บทที่ 112 ในที่สุดก็ตาสว่าง

หยางป๋อไม่เคยเข้ามาในถ้ำของเทียหนิวมาก่อน ตอนนี้เขาแอบย่องเข้ามาและพบว่าด้านในค่อนข้างกว้างขวาง ลึกเข้าไปราว 100 เมตร เทียหนิวกำลังถูกปิดกั้นไว้ในจุดหนึ่ง มีมนุษย์กลายพันธุ์คนหนึ่งขับหุ่นยนต์ชีวภาพสีเขียว หุ่นยนต์มีความสูงแค่ 5-6 เมตรเท่านั้น

ถึงแม้ว่าเขาเดียวของเทียหนิวจะปล่อยลำแสงพลังงานออกมานับไม่ถ้วน แต่ก็ไม่มีผลใดๆ ต่อหุ่นยนต์ชีวภาพนี้เลย ในทางกลับกัน มนุษย์กลายพันธุ์คนนี้กลับถือค้อนกระดูกใหญ่ในมือ ค้อนนี้เปล่งประกายแสงสีดำ!

"ของดีเลยแฮะ!" ตอนนี้หยางป๋อเห็นอะไรเปล่งแสงก็รู้แล้วว่าเป็นของดี ไม่ว่าจะเป็นโลหะพลังงานหรือศิลาพลังงานก็ตาม

เทียหนิวพุ่งเข้าชนอีกครั้ง ผู้ควบคุมหุ่นยนต์ชีวภาพก็จะยกค้อนขึ้นทุบเทียหนิวอย่างหนัก เทียหนิวจึงถูกกระแทกให้ถอยหลังไป

ค้อนกระดูกนี้ยาวราว 5 เมตร ด้านบนมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เมตร เหมือนกลองรูปทรงกลมแบน แต่สังเกตได้ว่าด้านบนมีรอยบุ๋มลึก น่าจะทำมาจากกระดูกต้นขาของสัตว์ป่าชนิดหนึ่ง

ทุกครั้งที่ค้อนนี้เหวี่ยงโจมตี ก็จะปลดปล่อยประกายแสงสีดำ เมื่อเทียหนิวถูกโจมตีด้วยแสงดำ ดูเหมือนจะตกใจงงงวย ถอยหลังไปสองก้าว ส่ายหัวเพื่อให้ตื่นตัว แล้วก็ปลดปล่อยพลังงานโจมตีต่ออีกครั้ง จากนั้นก็พุ่งชนเข้าใส่อย่างรุนแรง

"หุ่นยนต์ของมันคงไม่ได้ทำจากโลหะ ดังนั้นความสามารถในการทำให้โลหะทื่อของเทียหนิวคงไม่มีประโยชน์กับหุ่นนี้" หยางป๋อไม่ค่อยเข้าใจหุ่นยนต์ชีวภาพสักเท่าไหร่ รู้แค่ว่าต้องใช้การปลูกฝังและเลี้ยงดู แต่ไม่แน่ใจว่าเลี้ยงดูอย่างไรนะ

หยางป๋อถอยกลับไปที่ปากถ้ำก่อน เรียกหุ่นยนต์ของตัวเองออกมา เปลี่ยนรูปร่างกลับเป็นแบบเดิม นั่นก็คือหุ่นยนต์รุ่น 3

หยางป๋อจำภูมิประเทศได้แล้ว เขาไม่ได้โผล่หัวออกไปเลย แต่กลับผลักคันบังคับอย่างรุนแรง หุ่นยนต์เคลื่อนที่เป็นเส้นโค้ง มือทั้งสองข้างกำอาวุธพลังงานไว้ เหมือนกับการต่อสู้ระหว่างอัศวิน ไม่จำเป็นต้องฟันฉับ เพียงแค่กำดาบในมือให้มั่น ปล่อยให้ความเร็วของม้าพาให้ดาบฉีกร่างศัตรู

หุ่นยนต์ที่ปรากฏตัวขึ้นมาฉับพลัน ทำให้มนุษย์กลายพันธุ์ในหุ่นยนต์ชีวภาพสีเขียวตกใจจนหน้าซีด ในเมื่อข้างนอกมีลูกน้องของตนอยู่หลายร้อยคน แล้วหุ่นยนต์แปลกหน้าลำนี้มาจากไหน?

