“มันสุดยอดยิ่งกว่าสภาวะของเคล็ดพันต้นกำเนิดซะอีก”

เฉินเฟยพูดกับตัวเอง ทักษะจิตใจทั้งสามของเคล็ดพันต้นกำเนิดช่วยให้เฉินเฟยรักษาความสงบในสภาพแวดล้อมรุนแรงเพื่อรับมือกับสถานการณ์ต่างๆ

แน่นอนว่ามีอุบัติเหตุเกิดขึ้นตอนดอกบัวฝันหวาน ช่วงที่ผ่านมาเคล็ดพันต้นกำเนิดสามารถแจ้งเตือนล่วงหน้าเมื่อเผชิญกับอันตราย แต่การกดข่มของดอกบัวฝันหวานทำให้เคล็ดพันต้นกำเนิดไม่แสดงผล

แน่นอนว่าไม่ใช่เคล็ดพันต้นกำเนิดไม่ดี แต่เป็นเพราะศัตรูแข็งแกร่งเกินไปและเกินขีดจำกัดที่เคล็ดพันต้นกำเนิดจะรับมือ

แต่ตอนนี้ผลกับใบของต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ โดยเฉพาะใบทำให้เฉินเฟยมีสภาวะจิตใจที่สุดยอดกว่าปกติ

ในสภาวะแช่แข็งนี้เฉินเฟยจะรู้สึกถึงความคิดขึ้นลง ความผันผวนเล็กน้อยของพลังภายใน และแม้แต่เซลล์ประสาทที่ละเอียดอ่อนยังเหมือนรับรู้ได้อย่างคลุมเครือ

“ใบไม้พวกนี้เป็นของต้นไม้นั่นหรือ?”

เฉินเฟยมองปาข่า หากต้นฉัตรเจ้าเล่ห์มีใบแบบนี้อยู่ทั่วต้น มูลค่าของต้นฉัตรเจ้าเล่ห์น่าจะมากกว่าดอกบัวฝันหวานเสียอีก

แม้ใบของต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ไม่สามารถเพิ่มพลังจิตใจได้ แต่เฉินเฟยประเมินว่าความรู้สึกละเอียดอ่อนของสภาวะนี้จะเป็นประโยชน์สำหรับการวัดและขุดจุดทวารในภายหลัง

เฉินเฟยยังคาดเดาไม่ได้ว่าจะมีผลกระทบมากเพียงใด ท้ายที่สุดแล้วฐานฝึกฝนเฉินเฟยยังอยู่ในระดับขัดเกลาไขกระดูกซึ่งยังไม่ทะลวงระดับการขัดเกลาอวัยวะภายในด้วยซ้ำ ดังนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึงประสบการณ์ความลึกลับของจุดทวารเลย

แต่เฉินเฟยยังเข้าใจเรื่องการวัดจุดทวารจากคำพูดไม่กี่คำของเก่อหงเจี๋ยและคนอื่น

“ต้นไม้นั่นไม่ได้มีใบไม้ปกคลุมทั้งต้น ไม่อย่างนั้นข้าจะดึงมาเพียงไม่กี่ใบทำไม?”

ปาข่าพูดเสียงดัง “ต้นฉัตรเจ้าเล่ห์เป็นต้นไม้ใหญ่ไม่มีใบ บนต้นมีเพียงไม่กี่ใบและส่วนใหญ่จะเติบโตใกล้เคียงกับผลไม้ มันช่างน่าเกลียดยิ่งนัก”

ปาข่าส่ายหัวและแสดงความเห็นซึ่งทำให้ได้เฉินเฟยหัวเราะ การต่อสู้นั้นยังทำให้ปาข่าโกรธอยู่

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ปาข่าพูดเกี่ยวกับต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ทำให้เฉินเฟยผิดหวัง จำนวนใบนี้น้อยนิดยิ่ง ดังนั้นการป้องกันต้องสูงมาก

ปาข่าแข็งแกร่งจนสามารถทำลายต้นผลแดงชาดได้ แต่ต่อหน้าต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ เขาต้องถอยกลับมาโดยที่เก็บใบไม้ได้มี่ใบ ต้นฉัตรเจ้าเล่ห์แข็งแกร่งกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย

“เจ้าสนใจไปเก็บเมล็ดกับใบของดอกบัวฝันหวานหรือไม่?” เฉินเฟยมองใบไม้ในมือแล้วเงยหน้าถามปาข่า

“ดอกบัวฝันหวาน?”

