“เมื่อเจ้าเอาป้ายเหล็กมาข้าถึงจะทำให้”
เฉินเฟยส่ายหัวด้วยรอยยิ้ม ปาข่าคนนี้มีดวงตาแปดร้อยดวงในร่างกาย[1] หากในเวลานั้นไม่มอบป้ายเหล็กแต่เฉินเฟยทำน้ำสมุนไพรไว้แล้ว ปาข่าอาจปล้นมันไปและเฉินเฟยก็ทำอะไรไม่ได้
แน่นอนว่าเรื่องนี้มีโอกาสต่ำมาก แต่การไม่ทำน้ำสมุนไพรล่วงหน้าจะช่วยเพิ่มแรงจูงใจให้ปาข่าทำงานให้สำเร็จ นี่ต่างหากจุดประสงค์ของเฉินเฟย
ปาข่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะไปเอามาให้ รอครู่หนึ่ง อย่าหายไปไหนล่ะ”
“ข้าจะรออยู่ที่นี่”
เฉินเฟยพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม เห็นไหมเล่า นี่เป็นผลลัพธ์การเข้าใจความต้องการของผู้อื่น เมื่อหนึ่งชั่วยามก่อนปาข่าไม่สนใจเฉินเฟย แต่ตอนนี้เขากลัวว่าเฉินเฟยจะหายไป
“ดี รอข้าด้วย!”
ปาข่าพยักหน้า ร่างเล็กๆแวบวับหายไหว
เฉินเฟยมองแผ่นหลังปาข่า เห็นร่างปาข่าไม่ขยายใหญ่แต่ความเร็วนั้นเร็วกว่าเดิม มันเหนือกว่าท่าร่างของเฉินเฟยในเวลานี้เล็กน้อย
แน่นอนว่าภัยคุกคามของปาข่าลดลงไปมากเช่นกัน หากทั้งสองเกิดความขัดแย้งที่ไม่อาจประนีประนอม เฉินเฟยสามารถหนีไปได้ตามที่ต้องการ
การทำข้อตกลงที่ปลอดภัยอย่างแท้จริงจะต้องเป็นวิธีเท่าเทียมกัน ไม่อย่างนั้นอีกฝ่ายอาจล้มโต๊ะได้ตลอดเวลาและเราเองจะไม่มีวิธีตอบโต้
ปาข่าจากไป เฉินเฟยเริ่มคัดแยกสมุนไพรบนพื้น
พวกมันล้วนเป็นสมุนไพรหายาก นอกจากได้เห็นในตำรา นี่เป็นครั้งแรกที่เฉินเฟยเห็นของจริง ดังนั้นพวกมันจึงเป็นสิ่งแปลกใหม่เล็กน้อย
จุดประสงค์หลักในการแยกประเภทสมุนไพรคือดูว่าจะนำไปผสมเป็นน้ำสมุนไพรแบบใดได้บ้าง
แค่ใช้น้ำสมุนไพรสองอย่างก็ทำให้หัวใจของปาข่าเต้นรัวขนาดนั้น แต่การใช้สมุนไพรสองอย่างเดิมจะทำให้รู้สึกเบื่อ สุดท้ายปาข่าจะเบื่อและไม่ดื่มมันอีก
มีเพียงการคิดค้นและสร้างสรรค์สิ่งใหม่อย่างต่อเนื่องที่ทำให้มัดตัวปาข่าได้ เมื่อถึงเวลานั้นหากต้องการสิ่งใดก็เป็นธรรมดาที่จะได้รับ
แม้เมื่อครู่จะใช้ความคิดมากมายเพื่อปรุงน้ำสมุนไพรสองอย่างให้เปิดตัวได้เปร่งประกาย แต่แท้จริงแล้วมันเป็นสัดส่วนค่อนข้างง่าย เฉินเฟยใช้เพียงสมุนไพรสามอย่างในการทำสัดส่วนให้เท่ากัน
ในอนาคตสามารถใช้สมุนไพรมากขึ้นในการทำน้ำสมุนไพรที่มีรสชาติหลากหลาย
เฉินเฟยแยกสมุนไพรและมองเข้าไปในโพรง
ตามจริงแล้วเฉินเฟยอยากรู้เรื่องโพรงนี้ตั้งแต่แรกเห็น ตอนนี้ความอยากรู้อยากเห็นของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่า
ภายในนั้นเป็นสวนสมุนไพรหรือเปล่า? นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมปาข่าถึงหยิบสมุนไพรออกมาได้มากมายในคราวเดียว?
หรือว่าเป็นเพียงบ้านของปาข่าและปาข่าเป็นคนรวบรวมสมุนไพรพวกนี้เอง?
