บทที่ 398 สนุกกับการดูเรื่องวุ่นวาย

หยางป๋อมองเจ้านายอ้วนกับโจวรุ่ยแล้วพูดว่า "ขอบคุณพี่สี่มากครับ แต่ตอนนี้พวกเรายังไม่จำเป็นต้องใช้"

"งั้นก็ได้" จางป๋อเจิ้นรู้สึกแปลกๆ กับคำตอบของหยางป๋อ

เขารู้สึกว่าหยางป๋อยังมีน้ำใจอยู่ จางป๋อเจิ้นเคยเห็นคนมากมายที่เห็นแก่ผลประโยชน์โดยไม่สนใจเพื่อน หรือแม้กระทั่งทรยศเพื่อน แต่หยางป๋อให้ความรู้สึกดีถึงสองครั้งแล้ว อีกทั้งยังรู้จักตัวเองเป็นอย่างดี

จางป๋อเจิ้นพาพืชกลายพันธุ์จากไป เขาจะเอาไปให้คนสนิทวิจัยดูว่ามีคุณค่าอะไรหรือไม่ แม้แต่สิทธิ์ในการตั้งชื่อก็ยังมีค่ามากทีเดียว

ทุกปีมีการค้นพบสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์มากมาย แต่ที่มีคุณค่าจริงๆ มีน้อยมาก เพราะพืชและสัตว์กลายพันธุ์ส่วนใหญ่มีระบบพันธุกรรมที่ขัดแย้งกับมนุษย์

"พี่เจ๋อ พี่รุ่ย พวกพี่อยากได้ผลประโยชน์อะไร คิดให้ดีๆ นะครับ เดี๋ยวเราค่อยเสนอความเห็นกันทีหลัง" หยางป๋อถามเจ้านายอ้วนกับโจวรุ่ย

เจ้านายอ้วนยิ้มเขินๆ "ฮ่าๆ ได้ผลประโยชน์จากนายอีกแล้ว"

ในใจเจ้านายอ้วนตัดสินใจว่าจะล่อป้าสาวของตัวเองมาที่นี่ให้ได้ หยางป๋อไม่เพียงแต่เป็นอัจฉริยะ แต่ยังไม่มีนิสัยแย่ๆ เหมือนลูกคนรวยคนอื่น ตอนนี้ยังได้เส้นสายกับจางป๋อเจิ้นอีก อนาคตต้องรุ่งโรจน์แน่นอน

โจวรุ่ยมองหยางป๋อด้วยความอบอุ่นใจ เธอรู้ว่าครั้งนี้หยางป๋อสามารถไม่สนใจเธอได้ แต่ไม่คิดว่าเขาจะยังแบ่งความดีความชอบให้

"ขอบคุณนะ" โจวรุ่ยยิ้มบางๆ พูด

"ไม่เป็นไรหรอก งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ ไม่คิดว่าการสำรวจครั้งนี้จะได้ผลลัพธ์ดีขนาดนี้ คราวหน้าผมต้องสำรวจที่ดินส่วนตัวของผมให้ละเอียดแน่ๆ" หยางป๋อโบกมือพูด

"น้องชาย เรากินข้าวด้วยกันก่อนดีกว่า ช่วงนี้ไม่ค่อยสงบ ออกไปข้างนอกต้องระวังหน่อยนะ แถวนี้มีโจรใจกล้ามา พวกมันปล้นยานบินประจำสมาคมนักปรุงยาไปด้วย" เจ้านายอ้วนเตือนหยางป๋อ

หยางป๋อทำหน้าตกใจ "สมาคมนักปรุงยาเป็นองค์กรใหญ่นะครับ ถูกปล้นได้ยังไง?"

"ไม่ใช่แค่ปล้น พวกโจรพวกนี้ยังฆ่าผู้วิวัฒนาการพันธุกรรมระดับ A+ สองคนของหน่วยบังคับใช้กฎหมายสมาคมนักปรุงยา แถมยังประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชนบนเครือข่าย ตอนนี้สมาคมนักปรุงยาและองค์กรอื่นๆ ตั้งค่าหัวพวกนี้รวมกันถึงแสนล้านเครดิตแล้ว" เจ้านายอ้วนพูดอย่างอึ้งๆ

หยางป๋อยิ่งตกใจ "หนึ่ง หนึ่งแสนล้าน?"

