"พี่สามครับ นั่นสำนักงานใหม่ที่ย้ายมาครับ"

ลู่กั๋วเฉียงชี้ไปยังอาคารด้านหน้าที่สร้างขึ้นมาใหม่ มันเป็นตึกแถวที่มีขนาดประมาณ 3 ชั้น ยาวหลายสิบเมตร

"ด้านหลังมันเป็นอะไร?"

ซูข่านส่ายหัวและชี้ไปด้านหลัง ตรงนั้นเป็นเขตที่กั้นไว้สำหรับก่อสร้าง

"เดี๋ยวผมพาไปดูครับ"

ลู่กั๋วเฉียงพูดอย่างรวดเร็ว

ซูข่านพยักหน้า จากนั้นลู่กั๋วเฉียงก็เดินนำซูข่านไปยังเขตก่อสร้างด้านหลัง ทันทีที่มาถึงซูข่านก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมาก

ที่เขตก่อสร้างด้านหลังมีการแบ่งโซนก่อสร้างออกไปอีก แต่ละส่วนก็ดูเหมือนจะมีการสร้างอะไรของตัวเอง นอกจากนี้แล้ว พื้นที่ด้านหลังยังมีขนาดใหญ่มากๆ

"พี่สามครับ ตอนนี้โรงงานกำลังอยู่ในการก่อสร้างครั้งใหญ่ พื้นที่โล่งที่ดูเหมือนจะไม่ได้ใช้งานผมได้ซื้อต่อไว้ขยายโรงงานแล้วครับ"

ลู๋กั๋วเฉียงชี้ไปยังเขตก่อสร้างด้านหน้า

พื้นที่ใหญ่ๆติดๆกันแบบนี้จะต้องเป็นที่ต้องการของพวกกลุ่มนายทุนที่ต้องการสร้างโรงงานแน่ ที่นี่จะเป็นจุดสำคัญเลยที่พวกนายทุนต้องการ

นอกจากที่ดินที่ทำเลทองแล้ว ที่ดินของโซนอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ก็มีมูลค่ามหาศาลไม่ต่างกัน

ในอนาคตอันใกล้นี้ เผิงเฉิงเองก็จะมีมูลค่าที่ดินไม่น้อยไปกว่าที่อื่นเลย และลู่กั๋วเฉียงก็ดูเหมือนจะอ่านพวกนี้ออก เขาได้ซื้อที่ดินขนาดใหญ่บริเวณรอบๆนี้ไว้ทั้งหมด

ซูข่านรู้สึกพอใจมากที่เขารู้จักวางแผน ถึงแม้เขาจะต้องการจะขยายโรงงานอย่างเดียวก็ตาม ที่ผลลัพธ์ที่เขาทำนั้น ออกมาได้ดีกว่าที่คาดอีก

ไม่อย่างงั้นตอนที่จะขยายโรงงานในช่วงที่มีพนักงานเป็นหมื่นคนจะลำบาก ไหนจะเรื่องที่ดินราคาสูง ไหนจะเรื่องที่เจ้าของไม่ยอมขายอีก

หากว่าขยายโรงงานไม่ได้ก็จำเป็นต้องเสียเงินเช่าโรงงาน ซึ่งค่าเช่ารายปีก็เป็นสิบๆล้านหยวนอยู่แล้ว

หลังจากที่ซูข่านมองไปรอบๆ เขาก็พยักหน้าเล็กน้อยให้กับลู่กั๋เฉียงและเดินตามกลับไปยังสำนักงาน

"นายทำได้ดีมาก"

ซูข่านมองไปที่ลู่กั๋วเฉียงและพูดด้วยรอยยิ้ม

"ขอบคุณครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงรู้สึกมีความสุขมากที่ได้รับคำชมจากซูข่าน

