บทที่ 181 กู้เงินเล่นเกม

ทำไมหยางป๋อถึงกล้าทำแบบนี้? ก็เพราะหุ่นยนต์ไม่ได้เป็นของเขา และเขาก็ไม่ได้อยู่ในนั้นจริงๆ

อีกอย่าง ถึงจะเสียเงิน ก็เป็นโรเบิร์ตที่ต้องเสีย ไม่ใช่เขา

ถ้ามันแย่จริงๆ เขาก็แค่ช่วยโรเบิร์ตกู้เงินมาเล่นเกม จะกลัวอะไร ในเมื่อการยืนยันทางชีวภาพของเขาผ่าน 100%

พูดก็พูดเถอะหยางป๋อต้องช่วยโรเบิร์ตกู้เงินเล่นเกมเพื่อควบคุมหุ่นยนต์เกมจากระยะไกล

ผู้เล่นคนอื่นๆ ยังคงกังวลอยู่ เพราะเคยระมัดระวังมาก่อน ไม่รู้เลยว่านี่เป็นภารกิจพิเศษหยางป๋อรู้ว่าภารกิจนี้พิเศษ จุดประสงค์หลักคือการแก้ปัญหาการกบฏบน ดาวพาโด ดังนั้นถ้าหุ่นยนต์ของคุณเสียอย่างมีเหตุผล คุณก็สามารถได้อีกตัวหนึ่ง

การกระทำแบบนี้ของ หยางป๋อ ทำให้ผู้ควบคุมหุ่นยนต์ทั้งสองฝ่ายตกใจ ผู้เล่นเกมที่อยู่นอกสถานีตำรวจมองการกระทำของหยางป๋อ ก็แทบจะตะโกน 666 พร้อมกัน

และชั้นแรกของสถานีตำรวจนั้นสูง 15 เมตร คนพวกนี้กลับย้ายปืนใหญ่รักษาความปลอดภัยจากหลังคาลงมา! แต่หยางป๋อ กระโดดลงมาจากที่สูงแล้วเข้ามาอย่างรวดเร็ว คนที่สวมชุดเกราะพลังงาน ควบคุมปืนใหญ่รักษาความปลอดภัยไม่ทันได้ตอบสนอง หุ่นยนต์ของหยางป๋อก็พุ่งเข้าหาคนพวกนี้แล้ว

หุ่นยนต์ของหยางป๋อกลิ้งไปเหมือนกระสุนปืนกลิ้ง ทุบลงบนคนที่สวมชุดเกราะพลังงาน อย่างแรง

คนพวกนี้ที่สวมชุดเกราะพลังงาน ถูกหุ่นยนต์ที่มีน้ำหนักกว่า 100 ตันและความเร็วเกินสองมัคทุบเข้ามาในทันทีเหมือนมะเขือเทศเน่าถูกบีบแตก

เสียงสัญญาณเตือนในหุ่นยนต์ของหยางป๋อดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง วินาทีถัดมาหยางป๋อเปิดระบบยิงปืนเลเซอร์อัตโนมัติของหุ่นยนต์ และไม่คิดจะลุกขึ้น

ตายก็ช่างมัน!

เพราะมีอะไรบางอย่างกันอยู่ และข้างหลังมีของกองเป็นตู้ใช้ในสถานีตำรวจเก่า ดังนั้นหุ่นยนต์ของหยางป๋อ ถึงเสียหายแต่ไม่ถึงตาย

ศัตรูทั้งสองฝ่ายมีหุ่นยนต์เจ็ดแปดตัว หุ่นยนต์เจ็ดแปดตัวนี้เล็งปืนเลเซอร์ไปที่หยางป๋อทันที

แต่ในวินาทีถัดมา ปืนเลเซอร์จำนวนมากจากนอกประตูก็ยิงเข้ามา

ทันทีที่ปืนเลเซอร์มาไปมาในห้องโถงชั้นหนึ่งของสถานีตำรวจ ไม่มีที่ให้หลบอีกแล้ว

สองวินาทีหลังจากนั้น หุ่นยนต์ศัตรูในสถานีตำรวจก็ถูกยิงระเบิดหยางป๋อพบว่าหุ่นยนต์ของตัวเองยังใช้ได้อยู่

“พี่น้อง นายเก่งจริงๆ!”