หุ่นยนต์ชีวภาพสีเขียวหลบการโจมตีของหุ่นยนต์หยางป๋อได้ แต่อีกเสี้ยววินาทีต่อมา ก็ถูกเทียหนิวพุ่งชนเข้าให้ถอยหลังไปหลายก้าว

ส่วนหุ่นยนต์ปริศนาลำนั้น หลังจากพุ่งผ่านตัวมันไป ก็เหยียบผนังหินที่ไกลออกไปทันที เมื่อหมุนตัวกลับมา เจทแพ็คก็เปิดทำงานอย่างรวดเร็ว ตัวหุ่นพุ่งกลับมาราวกับกระสุนปืนใหญ่

ครืนนน! เสียงดังสนั่น หุ่นยนต์สีเขียวเพิ่งโดนเทียหนิวชนไป ยังทรงตัวไม่ดีนัก ใครจะไปคิดว่าในวินาทีถัดมา จะโดนหุ่นยนต์แปลกหน้าพุ่งชนซ้ำจนกระแทกเข้ากับผนังถ้ำ ตัวหุ่นยนต์ฝังลึกเข้าไปในหิน

แสงสว่างอันงดงามที่เกิดจากการปะทะกันของพลังงานจากหุ่นยนต์ทั้งสอง พร้อมกับเสียงสะเทือนดังกึกก้องกระหึ่ม ทำให้ถ้ำทั้งลูกแทบจะถล่มลงมา

มนุษย์กลายพันธุ์ในหุ่นยนต์สีเขียวกระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง มองชุดเกราะที่เปล่งประกายรางๆ อย่างสับสน...เหมือนกับตอนที่นายพลดาบดำงงงัน นี่...ชุดเกราะจากโลหะพลังงาน คงเป็นชุดเกราะรุ่นล่าสุดของสหภาพสินะ แต่ดูไม่ค่อยเหมือนเท่าไหร่นะ...

จากนั้นอีกเสี้ยววินาทีต่อมา เทียหนิวก็พุ่งเข้ามา เขาเดียวขนาดใหญ่ทะลวงทะลุหุ่นยนต์สีเขียวในพริบตา

การควบคุมแรงโน้มถ่วง +32!

อีกวินาทีถัดมา หยางป๋อเกือบจะกระโดดด้วยความดีใจ การควบคุมสนามแรงโน้มถ่วง นี่เป็นพลังที่เจ๋งมากๆ ในบรรดาพลังพิเศษทั้งหลาย แม้ในโลกมนุษย์ก็หาได้ยากมาก

"เทียหนิว" หยางป๋อไม่สนใจเสียงเตือนจากหุ่นยนต์ตัวเอง นั่นหมายถึงหุ่นของเขาได้รับความเสียหาย เขามองเทียหนิวที่กำลังจ้องตัวเองอย่างระแวดระวัง แล้วรีบพูดขึ้นมา

เมื่อได้ยินเสียงของหยางป๋อ ร่างของเทียหนิวก็หมุนหัวและส่ายตัวไปมาอย่างสุดยินดี

หยางป๋อแง้มห้องนักบินของหุ่นยนต์อย่างช้าๆเพื่อทดสอบ เห็นเทียหนิวเงยหน้าและเขม้นมองเขาด้วยนัยน์ตาเล็กๆ เขาจึงลงจากหุ่นไปอย่างช้าๆ เพื่อทดสอบ ดูเหมือนเทียหนิวจะไม่ได้มีสายตาแค้นเคือง

"เทียหนิว!" หยางป๋อเรียกชื่อเทียหนิวอีกครั้ง แล้วค่อยๆ เดินเข้าไปหา มือของหยางป๋อลูบไล้บนผิวของเทียหนิวอย่างเชื่องช้า ผิวสีเงินของมันให้ความรู้สึกอ่อนนุ่มเยือกเย็น ไม่เหมือนกับความเย็นเยียบของโลหะ เทียหนิวก็เอาตัวเข้าไปใกล้ๆกับหยางป๋ออย่างระมัดระวัง

หยางป๋อลูบคลำร่างใหญ่โตของเทียหนิวอย่างสนิทสนม สัตว์ตัวนี้ตัวใหญ่มหึมา มีประกายสีทองวาววับทั่วตัว ดูสวยงดงามมาก แต่เทียหนิวกลับแลดูเกร็งอยู่บ้าง ยังคงจ้องมองหยางป๋อด้วยตาเล็กๆ สองข้าง สายตาเคลื่อนตามสบตาหยางป๋อไปทั่ว

หยางป๋อเก็บหุ่นยนต์เข้าที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นเพิ่งมาดูมนุษย์กลายพันธุ์ที่โดนเทียหนิวฆ่าตายอย่างรวดเร็ว

เขามองค้อนกระดูกใหญ่ยักษ์ ตอนแรกคิดว่ามันจะต้องหนักมากแน่ๆ ใครจะไปคิดว่ามันจะหยิบขึ้นมาได้ง่ายๆ หยางป๋อโบกมันสองสามที ก็รู้แล้วว่าพลังควบคุมแรงโน้มถ่วงกำลังเริ่มออกฤทธิ์ ค้อนนี้เป็นอาวุธที่มีคุณสมบัติด้านแรงโน้มถ่วง เมื่อเหวี่ยงมัน ก็จะเบาหวิว แต่เมื่อฟาดใส่ศัตรู ก็จะเพิ่มแรงโน้มถ่วงขึ้นได้ เพิ่มให้สูงขึ้นได้ถึงร้อยเท่าเลยทีเดียว...

