บทที่ 395 ฉันเคารพกฎหมาย

ผู้ชมการถ่ายทอดสดต่างสูดหายใจเฮือกด้วยความตกใจ เนื่องจากภาพเสมือนความละเอียดสูง ทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนอยู่ในห้องนั้นจริงๆ ชายที่ถือแส้หนังไม่เพียงอาเจียนเป็นเลือด แต่ยังมีเศษเนื้อและอวัยวะภายในออกมาด้วย

ชายที่ถือแส้หนังเมื่อครู่ใช้ผ่าท้องฟ้าตัดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้า จึงเปิดโอกาสให้หยางป๋อ

"ไอ้หมอนี่มีกลยุทธ์ยอดเยี่ยมมาก ตัวเองมีชุดเกราะ บีบให้ฝ่ายตรงข้ามต้องทำลายระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าก่อน"

"มีประสบการณ์มากทีเดียว และยังมีพลังไม่น้อย ทีมงานเจ๋งจริงๆ สามารถควบคุมระบบยานที่สมาคมนักปรุงยาสั่งทำพิเศษได้ ทักษะแฮกเกอร์นี่ไม่ธรรมดาเลย" เจ้าหน้าที่ฝ่ายความปลอดภัยข้อมูลของสหภาพดูการถ่ายทอดสดเสมือนจริงไปพลางพูดคุยในช่องสื่อสารระหว่างทำงานไปพลาง

"จูเลียน ออกประกาศว่ามีแฮกเกอร์โจมตีเครือข่าย ให้ทุกคนระวังอย่าหลงเชื่อ" หัวหน้าฝ่ายข้อมูลสั่งการในช่องสื่อสาร

"ครับ หัวหน้า"

ประกาศของกรมความมั่นคงทางข้อมูลสหภาพไม่ได้สร้างความสนใจแม้แต่น้อย เพราะเหตุการณ์นี้ได้ดึงสมาคมนักปรุงยาลงจากบัลลังก์โดยตรง หากการถ่ายทอดสดไม่นับ แล้วสิ่งที่พนักงานบริการเหล่านี้พูดคุยกันลับๆ ล่ะ มันเกี่ยวข้องกับปรมาจารย์นักปรุงยาแต่ละคน

ปรมาจารย์คนไหนชอบท่าไหน? ปรมาจารย์คนไหนค่อนข้างวิปริต ปรมาจารย์คนไหนค่อนข้างอ่อนโยน

พนักงานบริการเหล่านี้คุยกันเองถึงปรมาจารย์ที่พวกเขาใช้คะแนนแลกมา รวมถึงนักปรุงยาระดับสูงคนอื่นๆ ในสมาคมนักปรุงยา เนื้อหาที่คุยกันค่อนข้างจะระเบิดทีเดียว

ยังมีปรมาจารย์บางคนที่ชอบให้คนทำร้าย ชอบให้คนพลิกไปพลิกมาย่ำยี

และยังมีพนักงานบริการคุยกันว่าได้รับเชิญไปบริการผู้มีอิทธิพลบางคน ซึ่งล้วนเป็นคนของสมาคมนักปรุงยาพาไปบริการ

ผู้ชมบางคนพลันพบว่าตัวเองกำลังกินแห้วอยู่

การถ่ายทอดสดแบ่งเป็นหลายห้อง แยกเป็นหลายภาพ

แต่คนดูมากที่สุดยังคงเป็นภาพที่ติดตามหยางป๋อ ห้องถ่ายทอดสดเหล่านี้คงที่ หยางป๋อเดินไปอยู่ใต้กล้องวงจรปิดตัวไหน ทุกคนก็วิ่งไปดูที่ห้องถ่ายทอดนั้น

สมาคมนักปรุงยาออกประกาศมากมาย แต่ไม่มีประโยชน์ กรมความมั่นคงทางข้อมูลสหภาพจำกัดการเข้าถึงโดยตรง