“เพื่อน นายเป็นนักขับหุ่นยนต์ระดับสูงหรือระดับปรมาจารย์กันแน่?” เพียงแค่สองวินาที หุ่นยนต์ศัตรูในสถานีตำรวจก็ถูกยิงระเบิด ผู้เล่นเกมจำนวนเกือบ 30 คนที่บุกเข้ามาข้างนอก ชื่นชมหยางป๋อไม่หยุด

มีผู้เล่นเกมบางคนมองเลือดสีแดงบนหุ่นยนต์ของหยางป๋อและขมวดคิ้วเล็กน้อย

หยางป๋อไม่พูดอะไรลุกขึ้นขยับตัวมองเลือดและเนื้อที่เปื้อนอยู่บนหุ่นยนต์ของตัวเอง รู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย แล้วรีบวิ่งขึ้นบันไดไป

หุ่นยนต์ตัวอื่นๆ ก็รีบวิ่งขึ้นไปเช่นกัน

ชั้นบนไม่ทันได้ตอบสนอง แม้จะมีหุ่นยนต์ประจำอยู่ เพราะในห้องโถงชั้นหนึ่งมีหุ่นยนต์เกือบสิบตัวและปืนใหญ่รักษาความปลอดภัย

หยางป๋อไม่สนใจหุ่นยนต์ของศัตรูควบคุมปืนเลเซอร์ของหุ่นยนต์เล็งไปที่คนสวมชุดเกราะพลังงาน

ถ้าไม่ใช่เจ้าหน้าที่ติดอาวุธที่สวมชุดเกราะพลังงานแบบหงเป่ยจวี่จะได้รับทักษะความเชี่ยวชาญด้านยาเป็นส่วนใหญ่

ทำให้หยางป๋องงมากหุ่นยนต์ 30 ตัววิ่งตามบันไดสองทางเข้าไปสถานีตำรวจมีทั้งหมดเก้าชั้น

ผู้เล่นเกมหุ่นยนต์มองหยางป๋อเปิดใช้เจทแพ็คพุ่งไปมาระหว่างบันไดหุ่นยนต์กับผนังสัมผัสกันเกิดประกายไฟ

ปืนเลเซอร์บนไหล่หุ่นยนต์ไม่หยุดยิง เล็งไปที่พวกติดอาวุธที่สวมชุดเกราะพลังงานทีละคน

ในนี้ไม่สามารถเปิดระบบยิงอัตโนมัติได้ เพราะมีตัวประกันอยู่ข้างใน

—————————————

ที่กองทัพบรรดานายพลวิจารณ์กัน หลายคนรู้สึกพอใจมากกับการกระทำของหยางป๋อ ครั้งนี้การกบฏของหงเป่ยจวี่เกิดจากความผิดพลาดของกองทัพ ในตอนแรกกองเรือของดาวพาโดได้ก่อกบฏ ทำให้ระบบรักษาความปลอดภัยของดาวพาโดถูกปลูกเชื้อไวรัสและถูกควบคุม

“โรเบิร์ตคนนี้เก่งจริงๆ?”

“สู้แบบไม่กลัวตาย ทหารแบบนี้แหละที่ดี!”

“ฉันชอบวิธีการนี้ มองพวกสุนัขสกปรกของหงเป่ยจวี่ถูกยิงจนกลายเป็นดอกไม้ไฟ แทบจะเปิดขวดเหล้าฉลอง”

“แม้ว่าวิธีการของคนนี้จะหยาบไปหน่อย แต่ความเร็วในการควบคุมหุ่นยนต์ของเขาชัดเจนว่าถึงระดับนักขับหุ่นยนต์ระดับสูงสำคัญคือสมองของเขาฉลาด”

“จะชวนคนนี้มาเข้ากองทัพไหม?”

