ซูข่านหัวเราะออกมาเล็กน้อยพร้อมอธิบายด้วยรอยยิ้ม

"พื้นผิวก็ดูเรียบเนียนและสวยงามกว่าหยกทั่วไป เมื่อใช้ไฟฉายส่องไปเมื่อสักครู่ก็ทำให้รู้ว่ามันคือหยกจักรพรรดิ"

"แต่มันไม่เหมือนหยกจักรพรรดิทั่วไป ปกติแล้วหยกจักรพรรดิไม่มีความละเอียดผิวที่เรียบเนียบแบบนี้ เรียกได้ว่ามันไม่มีตำหนิเลยสักจุดเดียว"

"แม้ว่ามันจะไม่มีแสงมาส่องเหมือนเมื่อสักครู่ แต่ก็สามารถมองเห็นความสวยงามด้านในของหยกจักรพรรดินี้ได้ มันเป็นหยกจักรพรรดิที่สมบูรณ์แบบมากๆแบบที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน"

"คุณรู้ด้วยสินะ"

เฒ่าหลี่มองไปที่ซูข่านพร้อมกับอุทานออกมาเบาๆ

เฒ่าหลี่รู้ดีว่าซูข่านนั้นมีทักษะด้านวัตถุโบราณและทักษะด้านอัญมณี การได้อยู่บ้านเดียวกับซูข่านทำให้เฒ่าหลี่เห็นการกระทำและชีวิตประจำวันของเขา

ซูข่านแทบจะไม่ได้ใช้เวลาในการศึกษาหาความรู้เกี่ยวกับเรื่องของพวกนี้เลยแม้แต่น้อย ความรู้ทุกอย่างของซูข่านล้วนแล้วมาจากข้างในราวกับเป็นผู้ที่มีประสบการณ์มาอย่างยาวนาน

ของพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเรียนรู้กันได้ในเวลาเพียงแค่ช่วงเดียวหรอกนะ ยกตัวอย่างเช่นจ้าวชิงชิงยังต้องใช้เวลาสักพักใหญ่เลยว่ากว่าจะเริ่มมองของพวกนี้เป็น

ถึงแม้ว่าจ้าวชิงชิงจะไม่ได้นำทักษะที่เฒ่าหลี่สอนไปใช้ก็ตาม แต่เธอก็เป็นตัวเลือกเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่เฒ่าหลี่ได้เลือก

ตอนแรกนั้นเฒ่าหลี่คิดว่าจะมอบความรู้ทั้งหมดของเขาให้กับซูข่านเพื่อตอบแทนสำหรับทุกๆอย่าง แต่หลังจากเห็นพรสรรค์อันน่าทึ่งทำให้ความคิดของเฒ่าหลี่ได้เปลี่ยนไป

ซูข่านสามารถบอกถึงรายละเอียดและวิธีสังเกตไข่มุกราตรีที่แม้แต่นักโบราณวัตถุมืออาชีพยังไม่รู้จักได้ แค่นี้ก็สามารถบ่งบอกได้แล้วว่าทักษะเรื่องวัตถุโบราณของเขานั้นสุดยอดแค่ไหน

และยังในตอนนี้อีก เขาสามารถบอกได้ถึงหยกจักรพรรดิที่แตกต่างจากหยกจักรพรรดิทั่วไปอีก ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความหายากของสิ่งนี้เลย มันยิ่งกว่าเป็นตำนานในบรรดาหยกจักรพรรดิซะอีก

สิ่งนี่แหละเป็นของฝากที่คู่ควรกับซูข่านมากที่สุดแล้ว

"ฮ่าๆๆ"

ซูข่ายหัวเราะออกมา จากนั้นเขาได้ส่งสัญญาณไปหาซงหมิงเจียงและคนอื่นๆในห้อง คนในห้องรีบก้มหน้าและเดินออกจากห้องรับแขกอย่างรวดเร็ว

ในห้องรับแขกจึงเหลือแค่เพียงซูข่านกับเฒ่าหลี่สองคน

"เฒ่าหลี่จะให้หยกจักรพรรดินี้กับฉันจริงๆใช่ไหม?"