ภาพการถ่ายทอดสดเหล่านี้ทำให้ทุกคนที่ออนไลน์รู้สึกว่าโลกทัศน์พังทลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นปรมาจารย์นักปรุงยาบางคนที่ดูภายนอกเคร่งขรึมกลับเป็นแบบนี้ลับหลัง

หยางป๋อเดินมาถึงตรงหน้าคนระดับ A+ คนนี้ในใจอดรู้สึกทึ่งไม่ได้ "สมกับเป็นผู้วิวัฒนาการพันธุกรรมระดับ A+ โดนฉันพุ่งชนแล้วยังไม่ตาย"

ตอนนี้ผู้ชมรู้สึกแปลกๆ ในใจ ด้านหนึ่งสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายระดับ A+ กำลังนอนครางด้วยความเจ็บปวด ในขณะที่อีกด้านหนึ่งยังคงสนุกสนาน กำลังพยายามจัดการกับพนักงานบริการหญิงคนหนึ่ง

ช่วยไม่ได้ พื้นที่ภายในยานเป็นโครงสร้างรังผึ้ง แต่ละส่วนไม่มีผลกระทบต่อกันเลย

หยางป๋อหยิบระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าลูกหนึ่งขึ้นมา แล้วยัดเข้าไปในปากของชายที่ยังคงอาเจียนเป็นเลือดและเศษอวัยวะภายใน เห็นได้ชัดว่าระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าค่อนข้างใหญ่ แต่หยางป๋อก็ฝืนยัดเข้าไป

ดวงตาของชายคนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว แต่ตอนนี้กระดูกทั่วร่างและอวัยวะภายในแตกละเอียด ไม่มีทางต่อต้านได้เลย

หลายคนที่ดูเห็นภาพนี้แล้วกำหมัดแน่น อยากจะเป็นคนยัดระเบิดเสียเอง

สมาคมนักปรุงยาพยายามรักษาภาพลักษณ์ของตัวเอง สร้างภาพว่าเป็นองค์กรทางวิชาการระดับสูง

แม้ว่าผู้นำระดับสูงของสหภาพและผู้มีอิทธิพลบางคนอาจจะรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของสมาคมนักปรุงยา แต่สำหรับพลเมืองธรรมดาแล้ว พวกเขาย่อมไม่รู้

เมื่อคุณพบว่าคนที่คุณเคยชื่นชมมาตลอดนั้นสกปรกและน่ารังเกียจขนาดนี้ คุณก็จะยิ่งเกลียดชังคนพวกนี้มากขึ้น

หลายคนดูแล้วกัดฟันกรอด รอคอยฉากต่อไปอย่างใจจดใจจ่อ อยากเห็นคนเลวพวกนี้ตายต่อหน้าตัวเอง!

หยางป๋อหยิบผ่าท้องฟ้าที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ขึ้นมา แล้วทำสัญญาณมือ OK ให้กับการถ่ายทอดสด

ส่วนพนักงานบริการในห้องนี้ล้วนหมดสติไปนานแล้ว เพราะเมื่อครู่หยางป๋อกับอีกฝ่ายเคลื่อนที่ด้วยความเร็วเกินเสียงติดต่อกัน คลื่นกระแทกจากเสียงดังทำให้คนเหล่านี้สลบไป

สาเหตุหลักเป็นเพราะนี่เป็นพื้นที่ปิด คลื่นเสียงสะท้อนไปมาซ้ำๆ ทำให้มีพลังทำลายล้างมากกว่าในที่โล่งหลายเท่า

ระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้ามีพลังระเบิดไม่มาก อาศัยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าเป็นหลัก แต่นี่อยู่ในปาก

ทุกคนเห็นคนที่โดนยัดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้า พร้อมกับการระเบิด ทั้งปากและหัวของคนผู้นี้กลายเป็นหลุมเลือดในพริบตา เนื่องจากร่างของเขาฝังอยู่ในผนัง เหมือนแบบจำลองรูปร่างมนุษย์ ดังนั้นเนื้อเยื่อบริเวณศีรษะทั้งหมดจึงพุ่งขึ้นสูงเหมือนน้ำพุ

