“ข้าไม่รู้เช่นกัน ท่านปู่เป็นคนสอนข้าตั้งแต่ยังเด็ก”
ซืออี้หนานส่ายหัวทรุดตัวลงพื้นด้วยใบหน้าสิ้นหวัง “ท่านปู่คอยบอกให้ข้าฝึกหนักเพื่อแข็งแกร่งขึ้น แต่ข้าเป็นคนขี้เล่นและคอยโกหกท่านปู่เสมอว่าข้าฝึกฝนแล้ว หากข้าฝึกหนักตั้งแต่แรกบางทีข้าอาจใช้ครั้งที่สี่ได้”
ความสำนึกผิดเติมเต็มจิตใจซืออี้หนาน นี่เป็นการตระหนักรู้ที่เจ็บปวดที่สุดเมื่อไร้ซึ่งพลังเผชิญกับสิ่งต่างๆ
เฉินเฟยไม่พูดและพยายามใช้ยกประหลาดด้วยอาวุธวิญญาณ หยกประหลาดสั่นเล็กน้อยแต่ก็สงบลงทันที
สีหน้าเฉินเฟยเปลี่ยนไป มันมีการตอบรับซึ่งบ่งบอกว่าพลังจิตใจใช้กับหยกประหลาดได้ แต่การตอบรับไม่ค่อยดีนัก บ่งบอกว่าวิธีใช้พลังจิตใจยังไม่เหมาะสม
เฉินเฟยมองซืออี้หนาน นอกจากร่างกายพิเศษของนางซึ่งผนึกสิ่งแปลกประหลาดไว้ในร่างกาย เหตุผลหลักคงอยู่ที่พลังจิตใจ
เพียงแต่วิธีใช้พลังจิตใจของนักควบคุมความประหลาดต่างจากนักยุทธ์โดยสิ้นเชิง ทั้งสองฝ่ายเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกัน
แต่ตามความคิดของเฉินเฟย ในเมื่อทุกฝ่ายล้วนมีพลังจิตใจ วิธีฟื้นฟูควรเหมือนกันใช่ไหม? เช่นการใช้ปราณหยวน?
เฉินเฟยหยิบลูกปัดเก็บปราณหยวนออกมาจากอก แต่ตอนนี้ลูกปัดเก็บปราณหยวนอยู่ในสภาพไม้แห้ง วันนี้เฉินเฟยใช้ปราณหยวนในลูกปัดเก็บปราณหยวนฝึกสยบมังกรคชสารหมดแล้ว
หากจะใช้อีกครั้งคงต้องรอวันพรุ่งนี้
คิดได้ดังนั้นเฉินเฟยจึงตรวจสอบอาการซือหยวนไห่อย่างรอบคอบ
อาการแย่ยิ่งนัก แต่น่าจะอยู่ได้จนถึงพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ต้องเสริมร่างกายซือหยวนไห่ด้วยปราณหยวน บางทีมันอาจทำให้ซือหยวนไห่อยู่ได้นานขึ้น
ซืออี้หนานมองเฉินเฟยอยู่ โดยเฉพาะตอนที่เห็นหยกประหลาดขยับซืออี้หนานก็แทบจะร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ แต่สุดท้ายหยกประหลาดกลับนิ่งเงียบและทำลายความหวังของซืออี้หนานลง
“พรุ่งนี้ข้าจะพยายามฟื้นพลังของเจ้าดู ไม่รู้ว่ามันจะได้ผลหรือไม่ แต่เราลองก่อนได้” เฉินเฟยคืนหยกประหลาดให้ซืออี้หนาน
“มีวิธีจริงหรือ?” ดวงตาซืออี้หนานเป็นประกาย
“ยังไม่รู้ ต้องลองก่อน” เฉินเฟยส่ายหัว เรื่องนี้ไม่อาจรับประกันได้ ท้ายที่สุดแล้วเฉินเฟยมีความรู้เรื่องนักควบคุมความประหลาดน้อยเกินไป
“ต้องการให้ข้าทำอะไรหรือไม่?” ซืออี้หนานถาม
“อืม ข้าต้องการให้เจ้าพักผ่อนมากๆ หากมันเป็นไปได้จริง พรุ่งนี้เราจะต้องเข้าโลกหัวใจประหลาดอีกครั้ง!”