ปาข่าตกตะลึงครู่หนึ่งก่อนจะโบกมือ “ไปที่นั่นไม่ได้ ข้าเอาชนะดอกบัวฝันหวานไม่ได้ จะบอกว่าข้าเอาชนะไม่ได้ก็ไม่ถูก มันเป็นเพราะข้าหาร่างแท้จริงของดอกบัวฝันหวานไม่เจอมากกว่า ทุกครั้งที่เข้าใกล้ข้าจะตกอยู่ในภาพลวงตาจนบอกไม่ได้ว่าอันไหนจริงอันไหนปลอม”

ปาข่าตบหน้าอกและพูดต่อ “ถ้าร่างกายข้าไม่แข็งแกร่งพอ ตอนนั้นคงโดนดอกบัวนั่นฆ่าไปแล้ว”

ปาข่าแสดงสีหน้าน่าเกลียด เขาอาจหวนนึกถึงความกลัวที่โดนดอกบัวฝันหวานครอบงำ

เฉินเฟยมองปาข่าด้วยรอยยิ้ม ตอนเจอกันครั้งแรกปาข่าเอ่ยปากขอเมล็ดบัวมากกว่าสิบ เฉินเฟยคิดว่าปาข่าต้านทานการกดข่มจิตใจของดอกบัวฝันหวานได้

แต่กลายเป็นว่าเฉินเฟยโดนหลอกด้วยคำพูดใหญ่โตตั้งแต่แรก

ตอนนี้มันกำลังจะเกิดขึ้นจริง ปาข่าจึงบอกความจริง

“เราจะปรับแต่งใบไม้นี้ให้เป็นน้ำสมุนไพร มันสามารถต้านทานการกดข่มจิตใจของดอกบัวฝันหวานได้ชั่วคราว ในเวลานั้นเจ้าจะไม่ถูกลากเข้าภาพลวงตาและเห็นร่างแท้จริงของมัน”

เฉินเฟยส่ายใบไม้ในมือ เมื่อเทียบกับใบไม้แล้วผลไม้มีความสำคัญน้อยกว่า อย่างไรก็ตามการนำมาผสมกับใบไม้จะทำให้ผลการแช่งแข็งจิตใจดีขึ้น

“เจ้าพูดจริงหรือ?” ปาข่าดูกังวลเล็กน้อย

“ดื่มเสร็จแล้วเจ้าสามารถออกไปลองได้ ถ้าไม่ได้ผลเราค่อยหนีออกมา”

เฉินเฟยให้คำแนะนำ ตัวเฉินเฟยเองก็ไม่กล้าเข้าไปในสระเช่นกัน แต่ปาข่ามีเนื้อหนังหนา ดังนั้นต่อให้ล้มเหลวเขาก็ออกมาได้

“เราจะลองเลยไหม?

ปาข่าลังเลครู่หนึ่งและหวนนึกถึงรสชาติเมล็ดบัว ปาข่ามีโอกาสได้ลองชิมครั้งหนึ่งและรู้สึกประทับใจไม่รู้ลืม มันมีประโยชน์ต่อจิตใจเขาอย่างยิ่ง

มันไม่ได้ผลกับนักยุทธ์เท่านั้นแต่ยังรวมถึงอสูรอย่างปาข่าด้วย ผลลัพธ์ที่ได้จะมากหรือน้อยก็เท่านั้น

หากได้รับเมล็ดบัวจริง เมื่อถึงเวลานั้นปาข่าเชื่อว่าด้วยฝีมือของเฉินเฟยย่อมสามารถเปลี่ยนมันเป็นสิ่งที่อร่อยและมีคุณค่า

พอคิดดังนั้นปาข่าก็น้ำลายไหลย้อย

“ได้ รอข้าครู่หนึ่ง!”

เมื่อได้ยินคำสัญญาของปาข่า เฉินเฟยจึงเริ่มจัดการใบไม้และผลไม้ในมืออย่างจริงจัง เฉินเฟยใช้เวลาเกือบชั่วยามเฉินเฟยในการทำให้เป็นน้ำสมุนไพร

ครั้งนี้เฉินเฟยใช้เวลานานไม่ใช่เพื่อรวบรวมจิตวิญญาณแห่งงานฝีมือ แต่เป็นการเพิ่มผลของใบไม้จากต้นฉัตรเจ้าเล่ห์ให้ถึงขีดสุด

หลังจากปาข่าดื่มน้ำสมุนไพรเข้าไปจะสามารถต้านทานการกดข่มจิตใจและค้นหาร่างแท้จริงของดอกบัวฝันหวาน

“ไปที่สระน้ำ!!”