ถ้าเป็นอย่างหลังคงพูดง่ายหน่อย แต่ถ้าเป็นแบบแรกมันคงน่ากลัวนัก บางทีอาจมีวัตถุวิญญาณที่ไม่กลายพันธุ์อยู่ในนั้น
แต่ไม่ว่าอยากรู้แค่ไหนเฉินเฟยจะไม่เข้าไปในเวลานี้ ใครจะรู้ว่าปาข่าจะกลับมาเมื่อไหร่ ถ้าเขาเห็นเฉินเฟยเข้าไปในโพรง ความไว้วางใจจะหายไปทันที
ความร่วมมือประเภทนี้ต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ
ขณะที่เฉินเฟยกำลังคิดเรื่องต่างๆ มีเงาหนึ่งวิ่งมาจากระยะไกล เฉินเฟยเงยหน้ามองและพบว่านั่นคือปาข่า เขาไม่คิดเลยว่าจะกลับมาเร็วขนาดนี้
อย่างไรก็ตามเมื่อเทียบกับตอนขาไป สภาพของปาข่าในตอนนี้ดูอนาถไม่น้อย มีรอยถูกตีหลายจุดบนร่างกายและยังมีรอยแผลที่แก้ม
“เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ?” เฉินเฟยถามเสียงเบา
“ต้นฉัตรเจ้าเล่ห์นั่นขี้เหนียวนัก มันก็แค่ป้ายเหล็กไร้ประโยชน์ แค่ให้มาแต่แรก็จบแล้ว แต่สุดท้ายมันไม่ยอมให้ข้าเลยต้องสู้กัน”
การพูดทำให้บาดแผลที่แก้มกระเทือน นั่นทำให้ปาข่ามุมปากกระตุก
“อย่ามองว่าข้าได้รับบาดเจ็บ ต้นฉัตรเจ้าเล่ห์นั้นโดนไปไม่น้อยเหมือนกัน ข้าเพิ่งฉีกลำต้นมันไปซีกหนึ่ง ฮึ!” ปาข่าพูดด้วยความโกรธ
เฉินเฟยไม่พูดอะไร เพียงมองบาดแผลบนตัวปาข่าค่อยๆฟื้นตัว รอยแส้บางหายไปตั้งนานแล้ว
ปาข่าคนนี้ไม่เพียงแต่แข็งแกร่งเท่านั้น แต่การฟื้นฟูยังไม่เป็นรองใครด้วย
“ขอบคุณสำหรับการทำงานหนัก เดี๋ยวข้าจะเปลี่ยนเป็นสิบเอ็ดชามและทำเพิ่มให้อีกหนึ่งเท่า” เฉินเฟยแสดงความเสียใจ
“ดีดีดี เยี่ยมไปเลย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินเฟย สีหน้าโกรธเกรี้ยวของปาข่าก็หายไป ในเวลาเดียวกันยังมีร่องรอยความภาคภูมิใจในดวงตาว่าแผนการประสบความสำเร็จ
เฉินเฟยอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นมัน สิ่งที่เขาต้องการคือทำให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าได้กำไร
เฉินเฟยเริ่มบดสมุนไพร ตามจริงแล้วการบดสมุนไพรนั้นง่ายมาก หากเฉินเฟยเต็มใจก็สามารถบดให้เสร็จได้ในคราวเดียวโดยใช้พลังภายใน
แต่เฉินเฟยไม่ใช้พลังภายในและบดด้วยแรงมือล้วน
ในเวลานี้ต้องเน้นทำสินค้าด้วยมือ ไม่อย่างนั้นจะแสดงคุณค่าและฝีมือได้อย่างไร จะทำให้ปาข่ารู้สึกว่านี่เป็นงานต้องใช้ทักษะได้อย่างไร
พลังภายในทำให้เสร็จเร็วขึ้นแต่ลดคุณค่าลงเช่นกัน เป็นธรรมดาที่เฉินเฟยจะไม่ทำสิ่งนี้
ดังนั้นแค่การบดสมุนไพรอย่างเดียว ภายใต้การมองของปาข่า เฉินเฟยใช้วิธีแตกต่างกันห้าอย่างจนปาข่าตะลึงไปพักหนึ่ง
ตามจริงแล้วปาข่ามีความคิดจะแอบเรียน แต่เฉินเฟยกลับบดสมุนไพรอย่างพิถีพิถันจนปาข่าไม่รู้ว่าต้องเริ่มจากตรงไหน
และในระหว่างการจับคู่สมุนไพร ปาข่าสัมผัสได้ถึงพลังจิตใจของเฉินเฟยซึ่งเห็นได้ชัดว่ามันจำเป็นต้องใช้ จุดนี้ทำให้ปาข่ารู้สึกสูญเสียยิ่งกว่าเดิม
เฉินเฟยใช้เวลาหนึ่งชั่วยามในการทำน้ำสมุนไพรยี่สิบสองชาม แต่แท้จริงแล้วมันใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งเค่อในการทำให้เสร็จและมอบให้ปาข่า
ปาข่าสูดดมกลิ่น เมื่อครู่เขาใจร้อนนิดหน่อยแต่ยังอดทนต่อไป เมื่อเห็นเฉินเฟยทำสำเร็จแล้วจึงรีบนำน้ำสมุนไพรมาดื่มในอึกเดียว
คราวนี้ปาข่าไม่ได้ระวังตัวด้วยซ้ำ พูดได้เลยว่านักชิมหน้าใหม่อาจรู้สึกไม่สบายใจบ้าง
ขณะที่กลืนน้ำสมุนไพรลงท้อง ปาข่าก็แสดงสีหน้ามัวเมาออกมา จากนั้นหยิบชามที่สองขึ้นมาดื่มต่ออย่างไม่รอช้า
น้ำสมุนไพรจะทำให้รู้สึกดีชั่วขณะหนึ่ง เพียงแค่ดื่มต่อไปก็จะรู้สึกดีเสมอ!