ซูข่านมองหน้าเฒ่าหลี่ก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจ

"คิดว่าผมเป็นยังไงกัน"

เฒ่าหลี่กลอกตามองบนด้วยความเหนื่อยใจก่อนจะเอนหลังพิงโซฟาและยกถ้วยชาขึ้นมาจิบเบาๆ

ซูข่านส่ายหัวเล็กน้อยและพูดว่า

"ถ้าคนข้างนอกได้ยินที่เฒ่าหลี่คุยกับฉันแบบนี้ พวกคนข้างนอกน่าจะทนไม่ได้และทำไรกับเฒ่าหลี่แน่ๆ ตอนนั้นฉันปกป้องเฒ่าหลี่ไม่ได้นา"

"คนพวกนั้นไม่ทำไรผมหรอก ไม่อย่างงั้นผมก็ไม่เอาของแบบนี้มาให้คุณอีกนะ"

เฒ่าหลี่พูดด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

มูลค่าของหยกจักรพรรดิขนาดใหญ่อาจจะสูงเป็นร้อยๆล้านเลยก็ได้ ของฝากจากเฒ่าหลี่ชิ้นนี้ไม่ใช่ของฝากธรรมดาที่หาได้ทั่วไปเลย

ซูข่านได้ค้นพบข้อเท็จจริงที่อยู่กับเฒ่าหลี่มาไม่กี่ข้อ หนึ่งในนั้นก็คืออย่าไว้ใจเฒ่าหลี่มากเกินไป ตาเฒ่าคนนี้มักมีความคิดที่ชั่วร้ายบางอย่างซ่อนอยู่ เขาพยายามที่จะเอาคืนทุกเมื่อที่เขามีโอกาส

"เห็นได้ชัด ถึงแม้ว่าผมจะต้องมาจัดการอะไรบางอย่างที่เซียงเจียง แต่ผมก็ยังมีเวลามาหาคุณได้"

เฒ่าหลี่พูดจบก็มองไปที่หยกจักรพรรดิที่อยู่บนโต๊ะ

"หรือจะให้ผมแกะสลักให้คุณด้วย?"

"!!"

ซูข่านรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและหันไปมองเฒ่าหลี่ทันที เฒ่าหลี่กลอกตามองบนอีกครั้งและพูดต่อว่า

"อะไรกัน? คุณคิดว่าผมจะไม่มีฝีมือการแกะสลักรึยังไง?"

ซูข่านกลอกตาโดยไม่ได้พูดอะไร

"คุณอยากได้แบบไหนล่ะ?"

เฒ่าหลี่วงถ้วยชาลงโดยไม่สนสายตาของซูข่านเลยสักนิด นี่ไม่ใช่ครั้งแรกทื่เฒ่าหลี่กับซูข่านเถียงกัน ล่าสุดที่ได้เถียงกับซูข่านก็ผ่านมาหลายเดือนแล้ว

การเถียงกับซูข่านนั้นทำให้เฒ่าหลี่สนุกมาก

ในช่วงที่เฒ่าหลี่ไปทำงานที่ประเทศพม่า เขาไม่มีคนที่เถียงอะไรแบบนี้เลย รอบๆตัวเขานั้นเต็มไปด้วยคนที่ไม่คุ้นเคยเต็มไปหมด ความว่างเปล่าก็เกิดขึ้นในจิตใจของเฒ่าหลี่

เฒ่าหลี่นั้นถือว่าซูข่านเป็นญาติของเขามานานแล้ว ไม่สิ เฒ่าหลี่คิดว่าซูข่านเป็นเหมือนลูกเหมือนหลานด้วยซ้ำ

ไม่อย่างงั้นเขาคงไม่ยอมลงทุนเดินทางไปที่พม่าเพื่อทำอะไรแบบนี้หรอก สถานที่ตรงนั้นอยู่ไกลจากหนานจิงไม่รู้ตั้งกี่พันกิโล แต่ทั้งหมดก็เพื่อตอบแทนผู้มีพระคุณของเขา

"หยกแกะสลักงั้นเหรอ?"

"เจ้าแม่กวนอิม? พระพุทธรูป?"

ซูข่านครุ่นคิดอยู่สักพักหนึ่งเกี่ยวกับหยกที่แกะสลัก แต่ที่พบได้มากที่สุดก็คือแกะสลักให้เป็นเจ้าแม่กวนอิมและพระพุทธเจ้า การแกะสลักให้เป็นสองอย่างนี้เป็นอะไรที่สามารถทำเงินได้อย่างมหาศาล

จากนั้นจู่ๆดวงตาของซูข่านก็เปล่งประกายขึ้นมา

"ยังมีอีกหนึ่งอย่าง"

ซูข่านได้นึกถึงของชิ้นหนึ่งที่เกาะไต้หวัน พื้นผิวของมันนั้นเต็มไปด้วยรอยตำหนิเต็มไปหมด แถมยังไม่สามารถซ่อมแซมได้อีกด้วย

แต่ของชิ้นนั้นเป็นเพียงแค่หยกธรรมดาเท่านั้นเอง ไม่ใช่หยกจักรพรรดิสักหน่อย ไม่ว่ายังไงคุณภาพของหยกจักรพรรดิมันก็เหนือกว่าหยกธรรมดาทั่วไปอยู่แล้ว

ถ้าหยกจักรพรรดิชิ้นนี้สามารถนำไปแกะสลักให้เหมือนกับของชิ้นนั้นได้ มันอาจจะมีมูลค่ามากกว่าหลายสิบหลายร้อยเท่าก็เป็นได้

แม้ว่าจะมีขนาดใหญ่เกินไป แต่ถ้าหากทำได้สำเร็จ มันจะต้องเป็นสมบัติระดับชาติเลยก็ได้

"คุณนึกออกบ้างไหม?"

