอบคุณในการทำงานหนักของเธอ

จางหม่านก็รู้สึกตื้นตันและพร้อมจะทำงานทุกอย่างให้กับซูข่าน

ซูข่านได้พูดต่อด้วยรอยยิ้มเล็กๆ

"ต่อไปเราจะสามารถประกาศให้คนทั่วไปได้รู้จักชื่อของว่านเซี่ยงกรุ๊ปแล้ว นับจากนี้เราจะไม่ใช่บริษัทที่ต้องซ่อนตัวในเงามืดอีกต่อไป ส่วนบริษัทใหญ่ๆเองก็น่าจะรู้จักชื่อของว่านเซี่ยงกรุ๊ปอยู่แล้ว"

ทางหลี่กรุ๊ปได้โดนว่านเซี่ยงกรุ๊ปซื้ออสังหาฯตัดหน้าตั้งหลายต่อหลายครั้ง ไม่แปลกหรอกที่เขาจะส่งคนออกมาตรวจสอบเรื่องนี้

"ค่ะเจ้านาย"

จางหม่านพยักหน้า