แน่นอนว่าตอนนี้กรมความมั่นคงทางข้อมูลออกมาจัดการแล้ว ปิดกั้นภาพที่รุนแรงนี้โดยตรง

แต่หลายคนก็ดูจนอาเจียน การถ่ายทอดสดถูกตัดขาดโดยหมวกเสมือนจริง

อย่างไรก็ตาม หลังจากอาเจียนแล้วคนเหล่านี้ก็ยังอยากดูต่อ เพราะหลังจากอาเจียนแล้วพวกเขารู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก คนเลวแบบนี้สมควรจบแบบนี้

การปรุงยา +64!

การควบคุมจิตใจ +64!

การปรุงยา +8!

การปรุงยา +8!

การปรุงยา +8!

หยางป๋อรู้ว่าคนในห้องตายหมดแล้ว ในใจถอนหายใจ รู้สึกเศร้าใจแทนคนหนุ่มสาวที่ขายร่างกายเพื่อแลกคะแนน

"ไม่คิดว่าระดับ A+ จะให้สองความสามารถด้วย" แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้หยางป๋อดีใจคือได้รับ 64 คะแนนถึงสองอย่าง

"ไม่รู้ว่าสมาคมนักปรุงยามีคนระดับ A+ กี่คน" หยางป๋อดีใจจนเต้นแท็ปแดนซ์ในทางเดินของยาน ทำเอาคนดูการถ่ายทอดสดงงไปหมด คนนี้...

ผู้นำระดับสูงของสมาคมนักปรุงยาเป็นบ้าไปแล้ว ดูการถ่ายทอดสดการสังหารสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายแล้วโกรธจัด

"ไอ้พวกไร้ประโยชน์ ไอ้พวกขยะ"

"รู้อยู่แล้วว่าไปปฏิบัติภารกิจ ยังประมาทขนาดนี้"

"บ้าชิบ ตรวจสอบได้หรือยังว่าคนพวกนี้ขึ้นยานมายังไง?"

"ยังครับ เราไม่สามารถอ่านข้อมูลได้ อุปกรณ์สื่อสารควอนตัมระหว่างอวกาศก็เชื่อมต่อไม่ได้"

"ไอ้พวกหมูโง่ ไอ้พวกบ้า พวกแกมีไว้ทำไม"

"ติดต่อทางการดาวซันเหยว่ซะ ฉันต้องการคำอธิบาย"

"รายงานครับ พวกเขาบล็อกเราแล้ว"

"ไอ้โง่ รีบติดต่อกองยานของดาวซันเหยว่ ให้เงิน ให้เท่าไหร่ก็ได้ รีบไปสิ คนของสมาคมที่อยู่ใกล้ที่สุด ต้องเอาซากยานกลับมาให้ได้"

ผู้อาวุโสในสภาผู้อาวุโสของสมาคมนักปรุงยาต่างตะโกนด้วยความโกรธแค้น

สมาคมนักปรุงยาวุ่นวายไปหมดแล้ว ไม่รู้ทำไม แม้แต่เครือข่ายของอีกสองประเทศก็ปรากฏการถ่ายทอดสดนี้

อีกห้องหนึ่งที่หรูหรา อิโนอุเอะกำลังสนุกสนานในห้อง รู้สึกพอใจมากกับพนักงานบริการชุดนี้

หยางป๋อสวมชุดเกราะเดินเข้าไปในห้องของอิโนอุเอะ ที่นี่ตกแต่งเหมือนชายหาดเขตร้อน มีสระว่ายน้ำที่มีหาดทรายขาว มีเก้าอี้ชายหาด และรอบๆ เป็นภาพเสมือนจริง ราวกับว่าอยู่บนชายหาดจริงๆ

