บทที่ 174 ความผิดหวัง

ชุดอุปกรณ์ไฮเทคชุดนี้เป็นเหมือนชุดดำน้ำ มีระบบควบคุมหนึ่งระบบ นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้ว แต่พอใส่ชุดนี้ มันก็จะกลมกลืนไปกับสิ่งแวดล้อมได้เอง

"ชุดนี้ยังมีจุดด้อยอีก คือคนไม่สามารถยืนอยู่ในที่โล่งเด่นชัดได้" ระหว่างที่ลองใช้ หยางป๋อก็ได้ค้นพบจุดด้อยแบบนี้

หยางป๋อมาตามเส้นทางเดียวกับอีกฝ่าย ผ่านใต้ทะเลมาถึงเรือยอชต์ของอีกฝ่าย

ตอนนี้หยางป๋อปลอมตัวเป็นโรเบิร์ตพยายามค้นหาบนเรือยอชต์อย่างละเอียด

"ที่แท้ก็เป็นนักวิจัยจากบริษัทเดียวกัน" หยางป๋อเจอเอกสารรายละเอียดบางส่วนของโรเบิร์ตบนเรือยอชต์ เขาเป็นนักวิจัยจากบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพแห่งหนึ่ง

ระหว่างที่หยางป๋อค้นหาบนเรือยอชต์ของโรเบิร์ต โรเบิร์ตที่อยู่ในห้องใต้ดินของหยางป๋อก็ค่อยๆตื่นขึ้นมา

แล้วเขาก็ลุกขึ้นทันที ก็พบว่าตัวเองถูกขังเอาไว้

โรเบิร์ตเห็นปลอกคอที่คออันดับแรก

มองชุดที่ใส่อยู่กับของอื่นๆที่พกติดตัวมา ก็ยังอยู่ครบ ในหัวของโรเบิร์ตมีแต่เครื่องหมายคำถาม

เขามองกำแพงรอบๆอย่างละเอียด พบว่าทั้งหมดเป็นเกราะเรือรบ ยกเว้นโคมไฟอันเดียวด้านบน

แค่มองปราดเดียว โรเบิร์ตก็ยอมแพ้ นี่เป็นไฟที่ใช้บนเรือรบ ส่วนใหญ่จะใช้ตอนที่เรือรบเข้าท่าอวกาศ เป็นไฟเรืองแสงแบบเดียวกัน

"อีกฝ่ายเป็นใคร? ทำไมต้องวางกับดักนี่ด้วย?"

"ถ้าพูดว่าอีกฝ่ายเป็นมืออาชีพ? ของบนตัวเราก็ยังไม่เก็บไป"

โรเบิร์ตยิ่งคิดก็ยิ่งงง ถ้าอีกฝ่ายเป็นสายลับมืออาชีพ ก็ควรจะเก็บของบนตัวเราไปทั้งหมด แม้ว่าเราจะไม่พกบัตรประจำตัวหรืออะไรมา แต่สายลับจะเป็นไปได้ยังไงที่ไม่มีอะไรติดตัวเลย?

"พวกมันไม่กลัวเราฆ่าตัวตายเหรอ?" โรเบิร์ตนั่งลงบนพื้น สมองคิดอย่างรวดเร็ว

หลังจากหยางป๋อลงจากเรือยอชต์ ก็เห็นพนักงานคนเดิมที่คุ้นเคย เขาเลยเลียนแบบน้ำเสียงโรเบิร์ตทักทาย

ท่าเรือเรือยอชต์เป็นท่าเรือสำหรับเรือยอชต์โดยเฉพาะ จริงๆแล้วเมืองนี้ก็ไม่มีท่าเรือขนาดใหญ่ เพราะว่าทะเลแถวนี้ไม่เหมาะกับการเดินเรือขนาดยักษ์

หยางป๋อมาถึงบ้านของโรเบิร์ต ไม่มีใจจะมองคฤหาสน์หลังใหญ่ เขาเดินตรงเข้าไปในบ้านเลย

มองดูเค้าโครงบ้านก็ดูหรูหราดี แต่ความคิดของหยางป๋อไม่ได้อยู่ตรงนี้

เขาเปลี่ยนกลับเป็นตัวเองก่อน แล้วก็ดีดนิ้วค้นหา

แล้วเขาก็เจอห้องลับที่โรเบิร์ตซ่อนเอาไว้

"ดูเหมือนจะไม่ได้มุ่งเป้ามาที่เราคนเดียว" หยางป๋อถอนหายใจอย่างโล่งอก เพราะเขาเจอคำสั่งที่องค์กรฮุยจิ่นส่งมาหาโรเบิร์ต

