"อึ้ก"

หยางไท่เฉียนตะลึงหนักกว่าเดิมหลังรู้ว่า 500 ไร่นี่เป็นเพียงแค่โรงงานในระยะแรกเท่านั้น

"500 ไร่!!"

ลำคอของเขากระตุกเป็นจังหวะ หยางไท่เฉียนต้องรีบกลืนน้ำลายเพื่อระงับความตื่นเต้นของเขาลง

"จะ..จะ…เจ้านายต้องการให้ผมสร้างโรงงานรถยนต์ 500 ไร่ จริงๆใช่ไหมครับ?"

หยางไท่เฉียนพูดด้วยความยากลำบาก

"ใช่"

ซูข่านพยักหน้าเล็กน้อย

หยางไท่เฉียนตกใจอย่างมาก เขาไม่คิดเลยว่าเจ้านายของเขาจะให้ตั้งโรงงานรถยนต์ที่มีขนาดใหญ่อย่างนี้ เนื้อที่กว่า 500 ไร่สำหรับโรงงานเนี่ยนะ?

นี่เป็นเนื้อที่ประมาณ 1 ใน 5 ของแผ่นดินเซียงเจียงเข้าไปแล้ว ลองคิดดูสิถ้าหากว่าครอบครองพื้นที่เท่านี้ในเซียงเจียงจะมีรวยขนาดไหน?

ซูข่านมองไปที่หยางไท่เฉียนที่กำลังนั่งอ้าปากค้างก่อนจะพูดว่า

"อุตสาหกรรมยานยนต์นั้นจำเป็นต้องใช้เนื้อที่จำนวนมาก สายการผลิตต่างๆก็จำเป็นต้องมีอาคารเฉพาะของตัวเองอีก ถึงแม้ว่า 500 ไร่นั้นมันจะดูใหญ่ก็จริง"

"แต่สำหรับโรงงานรถยนต์แล้ว นี่เป็นโรงงานที่มีขนาดกลางเท่านั้น นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องมีโกดังเก็บรถยนต์ที่ผลิตออกมาอีก"

"รถยนต์มันไม่สามารถเอาใส่กล่องแล้ววางซ้อนกันได้เหมือนกันผลิตภัณฑ์อื่น มันจำเป็นต้องมีพื้นที่ในการเก็บแยกต่างหาก"

"นายก็อยู่ในเซียงเจียงไม่ใช่เหรอ? นายรู้ใช่ไหมว่าการหาที่จอดรถในเมืองเซียงเจียงยากขนาดไหน ต่อให้สามารถผลิตรถยนต์ได้จำนวนมาก แต่ถ้าไม่มีที่เก็บก็ไม่สามารถผลิตออกมาได้อยู่ดี"

หยางไท่เฉียนชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของซูข่าน

ตอนแรกเขาคิดว่าเนื้อที่กว่า 500 ไร่นั้นมันใหญ่มาก แต่หลังจากที่ได้ยินว่าโรงงานรถยนต์จำเป็นต้องมีอะไรบ้างแล้ว เขารู้สึกได้เลยว่า 500 ไร่นั้นมันอาจไม่พอด้วยซ้ำ

การอาศัยอยู่ที่เซียงเจียงแล้วมีรถยนต์นั้น มันช่วยทำให้สะดวกสบายในการเดินทางก็จริงแต่มันก็ทำให้ปวดหัวสำหรับที่จอดได้เหมือนกัน

ถ้ามีบ้านพร้อมกับที่จอดรถก็จะไม่มีปัญหานี้เลย แต่คนส่วนใหญ่ในเซียงเจียงอยู่ในบ้านกันที่ไหนล่ะ

คนที่ซื้อบ้านในเซียงเจียงมีอยู่แค่หยิบมือเดียวเท่านั้น คนส่วนใหญ่มักจะซื้อคอนโดไม่ก็เช่าอพาร์ทเม้นท์

ทุกวันนี้บนถนนในเซียงเจียงเต็มไปด้วยรถยนต์จำนวนมาก รถมากมายแต่ที่จอดรถกลับมีนิดเดียว คนๆหนึ่งอาจจะใช้เวลา 1-2 ชั่วโมงในการหาที่จอดรถเลยก็ได้

ด้วยปัญหาที่จอดรถยนต์น้อยแบบนี้ทำให้เกิดอาชีพแปลกๆขึ้นมา นั่นคืออาชีพพนักงานจอดรถ คนเหล่านี้จะเอารถของคุณไปขับและหาที่จอดรถให้

พวกเขาจะขับรถวนไปเรื่อยๆจนกว่าจะเจอที่จอดรถ จากนั้นก็จะนำกุญแจรถพร้อมกับสถานที่จอดรถมาให้กับเจ้าของ บางคนก็ให้พนักงานจอดรถขับรถไปเรื่อยๆจนกว่าจะทำธุระเสร็จก็มี

ปัญหาที่จอดนั้นเป็นปัญหาที่ชาวเซียงเจียงปวดหัวมาเป็นเวลานาน ที่จอดรถนั้นมีไม่เพียงพอต่อจำนวนรถยนต์บนท้องถนน

หากว่าตั้งโรงงานรถยนต์ขึ้นมา โรงงานนั้นจำเป็นต้องมีโกดังเก็บรถอย่างที่เจ้านายบอกจริงๆ ไม่อย่างนั้นก็ไม่สามารถผลิตรถยนต์ออกมาเป็นจำนวนมากได้