"คุณเป็นใคร?" พนักงานบริการหลายคนเห็นหยางป๋อสวมชุดเกราะเข้ามา รีบคว้าผ้าเช็ดตัวมาปกปิดร่างกาย เพราะพวกเขาไม่ได้สวมเสื้อผ้า

"แขกคนหนึ่ง" หยางป๋อยิ้มพลางตอบ

"คนนี้จะทำอะไร?" ผู้ชมการถ่ายทอดสดพบว่าหยางป๋อไม่ได้ลงมือเหมือนครั้งที่แล้ว พวกเขาเห็นอิโนอุเอะในห้องกำลังสวมชุดเกราะ เร็วมาก

เพราะทุกคนคิดว่าถ้าหยางป๋อใช้กลยุทธ์เดิม ก็สามารถฆ่าไอ้สารเลวของหน่วยบังคับใช้กฎหมายสมาคมนักปรุงยาได้อย่างง่ายดาย

อิโนอุเอะใช้เวลาไม่ถึง 5 วินาทีก็สวมชุดเกราะเสร็จ เขาสวมชุดเกราะทั้งตัวเดินออกมาจากห้อง

"ไอ้หมอนี่เป็นมือฉกาจ ถึงกับพกชุดเกราะติดตัว"

"คนในชุดเกราะสีแดงนั่นจะทำอะไร?" ตอนนี้ชุดเกราะของหยางป๋อเป็นสีแดง ดูคล้ายๆ กับไอรอนแมน แต่ก็ไม่เหมือนทีเดียว

"แกเป็นใคร?" อิโนอุเอะสวมชุดเกราะ มือถืออาวุธพลังงาน ส่วนผ่าท้องฟ้าก็ลอยอยู่ข้างๆ พร้อมโจมตี เดินออกมาจากประตูตะโกนถามหยางป๋อ

หยางป๋อชูนิ้วกลางให้อิโนอุเอะทันที อิโนอุเอะหัวเราะเยาะ ผ่าท้องฟ้าพุ่งออกไปในพริบตา ต้องรู้ว่าระยะห่างของทั้งสองคนแค่ร้อยกว่าเมตรเท่านั้น

วินาทีต่อมา ร่างของหยางป๋อพลันมีเปลวไฟลุกโชน แล้วก็มีแสงสีแดงวาบขึ้น!

จากนั้นอิโนอุเอะทั้งคนก็ลอยออกไป พร้อมกับชุดเกราะฝังเข้าไปในระบบฉายภาพเสมือนที่ไกลออกไป ผนังทั้งหมดบุ๋มเข้าไป ภาพสุดท้ายหยุดอยู่ตรงที่หยางป๋อปรากฏตัวที่ผ่าท้องฟ้าของอิโนอุเอะที่ตกลงมาเพราะเจ้าของหายไป มือข้างหนึ่งรับผ่าท้องฟ้าเอาไว้

"แหม ของพวกนี้ฉันก็ใช้ได้นี่นา" หยางป๋อรู้สึกว่าผ่าท้องฟ้านี้เป็นธาตุไฟ ตัวเองก็ใช้ได้ แน่นอนว่าหยางป๋อสนใจวัสดุเป็นหลัก จะกลับไปสร้างผ่าท้องฟ้ารุ่นแรกของตัวเอง

ช็อก!

ทุกคนต่างช็อก คนนี้เก่งกาจขนาดนี้เลยหรือ?

"ขยะที่สมาคมนักปรุงยาใช้ยากระตุ้นให้เติบโต ช่างไม่มีความรู้สึกสำเร็จเลย ให้โอกาสก็ไม่มีประโยชน์ ฮึ" เสียงของหยางป๋อดังขึ้น แน่นอนว่าหยางป๋อเปลี่ยนเสียงแล้ว

อา!!!!!! ตอนนี้พนักงานบริการในห้องนี้ถึงกับกรีดร้องออกมา

โล่พลังงานไฟ +64!

การควบคุมจิตใจ +64!