เฉินเฟยเงยมองปาข่า ปาข่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า ตอนนี้ไม่มีเหตุผลให้ถอยอีกแล้ว

พูดได้ว่าก่อนหน้านี้ทำเพื่อของอร่อย แต่ตอนนี้มันมีประโยชน์ต่อการพัฒนาความแข็งแกร่ง ปาข่าไม่มีเหตุผลให้ยอมแพ้ มันก็แค่อันตรายกว่าเดิมเล็กน้อย

ดินแดนลับเป็นสถานที่อันตรายอยู่ ตามจตริงแล้วสิ่งที่จำกัดการพัฒนาความแข็งแกร่งของปาข่าคือการโดนกดข่มพลังจิต ปาข่าไม่มีวิธีที่ดีและต้องใช้เวลาในการเพิ่มความแข็งแกร่งเท่านั้น

หรือใช้วัตถุวิญญาณเช่นดอกบัวฝันหวานเพิ่มพลังจิตใจทันที

น่าเสียดายที่อสูรวิญญาณแบบนี้ไม่ง่ายที่จะยุ่งด้วย ปาข่าเคยลองมาหลายครั้งแต่มักถูกลากเข้าภาพลวงตา เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอสูรนั่นอยู่ตรงไหน

หลังพยายามอีกสองสามครั้งปาข่าก็ล้มเลิกความคิดนี้

ตอนนี้เฉินเฟยวางใจแล้ว ปาข่ามีรู้สึกวางใจน้ำสมุนไพรที่เฉินเฟยทำเช่นกัน ดังนั้นจึงเป็นธรรมดาที่จะลองอีกครั้ง

หนึ่งคนหนึ่งอสูรพุ่งไปยังสระน้ำ

ครึ่งชั่วยามต่อมา เฉินเฟยทั้งสองเข้าใกล้สระน้ำอย่างดระวังและพบว่าสถานที่นั้นเสียงดังมาก มีคนมาโจมตีดอกบัวฝันหวานก่อนแล้ว

ปาข่าควบคุมลมปราณจนเหมือนกิ่งไม้ เขาขยับเข้าสระน้ำทีละน้อยเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ดอกบัวฝันหวานค้นพบ

แม้เฉินเฟยจะรู้สึกว่าวิธีนี้อาจไม่ได้ผลเมื่ออยู่ต่อหน้าดอกบัวฝันหวาน แต่เขาไม่ได้หยุดปาข่าไม่ให้ทำแบบนั้น

ในเวลานี้เฉินเฟยจับตามองการต่อสู้ในสระน้ำที่อยู่ข้างหน้าโดยสิ้นเชิง

ครั้งที่แล้วมีมากกว่ายี่สิบคนร่วมกันโจมตีดอกบัวฝันหวาน พวกเขาคิดว่าชนะและได้รับเมล็ดบัวกับใบบัว แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่ามีคนตายมากกขึ้น

เดิมทีเฉินเฟยคิดว่าไม่มีใครกล้าโจมตีดอกบัวฝันหวาน ท้ายที่สุดแล้วนักยุทธ์ระดับปรับแต่งร่างกายไม่อาจแก้ปัญหาเรื่องการกดข่มจิตใจ

“ดูเหมือนดอกบัวฝันหวานจะบาดเจ็บ”

เสียงปาข่าดังเจ้าหูเฉินเฟย

ตอนเผชิญกับดอกบัวฝันหวาน ปาข่าไม่เคยเห็นร่างแท้จริงของมันเลย แต่เขารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงจากลมปราณของดอกบัวฝันหวานได้

เมื่อเทียบกับความเย็นชาที่ควบคุมทุกอย่างก่อนหน้านี้ ปาข่ารู้สึกถึงความกระสับกระส่ายและไม่สบายใจจากดอกบัวฝันหวาน

เฉินเฟยไม่พูดอะไรและหรี่ตามองด้านหน้า คนกลุ่มนั้นมีไม่ต่ำกว่าสี่สิบ เมื่อเทียบกับจำนวนเดิมของเฉินเฟยจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

อย่างไรก็ตามจำนวนคนไม่ได้มีความหมายมากนักเมื่ออยู่ต่อหน้าดอกบัวฝันหวาน หากจิตใจทนไม่ไหว ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนสุดท้ายก็จะถูกฆ่า

แต่สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเฉินเฟยในขณะนี้คือร่างแท้จริงของดอกบัวฝันหวานซึ่งติดอยู่ในพื้นที่ไม่กี่หมี่ นักยุทธ์จำนวนมากเข้าโจมตีดอกบัวฝันหวานกันอย่างบ้าคลั่ง

และการกดข่มจิตใจที่ดอกบัวฝันหวานภูมิใจยังถูกปิดกั้นด้วยโล่แสงสีฟ้า

โล่แสงสีฟ้าผันผวนเล็กน้อย ทุกการโจมตีของดอกบัวฝันหวานจะถูกดูดซับโดยโล่แสงสีฟ้าและไม่ส่งผลกระทบต่อนักยุทธ์บริเวณนั้น