คำสั่งคือให้ตามหาผู้อยู่อาศัยหรือพลเมืองที่รอดชีวิตจากเรือรบทุกคนและสืบสวนอย่างละเอียด

เพื่อหาให้รู้ว่าสาขาขององค์กรฮุยจิ่นบนดาวปีศาจเขียวเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่

ในเมื่อไม่ได้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเขาโดยตรง หยางป๋อก็สบายใจ ถ้าจะมาตามล่าเขาโดยเฉพาะ หยางป๋อตัดสินใจแล้วว่าจะพึ่งพาบริษัท

หลังจากนั้นความผิดหวังก็มาเยือนหยางป๋อ โรเบิร์ตเป็นสายลับที่ฝังตัวลึกที่สุด ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้ติดต่ออะไรกับองค์กรมากนัก ดังนั้นเรื่องโครงสร้างบุคลากรขององค์กรฮุยจิ่น รวมถึงผู้ติดต่ออื่นๆ เขาไม่มีข้อมูลเลย

แถมประวัติของไอ้หมอนี่ก็สะอาดบริสุทธิ์ พูดได้ว่าเป็นเศรษฐีไร้ที่ติหาตำหนิไม่ได้เลย

หมอนี่มีเพื่อนไม่น้อยเลย แถมยังเข้าร่วมกลุ่มสมาคมใหญ่น้อยอีกห้าหกกลุ่ม

สมาคมตกปลา สมาคมเรือยอชต์ แล้วก็ยังมีสมาคมการกุศลอีก

คบหาสมาคมกว้างขวาง แน่นอนว่าหยางป๋อเข้าใจเรื่องนี้ ก็เขาเป็นสายลับนี่นา แถมยังเป็นสายลับระดับสูงสุดด้วย นี่เป็นไม้ตายขององค์กรฮุยจิ่นเลยก็ว่าได้

เงินเก็บของไอ้หมอนี่ก็ไม่ได้มากมาย ดูท่าเงินที่หาได้ปกติคงเอาไปใช้กับเครือข่ายความสัมพันธ์พวกนี้หมดแล้ว

แม้จะมีเงิน หยางป๋อก็ไม่มีทางเอาไปได้ เพราะแค่โอนเงินก็จะเป็นการทิ้งร่องรอยไปแล้ว

ส่วนเรื่องการตามหาคนอื่นๆขององค์กรฮุยจิ่นนั้น ก็ไม่ใช่เรื่องง่าย อีกฝ่ายส่งอีเมลมา ซึ่งก็มีรหัสอยู่แล้ว

ดังนั้นที่หยางป๋อจะตามหาหัวหน้าของโรเบิร์ต ก็ยากมากเลย มันเป็นความหวังลมๆแล้งๆชัดๆ

ในบ้านของโรเบิร์ตมีของเล่นเล็กๆบางอย่าง หยางป๋อคิดว่าพวกมันก็ดูดีนะ

อุปกรณ์รบกวนพลังงาน มีขนาดเท่าลูกปิงปอง พอเปิดขึ้นมา อุปกรณ์นี้ก็จะรบกวนอุปกรณ์อัจฉริยะทั้งหมดในรัศมีห้าเมตร

"ของดีเลย ต้องเก็บไว้ใช้" หยางป๋อมองอุปกรณ์ชิ้นนี้แล้วรู้สึกว่ามันเข้าทางเขามาก

ยังมีแมลงวันในกล่องอีก กล่องนี้มีแมลงวันดักฟังสองร้อยตัว ใช้ในการดักฟังข้อมูล ใช้เทคโนโลยีชีวภาพล่าสุด

"ของชิ้นนี้สำหรับเราไม่ค่อยมีความหมายเท่าไหร่" หยางป๋อมีพลังล่องหนอยู่แล้ว เลยรู้สึกว่าของแบบนี้ไม่ค่อยสำคัญ