"ใช้แรงมากไปหน่อย"

"แต่ก็ไม่เลวนะ รับแรงของฉันได้ห้าส่วน" หยางป๋อไม่ได้อยากยัดระเบิดอะไรให้ไอ้หมอนี่อีก น่าเสียดายที่ใช้แรงมากเกินไป อีกฝ่ายไม่ไหวแล้ว

ผู้ชมการถ่ายทอดสดรีบดูภาพย้อนหลัง ถึงได้เห็นว่าความเร็วของหยางป๋อเร็วกว่าการควบคุมผ่าท้องฟ้าของอีกฝ่าย อิโนอุเอะใช้พลังจิตควบคุมผ่าท้องฟ้าโจมตีหยางป๋อ แต่หยางป๋อไม่ถอยกลับรุก พุ่งชนด้วยความเร็วที่เร็วกว่าผ่าท้องฟ้า โจมตีตัวคนโดยตรง

"ความเร็วเกิน 10 มัค!" ไม่นานก็มีคนคำนวณด้วยระบบอัจฉริยะ

"บ้าบอ"

"ในสภาพแวดล้อมแคบๆ แบบนี้ ยังกล้าใช้ความเร็วขนาดนี้" คนที่เห็นตัวเลขนี้ต่างแอบด่าหยางป๋อว่าเป็นคนบ้า แค่พลาดนิดเดียวก็ต้องไปกอดยานรบแล้ว

หยางป๋อพุ่งชนอิโนอุเอะจนกระเด็น แล้วถอยหลังไปหลายสิบเมตร รับผ่าท้องฟ้าของอิโนอุเอะไว้

วันนี้เป็นวันอัปยศของสมาคมนักปรุงยา เพราะการกระทำต่อไปของหยางป๋อ ทำให้เงินรางวัลสำหรับการสังหารหยางป๋อในองค์กรนักฆ่าพุ่งขึ้นไปถึงสองหมื่นล้านเครดิต

หยางป๋อเข้าไปทีละห้อง ทุบกระดูกแขนขา กระดูกคอของสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายที่กำลังสนุกสนานอยู่ แล้วโยนมารวมกัน

หลายคนอยากจะตะโกนว่าสะใจ แต่ก็ไม่กล้า พวกสารเลวพวกนี้สมควรโดนแบบนี้แล้ว

เพราะตะโกนออกมาก็ผิดกฎหมาย

"พูดมาสิ แกชื่ออะไร ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรมาบ้าง?" สมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายระดับ A 16 คน แต่ละคนถูกยัดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าเข้าปาก แล้วถูกวางเรียงบนโต๊ะ นี่เป็นโต๊ะบุฟเฟ่ต์ หยางป๋อเอาระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าออกจากปากคนหนึ่งแล้วถาม

"ไอ้ชั่ว แก..." คนนี้ยังแข็งขืน แล้วก็ถูกหยางป๋อยัดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าเข้าปาก จากนั้นก็ลากไปที่แคปซูลช่วยชีวิต

แล้วเปิดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้า ปิดแคปซูลช่วยชีวิต

จากนั้นทุกคนก็ได้ชมประสิทธิภาพการป้องกันของแคปซูลช่วยชีวิต แน่นอนว่าคนข้างในหัวระเบิด

"ฉันชอบความรู้สึกแบบนี้จัง" หยางป๋อโยนแคปซูลช่วยชีวิตนี้ออกไปในอวกาศ

พูดเล่นหรือไง หยางป๋อได้รับการปรุงยา +32 ไม่ชอบได้ไง

"ฉันจะพูด ฉันชื่อจอห์น ฉันฆ่าคนมามากกว่า 130 คน ฉันก็ถูกบังคับนะ พวกเราทุกคนถูกสมาคมจับจุดอ่อน ตอนที่เราเข้าสมาคมนักปรุงยา เพื่อแลกคะแนน เราจำเป็นต้องขายร่างกาย ตอนนั้นสมาคมก็เก็บวิดีโอที่พวกเราถูกรังแกเอาไว้"