เฒ่าหลี่เห็นซูข่านเงียบอยู่นานจึงได้ถามขึ้นมาช้าๆ

"นึกออกพอดีเลย"

ซูข่านพูดพร้อมกับยิ้มที่มุมปาก

เฒ่าหลี่เห็นสายตาที่ซูข่านมามอง เขารู้สึกอึดอัดเล็กน้อยจึงได้ถามกลับไปอย่างรวดเร็ว

"มันคือ?"

"ก็ไม่ใช่รูปลักษณ์ที่เฒ่าหลี่ไม่รู้จักหรอก"

ซูข่านได้พูดด้วยรอยยิ้ม

"ฉันได้ยินมาว่าหยกที่สวยงามที่สุดในโลกก็คือหยกไป๋ช่าย ดังนั้นหยกจักรพรรดิที่เฒ่าหลี่นำมา เอาไปแกะสลักให้เป็นรูปลักษณ์เดียวกับหยกไป๋ช่ายเถอะ"

"หยกไป๋ช่าย!!"

เมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน ดวงตาของเฒ่าหลี่ก็เบิกกว้างออกด้วยความตกใจ

"เป็นความคิดที่ยอดเยี่ยมที่สุด"

หยกไป๋ช่าย ถ้าหากว่ามันไม่ได้ถูกค้นพบในพวกพระราชวัง ป่านนี้หยกชิ้นนั้นก็คงเป็นเศษขยะไปแล้วก็ได้

รู้อะไรไหมว่าหยกไป๋ช่ายนั้นขึ้นชื่อว่าเป็นหยกที่สวยงามที่สุดในโลก การแกะสลักของหยกชิ้นนี้ถูกทำขึ้นมาด้วยความปราณีต แต่เบื้องหลังของหยกชนิดนี้จะมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้

ในยุคสมัยก่อน หยกชิ้นหนึ่งนั้นหาได้ยากมากๆ กว่าจะได้หยกมาแต่ละชิ้นก็มักจะขนาดก้อนเล็กและตำหนิเต็มไปหมด การแกะสลักหยกจึงมีแค่ทำให้เป็นก้อนกลมๆเล็กๆเท่านั้น

แต่ก็มีช่างฝีมือคนหนึ่งปรากฏขึ้นในยุคสมัยนั้น เขาได้ใช้ลวดลายตำหนิของหยกแกะสลักก้อนหยกสองสีเป็นเหมือนกับรูปผักกะหล่ำปี ร่องรอยตำหนิของหยกก็ทำให้เหมือนกับเป็นรอยของผัก

ด้วยความปราณีตของช่างคนนั้น หยกไป๋ช่ายถึงมีชื่อมาจนถึงทุกวันนี้

แม้ว่าหยกไป๋ช่ายจะเป็นหยกที่สวยงามก็จริง แต่วัสดุและเกรดของหยกนั้นไม่ได้ดีเลย เทียบไม่ได้กับหยกจักรพรรดิของซูข่านเลยแม้แต่น้อย

"ไม่มีปัญหา"

เฒ่าหลี่พยักหน้าด้วยรอยยิ้ม

"แต่ต้องรอให้คนไปเอาเครื่องมือของผมที่อยู่ในหนานจิงก่อน ไม่กี่เดือนน่าจะทำเสร็จได้"

"ไม่กี่เดือน?"

ซูข่านส่ายหัวเมื่อได้ยิน

"เฒ่าหลี่ไม่จำเป็นต้องกลับไปที่เมืองหนานจิงหรอก เฒ่าหลี่สามารถแกะสลักที่นี่ได้เลย ของสำหรับแกะสลักทุกอย่างที่อยู่ในฝั่งแผ่นดินใหญ่ สามารถหาได้จากที่เซียงเจียงแห่งนี้"

ถึงแม้ว่าเศรษฐกิจในเซียงเจียงจะเพิ่งโตได้ไม่นาน แต่ชื่อเสียงด้านการแกะสลักหยกนั้นต้องยกให้กับเซียงเจียงเลย ตลาดหยกที่นี่มีมูลค่ามากที่สุดในโลกเลยก็ได้

ในด้านเครื่องมือก็มีชื่อเสียงไม่แพ้กัน

ปล.ภาพประกอบหยกไป๋ช่ายครับ