"นายต้องรีบเพิ่มกำลังผลิตพัดลมไฟฟ้าอีก อาจจะต้องเพิ่มสายการผลิตอีก 2-3 สายอย่างเร็วที่สุด ไม่อย่างงั้นเดี๋ยวผู้คนที่รอพัดลมของนายจะท้อใจและไม่ซื้อในที่สุด"

ต่อให้ผลิตออกมาแล้วไม่มีคนซื้อก็ไม่เป็นไร พัดลมนั้นหากไม่ได้ใช้งานก็มีอายุยืนยาวหลายปี และยิ่งเก็บไว้ในโรงงานอีก อีก 10 ปีเปิดก็ยังใช้งานได้

แม้กระทั้งในปี 20xx พัดลมไฟฟ้าก็ยังเป็นที่นิยมและวางขายอยู่ทั่วประเทศ..ไม่สิ..ทั่วทั้งโลกเลยต่างหาก

จึงนับได้ว่านี่เป็นสินค้าที่จะได้ความนิยมยาวนานอย่างน้อยก็อีก 20 ปี ต่อให้เพิ่มสายการผลิตไปก็ไม่ได้ส่งผลเสียอะไรมาก

"เดิมทีสายการผลิตนั้นมีแค่ 2 สายเท่านั้นครับ หลังจากที่พี่สามบอกให้ผมเพิ่มสายการผลิต ผมก็ได้เพิ่มอีก 3 สายเป็น 5 สายการผลิต"

"และก่อนที่พี่สามจะมาผมก็ได้เตรียมการที่จะเพิ่มสายการผลิตอีก 2 สายครับ เบ็ดเสร็จแล้วเราจะมีสายการผลิตพัดลมทั้งหมด 7 สายครับ"

ลู่กั๋วเฉียงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง

"อืม"

ซูข่านพยักหน้าและพูดกับลู่กั๋วเฉียง

"นอกจากเพิ่มสายการผลิตแล้ว พัดลมไฟฟ้าเฟยเซียจะต้องแบ่งประเภทและรุ่นต่างๆออกมาอีก มันจำเป็นต้องได้รับการออกแบบใหม่ทั้งหมด แต่ต้องอิงคุณภาพตามต้นฉบับด้วย"

"นายต้องไปหาพวกนักออกแบบผลิตภัณฑ์มาออกแบบ ลองดูพัดลมของเจ้าอื่นในตลาดก็ได้แล้วนายนำมาประยุกต์ออกแบบพัดลมรุ่นใหม่ซะ เราจะได้ส่วนแบ่งการตลาดมากขึ้น"

"ไม่จำเป็นต้องเป็นพัดลมตั้งพื้นขนาดเล็กเท่านั้น นายสามารถทำพัดลมเพดาน พัดลมจิ๋ว พัดลมขนาดใหญ่ ฯลฯ ได้อีก"

"ถ้านายหานักออกแบบไม่ได้หรือนักออกแบบคิดราคาที่เกินจริงไปหน่อย นายก็ไปตามมหาวิทยาลัยต่างๆแล้วรับสมัครนักศึกษามาออกแบบดู จะใช้การประกวดออกแบบช่วยก็ได้"

"นักศึกษาพวกนี้เขามีความรู้แต่ไม่มีเวทีให้พวกเขาแสดงความสามารถ ถ้าคนไหนที่นายเห็นว่าเก่งก็ซื้อตัวมาทำงานได้เลย หลังจากที่เขาเรียนจบก็จะได้มาทำงานออกแบบผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ให้กับเรา"

ผลิตภัณฑ์หลายอย่างล้วนแล้วแต่มีคุณภาพที่ดี แต่ส่วนใหญ่แล้วผู้คนมักจะเลือกที่หน้าตาของผลิตภัณฑ์ก่อนเป็นอันดับแรก มันเป็นเรื่องที่ซูข่านไม่อยากจะยอมรับซักเท่าไหร่แต่สุดท้ายมันก็คือความจริง

