ตอนที่ 117 เต็มชามเต็มหม้อ

เฉินเฟยทั้งสี่เดินไปดู พบชิ้นส่วนโปร่งใสเปล่งแสงจางอยู่บนพื้น

“มันคือชิ้นส่วนรอยต่อ โชคดีนัก!” ดวงตาเก่อหงเจี๋ยเป็นประกาย จากนั้นย่อตัวลงไปเก็บชิ้นส่วนลงกล่องหยกอย่างระมัดระวัง

“ชิ้นส่วนรอยต่อมีประโยชน์หรือ?” เฉินเฟยถามอย่างสงสัย

“มันเป็นสมบัติที่ใช้ได้โดยผู้แข็งแกร่งขัดเกลาทวาร ไม่มีประโยชน์สำหรับปรับแต่งร่างกายอย่างพวกเรา พวกเราสามารถส่งมอบให้สำนักได้ สำนักจะให้ค่าผลงานห้าพันคะแนนสำหรับหนึ่งชิ้นส่วน”

จางฟางฉยงยิ้มเช่นกัน นางหันไปมองเฉินเฟยด้วยความรู้สึกพอใจมากขึ้น เฉินเฟยเป็นตัวนำโชคจริงๆ ไม่เพียงเจอรอยต่อจริงอย่างรวดเร็ว แต่ยังได้ชิ้นส่วนรอยต่อมาด้วย

การทำลายรอยต่อจริงใช่ว่าจะมีชิ้นส่วนรอยต่อทุกครั้ง มันขึ้นอยู่กับโชค

“กำไรมหาศาล ฮ่าฮ่าฮ่า!” มู่หลางเตาหัวเราะเสียงดัง ด้วยค่าผลงานห้าพันคะแนน คนหนึ่งจะได้รับหนึ่งพันคะแนนซึ่งเท่ากับค่าผลงานที่สำนักมอบให้สำหรับภารกิจครั้งนี้

เฉินเฟยพยักหน้า ชิ้นส่วนเหมือนกับเศษแก้วธรรมดา แต่กลายเป็นว่าจำเป็นต้องนำมันไปขัดเกลาก่อนถึงจะใช้งานได้ บางทีมันอาจเหมือนกับอาวุธวิญญาณ

“เราจะไปต่อหรือไม่?” เฉินเฟยหันกลับมาถาม

“แน่นอน หากเจ้าไม่เหนื่อยเราก็ไม่เหนื่อย!” มู่หลางเทาพยักหน้า

“ขึ้นอยู่กับเจ้าว่าต้องการพักหรือไม่ ตอนนี้ไม่มีอะไรที่เราทำได้” เก่อหงจี้พูดด้วยรอยยิ้ม จางฟางฉยงยิ้มเช่นกัน

“ดี พวกเราจะไปต่อ!”

ตอนนี้พลังจิตใจได้รับการฟื้นฟูจากปราณหยวนจึงทำให้เฉินเฟยไม่รู้สึกเหนื่อย ครู่ต่อมา กระตุ้นใช้จี้หยก เส้นจางในดินแดนประหลาดเริ่มปรากฏในการรับรู้อย่างเบาบาง

“ทางนั้น!”

เฉินเฟยระบุทิศทางแล้วนำไป เก่อหงเจี๋ยทั้งสามติดตามอย่างระมัดโดยคอยปกป้องรอบด้าน

ครั้งนี้ระยะทางไกลขึ้นเล็กน้อย เฉินเฟยหยุดพักระหว่างทางหลายครั้งเพื่อใช้จี้หยกยืนยันทิศทาง

หยุดหยุดไปไป แม้จุดดำในการรับรู้เปลี่ยนทิศทางไปหนึ่งครั้ง แต่ในที่สุดเฉินเฟยทั้งสามก็มาถึง

เฉินเฟยขมวดคิ้วเมื่อสัมผัสได้ถึงจุดดำที่ลานบ้าน เมื่อเทียบกับจุดดำเมื่อครู่ จุดดำนี้ไม่มีเส้นดำลอยอยู่โดยรอบ มีเพียงจุดดำอย่างเดียว

“มีอะไรหรือ?” เมื่อเห็นท่าทางลังเลของเฉินเฟย เก่อหงเจี๋ยเลยอดไม่ได้ที่จะถาม

“รอยต่อนี้ให้ความรู้สึกแตกต่างจากอันก่อน” เฉินเฟยคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ต่างกันมากหรือ?” จางฟางฉยงถาม

“ไม่มากนัก แต่ยังคงแตกต่าง ข้าคิดว่ารอยต่อนี้อาจเป็นของปลอม”

ตามความเข้าใจของเฉินเฟย เส้นดำเหล่านั้นอาจเป็นเส้นชีพจรของดินแดนประหลาด ดังนั้นรอยต่อจริงควรเชื่อมต่อกับเส้นเหล่านั้น

รอยต่อที่ไม่มีเส้นดำควรเป็นของปลอม

“ของปลอมหรือ? ลองทำลายดู?”