"นี่มันของดีจริงๆด้วย" น้ำลายหยางป๋อแทบจะไหลออกมา พูดเลยว่าของนี่เจ๋งสุดๆ เลิศมาก

"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเทียหนิวถึงโดนตีจนตะลึง!" หยางป๋อไม่รู้ว่าถ้าตนเองใช้พลังควบคุมแรงโน้มถ่วง จะสามารถปลดปล่อยพลังทำลายล้างของค้อนกระดูกนี่ได้มากขนาดไหน

หยางป๋อพิจารณาหุ่นยนต์ชีวภาพของมนุษย์กลายพันธุ์อย่างละเอียดอีกครั้ง เขาถอดหมวกเกราะของหุ่นนี้ออกมาก่อน แล้วก็เห็นด้านในเหนียวเหนอะหนะ แถมยังมีหนวดคล้ายหนวดปลาหมึกเชื่อมต่อระหว่างหมวกกับหัวของมนุษย์กลายพันธุ์ด้วย

หนวดพวกนี้ดูเหมือนจะฝังอยู่ในผิวหนังหรือในสมอง หยางป๋ออดกลั้นความขยะแขยงไว้ หยิบขึ้นมาดูแต่ก็มองไม่เข้าใจ

"น่าขยะแขยง!" หยางป๋อมองต่อไม่ไหวแล้ว เขาพบว่าหุ่นยนต์ชีวภาพนี่แตกต่างจากหุ่นยนต์ที่มนุษย์สร้างขึ้นโดยสิ้นเชิง มันดูเหมือนสิ่งมีชีวิตที่ปรสิตเกาะกินอยู่บนร่างของมนุษย์มากกว่า

สิ่งนี้ไม่มีความทรงจำของตัวเอง ถูกควบคุมโดยมนุษย์กลายพันธุ์ล้วนๆ มนุษย์กลายพันธุ์ใช้หนวดพวกนี้ควบคุมปรสิตที่เกาะอยู่บนร่างของตน

"ทิศทางการพัฒนาของหุ่นยนต์ชีวภาพนี่มันช่างแตกต่างนัก ใครกันนะที่ประดิษฐ์มันขึ้นมา แล้วมันถูกเพาะเลี้ยงออกมายังไง?" หยางป๋อจ้องมองหุ่นยนต์ชีวภาพ ในใจเต็มไปด้วยคำถาม

ต้องมีความลับบางอย่างแน่ๆ พันธุกรรมของสัตว์ป่าในตัวมนุษย์กลายพันธุ์น่ะมีเยอะ แต่ความฉลาดคงไม่ถึงขนาดนี้หรอก?

ภายในหุ่นยนต์เป็นมนุษย์กลายพันธุ์ร่างสูงกว่าสองเมตร ตัวมันใส่ชุดเกราะอยู่ด้วย แต่ชุดเกราะนั่นดูเหมือนทำจากหนัง มนุษย์กลายพันธุ์อยู่ในตัวหุ่นยนต์ชีวภาพนี่ทั้งตัว ด้านในหุ่นเต็มไปด้วยของเหลวเหนียวหนืด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะถูกฆ่าตาย หรือว่าเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

"เทียหนิว?" หยางป๋อมองเจ้าวัวตัวนี้ น่าสมเพช มันพูดไม่ได้ ก็เลยไม่มีวันคุยกันรู้เรื่องหรอก

เทียหนิวมองมนุษย์กลายพันธุ์ที่ถูกตัวเองชนตาย ยังรู้สึกไม่ค่อยสะใจ จึงเหยียบซ้ำไปสองสามทีอย่างเอาเป็นเอาตาย

หยางป๋อเห็นร่างของมนุษย์กลายพันธุ์คนนี้เหนียวเหนอะหนะไปหมด ก็เลยไม่อยากเก็บเป็นตัวอย่างทางชีวภาพแล้ว

มองค้อนกระดูกใหญ่ในมือ หยางป๋อรู้สึกว่าถ้าทิ้งไปเฉยๆก็น่าเสียดาย แต่ของแบบนี้จะเอาไปไว้ที่ไหนดี? เอากลับไปเหรอ?

"ถึงเวลาฝึกฝนความสามารถของตัวเอง แล้วก็เก็บเลเวลสกิลด้วยแล้ว"

"อย่างน้อยก็ต้องควบคุมคลื่นเสียง พลังงานไฟฟ้า โลหะ แรงโน้มถ่วง หรือแม้แต่แสง ให้ชำนาญถึงขั้นใช้งานได้" หยางป๋อมีพลังอยู่แล้ว แต่ที่อื่นๆไม่มีที่ให้ฝึก เหมือนตอนที่คุณมีกำลังเท่านักมวยแชมป์โลก คุณก็ยังต้องฝึกอยู่ดี

(จบบท)