หยางไท่เฉียนสูดหายใจเข้าเต็มปอดของเขาและพูดว่า

"ผมเข้าใจแล้วครับเจ้านาย"

"อืม"

ซูข่านพยักหน้าเล็กน้อย จากนั้นเขาก็พูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"รอตรงนี้ก่อน เดี๋ยวฉันจะเอาอะไรมาให้"

หยางไท่เฉียนชะงักไปอีกครั้งหนึ่ง เขาแสดงท่าทางอยากรู้อยากเห็นมากว่าสิ่งที่ซูข่านจะเอามาให้กับเขาคืออะไร

ซูข่านลุกขึ้นจากโต๊ะและออกจากห้องไป

จากนั้นซูข่านกลับไปยังห้องรับแขกอีกครั้งและนั่งลงที่เดิม

หยางไท่เฉียนดวงตาเป็นประกายเล็กน้อยและมองไปที่ของที่ซูข่านเอามาด้วย

สำหรับภาพวาดหรือวัตถุโบราณทั้งหลาย ที่เซียงเจียงก็มีคนที่ชอบสะสมอยู่เหมือนกัน แต่ก็ยังเทียบกับคนในฝั่งแผ่นดินใหญ่ในยุคหลังไม่ได้ พวกคนฝั่งแผ่นดินใหญ่ยอมทุ่มเงินเป็นล้านๆเพื่อซื้อไว้ครอบครอง

แต่มันเป็นตอนที่ฝั่งแผ่นดินใหญ่มีเศรษฐกิจดีกว่านี้ก่อน สาเหตุที่คนที่เซียงเจียงมีรถยนต์ขับกันเยอะขึ้นก็เป็นเพราะเศรษฐกิจที่ดีขึ้นเหมือนกัน

หลังจากที่สภาพความเป็นอยู่เริ่มดีขึ้นแล้ว คนส่วนใหญ่ก็มักจะมองหาของมาตกแต่งบ้านเพื่อเสริมบารมี

วัตถุโบราณเองก็เป็นหนึ่งในของแต่งบ้านที่คนมักจะนิยมซื้อ ยิ่งเวลาผ่านไปเยอะแค่ไหนมูลค่าของวัตถุโบราณก็จะมีค่ามากขึ้นเท่านั้น

ภาพเขียนเองก็เป็นหนึ่งในของที่คนชอบสะสม

"นี่เป็นสโลแกนที่จะเอาไว้ใช้โฆษณา BMW นายลองอ่านดูสิ"

ซูข่านยิ้มเล็กน้อยและส่งของในมือให้กับหยางไท่เฉียน

คำโฆษณานี้ถูกเขียนขึ้นโดยซูข่าน เขาใช้เวลาหลายวันในการคิดถึงสโลแกนในการโฆษณารถยนต์ของเขา

"โฆษณา?"

ดวงคาของหยางไท่เฉียนเป็นประกายเมื่อได้ยิน

"เจ้านายคิดคำโฆษณาไว้แล้วเหรอครับ?"

"อืม"

ซูข่านพยักหน้า

หลังจากที่ตั้งโรงงานรถยนต์แล้ว ซูข่านก็คิดถึงการส่งเสริมการขายรถยนต์ทันที การโฆษณานี่แหละจะเป็นสิ่งที่ทำให้คนทั้งประเทศรับรู้ถึงรถยนต์ของเขา

ในหัวของซูข่านมีคำโฆษณาดังๆมากมายในชาติก่อนของเขา แล้วซูข่านก็รู้สึกว่ามีประโยคหนึ่งที่เหมาะสมกับรถ BMW ในยุคนี้อย่างมาก

ซูข่านจำได้ดีว่ายอดขายของรถยนต์ก่อนหน้าที่จะลงโฆษณาไม่ได้ดีสักเท่าไหร่ แต่หลังจากที่โฆษณาตัวนี้ได้แพร่ออกไปทั่วประเทศ มันทำให้ยอดขายรถพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็วในประเทศจีน

ซูข่านก็จะใช้วิธีการเดียวกันแต่ปรับให้เข้ากับรถ BMW ของเขา

คำพูดในโฆษณาเองก็สำคัญ ถ้าบทพูดนั้นยาวเกินไปคนทั่วไปก็ไม่อยากจะฟัง มันต้องสั้น กระชับ และได้ใจความ โดยทุกอย่างนั้นจะต้องสื่อให้อยากซื้อรถยนต์ด้วย

"ครับผม"

หยางไท่เฉียนแอบคาดหวังเล็กๆในใจ เขาไม่รู้ว่าเจ้านายได้เขียนคำโฆษณาแบบไหนมา แต่เขากลับรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย

ด้วยตัวของเขานั้นยังไม่เก่งภาษาจีนกลางเท่าที่ควร แล้วถ้าคำโฆษณาที่ยาวเกินไปมันจะกินค่าโฆษณาเพิ่มไปอีก

หยางไท่เฉียนรู้สึกสับสนในตัวเองอย่างมาก เขาค่อยๆก้มลงไปดูในมือช้าๆ หัวใจของเขานั้นเต้นเร็วราวกับมีงานเลี้ยงเต้นรำอยู่ข้างใน

ทันทีที่มองลงไปหยางไท่เฉียนก็เห็นตัวอักษรจีนไม่กี่ตัวเท่านั้น เขาถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

หยางไท่เฉียนค่อยๆอ่านทีละคำช้าๆละพูดออกมา

"เป้าหมายใหม่อยู่ไม่ไกลถ้าไปกับพวกเรา BMW"