เก่อหงเจี๋ยครุ่นคิด หากตัดสินว่าเป็นปลอมเช่นนั้นต้องยืนให้ห่าง ตราบใดที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจากเสียงร้อง สิ่งแปลกประหลาดที่เพิ่งเกิดย่อมสู้ด้วยไม่ยาก

บางทีอาจโชคดีได้ลูกปัดประหลาดเหมือนเมื่อวาน

เฉินเฟยสามารถหลอมโอสถเหนือสามัญได้ มูลค่าลูกปัดประหลาดจึงเพิ่มขึ้น หากนำไปหลอมเป็นโอสถ ผลของมันจะด้อยกว่าปราณหยวนเล็กน้อยเท่านั้นซึ่งคุ้มค่าที่จะเสี่ยง

“รอยต่อนั่นอยู่ตรงไหน?” จางฟางฉยงถาม

“หนึ่งชุ่นจากมุมขวาของกรอบไม้” เฉินเฟยชี้ด้านหน้า

“พวกเราไปยืนตรงนั้น”

จางฟางฉยงดึงทั้งสามออกห่าง “ศิษย์น้องเฉิน หากมีสิ่งแปลประหลาดปรากฏขึ้นให้เจ้ากดดันมันไว้ก่อน ส่วนที่เหลือพวกข้าจะจัดการเอง”

“ได้!” เฉินเฟยพยักหน้า

มู่หลางเทาอ้าปากค้าง ทำไมเขารู้สึกว่าบทบาทของตัวเองลดลงอีกแล้ว เหมือนจะเหลือแค่ตำแหน่งกองเชียร์

ง้างธนูแล้วยิงออกไป ลูกธนูกระทบรอยต่อ ระลอกคลื่นแผ่ออกมาจากโหนดก่อตัวเป็นระลอกคลื่นในอากาศ

นี่เป็นการโจมตีทางจิตใจเมื่อทำลายรอยต่อปลอม

เฉินเฟยคนอื่นรู้สึกหนักหน่วงราวกับหายนะใกล้เข้ามา แต่นอกเหนือจากนั้นไม่ได้มีอันตรายใด

เงาประหลาดปรากฏตัวข้างรอยต่อ ก่อนที่มันจะเห็นสถานการณ์โดยรอบอย่างชัดเจน ทันใดนั้นมันถูกตบเข้าที่หน้าผาก ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วร่างกายและจิตใจเงาประหลาด

“ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!”

ลูกธนูเจ็ดแปดดอกเจาะเข้าหัวเงาประหลาด เงาประหลาดยังไม่ทันได้ส่งเสียงหัวของมันก็แทบสลายไปหมด

เก่อหงเจี๋ยและจางฟางฉยงปรากฏข้างเงาประหลาด คนหนึ่งตัดหัว คนหนึ่งตัดแขนขาทั้งหมดของมัน

ลูกธนูเฉินเฟยตามหลังมาอย่างใกล้ชิด ตอกแขนขาเงาประหลาดทั้งหมดลงพื้น มู่หลางเทาช้ากว่าเล็กน้อย แต่ในที่สุดเขาก็มาถึงและร่วมมือกับจางฟางฉยงทำลายร่างเงาประหลาด

ใช้เวลาเพียงสิบลมหายใจ เงาประหลาดนั้นก็ไม่อาจสู้ได้อีก มันถูกทุบตีจนสลายเป็นเถ้าถ่าน ลูกปัดประหลาดนอนนิ่งอยู่บนพื้นแสดงให้เห็นว่าเงาประหลาดไม่มีอยู่อีกต่อไป

“สบายนัก!”

มู่หลางเทาหัวเราะเสียงดัง ในที่สุดเขาก็มีส่วนร่วมแล้ว แถมยังไม่ได้รับอันตรายด้วย

เฉินเฟยลดธนูลง สิ่งแปลกประหลาดฆ่าได้ไม่ยากตราบใดที่ไม่ได้รับบาดเจ็บจากเสียงร้องในตอนแรก ในสถานการณ์ที่กุมการเป็นฝ่ายบุก ความได้เปรียบก็จะอยู่ฝั่งนักยุทธ์อย่างง่ายดาย

แต่ในสถานการณ์ส่วนใหญ่ ศิษย์สำนักจะต้องวางแผนเดิมพันสักครั้ง

การค้นหารอยต่อต้องอาศัยโชคเล็กน้อย และไม่ง่ายเลยที่จะเจอรอยต่อหนึ่งอัน ดังนั้นถ้าพวกเขาทำลายรอยต่อจากระยะไกล