"ใช่ พวกโจรกลุ่มนี้ใช้วิธีอะไรสักอย่างควบคุมระบบยานได้ ระบบนี้เป็นผลงานของบริษัทผู้ผลิตระบบยานที่มีชื่อเสียงที่สุด ตอนนี้หุ้นของบริษัทพวกนี้ตกฮวบ และหลายคนคาดว่าพวกนี้ยังวนเวียนอยู่แถวดาวซันเหยว่ของเรา บางทีอาจมีพวกพ้องของพวกมันอยู่บนดาวซันเหยว่ด้วย" เจ้านายอ้วนพูด

ส่วนโจวรุ่ยพูดว่า "หยางป๋อ นายพยายามอย่าไปดูนะ ดูแล้วอาจนอนไม่หลับ"

หยางป๋อถามอย่างสงสัย "บนเครือข่ายไม่มีระบบรักษาความปลอดภัยข้อมูลหรอกเหรอครับ? แค่คำด่าก็ยังเซ็นเซอร์ แล้วการประหารชีวิตต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้ กรมความมั่นคงทางข้อมูลไม่จัดการเหรอ?"

"ใครจะรู้ล่ะ กรมความมั่นคงทางข้อมูลบอกว่าถูกแฮกเกอร์บุกรุก แต่สมาคมนักปรุงยาก็เจอปัญหาใหญ่แล้ว ครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะมีคนตายอีกกี่คน จักรวรรดิสุ่ยหลานมีปรมาจารย์นักปรุงยาสูงสุดตายไปหนึ่งคน ปรมาจารย์นักปรุงยาขั้นสูงหกคน และปรมาจารย์นักปรุงยาอีกกว่าสามสิบคน โอ้โห" เจ้านายอ้วนพูดต่อ

หยางป๋อได้ยินแล้วยิ่งสงสัย เจ้านายอ้วนพูดต่อ "นายกลับไปหาดูในเน็ตเอาเองแล้วกัน น่าจะยังมีคลิปที่เกี่ยวข้องอยู่"

"ครับๆ" หยางป๋อพยักหน้า จากนั้นเจ้านายอ้วนก็พาหยางป๋อกับโจวรุ่ยไปกินข้าว

พอมาถึงร้านอาหาร หยางป๋อที่หูตาไวก็ได้ยินคนจำนวนมากกำลังพูดถึงเรื่องของพี่ระเบิด

"โอ้โห สมาคมนักปรุงยาเป็นแบบนี้เองเหรอ? ดีนะที่ตอนนั้นฉันไม่มีพรสวรรค์ด้านการปรุงยา ไม่งั้นเข้าไปแล้วไม่รู้จะเป็นยังไง"

"องค์กรใหญ่ๆ พวกนี้ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนี้แหละ ระบบชั้นยศสูงต่ำเข้มงวดมาก"

"นี่คุณเข้าใจผิดแล้ว มีแค่องค์กรที่อ้างเรื่องวิชาการพวกนี้แหละที่ใช้ชื่อวิชาการมาข่มขู่ ถ้าคุณไม่ยอมก็จะไม่ได้เรียนรู้อะไรเลย"

"ใช่ ถ้าเป็นบริษัทใหญ่อื่นๆ อย่างมากก็แค่ไม่ทำงานด้วย"

"สภาผู้แทนราษฎรของสหภาพครั้งนี้มีสมาชิกสภาลาออกกว่าสามสิบคน พวกนี้คงไปเที่ยวสมาคมนักปรุงยามาไม่น้อย"

"โอ้โห นึกแล้วก็ตื่นเต้น พวกนักปรุงยาที่ทำหน้าเชิดๆ พวกนั้น ที่แท้ก็เล่นกันหนักขนาดนี้"

"ฮ่าๆ ฉันชอบดูไอ้หมอนั่นที่ถือแส้หนังที่สุดเลย เฆี่ยนนักปรุงยาระดับล่างจนร้องลั่น มันส์!"

"ไอ้บ้า แกมันวิปริต"

"แกไม่ได้ฟังพนักงานบริการบางคนคุยกันตอนถ่ายทอดสดเหรอ?"