เฉินเฟยต้องการลูบหัวซืออี้หนาน แต่พอเห็นซืออี้หนานในรูปลักษณ์หญิงสาวอายุยี่สิบปีเลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมและลดมือลง
“ได้ พรุ่งนี้เราจะเข้าโลกหัวใจประหลาดอีกครั้ง!” ซืออี้หนานพยักหน้าแรง ในดวงตานางเกิดแสงแห่งความหวังอีกครั้ง
เฉินเฟยมาที่บ้าน หลังจากคิดเรื่องนี้ก็ตัดสินใจขอความช่วยเหลทอจากกัวหลินชานกับเก่อหงเจี๋ย
เฉินเฟยไม่แน่ใจว่าเศษลูกปัดจิตใจสามารถขัดขวางการไล่ตามของเยี่ยนเต๋อฉวนได้หรือไม่ หากวันพรุ่งนี้เยี่ยนเต๋อฉวนตามมาหลังจากพวกเขาเข้าไปช่วยคนในโลกหัวใจประหลาด เฉินเฟยคงอาเจียนเป็นเลือดจริงๆ
แต่ถ้ากัวหลินซานทั้งสองมา ด้วยพลังระดับขัดเกลาอวัยวะภายในของพวกเขา โอกาสที่จะป้องกันหรือแม้แต่ฆ่าเยี่ยนเต๋อฉวนได้จึงสูงกมาก สิ่งนี้จะรับประกันว่าการเข้าไปในโลกหัวใจประหลาดของเฉินเฟยจะไม่ถูกรบกวน
เฉินเฟยไปที่บ้านหลังอื่นอย่างเงียบๆ ปล่อยนกพิราบส่งข้อความกลับไปยังสำนัก จากนั้นเฉินเฟยกลับมาที่บ้านหลังเดิม นั่งสมาธิในห้องถัดไป คอยปกป้องซืออี้หนานทั้งสอง
“หืม?”
เฉินเฟยที่กำลังนั่งสมาธิอยู่สัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกาย โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงของพลังจิตใจซึ่งทำให้เขาอดประหลาดใจไม่ได้
พลังจิตใจบริสุทธิ์ขึ้น!
หลังฝึกเคล็ดสงบต้นกำเนิดเฉินเฟยสามารถรับรู้การเปลี่ยนแปลงของพลังจิตใจได้เล็กน้อย ซึ่งต่างจากนักยุทธ์คนอื่นที่ยังสัมผัสพลังจิตใจไม่ได้
ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงพลังจิตใจในตอนนี้จึงถูกเฉินเฟยรับรู้
ส่วนใหญ่แล้วเคล็ดสงบต้นกำเนิดจะค่อยๆเพิ่มพลังจิตใจและไม่มีผลต่อความบริสุทธิ์ของพลังจิตใจ แต่วันนี้พลังจิตใจบริสุทธิ์ขึ้น ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวคือการเข้าโลกหัวใจประหลาด
“โลกหัวใจประหลาดทำให้พลังจิตใจบริสุทธิ์ขึ้น?”
เฉินเฟยประหลาดใจและนึกถึงนักควบคุมความประหลาดที่เชี่ยวชาญพลังจิตใจ นอกจากจะมีร่างกายพิเศษแล้ว โลกหัวใจประหลาดยังช่วยด้านการฝึกฝนด้วย?
เฉินเฟยนึกถึงเสียงกระซิบในจิตใจประหลาด แม้จะคิดถึงมันในตอนนี้ก็ยังรู้สึกหงุดหงิด
“เป็นอารมณ์หงุดหงิดหรืออาการคลั่งกันแน่?”
ทันใดนั้นเฉินเฟยคิดถึงความเป็นไปได้นี้ การไปโลกจิตใจต้องได้รับการคุ้มกันจากเทียนจิต ไม่เช่นนั้นจิตใจจะแปดเปื้อน และด้วยการวิ่งของเฉินเฟยทั้งสองย่อมมีสิ่งแปดเปื้อนเข้ามาพัวพันแน่นอน
สิ่งที่ทำลายคุณไม่ได้จะทำให้คุณแข็งแกร่งขึ้น!
เผชิญหน้า ทำลาย เติบโต!