"ตอนนั้นพวกเราเป็นทาสของอาจารย์ อาจารย์สามารถย่ำยีพวกเราได้ทุกเวลาทุกสถานที่ ไม่ว่าจะเป็นในห้องทดลอง บนรถ ในโรงแรม กลางแจ้ง ฯลฯ"

"คนที่รังแกฉันมี... บางคนก็ตายไปแล้ว แต่ก็ยังมีบางคนที่ยังอยู่ พวกเขาคือ..." คนที่สองพูดด้วยน้ำเสียงสะอื้น สำหรับผู้มีพลังพิเศษแล้ว การถูกทุบกระดูกแขนขาและกระดูกสันหลังไม่ใช่เรื่องใหญ่ แค่ไม่สามารถขยับได้ชั่วคราวเท่านั้น คนที่สองเห็นคนแรกตายไปแล้ว และได้ยินคำพูดของหยางป๋อ ก็รู้ว่าเจอคนวิปริต จึงรีบพูดตามที่อีกฝ่ายต้องการ

หัวหน้ากรมความมั่นคงทางข้อมูลสหภาพเห็นหยางป๋อทำแบบนี้ ก็พูดในช่องสื่อสารว่า "โหดชิบหาย"

ไม่เพียงแต่หัวหน้าคนนี้เท่านั้น หลายองค์กรต่างออกมาประณามสมาคมนักปรุงยา โดยเฉพาะองค์กรสตรีบางแห่ง กระทรวงยุติธรรมสหภาพประกาศเข้าไปสอบสวนอย่างเร่งด่วน

"ทำไมแกไม่ต่อต้านล่ะ ฉันเป็นคนใจดีนะ ถึงแม้ฉันจะรู้ว่าพวกแกสมควรตาย แต่ตอนนี้พวกแกไม่มีความสามารถต่อต้านแล้ว ฉันจะไม่ทำผิดกฎหมายสหภาพหรอก พวกแกต่อต้านสิ ฉันจะได้มีข้ออ้างฆ่าพวกแกไง" หยางป๋อพูดด้วยน้ำเสียงผิดหวังเล็กน้อย

ผู้ชมหลายคนงงไปหมด แกเคารพกฎหมาย แกยังใจดีอีก ใจดีที่ยัดระเบิดแม่เหล็กไฟฟ้าเข้าปากคนอื่นเนี่ยนะ

"ที่ฉันทุบกระดูกแขนขา ทุบกระดูกสันหลังพวกแก ก็เพื่อพวกแกนะ พวกแกเสียความสามารถในการต่อต้านไป ในทางกฎหมายฉันก็ไม่มีทางป้องกันตัวโดยชอบธรรมฆ่าพวกแกได้"

"คนเมื่อกี้พวกแกก็ได้ยินแล้ว เขาท้าทายฉันก่อน ฉันแค่ป้องกันตัวเอง" หยางป๋อพูดต่อ

"ให้เวลาแกสามนาที แกฆ่าใครมาบ้าง ใครสั่ง ทำไม พูดไม่หมดก็ถือว่าท้าทายฉัน" หยางป๋อพูดอีก

"ฉันจะพูด คนแรกที่ฆ่าคือศาสตราจารย์แอนโทนี่จากสถาบันเภสัชกรรมฮาดีของจักรวรรดิสุ่ยหลาน เพราะศาสตราจารย์แอนโทนี่ไม่ยอมขายสูตรให้สมาคมเรา ทั้งครอบครัวของเขา 16 คน รวมทั้งทาส 9 คน และเด็กอีก 2 คน ชื่อว่า..." คนนี้รีบพูด

"ภารกิจครั้งที่สองคือที่จักรวรรดิสุ่ยหลาน..."