หากเป็นรอยต่อปลอมก็ไม่เป็นไร แต่หากเป็นรอยต่อจริงพวกเขาจะไม่มีเวลาดูดซับปราณหยวน พวกเขายินดีมาเสี่ยงอันตรายในสถานที่แบบนี้ก็เพื่อปราณหยวน

นี่จึงเป็นสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก สิ่งเดียวที่กลัวคือจะเป็นแบบเฉินเฟยเมื่อวาน บางคนต้องถอยกลับไปเพื่อหลีกเลี่ยงการโดมทำลายทั้งกลุ่ม

หมายความว่าหากเจอรอยต่อของจริงก็ไม่รู้เลยว่าคนที่สลับตำแหน่งกันจะรู้สึกแบบใด

“หากฆ่ามันได้เร็วพอจะมีลูกปัดหรือ?” เฉินเฟยเดินไปด้านหน้า มองเก่อหงเจี๋ยเก็บลูกปัดประหลาด

“ไม่เลย แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นแบบนี้” จางฟางฉยงยิ้ม การต่อสู้ครั้งนี้ง่ายเกินไป ไม่เพียงแต่ไม่แพ้แต่ยังได้ลูกปัดประหลาดที่ล้ำค่าด้วย

“ศิษย์น้องเฉิน ข้าจะให้ของเหลวยกจิตทั้งหมดแก่เจ้า วันนี้ต้องฝากให้เป็นหน้าที่เจ้าแล้ว” เก่อหงเจี๋ยมอบ ของเหลวยกจิตที่เหลือให้เฉินเฟย ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเฉินเฟยไม่มีอะไรต้องพูดแล้ว

“ศิษย์น้องเฉิน ข้าขอร้อง” มู่หลางเทาพูดด้วยรอยยิ้ม หากสถานการณ์นี้ดำเนินต่อไป มู่หลางเทารู้สึกการทะลวงระดับขัดเกลาอวัยวะภายในย่อมไม่ใช่ปัญหา

อนาคตช่างสดใส!

เฉินเฟยมองของเหลวยกจิตในมือ เงยหน้าดื่มมันทั้งหมด เหลือไว้เล็กน้อยสำหรับคนอื่นเผื่อใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉิน

“เช่นนั้นไปกันต่อเถอะ”

เมื่อเฉินเฟยเห็นสีหน้าตื่นเต้นของเก่อหงเจี๋ยทั้งสาม การพักผ่อนจึงไม่จำเป็นอีกต่อไป เฉินเฟยมีพลังจิตใจเหลือไม่ถึงครึ่งแต่ยังประมาณทิศทางได้อยู่ หากเจอรอยต่อจริงก็จะได้ไปต่อ

กระตุ้นจี้หยก สัมผัสสภาพแวดล้อมโดยรอบโดยตั้งเป้าหมายที่ตำแหน่งมีเส้นบางแทรกอยู่

“ไป!”

เฉินเฟยลืมตาเดินออกไปจากลานบ้าน

หนึ่งเค่อต่อมา เฉินเฟยและคนอื่นยืนอยู่ที่ตรอก เฉินเฟยแทงใช้กระบี่แทงด้านหน้า

เก่อหงเจี๋ยทั้งสามรู้สึกประหม่าเล็กน้อย รอยต่อยู่ตรงหน้าพวกเขา นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาอยู่ใกล้รอยต่อมากขนาดนี้ แต่ถ้านี่เป็นรอยต่อจริง ปราณหยวนที่ดูดซับได้จะมีมากขึ้น

“แคร๊ก!”

เสียงบางอย่างแตกออกดังขึ้น ครู่ต่อมาปราณหยวนพวยพุ่งออกมา ครั้งนี้พวกเขาทั้งสี่เตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ เมื่อปราณหยวนปรากฏขึ้น พลังเข้าใจต้นกำเนิดก็หมุนเวียนอย่างบ้างคลั่ง

เฉินเฟยอยู่ใกล้สุดจึงดูดซับปราณหยวนได้มากสุด

ขณะที่ด้วยปราณหยวนหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกาย เฉินเฟยเกิดภาพลวงตาว่าร่างกายตัวเองได้ระเบิด แต่โชคดีที่มันเป็นเพียงภาพลวงตา ไม่ว่าจะเป็นเส้นลมปราณ กล้ามเนื้อ กระดูก หรือเลือดเนื้อล้วนต้านทานการกัดกร่อนของปราณหยวนได้

ชั่วพริบตาผ่านไป ทั้งสี่ยังยืนอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อน ผ่านไปครู่หนึ่ง ทั้งสี่คนเริ่มลืมตาขึ้น ทุกคนต่างยิ้มออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