ผลิตภัณฑ์ไหนที่ออกแบบมาได้น่าเกลียดไม่น่าใช้ ส่วนใหญแล้วผลิตภัณฑ์พวกนั้นมักจะมีฝุ่นเกาะเต็มไปหมด กลับกันผลิตภัณฑ์ที่ออกแบบใช้งานง่ายและมีสีสันสวยงามทันสมัย สินค้าพวกนี้มักจะขายดีเสมอ

แล้วถ้ายิ่งมีสีหรือรุ่นให้เลือกมาก มันจะทำให้สามารถแย่งส่วนแบ่งการตลาดจากจุดนี้มาได้ เพราะฉะนั้นแล้ว การออกแบบก็เป็นสิ่งที่สำคัญในการผลิตสินค้าในอุตสาหกรรม โดยเฉพาะสินค้าที่ต้องใช้ทุกวัน

บางสินค้ามียอดขายถล่มทลายเพียงเพราะมีการออกแบบที่สวยงาม ยกตัวอย่างง่ายๆอย่างสินค้าที่มีตัวการ์ตูนอยู่ข้างใน ส่วนใหญ่แล้วสินค้าพวกนี้จะขายดีเป็นพิเศษ

ความนิยมในสินค้าที่มีหน้าตาสวยงามนั้นจะกินเวลาอีกหลายปีเช่นเดียวกัน แต่มันก็ยังมีข้อยกเว้นอยู่สินค้าหนึ่ง

น้ำนมมะพร้าวหยี่ซู

นี่เป็นการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่ตรงกันข้าวกับของที่อยู่ข้างในสุดๆ ตัวกล่องของมันนั้นเป็นสีดำแต่น้ำข้างในกลับเป็นสีขาว แถมยังมีตัวอักษรขนาดใหญ่เขียนรกไปหมด นี่เป็นผลิตภัณฑ์ที่มีการออกแบบห่วยมาก

ซูข่านไม่คิดว่าลู่กั๋วเฉียงจะออกแบบผลิตภัณฑ์ให้เป็นอย่างน้ำนมะพร้าวหยี่ซูได้

หากว่าผลิตภัณฑ์ถูกจำหน่ายไปทั่วโลก บางทีต้องคิดถึงคนต่างประเทศที่ซื้อผลิตภัณฑ์ไปใช้ด้วย อย่างน้อยมันก็ยังสามารถสะท้อนภาพลักษณ์ของประเทศจีน

"ครับพี่สาม"

ลู่กั๋วเฉียงพยักหน้าทันทีหลังจากที่ซูข่านพูดจบ แม้ว่าตัวเขานั้นจะไม่รู้สึกถึงความสำคัญของการออกแบบผลิตภัณฑ์ แต่ถ้าพี่สามบอกให้ทำแสดงว่ามันจะต้องสำคัญ

เช่นเดียวกันกับก่อนหน้านี้ตอนที่พี่สามบอกให้ผลิตพัดลม ตอนแรกเขาก็คิดว่าพัดลมอาจจะขายได้ไม่ถึง 10,000 เครื่องด้วยซ้ำ แต่ยอดขายตอนนี้น่าจะหลายหมื่นไปแล้ว

ดังนั้นหากว่าพี่สามบอกอะไรให้ทำ แสดงว่าสิ่งนั้นจะต้องเป็นเรื่องดีและควรตั้งใจทำด้วย ทุกอย่างที่พี่สามบอกล้วนแล้วแต่ทำเงินคืนมาได้เสมอ

ลู่กั๋วเฉียงชื่นชมในตัวของซูข่านมากจากจุดนี้ เขาสามารถสั่งให้ทำอะไรและเป็นเงินเป็นทองได้หมด ขนาดวิทยุเก่าที่เสียเขายังทำเงินได้เลย นับประสาอะไรกับของพวกนี้

"ถ้านายคิดไม่ออกว่าจะต้องทำยังไงต่อ นายสามารถติดต่อเหลาสูเพื่อขอคำแนะนำได้"