“คนที่สู้แบบไม่กลัวตายแบบนี้อย่าดีกว่า ใช้เขาควบคุมหุ่นยนต์จากระยะไกลก็ดีแล้ว ถ้าชวนเข้ากองทัพอาจจะตายในสนามรบ”

“โรเบิร์ตคนนี้นิสัยปกติไม่ใช่แบบนี้ อาจจะเป็นเพราะเล่นเกมจริงๆ ถ้าให้เขาควบคุมหุ่นยนต์ไปฆ่าคนอาจจะไม่กล้าทำเขายังเป็นสมาชิกสมาคมสัตว์อีกด้วย”

“งั้นก็ไม่เป็นไร”

หุ่นยนต์ 30 ตัวใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีก็วิ่งไปถึงหลังคา หุ่นยนต์ของหยางป๋อตอนนี้มีปัญหาทุกที่ แต่ยังใช้ได้

“ดูเหมือนว่าหุ่นยนต์ของพวกหงเป่ยจวี่ไม่มากนักสถานีตำรวจนี้มีพวกติดอาวุธเกือบ 200 คน แต่มีหุ่นยนต์เพียง 20 กว่าตัว” หยางป๋อพบปัญหานี้ระหว่างทางที่วิ่งขึ้นมา

หลังจากเพิ่งจบการต่อสู้หยางป๋อก็ได้รับข้อมูลใหม่

“ทำไมต้องไปที่ 200 กิโลเมตรเลย? ภารกิจประหลาดอะไรแบบนี้?” หลังจากได้รับภารกิจหยางป๋อก็ควบคุมหุ่นยนต์วิ่งไปทางที่กำหนด

ตอนนี้แผนที่บนหุ่นยนต์แสดงตำแหน่งของหุ่นยนต์ สามารถเห็นจุดสีน้ำเงินที่เป็นเพื่อนร่วมทีม และจุดสีแดงที่เป็นศัตรู

“หัวคนเหล่านี้ช่างน่าเสียดายจริงๆ” หยางป๋อมองเห็นแบบนี้ ใจเจ็บแปลบแต่เมื่อกองทัพ...ระบบเกมกำหนดทิศทาง แบบนั้นต้องมีเหตุผลมากกว่า

หุ่นยนต์ของหยางป๋อเคลื่อนที่เร็วมากวิ่งตามถนนไปถึงที่เกิดเหตุ พบว่าที่นี่เป็นซากปรักหักพัง มองไกลๆ เหมือนสถานีขนส่งสินค้าของลิฟต์อวกาศ

และที่นี่มีสถานที่ที่มีแสงเลเซอร์จำนวนมาก

“นี่มันเป็นอาคารอะไร ทำไมมีหุ่นยนต์เยอะขนาดนี้?” หยางป๋อ พบว่าในโกดังมีอาคารทรงกลม รอบๆ มีหุ่นยนต์ประมาณ 20 ตัวกำลังยิงปะทะกับหุ่นยนต์ในอาคารกลม

ทั้งสองฝ่ายกลายเป็นสงครามประจำที่ ผู้เล่นเกมหุ่นยนต์ใช้โล่พลังงานต้านปืนเลเซอร์ของหุ่นยนต์ฝ่ายตรงข้าม ส่วนหุ่นยนต์ของฝ่ายตรงข้ามก็ใช้โล่พลังงานเหมือนกัน ดูเหมือนว่าโล่พลังงานของฝ่ายตรงข้ามจะมีระดับสูงกว่า

ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับพลังงานมีระดับทั้งหมด

หยางป๋อเดินวนรอบพบว่าอาคารทรงกลมนี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 400 เมตร ผนังถูกปืนเลเซอร์ของหุ่นยนต์ยิงจนมีรอย สามารถเห็นว่ามีเกราะเรือรบติดตั้งอยู่ข้างใน

“นี่มันเปลือกเต่าอะไรกัน เรือรบยิงปืนใหญ่ไม่ได้เลยหรือ?” หยางป๋อคิดเสมอว่าหลังเกมนี้มีปัญหา อาจจะเป็นเพราะกลัวตัวประกันถูกฆ่า?

หยางป๋อมองไปไกลๆ เหมือนมีสถานที่ขึ้นลงของยานขนส่ง

“ไปดูซะหน่อย” ในความทรงจำของหยางป๋อ เปลือกของยานขนส่งก็แข็งแรงเหมือนเกราะเรือรบ

(จบบท)