"ชุดเกราะพลังงาน! อาวุธพลังงาน!" นอกจากนี้ยังมีชุดเกราะพลังงานกับอาวุธพลังงาน แต่พวกนี้มีความเกี่ยวข้องกับพลังของแต่ละคน หากหยางป๋อเอาไปใช้คงไม่ค่อยดี บางทีอาจจะมีรหัสลับขององค์กรฮุยจิ่นอยู่บนนั้นด้วยซ้ำ

ฝั่งโรเบิร์ตยังมีห้องเก็บไวน์ขนาดเล็กอีก ข้างในมีไวน์ชั้นดีหลายขวด แต่พวกนี้หยางป๋อเอากลับไปไม่ได้ เพราะไวน์แต่ละขวดล้วนมีรหัสติดตัว และมีบันทึกการซื้อและการเก็บไว้

ส่วนใหญ่สินค้าในโลกนี้ต่างมีรหัสประจำตัวที่ไม่ซ้ำกันเลย ก็เพื่อว่าเวลาเกิดปัญหา จะได้ตามรอยกลับไปยังกระบวนการจำหน่ายทั้งหมดได้

"จะคิดวิธียังไงดีล่ะ ให้โรเบิร์ตหายตัวไปอย่างเปิดเผย?" หยางป๋อนั่งอยู่ในห้องลับของโรเบิร์ต ในใจพลางคิดไปด้วย

"ยังไงก็ตาม พอโรเบิร์ตเป็นอะไรไป เราก็จะติดอยู่ในลิสต์ต้องสงสัยขององค์กรฮุยจิ่นด้วยแน่ๆ"

"ดูท่าจะต้องโจมตีองค์กรฮุยจิ่นเสียหน่อยแล้ว" หยางป๋อมีระบบรหัสขององค์กรฮุยจิ่นอยู่ในมือ แต่ไม่รู้ว่าจะนำออกมาใช้ยังไงดี

หยางป๋อเก็บของที่ตั้งใจจะนำติดตัวไปให้เรียบร้อย ก็เตรียมจะไปแล้ว

ส่วนการสอบสวนโรเบิร์ต หยางป๋อไม่คิดว่าตัวเองจะถามอะไรออกมาจากปากมันได้หรอก ยังไงก็ขังมันไว้ก่อนแล้วกัน

"ไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่เล่นเกมหุ่นยนต์รึเปล่านะ?" หยางป๋อกำลังจะไปแล้ว แต่จู่ๆก็นึกถึงปัญหาขึ้นมาได้

"เหมือนว่าพรุ่งนี้เกมหุ่นยนต์จะเริ่มเปิดให้ทดสอบภายใน แต่ทำไมรู้สึกว่าการทดสอบภายในรอบนี้มันแปลกๆยังไงชอบกล" หยางป๋อมาที่หน้าคอมพิวเตอร์ของโรเบิร์ต แล้วเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นมา พลางครุ่นคิดอยู่ในใจไปด้วย

ถึงยังไงหยางป๋อก็คิดว่าการทดสอบเกมในครั้งนี้ ทางกองทัพต้องหุบก้นไม่สนิทแน่ๆ

พอเปิดเกมหุ่นยนต์ขึ้นมาดู ก็เห็นว่าในเกมโรเบิร์ตมีหุ่นยนต์รุ่นที่ 11 ก็แสดงว่าไอ้หมอนี่ก็เป็นนักขับหุ่นยนต์ระดับสูงเป็นอย่างต่ำ

ฝั่งโรเบิร์ตก็ได้รับอีเมลเชิญเข้าร่วมทดสอบเช่นกัน

"เกมหุ่นยนต์นี่จะเชิญคนทุกคนเข้าร่วมหรือเปล่านะ?" หยางป๋อมองอีเมลในเกม แล้วก็ครุ่นคิดอยู่ในใจ

แล้วเขาก็ตัดสินใจตอบรับคำเชิญในเกมทันที หยางป๋อตัดสินใจจะดูให้รู้ว่าครั้งนี้ฝ่ายทหารกำลังวางแผนอะไร

"น่าเสียดายที่ตอนนี้เกมหุ่นยนต์ไม่ใช่ว่าทำพังแล้วต้องชดใช้ มิเช่นนั้นเราทำให้โรเบิร์ตล้มละลายโดยตรง แล้วก็ให้หน่วยงานยุติธรรมมายึดบ้านของมัน ก็จะพบว่ามันมีตัวตนในฐานะสมาชิกองค์กรฮุยจิ่นเอง"

(จบบท)