"ฉันบอกแกเลยนะ ที่สหพันธรัฐเฟยหงมีที่เปิดบริการรูปแบบใหม่ๆ แล้ว บอกว่าเป็นแบบเดียวกับสมาคมนักปรุงยาด้วย"

"โอ้โห"

หยางป๋อสามคนเข้าไปในห้องส่วนตัว เจ้านายอ้วนถึงพูดว่า "ครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะมีองค์กรนักฆ่ากี่แห่งมาที่นี่ แสนล้านเครดิตเชียวนะ แค่หาเบาะแสได้นิดหน่อยก็รวยแล้ว"

"สมาคมนักล่าเงินรางวัลของพวกเราก็มีคนประกาศรางวัล คนที่จะมาดาวซันเหยว่มีไม่น้อยเลย" โจวรุ่ยพยักหน้า

"ดังนั้นน้องชาย ถ้าไม่มีธุระอะไรก็ระวังตัวหน่อยนะ พวกนี้ทำเรื่องผิดกฎหมายได้ง่ายมาก" โจวรุ่ยพูดกับหยางป๋ออีก

หยางป๋อพยักหน้า "ผมจะไม่ไปไหนในช่วงนี้ครับ"

"อืม พักผ่อนให้ดีนะ ได้ยินว่าพลเอกหวังได้วัตถุดิบยามาเยอะมาก มูลค่าว่ากันว่าหลายหมื่นล้าน" โจวรุ่ยพยักหน้าอีกครั้ง

"เรื่องนี้เป็นเรื่องอะไรหรือครับ?" หยางป๋อได้ยินแล้วแกล้งถามอย่างสงสัย

โจวรุ่ยยิ้มแล้วตอบว่า "อธิบายสั้นๆ คงไม่เข้าใจหรอก นายกลับไปดูในเน็ตเอาเองนะ"

"ครับๆ" หยางป๋อพยักหน้า รู้สึกเหมือนตัวเองขุดหลุมฝังตัวเอง วัตถุดิบมากมายที่ตัวเองทิ้งไป คงไม่ใช่ว่าต้องทำทั้งหมดหรอกนะ

กินข้าวเสร็จหยางป๋อก็กลับบ้าน อาบน้ำเสร็จแล้วก็เข้าเน็ตดู

โอ้โห! อันดับแรกคือกลุ่มผู้หญิงต่างๆ บุกสมาคมนักปรุงยาทั่วทุกที่ และยังมีคนในสมาคมนักปรุงยาออกมาเปิดเผยเรื่องราวอีกมากมาย

สภาผู้แทนราษฎรของสหภาพที่มีสมาชิกกว่าพันคน มีคนลาออกไปแล้วกว่าร้อยคน วุฒิสภาก็มีคนลาออกหลายสิบคน คนพวกนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ประตูคะแนนสะสมของสมาคมนักปรุงยา

ใช่แล้ว เหตุการณ์ครั้งนี้ถูกสื่อกำหนดชื่อว่าเหตุการณ์ประตูคะแนนสะสม

สมาคมช่างตีเหล็ก และสมาคมอื่นๆ ต่างออกแถลงการณ์อธิบายระบบคะแนนภายในสมาคมของตน ยืนยันว่าไม่มีการกดขี่ทางวิชาการแบบสมาคมนักปรุงยาแน่นอน

สมาคมเหล่านี้กำลังเผชิญวิกฤตความเชื่อมั่นครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ รวมถึงสมาคมนักขับหุ่นรบด้วย

ในเหตุการณ์ครั้งนี้ คนที่โด่งดังที่สุดคือพี่ระเบิด ค่าหัวแสนล้าน และยังเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เพราะสหภาพก็ร่วมประกาศรางวัลด้วย ข้อหาทำลายความปลอดภัยของข้อมูล

"ฮ่าๆ" หยางป๋อหัวเราะ พวกนี้ประกาศรางวัลไปก็เท่านั้น

คนที่รู้เรื่องนี้มีแค่เขาคนเดียว จางป๋อเจิ้นอาจเดาได้ แต่กล้าพูดออกมาหรือ?

จางป๋อเจิ้นไม่กล้าหรอก ไม่กล้าเด็ดขาด เพราะข้อมูลยานเฉพาะเจาะจงนั้นจางป๋อเจิ้นเป็นคนให้มา ถ้าพูดออกไป อาจจะถูกฆ่าตัวตายก่อน

รางวัลจากองค์กรใหญ่พวกนี้ไม่ใช่ว่าจะเอาง่ายๆ นะ เชื่อไหมว่าพอได้เงินปุ๊บ อีกไม่นานก็อาจถูกพบว่าฆ่าตัวตาย หรือประสบอุบัติเหตุอะไรสักอย่าง?

