"นอกจากชั้นบนๆแล้ว มีการวางแผนจัดการช่วงชั้นกลางของตึกไหม?"

ซูข่านได้ถามต่อ

สูเจิ้เหมาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตอบซูข่านช้าๆ

"ผมวางแผนว่าจะให้เป็นโซนของโรงแรมครับ โดยตอนนี้ได้ติดต่อไปยังโรงแรมเพนนินซูล่ากับโรงแรมแชงกรีล่าแล้ว"

"โรงแรมทั้งสองที่ว่ามาเป็นโรงแรมชั้นนำทั้งคู่ครับ โรงแรมเพนนินซูล่าจะเป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงที่สุดในเซียงเจียง คนมีชื่อเสียงส่วนใหญ่มักจะเลือกพักที่โรงแรมนี้ เป็นโรงแรมที่ได้รับความนิยมมาก"

"แต่คุณซูอาจจะไม่รู้จักกับโรงแรมแชงกรีล่าใช่ไหมครับ เจ้าของโรงแรมนี้เป็นเศรษฐีคนหนึ่ง เขาทำโรงแรมได้หรูหราและได้รับความนิยมไม่น้อยไปกว่าโรงแรมเพนนินซูล่าเลยครับ"

"แถมยังมีสาขามากมายในประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้อีกด้วย รวมไปถึงประเทศในยุโรปอีก"

"หากว่าได้โรงแรมใดโรงแรมหนึ่งมาอยู่ในตึกซิงซี ผมบอกได้เลยว่ามันจะยกระดับตึกให้สูงขึ้นได้อย่างแน่นอนครับ"

สูเจิ้งเหมาได้อธิบาย

ตึกซิงซีเป็นตึกที่มีความสูงมาก ซึ่งหาได้ยากมากในยุคสมัยนี้ หากว่าจะเลือกโรงแรมชั้นนำให้มาอยู่ในตึกซิงซี ยังไงซะก็ต้องเป็นโรงแรมระดับโลกอยู่แล้ว

ซึ่งพอตัดออกก็จะเหลือเพียง 2 ตัวเลือเท่านั้นที่เหมาะสม

"หึๆ"

ซูข่านหัวเราะในลำคอและเล็กที่มุมปากเล็กน้อย เขาจะไม่รู้จักโรงแรมแชงกรีล่าได้ยังไง

โรงแรมของเศรษฐีกัว เป็นโรงแรมระดับไฮเอนด์ที่มีชื่อเสียงมากในยุคนี้ รวมไปถึงในอนาคตอีกด้วย เขาได้ขยายโรงแรมของเขาไปตั้งหลายประเทศ เป็นเครือโรงแรมที่มีมาตรฐานสูง

จะเป็นแชงกรีล่าหรือเพนนินซูล่า ถ้าโรงแรมพวกนี้มาอยู่ในตึกซิงซี มันจะเพิ่มชื่อเสียงและความโด่งดังให้กับตึกเป็นอย่างมาก

แต่…

ซูข่านไม่อยากให้โรงแรมทั้งสองมาอยู่ในตึกซิงซีสักเท่าไหร่ เขามีแผนที่จะสร้างเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์ไว้อยู่แล้ว

"นายติดต่อพวกเขาไปรึยัง?"

ซูข่านได้ถามต่อ

"อีกฝ่ายกำลังพิจารณาข้อเสนออยู่ครับ แม้ว่าอีกฝ่ายจะสนใจมาก แต่สถานการณ์เศรษฐกิจในเผิงเฉิงทำให้พวกเขาต้องตัดสินใจกันก่อน"

สูเจิ้งเหมาตอบอย่างรวดเร็ว

"งั้นนายเลิกติดต่อพวกเขาได้เลย ยุติข้อเสนอทุกอย่างที่ยื่นไปให้ทั้งโรงแรมเพนนินซูล่าและโรงแรมแชงกรีล่าซะ"

ซูข่านส่ายหัวและออกคำสั่งทันที

สูเจิ้งเหมารู้สึกประหลาดใจมากที่ได้ยิน เขามองไปที่ซูข่านด้วยความสงสัยทันที

สำหรับตึกซิงซีแล้ว ไม่มีโรงแรมไหนเหมาะสมไปกว่าสองโรงแรมที่ว่ามาเลยสักแห่ง

ประเด็นนี้สูเจิ้งเหมาก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมซูข่านถึงได้ทำเช่นนี้ เขารู้เพียงแต่ว่า ซูข่านนั้นเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลมมากๆ สติปัญญาของเขานั้นสูงกว่านักธุรกิจทุกคนที่สูเจิ้งเหมาเคยรู้จัก

เป็นไปได้ไหมว่าจะมีแผนอื่นมารองรับ

จากนั้นซูข่านก็พูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"ทั้งโรงแรมเพนนินซูล่าและแชงกรีล่านั้นเป็นโรงแรมที่มีชื่อเสียงอย่างมาก ถึงแม้ว่าตึกซิงซีจะต้องการโรงแรมระดับนั้นมาเพื่อยกระดับ แต่เราสามารถทำได้แบบโรงแรมพวกนั้นได้"

"คุณซูหมายถึง…"

สูเจิ้งเหมาได้ยินซูข่านก็รีบพูดแทรกด้วยความตกใจ

"จะสร้างเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์ใช่ไหมครับ?"