ดวงตาเฉินเฟยเป็นประกาย นักควบคุมความประหลาดอาจค้นพบผลของโลกหัวใจประหลาดนานแล้ว นั่นเป็นเหตุผลที่แต่ละคนฝึกพลังจิตใจจนแข็งแกร่งมาก
เฉินเฟยไม่ต้องการวิธีของนักควบคุมความประหลาด แต่ถ้าสามารถชำระพลังจิตใจผ่านโลกหัวใจประหลาดได้มันจะเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อพลังต่อสู้และความสามารถในการทะลวงระดับขัดเกลาทวารในอนาคต
“หากเป็นแบบนั้นจริง หลังจบเรื่องนี้แล้วสามารถให้ศิษย์พี่กัวกับคนอื่นเข้าไปฝึกฝนในโลกหัวใจประหลาดได้”
เฉินเฟยพูดกับตัวเองแต่ก็ส่ายหัวทันที
เฉินเฟยนึกได้ว่าตัวเองมีเคล็ดสงบต้นกำเนิดจึงทำให้ต้านทานสิ่งแปดเปื้อนของโลกหัวใจประหลาดได้ นักยุทธ์คนอื่นไม่ค่อยฝึกวิชาประเภทนี้ ไม่ใช่ว่าไม่ต้องการฝึกฝนแต่เพราะมันฝึกอยากเกินไป
หากไร้ซึ่งการต้านทานของเคล็ดสงบต้นกำเนิด สิ่งแปดเปื้อนโลกหัวใจประหลาดจะสามารถกำจัดออกไปได้หรือไม่นั้นเป็นเรื่องใหญ่
เฉินเฟยคิดถึงความพิเศษของนักควบคุมความประหลาด พวกเขาผนึกสิ่งแปลกประหลาดไว้ในร่างกายจึงทำให้พลังจิตใจจึงแปดเปื้อน นี่อาจเป็นทางเลือกที่จำเป็นต้องเป็นแบบนี้ หากพลังจิตใจนักยุทธ์แปดเปื้อน ระดับขัดเกลาทวารจะถูกปิดกั้นทันที
“ไว้ต้องไปถามเรื่องนี้” เฉินเฟยส่ายหัว สงบใจลงและเข้าสู่การบ่มเพาะ
เช้าวันรุ่งขึ้น กัวหลินซานทั้งสองมาที่บ้าน
“ศิษย์น้องเฉิน”
กัวหลินซานเดินไปตบไหล่เฉินเฟยด้วยรอยยิ้ม เก่อหงเจี๋ยเดินมาด้านข้างด้วยรอยยิ้มเช่นกัน นอกจากสองคนนี้แล้วเฉินเฟยยังคิดไม่ถึงว่าจางฟางฉยงจะมาด้วย
“พี่ใหญ่เฉิน พวกเขาเป็นใคร?” ซืออี้หนานยืนอยู่ด้านหลังเฉินเฟยอย่างเขินอาย นางรู้จักกัวหลินซาน แต่สองคนที่เหลือล้วนเป็นคนแปลกหน้า
“สาวสวย”
จางฟางฉยงขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นซืออี้หนาน นางเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม “เราเป็นศิษย์ร่วมสำนักของเฉินเฟย พอรู้ว่าเขากำลังเจอปัญหาก็เลยมา”
จางฟางฉยงมองซืออี้หนานขึ้นลงขณะพูด สายตานางเปลี่ยนไป นางหันไปมองเฉินเฟยอย่างคิดไม่ถึงว่าเฉินเฟยจะชอบคนอายุน้อยกว่า พอแก่ตัวขึ้นจะไม่เจ็บเอาหรือ?
เฉินเฟยเห็นสายตาจางฟางฉยงแล้วรู้สึกหวาดกลัว เขาหันไปมองกัวหลินซานแต่พบว่ากัวหลินชานก็มองเขาด้วยสีหน้าสงสัยเช่นกัน
กัวหลินซานรู้สึกว่าหญิงสาวตรงหน้าดูคุ้นนัก แต่จำไม่ได้ว่าเคยพบนางที่ไหน
“นางคือซืออี้หนาน รูปลักษณ์ของนางเป็นผลมาจากวิชาลับ” เฉินเฟยอธิบาย
“เจ้าคือซืออี้หนาน?”