สูเจิ้งเหมานั้นจะต้องเดินทางไปมาที่เผิงเฉิงกับเซี่ยงไฮ้บ่อยๆ ซิงซีกรุ๊ปเองก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับตึกสูงทั้งสอง ตัวของสูเจิ้งเหมาเลยต้องเหนื่อยมากในช่วงที่กำลังก่อสร้างทั้งสองตึกนี้

แต่ทางสูเจิ้งเหมาเองก็เป็นคนที่ทำโรงงานตัดเย็บเสื้อผ้ามานาน ตัวเขานั้นย่อมมีประสบการณ์ในการออกแบบเสื้อผ้าอยู่แล้ว สามารถไว้วางใจเรื่องพวกนี้กับสูเจิ้งเหมาได้

ตอนนั้ที่ซูข่านได้ให้คำแนะนำในการพัฒนาบริษัทกับสูเจิ้งเหมา ตัวเขานั้นก็รีบไปทำตามคำแนะนำของซูข่านทันที ไม่แปลกที่ซิงซีกรุ๊ปจะได้ก้าวมาเป็นบริษัทชั้นแนวหน้าในวงการอุตสาหกรรมเสื้อผ้า

ขณะนี้การส่งออกเสื้อผ้าหรือคำสั่งซื้อเสื้อผ้าจากต่างประเทศได้ทำเงินให้กับประเทศจีนมากมาย

เห็นได้ชัดว่าต้นทุนที่ถูกกว่าทำให้โรงงานในสหรัฐอเมริกาหรือยุโรปสู้ราคาไม่ได้

ตัวของสูเจิ้งเหมาเองก็ได้คัดเลือกนักศึกษาจากมหาวิยาลัยคณะออกแบบและมัณฑนศิลป์มาเช่นกัน เขาเองก็เป็นคนที่โด่งดังจากการบริจาคเงินให้กับมหาวิทยาลัยชิงหวา

ทำให้ตัวของสูเจิ้งเหมาได้รับการติดต่อจากมหาวิทยาลัยทั่วประเทศเป็นจำนวนมาก ไม่แปลกที่เขาจะคิดไม่ได้เรื่องที่ใช้นักศึกษาในการออกแบบ

ซูข่านเองก็ได้เคยพูดปลายๆในตอนที่ออกแบบตึกสูงทั้งเซี่ยงไฮ้แล้ว

คนที่เห็นว่าใช้ประโยชน์ได้สูเจิ้งเหมาก็ได้จ้างให้ทำงานกับซิงซีกรุ๊ปต่อ แน่นอนว่าเขาให้เงินเดือนจะสูงกว่าบริษัทอื่นหรือเรทเงินเด็กจบใหม่อีก

พวกนักศึกษาที่สูเจิ้งเหมาจ้างมาพวกเขาได้ออกแบบเสื้อผ้าที่มีสัญลักษณ์ของประจีนเอาไว้ ไม่ว่าจะเป็นหมีแพนด้า ป่าไผ่ ตัวอักษรภาษาจีนที่ร่วมสมัย ฯลฯ

เสื้อผ้าสไตล์พวกนี้เป็นแนวย้อนยุคหากว่ามองจากปี 2000 แต่ลายพวกนี้กลับได้รับความนิยมอย่างมากในต่างประเทศ

ภาพจำของคนทั้งโลกคือเห็นว่าเสื้อผ้าของประเทศจีนจะต้องมีสีแดงหรือไม่ก็เป็นเสื้อผ้าที่เป็นเชือกเอาไว้ผูก เวลาที่พวกเขาเห็นเสื้อยืดหรือแบบอื่นๆพวกเขาก็ไม่คิดแล้วว่าเป็นของจากประเทศจีน

ขนาดในยุคที่มีสมาร์ทโฟน ยังมีเสื้อผ้าที่มีอักษรจีนที่มีความหมายดีๆหรือตัวอักษรสวยๆอยู่ในเสื้อผ้าเลย