ปาข่าเข้าใจเคล็ดลับนี้ดีจึงเริ่มดื่มน้ำสมุนไพรต่อเนื่อง เขาแสดงสีหน้ายินดีตั้งแต่ต้นจนจบ
เฉินเฟยไม่ได้สนใจปาข่า เพียงมองป้ายเหล็กในมือ
ปาข่าเพิ่งมอบสิ่งนี้ให้ มันคือป้ายเหล็กในดินแดนลับจริง นักยุทธ์ขัดเกลาอวัยวะภายในขั้นต้นจะมีมัน ป้ายเหล็กมีรอยเลือดอยู่ มันอาจเป็นของนักยุทธ์ที่โดนต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ฆ่า
เฉินเฟยเก็บป้ายเหล็กไว้ในอ้อมแขนแล้วมองปาข่า เห็นปาข่าดื่มน้ำสมุนไพรทั้งยี่สิบสองชามจนหมดและกำลังมองชามหินในมือด้วยสีหน้าคิดถึง
“ต้องการมันอีกหรือไม่?” เฉินเฟยพูดด้วยรอยยิ้ม
“ใช่ ข้ายังดื่มไม่พอ”
ปาข่าเลียริมฝีปากของเขา มองเฉินเฟยแล้วพูด “เจ้าช่วยทำข้อตกลงต่อได้ไหม?”
“เจ้ามีร่องรอยป้ายเหล็กอีกไหม?”
เฉินเฟยมีป้ายเหล็กมากพอแล้ว แต่ตอนสุดท้ายยังสามารถใช้สิ่งนี้แลกเป็นเงินได้
การทดสอบในดินแดนลับ ศิษย์แท้จริงต้องใช้ป้ายเหล็กห้าอัน มันไม่มีข้อกำหนดว่าต้องได้รับป้ายเหล็กด้วยตัวเอง คนอื่นสามารถมอบป้ายเหล็กนี้ให้เช่นกัน
ดังนั้นป้ายเหล็กจึงเป็นที่ต้องการมากสุดในตอนจบดินแดนลับ สามารถใช้มันแลกเปลี่ยนกับสิ่งอื่นที่ต้องการได้
แน่นอนว่าต้องมีพลังมากพอที่จะเก็บป้ายเหล็กไว้กับตัว
เฉินเฟยไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาศิษย์ที่เข้ามาดินแดนลับ แต่ความสามารถในการเอาตัวรอดของเขาอยู่ในอันดับต้นๆแน่นอน ต่อให้มีคนเข้ามาโจมตีเฉินเฟยก็ไม่กลัวและมั่นใจว่าจะรักษ่ป้ายเหล็กไว้ได้
“เจ้าต้องการมันอีกหรือ แต่ข้าไม่เห็นแล้วนะ”
ปาข่าเกาหัวอย่างสับสน
“ไม่เห็นเลยหรือ?”
เฉินเฟยตกใจเล็กน้อย แต่นี่เป็นเรื่องปกติ ดินแดนลับกว้างใหญ่ และอาณาเขตของปาข่าน่าจะอยู่แถวนี้เท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นปาข่าเหมือนจะเป็นคนประเภทนั่งเฉยอยู่ในบ้าน ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่จะหาป้ายเหล็กได้ยาก
“เจ้าต้องการป้ายเหล็กแบบนี้เท่านั้นหรือ?”