"เดี๋ยว ทำไมเป็นจักรวรรดิสุ่ยหลานหมดเลย" หยางป๋อถามขึ้น

"เพราะที่จักรวรรดิสุ่ยหลานมีกล้องวงจรปิดไม่มาก และก็ไม่วุ่นวายเหมือนสหพันธ์ เหมาะมากสำหรับสมาชิกใหม่ของหน่วยบังคับใช้กฎหมายทำภารกิจ" คนนี้รีบอธิบาย

"พูดต่อ ให้เวลาเพิ่มอีกหนึ่งนาที"

"ขอบคุณครับ ครั้งที่สามก็ที่จักรวรรดิสุ่ยหลานอีก คราวนี้พวกเราปลอมตัวเป็นโจร แล้วก็ข่มขืนภรรยาเจ้าของบ้านเป็นหมู่..."

จากสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมาย 15 คน มี 8 คนเลือกที่จะสารภาพ ที่เหลือไม่ยอมพูด หยางป๋อเดาว่าอาจเกี่ยวกับครอบครัว

และวันนี้ถูกเรียกว่าวันอัปยศของสมาคมนักปรุงยา

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้ชมการถ่ายทอดสดต่างโกรธแค้น ด่าทอคนของสมาคมนักปรุงยากันไปทั่ว ใครที่มีคนของสมาคมนักปรุงยาอยู่ใกล้ๆ ถึงกับลงมือทุบตีเลย

ในสหพันธ์เฟยหง ที่นี่ค่อนข้างวุ่นวาย เพราะมีพวกนอกกฎหมายเยอะ พวกนอกกฎหมายเหล่านี้เริ่มโจมตีเภสัชกรแล้ว บางพวกถึงกับรวมตัวกันปล้นสมาคมนักปรุงยาในท้องที่

ไม่มีหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายออกมาห้ามปราม

ตอนที่ทุกคนคิดว่าจบแล้ว หยางป๋อก็พูดอีกครั้ง ทำให้ทุกคนรู้ว่าคราวนี้สมาคมนักปรุงยาคงเสียหายหนักแน่

"เอ่อ พวกแกสารภาพเรื่องของตัวเองชัดเจนแล้ว ต่อไปพวกแกมาสารภาพเรื่องอาชญากรรมของสมาชิกหน่วยบังคับใช้กฎหมายคนอื่นๆ กันดีไหม ใครสารภาพเยอะ ฉันก็จะส่งคนนั้นไปที่แคปซูลช่วยชีวิต ส่วนพวกแกจะมีคนมาช่วยหรือเปล่า ก็แล้วแต่โชคชะตาของพวกแกแล้วล่ะ"

"เพราะยานลำนี้มีจุดหมายปลายทางเป็นดาวฤกษ์ ฉันจะไม่ฆ่าพวกแก แต่ถ้าพวกแกหนีออกไปเองไม่ได้ ก็ไม่ใช่ความผิดฉันใช่ไหม ดังนั้น..." หยางป๋อหัวเราะคิกคัก

"ผมจะพูด ผมรู้ว่าปรมาจารย์นักปรุงยาสูงสุดคนปัจจุบันของจักรวรรดิสุ่ยหลานฆ่าปรมาจารย์สูงสุดคนก่อน และเจ้าชายองค์หนึ่งของจักรวรรดิสุ่ยหลานก็ถูกคนนี้ฆ่าด้วย เพราะเขาสมคบกับรัชทายาทคนปัจจุบัน ใช้ยาพิษชนิดหายากที่ออกฤทธิ์ช้า คนที่ลงมือคือดอส..." มีคนรีบพูด

"ดีมาก แกได้โอกาสแล้ว" หยางป๋อแอบร้องว่าเฮ้ย แล้วก็คว้าคนนี้ขึ้นมา ยัดเข้าไปในแคปซูลช่วยชีวิต แล้วโยนแคปซูลช่วยชีวิตออกจากยาน