หยางป๋อพบว่านาฬิกาข้อมือมีข้อความหลายอัน เป็นของแอนนี่และซีย่า

"ตำแหน่งผู้ตรวจการสิ่งแวดล้อมนี่ใช้ได้เลยนะ เข้าไปในป่าก็ปิดกั้นการระบุตำแหน่งได้เลย ดีจัง" หยางป๋อชอบตำแหน่งผู้ตรวจการนี้มากขึ้น แค่ตรวจพบว่าหยางป๋อเข้าป่า ก็จะปิดกั้นการระบุตำแหน่งจากทุกองค์กรโดยอัตโนมัติ

แอนนี่ส่งข้อความมาถามหยางป๋อว่าดูข่าวหรือยัง น่ากลัวมาก

หยางป๋อตอบกลับทั้งสองคน วางแผนว่าพรุ่งนี้จะไปดูแอนนี่ ดูว่าทั้งสองคนมีความก้าวหน้าในการฝึกทดสอบหุ่นรบหรือไม่

ช่วงนี้แอนนี่กับซีย่ารู้สึกโชคดีมาก ไม่คิดว่าภายในสมาคมนักปรุงยาจะเลวร้ายขนาดนี้ ตอนนี้มีคนออกมาเปิดโปงในเน็ตว่ายาเสริมพันธุกรรมที่ผู้คนฉีดส่วนใหญ่เป็นผลิตภัณฑ์คุณภาพต่ำ

แอนนี่กับซีย่าไม่กล้าจินตนาการว่าถ้าพวกเธอฉีดยาเสริมพันธุกรรมครั้งที่สอง แล้วเป็นยาที่พวกคนเลวในสมาคมนักปรุงยาผลิตขึ้นมาจะเป็นอย่างไร

จะมีปัญหาอะไรไหม เพราะคนพวกนี้มีนิสัยวิปริต อะไรก็เกิดขึ้นได้

แม้ว่าทางการจะรับประกันว่ายาทุกเข็มที่ฉีดผ่านการตรวจสอบแล้ว แต่ก็มีคนที่ฉีดยาเสริมพันธุกรรมไม่สำเร็จจำนวนมากออกมาประท้วง

ในโลกนี้ สหภาพแทบไม่มีความน่าเชื่อถืออะไรเลย ใครๆ ก็ประท้วงได้ ส่วนเอกสารที่ทางการเอาออกมา ก็ไม่มีใครเชื่อ เพราะในเมื่อพวกคุณเป็นทั้งนักกีฬาและกรรมการเอง

ทั้งสองคนส่งข้อความหาหยางป๋อตั้งแต่เกิดเหตุ แต่ไม่มีการตอบกลับ ทั้งสองคนเริ่มตกใจ กลัวว่าหยางป๋อจะมีปัญหาอะไร

พอหยางป๋อตอบกลับว่ามีธุระ ทั้งสองคนถึงได้โล่งใจ

หยางป๋อมาถึงห้องใต้ดิน เอาของที่ได้มาครั้งนี้แยกประเภทออกมา

อันดับแรกคือวัตถุดิบยา หยางป๋อเลือกเอาตามวัตถุดิบของหนูล่องหน ปลิงกลายพันธุ์ และอื่นๆ ที่ตัวเองมี

"ได้เยอะมากๆ เลย" หยางป๋อมองวัตถุดิบมากมายที่ได้มา รู้สึกดีใจมาก วัตถุดิบพวกนี้เพียงพอให้ใช้ได้อีกนาน

นอกจากนี้ก็มีคอมพิวเตอร์ควอนตัมและระบบควบคุมที่แกะมาจากหุ่นรบ หยางป๋อเก็บของพวกนี้ไว้ในตู้นิรภัยที่ป้องกันการตรวจจับพลังงานทุกรูปแบบ

"ของนี่ต้องศึกษาให้ดีๆ" หยางป๋อมองโมดูลสื่อสารควอนตัมระหว่างมิติ ดูภายนอกอาจไม่ซับซ้อน แต่จริงๆ แล้วยิ่งซับซ้อนกว่านั้นอีก