ปาข่าถามด้วยความกังวล หลังดื่มน้ำสมุนไพรแล้วเขาก็ทนปล่อยให้ตัวเองกลับไปเคี้ยวสมุนไพรแบบเดิมไม่ได้แล้ว มันน่าอึดอัดยิ่งนัก
“ไม่เลย ข้าสนใจสิ่งอื่นเช่นกัน เช่นเมล็ดบัวหรือใบบัวที่เจ้าพูดถึงเมื่อครั้งก่อน”
เฉินเฟยส่ายหัวและนำหัวข้อไปยังดอกบัวฝันหวาน
เกรงว่าไม่มีนักยุทธ์คนใดมีความก้าวหน้าด้านพลังจิตใจมากกว่าเขาแล้ว ต่อให้เป็นผู้แข็งแกร่งขัดเกลาทวารก็ตาม ครั้งที่แล้วเฉินเฟยกินเมล็ดบัวกับใบบัวฝันหวานเข้าไป พลังจิตใจของเขาเพิ่มขึ้นหลายส่วน
หากเขาสามารถกินเมล็ดบัวกับใบบัวได้อีก พลังจิตใจเฉินเฟยจะเพิ่มขึ้นต่อไป คาดว่าเฉินเฟยไม่ต้องกังวลเรื่องปริมาณพลังจิตใจอีกจนกว่าจะไปถึงระดับขัดเกลาทวาร
“ข้าอยากกินมันเช่นกัน แต่ข้าชนะดอกบัวนั่นไม่ได้เนี่ยสิ”
ปาข่าพูดอย่างช่วยไม่ได้ จนถึงตอนนี้เมล็ดบัวของดอกบัวฝันหวานเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ปาข่าอยากกินอีก หลังจากได้กินแล้วมันทำให้เขาเสพติดยิ่งกว่าน้ำสมุนไพรที่เฉินเฟยทำเสียอีก
แต่น่าเสียดายที่แม้ว่าปาข่าจะแข็งแกร่ง แต่เขาไม่อาจจัดการกับดอกบัวฝันหวานได้
เฉินเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อย ระดับภัยคุกคามของดอกบัวฝันหวานในใจเขาเพิ่มขึ้น แม้แต่ปาข่าที่แข็งแกร่งขนาดนั้นยังสู้ดอกบัวฝันหวานไม่ไหว เกรงว่าอาจไม่มีนักยุทธ์ในดินแดนลับคนไหนสู้กับดอกบัวฝันหวานได้
เฉินเฟยส่ายหัวด้วยความเสียดาย เขารู้ชัดเจนว่ามีสมบัติอยู่ตรงนั่นแต่ไม่สามารถเอามันมาได้เพราะแข็งแกร่งไม่พอ ความรู้สึกนี้น่าอึดอันยิ่งนัก
“ที่นั่นมีต้นไม้อยู่ต้นหนึ่งและมีผลไม้อยู่สองผล ข้าต้องการผลไม้สองผลนั้น”
เฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่งและชี้ตำแหน่งโดยประมาณของต้นผลแดงชาด
แม้จะเอาดอกบัวฝันหวานมาไม่ได้ แต่ผลแดงชาดเป็นสิ่งที่ดีเช่นกัน หากต้องการปรับปรุงฐานฝึกฝนอย่างรวดเร็วควรใช้ผลแดงชาดสองผลนั้น หากโชคดีบางทีอาจทะลวงระดับขัดเกลาอวัยวะภายในได้เลย
ต่อให้ทะลวงระดับไม่ได้ แต่อย่างน้อยยังไปถึงระดับขัดเกลาไขกระดูกสูงสุด ตราบใดที่กลับไปปักหลักในสำนัก ระดับขัดเกลาอวัยวะภายในล้วนเป็นเรื่องง่าย
“โอ้ เจ้าหมายถึงต้นไม้นั่นสินะ ข้ารู้แล้ว ข้าอยากกินผลของมันเช่นกัน”
ปาข่าพยักหน้าแล้วพูด “แต่ใต้ต้นไม้มีงูอยู่ ข้าคนเดียวชนะพวกมันสองตัวไม่ได้”
“ข้าจะล่องูตัวนั้นออกไปให้ เจ้ามั่นใจหรือเปล่าว่าจัดการต้นไม้นั่นได้” เฉินเฟยถามด้วยดวงตาสดใส
“ไม่น่าจะมีปัญหา ถึงจะชนะมันไม่ได้แต่แค่เอาผลไม้ออกมาน่าจะไม่มีปัญหา
ปาข่าพยักหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ในเรื่องของเนื้อหนังหนาปาข่าไม่น้อยหน้าใคร
[1]ดวงตาแปดร้อยดวงในร่างกาย ใช้กลอุบายเพื่อบรรลุเป้าหมาย
Copyright © 2025 xxxxx.com, All Right Reserved