คนที่เหลือก็รีบสารภาพ พวกนี้สมกับเป็นสมาชิกระดับ A คนที่อยู่นานที่สุดทำงานในสมาคมนักปรุงยามาเกือบ 300 ปีแล้ว พูดเรื่องมากมายที่หยางป๋อไม่รู้ แต่พอได้ยินว่าเกี่ยวข้องกับสมาชิกสภา ผู้ว่าการดาวเคราะห์ รัฐมนตรีคลังประจำดาวเคราะห์ของสหพันธ์เฟยหง ก็รู้สึกว่าไม่ธรรมดาเลย

ทั้ง 8 คนถูกหยางป๋อยัดเข้าไปในแคปซูลช่วยชีวิตแล้วโยนออกไป

"ตอนนี้พวกแกไปหนีเอาชีวิตรอดได้แล้ว เมื่อพวกแกได้รับการช่วยเหลือ ทางที่ดีที่สุดคือเป็นพยานให้หน่วยงานยุติธรรมเลย เพราะทุกอย่างของพวกแกถูกถ่ายทอดสดไปหมดแล้ว" หยางป๋อประกาศข่าวนี้ในยาน แม้ว่าพนักงานบริการคนอื่นๆ ในยานจะเดาได้ แต่พอหยางป๋อประกาศแบบนี้ หลายคนก็ร้องไห้โฮ

แล้วรีบหนี หยางป๋อก็คิดว่าเป็นคนน่าสงสาร ไม่จำเป็นต้องฆ่าให้หมด ไม่งั้นชื่อเสียงตัวเองก็ไม่ดี การฆ่าคนไร้เดียงสาไม่เหมือนกับการฆ่าคนอย่างมีจุดประสงค์

"สมาคมนักปรุงยา ชอบของขวัญที่ฉันส่งให้ไหม ขอให้มีวันที่สนุกสนาน อีกอย่างฉันจะโยนหุ่นรบและยาทั้งหมดบนยานทิ้งในอวกาศ ใครโชคดีเก็บได้ก็รวยไป" หยางป๋อพูดในการถ่ายทอดสดเป็นครั้งสุดท้ายแล้วเตรียมจะจากไป

จากนั้นก็โยนหุ่นรบที่ยังดีอยู่ทั้งหมดออกไปในอวกาศ นี่เป็นการปกปิดเรื่องที่หยางป๋อเอาวัตถุดิบยาไปเอง

เพราะอีกสิบกว่าชั่วโมง จะมียานลาดตระเวนของทหารมาที่นี่ ยานลาดตระเวนของทหารจะลาดตระเวนเส้นทางการบิน กวาดล้างเศษอุกกาบาตขนาดใหญ่ที่บุกรุกเข้ามาในเส้นทางการบิน

กัปตันโคอิซูมิมองยานของตัวเองที่ลอยห่างออกไปเรื่อยๆ ด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เมื่อเห็นแคปซูลช่วยชีวิตที่ถูกยิงออกมารอบๆ กัปตันโคอิซูมิก็รู้ว่าตัวเองคงกลับไปไม่ได้แล้ว

หยางป๋อแอบซ่อนตัวอยู่ที่ด้านนอกของแคปซูลช่วยชีวิตของกัปตันโคอิซูมิ รอยานลาดตระเวนของกองยานหวังมู่เสวียมาช่วยคน

"ไม่รู้ว่าหวังมู่เสวียจะได้ประโยชน์บ้างไหม" หยางป๋อคิดในใจ เพราะหยางป๋อรู้สึกว่าการควบคุมยานง่ายเกินไป ยานที่สมาคมนักปรุงยาดัดแปลง ทั้งระบบปฏิบัติการ ระบบรักษาความปลอดภัยเจ๋งมาก แต่ตัวเองก็ได้รับสิทธิ์เข้าถึงทั้งหมด นั่นหมายความว่าระบบยานรบของหวังมู่เสวีย คงจะเข้าถึงได้ง่ายๆ เช่นกัน พูดง่ายๆ คือ หยางป๋อคนหน้าด้านนี่ มองกองยานของหวังมู่เสวียเป็นของตัวเองไปแล้ว

(จบบท)