พลังที่แข็งแกร่งที่สุดของดอกบัวฝันหวานคือการครอบงำจิตใจอย่างไม่ต้องสงสัย แต่นี่ไม่ได้หมายความว่า ดอกบัวฝันหวานจะไม่มีวิธีอื่นในการป้องกันศัตรู

รากที่ซ่อนอยู่ใต้สระน้ำมีขนาดใหญ่มากจนผู้คนต้องตกใจ แม้จะแข็งแกร่งไม่เท่าต้นผลแดงชาดแต่มันสามารถป้องกันการโจมตีได้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเวลาผ่านไปหากดอกบัวฝันหวานไม่มีวิธีอื่น มันอาจเป็นเพียงของเวลาก่อนที่จะถูกฆ่า

เฉินเฟยเปลี่ยนจุดมอง เขาเห็นแหล่งที่มาของโล่แสงท่ามกลางฝูงชน มันเป็นวัตถุที่เหมือนไข่มุกราตรี

เฉินเฟยมองอย่างใกล้ชิด ครู่ต่อมาหัวใจเฉินเฟยสั่นไหวจนต้องหลบสายตา

ทุกครั้งที่ไข่มุกราตรีหมุนตัวมันจะสั่นคลอนพลังจิตใจเฉินเฟย นี่แค่สบตาเท่านั้น ด้วยความสามารถดังกล่าวจึงไม่น่าแปลกใจที่จะต้านทานการกดข่มจิตใจของดอกบัวฝันหวานจนทำให้มันทำอะไรไม่ถูก

“อาวุธวิญญาณ!”

เฉินเฟยพูดเสียงต่ำ มีเพียงอาวุธวิญญาณเท่านั้นที่มีความสามารถเช่นนั้น มันทำให้เฉินเฟยสับสน หากอาวุธวิญญาณไม่ได้ถูกใช้โดยผู้แข็งแกร่งขัดเกลาทวาร มันจะเป็นเรื่องยากที่จะใช้พลังอย่างเต็มที่

เช่นเดียวเฟิงซิวผู่ที่ได้รับบาดเจ็บ มันเป็นเรื่องยากสำหรับเขาในการใช้พลังกระบี่ทิวเขามรกต

แต่ในเวลานี้ไข่มุกราตรีตรงหน้าเฉินเฟยแสดงพลังออกมาอย่างเต็มที่ ไม่อย่างนั้นจะไม่สามารถหยุดดอกบัวฝันหวานได้

เฉินเฟยค่อนข้างสับสนที่ไม่ใช่ระดับขัดเกลาทวารแต่ใช้พลังของอาวุธวิญญาณได้อย่างเต็มที่ เพราะต่อให้ผลาญอายุขัยก็ไม่น่าจะทำแบบนั้นได้

“ใครแอบดูอยู่ตรงนั้น!”

เสียงตะโกนดังลั่น ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าเฉินเฟยและมองขึ้นลงอย่างไม่เกรงใจ ทันใดนั้นสีหน้าผู้มาเยือนก็เปลี่ยนไปและชี้ใส่เฉินเฟย “เจ้านี่เอง!”

เฉินเฟยมองผู้มาเยือน หลังคิดอยู่ครู่หนึ่งก็จำได้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร ตอนเฉินเฟยเข้าดินแดนลับวันแรกมีคนล่อสัตว์อสูรและล่อมันมาทางเฉินเฟย

ท้ายที่สุดเขาต้องตกใจกับทักษะธนูของเฉินเฟยและหนีไปด้วยความสิ้นหวัง คาดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะรอดมาจากปากสัตว์อสูรมากมายเช่นนั้นได้

“ศิษย์พี่เล่ย คนตรงนี้วางแผนขโมยดอกบัวฝันหวาน รีบมาจัดการเร็ว!”

ผานเป่าเสวียตะโกนเสียงดังและถอยกลับไป ด้วยเสียงของผานเป่าเสวียจึงมีหลายร่างรีบเข้ามาหาเฉินเฟย

“ฟิ้ว!”

เสียงลูกธนูผ่านอากาศดังขึ้น เฉินเฟยถอยหลังหนึ่งก้าว ลูกธนูพุ่งเข้าด้านหน้าเฉินเฟยดั่งสายฟ้าและปักลงดิน

ผมเฉินเฟยปลิวไสวไปตามแรง เสื้อผ้าฉีกขาด

เฉียบคม เจาะทะลวง รวมพลังไว้ในจุดเดียว ผู้เชี่ยวชาญธนู!