ปราณหยวนมหาศาล สิ่งที่ได้มีมากกว่าครึ่งของจุดแรก

ใบหน้าจางฟางฉยงแดงช่ำ ร่างกายนางอ่อนละทวยชั่วขณะ นี่เป็นอาการของการดูดซับปราณหยวนมากเกินไป จนทำให้ร่างกายรับภาระหนัก แต่ถ้าให้เลือก จางฟางฉยงหวังว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้อีกหลายครั้ง

เก่อหงเจี๋ยกำหมัดแน่น เขารู้สึกได้ว่าจุดทวารและพลังจิตใจที่ได้รับบาดเจ็บเริ่มดีขึ้น

ตราบใดที่สถานการณ์นี้ดำเนินต่อไปมากกว่าสิบครั้ง บาดแผลที่ซ่อนอยู่ซึ่งหลงเหลือจากการทะลวงระดับล้มเหลวจะถูกฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์

และด้วยประสบการณ์ทะลวงระดับเป็นครั้งแรก แม้ว่ามันจะเป็นประสบการณ์ที่ล้มเหลว แต่เมื่อได้ทำอีกครั้งเก่อหงเจี๋ยจึงมีความมั่นใจมากกว่าเดิมอย่างน้อยสองส่วน

พอนึกถึงระดับขัดเกลาทวารหัวใจเก่อหงเจี๋ยก็ร้อนรุ่ม นี่เป็นช่องว่างของระดับปรับแต่งร่างกายอย่างแท้จริง ไม่เพียงแต่พลังต่อสู้จะเพิ่มขึ้น แม้แต่อายุขัยยังแตกต่างจากนักยุทธ์ธรรมดา

นั่นเป็นก้าวแรกของการมีอายุยืน

มู่หลางเทารู้สึกว่าคอขวดระดับขัดเกลาอวัยวภายในของเขาหลวมขึ้น ต่อให้ไม่ใช้ปราณหยวน มู่หลางเทายังมั่นใจว่าเมื่อกลับไปบ่มเพาะอีกสองสามเดือนจะสามารถทะลวงระดับขัดเกลาอวัยวะภายในได้

การมาดินแดนประหลาดและได้เจอกับเฉินเฟยเป็นเหมือนโอกาสที่สวรรค์ประทาน

เฉินเฟยมองระบบแล้วยกยิ้มมุมปาก เข้าใกล้ระดับขัดเกลาไขกระดูกมากขึ้น พลังภายในที่เปลี่ยนจากปราณหยวนแข็งแกร่งกว่าปราณหยวนที่ลูกปัดเก็บปราณหยวนดูดซับไว้

พลังจิตใจที่กำลังจะหมดยังฟื้นฟูกลับมาไม่น้อยเพราะปราณหยวนนี้ สิ่งนี้ทำให้สามารถไปหาต่อได้

“ไปกันต่อเถอะ!”

เฉินเฟยหันไปมองเก่อหงเจี๋ยทั้งสามแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม

“ได้!” เก่อหงเจี๋ยทั้งสามมองหน้ากันด้วยความยินดี

จางฟางฉยงมองเฉินเฟยด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป ยิ่งนางมองเฉินเฟยก็ยิ่งรู้สึกว่าเฉินเฟยน่าดึงดูด ที่สำคัญคือเขาเป็นคนมีความสามารถ พอคิดดังนั้นใบหน้าจางฟางฉยงจึงแดงขึ้น นางรีบก้มหนาลงอย่างรวดเร็ว

สามชั่วยามต่อมา เฉินเฟยคนอื่นกลับมาที่ค่าย ใบหน้าของทุกคนแดงก่ำ

นี่คืออาการภายนอกเมื่อดูดซับปราณหยวนมากเกินไปจนร่างกายดูดซับไม่หมด

ใช่แล้ว เป็นเพราะดูดซับปราณหยวนมากเกินไป ในสามชั่วยามที่ผ่านมากเฉินเฟยคนอื่นได้หยุดพักสองครั้ง ส่วนเวลาที่เหลือใช้ไปกับการหารอยต่อ

เฉินเฟยเจอรอยต่อจริงอีกสองอัน ปราณหยวนที่ดูดซับมานั้นเรียกได้ว่าเต็มชามเต็มหม้อ[1] ในขณะเดียวกันพบรอยต่อปลอมสองอัน สิ่งแปลกประหลาดถูกฆ่าอย่างง่ายดายแต่ได้ลูกปัดประหลาดเพียงเม็ดเดียว

ส่วนชิ้นส่วนรอยต่อก็ไม่เจออีกเลย มันขึ้นอยู่กับโชคจริงๆ

[1]เต็มชามเต็มหม้อ ทำเงินได้มากมาย