สูเจิ้งเหมาตกใจกับแผนการของซูข่านมาก การสร้างเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์นั้นเป็นอะไรที่ทำได้ยากมากๆในความคิดของสูเจิ้งเหมา

อย่างแรกเลยโรงแรมที่ดีจะต้องอยู่ในทำเลที่เหมาะสม ซึ่งโรงแรมชื่อดังส่วนใหญ่ก็มีที่ดินตรงนั้นกันไปหมดแล้ว

วิธีเดียวที่จะจัดการปัญหานี้ก็คือต้องใช้เงิน แต่ถ้าทำในนามของบริษัทมันจะเป็นเรื่องที่ยากยิ่งกว่า

ทางซิงซีกรุ๊ปเองก็เป็นอุตสาหกรรมประเภทสิ่งทอ มันแตกต่างกับโรงแรมและอสังหาริมทรัพย์อย่างมาก

หากว่าทางซิงซีกรุ๊ปลงทุนในโรงแรม เกรงว่ามันจะต้องขาดทุนแน่ๆ

"ใช่"

ซูข่านพยักหน้า

"ซิงซีกรุ๊ปต้องจัดการตั้งบริษัทเพื่อทำเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์ขึ้นมา"

แม้ว่าน้ำเสียงที่ซูข่านพูดนั้นเป็นน้ำเสียงที่แผ่วเบา แต่สูเจิ้งเหมารู้สึกว่าเสียงนั้นเป็นเหมือนกับเสียงฟ้าผ่าที่ทำให้ใจของเขาตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม

"คะ.ครับ"

สูเจิ้งเหมาตอบเสียงสั่นและยิ้มอย่างไม่มั่นใจ

ซูข่านมองสูเจิ้งเหมาแล้วก็ถามด้วยรอยยิ้มสบายๆ

"นายไม่มั่นใจอย่างงั้นเหรอ?"

"นิดหน่อยครับ"

สูเจิ้งเหมาตอบด้วยรอยยิ้มแห้งๆ เขาไม่กล้าพูดตรงๆว่าเขานั้นไม่มีความมั่นใจเรื่องนี้เลย การเข้าสู่วงการธุรกิจเกี่ยวกับโรงแรมระดับไฮเอนด์นั้น มันเป็นอะไรที่ดูยากมากๆ

ซูข่านส่ายหัวเล็กน้อยและพูดด้วยรอยยิ้มเหมือนเดิม

"นายไม่ต้องกังวลหรอก นายไม่จำเป็นต้องไปแข่งกับเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์ของต่างประเทศสักหน่อย"

"ไม่ต้องเหรอครับ?"

สูเจิ้งเหมาถามอย่างรวดเร็ว

"ไม่ต้อง"

ซูข่านส่ายหัวและพูดต่อ

"บริษัทที่ทำเครือโรงแรมระดับไฮเอนด์นั้น จะจัดตั้งโรงแรมขึ้นแต่ไม่ได้อยู่ที่เผิงเฉิงเพียงอย่างเดียว บริษัทนี้จะมุ่งเป้าไปที่ตลาดภายในประเทศทั้งหมด"

"อะไรนะครับ?"

สูเจิ้งเหมาตกตะลึงยิ่งกว่าเดิม

เศรษฐกิจในฝั่งแผ่นดินใหญ่นั้นยังล้าหลังอยู่มาก โรงแรมระดับไฮเอนด์จะไปตอบโจทย์คนในฝั่งแผ่นดินใหญ่ได้ยังไง?

ค่าห้องแค่คืนเดียวของโรงแรมระดับนี้ มันเกือบจะเท่าค่าแรงทั้งหมดที่คนๆหนึ่งได้ทำงานเลยเป็นเวลาหนึ่งปี

คนทั่วไปที่ไหนจะมีปัญญามาจ่ายค่าห้องโรงแรมกัน?

หากว่าเปิดโรงแรมขึ้นในฝั่งแผ่นดินใหญ่ รับรองว่าจะต้องขาดทุนย่อยยับแน่ๆ

ซูข่านมองไปที่สูเจิ้งเหมาที่กำลังสับสน มุมปากของซูข่านก็ยกขึ้นมาเล็กน้อยเผยให้เห็นรอยยิ้มอันสวยงาม

สำหรับเศรษฐกิจภายในประเทศจีนนั้น ไม่มีคนรู้หรอกว่าในอนาคตมันจะพุ่งไปสูงแค่ไหน น้อยคนนักที่จะทำนายว่าประเทศจีนจะกลายเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจเป็นอันดับสองของโลก

ด้วยการเติบโตของเศรษฐกิจที่ก้าวกระโดด ตลาดผู้บริโภคภายในประเทศได้ขยายตัวอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นตลาดที่ใหญ่อันดับต้นๆของโลก

ตลาดเหล่านี้มีธุรกิจเกิดขึ้นมากมายนับไม่ถ้วน

ในธุรกิจที่เกิดขึ้นนั้น ธุรกิจโรงแรมระดับไฮเอนด์เป็นเพียงไม่กี่ธุรกิจที่ไม่ได้รับผลกระทบต่อตลาดอะไรมาก ต่อให้เศรษฐกิจเริ่มชะลอตัวหรือมีปัญหาอะไร ธุรกิจโรงแรมก็ยังคงสามารถทำเงินได้เหมือนเดิม

ไม่เพียงแค่นั้นมันยังสามารถทำเงินจากอสังหาริมทรัพย์ได้อีกด้วย

เครือโรงแรมระดับไฮเอนด์สามารถไปซื้อโรงแรมไฮเอนด์เก่าๆที่อยู่ทั่วทุกมุมโลกได้ จากนั้นก็ปรับเปลี่ยนให้เป็นแบบโรงแรมของตัวเอง