สุดท้ายหยางป๋อมองดูกองผ่าท้องฟ้า สิบแปดอัน ของผู้วิวัฒนาการระดับ A+ สองคนก็มีด้วย นอกจากนั้นก็มีของสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายคนอื่นๆ ทั้งหมดถูกหยางป๋อยึดมา

แล้วยังมีโลหะหายากที่ใช้ในการสร้างหุ่นรบ หยางป๋อเอาออกมาด้วย

"ได้เยอะจริงๆ" หยางป๋อมองรายการของที่ได้มาที่ตัวเองเขียนไว้ รู้สึกดีใจมาก

"เร็วๆ นี้คงได้ดัดแปลงหุ่นรบแล้ว ไม่รู้ว่าข่าวการปลดล็อคหุ่นรบจะประกาศเมื่อไหร่ ตอนนั้นเราก็จะใช้หุ่นรบได้อย่างเปิดเผยแล้ว"

"หุ่นรบฝึกซ้อมเหมาะกับเรามาก แค่พุ่งชนไปชนมาก็พอ ไม่ต้องใช้เทคนิคควบคุมอะไรมาก แน่นอนว่าภายนอกเป็นแบบนั้น เหมือนคนขับมือใหม่ที่ขับรถลอยได้นั่นแหละ" เหตุผลที่หยางป๋อใช้หุ่นรบฝึกซ้อมแบบนี้ก็เพราะระบบปฏิบัติการง่าย เหมาะกับภาพลักษณ์คนที่ขับหุ่นรบไม่เป็นของเขา แต่ในยามคับขันก็สามารถแสดงพลังได้

หยางป๋อเปิดตู้นิรภัยอีกครั้ง มองดูสิ่งมีชีวิตพลังงานในภาชนะ ไม่มีปฏิกิริยาอะไร

"พวกนี้เป็นของรางวัลนะ เดี๋ยวมีเวลาค่อยมาศึกษาผ่าท้องฟ้ารุ่นแรกดู ของพวกนี้ใช้ได้จริงๆ" หยางป๋อมองผ่าท้องฟ้าที่ตัวเองมี ของมีค่าพวกนี้ตอนนี้เขามีเป็นกองเลย

เก็บของเรียบร้อยแล้ว หยางป๋อก็เตรียมพักผ่อน ออกไปคราวนี้แทบไม่ได้นอนเลย เพราะต้องใช้พลังล่องหน

"โอ้โห" หยางป๋อดื่มนมไปดูความเห็นในข่าวไป อดไม่ได้ที่จะคิดว่าชาวเน็ตพวกนี้จินตนาการกันไปไกลจริงๆ

"แต่ทำไมฉันรู้สึกเหมือนตัวเองทำผิดแล้วกลับมาดูเหตุการณ์วุ่นวายล่ะ?" หยางป๋อรู้สึกว่าพฤติกรรมแบบนี้ดูแปลกๆ

ในเหตุการณ์ประตูคะแนนสะสมครั้งนี้ หลายคนสงสัยว่าพี่ระเบิดและพรรคพวกขึ้นยานได้อย่างไร

"ผมสงสัยว่าพวกนี้คงซ่อนตัวอยู่บนยานมาก่อนแล้ว"

"เป็นไปได้มาก ไม่พูดถึงยานที่มีความเร็วหลายพันหรือหมื่นกิโลเมตรต่อวินาที คิดว่าสัญญาณเรดาร์ในเส้นทางการบินเป็นของตกแต่งรึไง?"

"ใช่ สัญญาณเรดาร์ที่ใกล้ที่สุดในจุดเกิดเหตุอยู่ห่างแค่ไม่ถึงล้านกิโลเมตรเอง"

"ยานเองก็มีเรดาร์นะ ถ้าจะเข้าไปจากภายนอก นักวิชาการเคยจำลองไว้ว่าต้องใช้เวลาอย่างน้อย 11 นาที อันดับแรกต้องเร่งความเร็วเข้าหายานที่เกิดเหตุ แล้วรักษาความเร็วให้เท่ากัน ในช่วงนี้ยานที่เกิดเหตุไม่รู้สึกตัวเลยเหรอ? ระบบเรดาร์ของยานลำนี้มีระยะตรวจจับถึง 5 ล้านกิโลเมตรนะ"

"การแย่งชิงอำนาจภายในน่ากลัวที่สุด หลังเหตุการณ์นี้ สมาคมนักปรุงยาคงบอบช้ำหนักเลย"

"แค่นั้นเหรอ? ตอนนี้หลายที่จำกัดการเดินทางของผู้บริหารระดับสูงสมาคมนักปรุงยาในท้องถิ่นแล้ว ขั้นต่อไปฉันว่าแต่ละที่อาจจะเรียกร้องอำนาจในการกำกับดูแลสมาคมนักปรุงยามากขึ้น"

"เฮ้อ นักการเมืองพวกนี้ก็ไม่ต่างกันหรอก ฉันเคยรับงานจากหน่วยงานรัฐบาลบางแห่ง งานการกุศลก็ว่าไปแล้ว บางทียังต้องเชิญดารา นักร้องมาเป็นพรีเซ็นเตอร์อีก"

"ฮ่าๆ นอนด้วยเหรอ?"

"ต่อไปสาวๆ จากสมาคมนักปรุงยาพวกนี้คงตกเป็นของนักการเมืองพวกนั้นแล้วล่ะ"

"บางทีอาจจะยิ่งวุ่นวายกว่าเดิมก็ได้ ก่อนหน้านี้แค่ต้องฟังอาจารย์ที่ปรึกษา ตอนนี้ดีเลย ยังต้องบริการนักการเมืองจากหน่วยงานกำกับดูแลอีก"

"ฮ่าๆ"

"ในคลิปมีคนหนึ่งเป็นสาวในฝันของชั้นเรียนเราด้วย ไม่คิดว่าในวิดีโอจะร้อนแรงขนาดนั้น"

"ฮ่าๆ ไม่ร้อนแรงหน่อยจะเอาคะแนนได้ยังไง โดยเฉพาะเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ A+ ด้วย"

หยางป๋อเห็นความคิดเห็นมากมาย ตอนแรกก็ปกติ แต่ท้ายๆ เริ่มออกนอกเรื่องแล้ว

แน่นอนว่ามีสาวๆ เข้ามาด่าพวกนี้ว่าไม่มีความเห็นอกเห็นใจด้วย

เรื่องที่ทำให้วุ่นวายที่สุดคือสองกลุ่ม กลุ่มแรกคือพลเมืองระดับ F ซึ่งก็คือผู้อยู่อาศัย เพราะคนพวกนี้สงสัยว่ายาที่ตัวเองฉีดมีปัญหา

กลุ่มที่สองคือกลุ่มผู้หญิง ซึ่งกลุ่มนี้ก็ซ้อนทับกับกลุ่มผู้อยู่อาศัยข้างบนไม่น้อย

ตอนนี้สหภาพมีการประท้วงระเบิดขึ้นในหลายที่ สาขาของสมาคมนักปรุงยาถูกบุก สรุปในหนึ่งคำคือ วุ่นวาย

และมีคนออกมาเปิดโปงมากขึ้นเรื่อยๆ หยางป๋อคาดเดาเรื่องแบบนี้มานานแล้ว

คนที่ออกมาเปิดโปงตอนนี้ก็กลายเป็นเหยื่อไป แม้ว่าเรื่องแบบนี้ส่วนใหญ่จะเป็นการเลือกของทั้งสองฝ่าย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีการบังคับ

แล้วก็วุ่นวายไปหมด เจ้าหน้าที่รัฐบาลหลายแผนก ปรมาจารย์นักปรุงยา ปรมาจารย์นักปรุงยาขั้นสูง ปรมาจารย์นักปรุงยาสูงสุดที่มีชื่อเสียง ถูกลากเข้าไปพัวพันมากมาย

"สมาคมพี่น้องมาด้วยเหรอ?" หยางป๋อเห็นคนเปิดโปงว่าสมาคมพี่น้องรับงานครั้งนี้กว่าร้อยคน ล้วนเป็นมือสังหารระดับทอง

"มาแล้วก็อย่าหวังจะกลับ" หยางป๋อคิดในใจ เตรียมดูการเปิดโปงนี้อย่างละเอียด จุดหมายปลายทางของคนพวกนี้แน่นอนว่าคือดาวซันเหยว่ เพราะคนบนยานอยู่ที่นี่ อาจจะได้ข้อมูลบางอย่าง ที่สำคัญคือรางวัลแสนล้านมันเยอะเกินไป สำหรับนักฆ่า โดยเฉพาะนักฆ่าที่ประสบความสำเร็จ ล้วนมีความมั่นใจแปลกๆ

(จบบท)