กัวหลินซานมองซืออี้หนานด้วยตาแทบจะถลนออกมา วิชาลับอะไรที่เปลี่ยนเด็กอายุสิบขวบให้เป็นหญิงสาวอายยุยี่สิบได้
“ใช่” ซืออี้หนานพยักหน้า
“คราวนี้เกิดเรื่องกับผู้เฒ่าซือหรือ?”
จดหมายจากเฉินเฟยไม่ได้บอกอะไรมากนัก บอกเพียงขอความช่วยเหลือจากเขาและเก่อหงเจี๋ย คิดไม่ถึงว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับซือหยวนไห่
เก่อหงเจี๋ยทั้งสองสับสน เฉินเฟยเชิญทั้งสามเข้าไปในบ้านและอธิบายสั้นๆถึงเหตุผลก่อนจะคลายความสงสัยของทั้งสาม
“ศิษย์น้องเฉินไม่ต้องกังวล หากคนคนนั้นมาที่นี่ มันจะไม่ได้กลับไปอีก!” เก่อหงเจี๋ยพูดเสียงทุ้ม
ไม่ว่านักควบคุมความประหลาดจะน่าทึ่งเพียงใด เมื่อต้องเผชิญกับระดับขัดเกลาอวัยวะภายในสามคนโดยสองคนอยู่ในขั้นสูงสุดสองย่อมไม่มีทางหนีไปได้ เมื่อมาถึงแล้วก็อย่าคิดจะกลับไปเลย
จางฟางฉยงขยิบตาให้เฉินเฟยที่ทำให้นางกังวลเรื่องศัตรูหัวใจเสียเปล่า
“อาการผู้เฒ่าซือไม่ดีนัก ศิษย์น้องเล็กเจ้าจะทำอย่างไร?”
กัวหลินชานดูอาการของซือหยวนไห่แล้วขมวดคิ้ว ตอนนี้ซือหยวนไห่แทบจะไม่หายใจ หินยาไม่อาจรักษาได้[1] หากไม่จัดการเรื่องนี้เกรงว่าคงตายภายในวันนี้
“ข้าต้องการกระตุ้นเขาด้วยปราณหยวน”
เฉินเฟยหยิบลูกปัดเก็บปราณหยวนออกมาจากอกของเขา หลังลูกปัดเก็บปราณหยวนฟื้นฟูหนึ่งวันมันก็กลับสู่สภาพเดิม
ในห้องนี้ล้วนเป็นคนไว้ใจได้ ไม่เช่นนั้นหากหยิบลูกปัดเก็บปราณหยวนออกมา เกรงว่าแม้แต่นักยุทธ์ขัดเกลาอวัยวะภายยังคงถูกล่อลวงให้ขโมยมัน
“พี่ใหญ่เฉิน ข้าต้องทำอะไร?” ซืออี้หนานมองเฉินเฟย
“เจ้านั่งข้างเตียง พอปราณหยวนเข้าสู่ร่างกายแล้วให้เจ้าดูดซับมันด้วยวิธีบ่มเพาะตามปกติ” เฉินเฟยพูดเสียงทุ้มลึก
“ได้!” ซืออี้หนานพยักหน้าและนั่งลงที่ข้างเตียง
เฉินเฟยมองลูกปัดเก็บปราณหยวนในมือ ใช้อาวุธวิญญาณ วงกลมแสงล้อมรอบเฉินเฟย
เมื่อก่อนเฉินเฟยดูดซับปราณหยวนด้วยตัวเอง แต่ตอนนี้มันเป็นเรื่องยากสำหรับเฉินเฟยที่จะถ่ายปราณหยวนไปยังร่างกายคนอื่น
เฉินเฟยสัมผัสสภาพแวดล้อมด้วยพลังจิตใจและตรวจพบลมปราณของซืออี้หนานกับซือหยวนไห่ ช่วงเวลาต่อมาแสงเริ่มผันผวน ปราณหยวนเริ่มไหลเข้าสู่ร่างกายทั้งสอง
ตอนนี้เฉินเฟยอยู่ในลูกปัดเก็บปราณหยวนจึงยังไม่เห็นสิ่งใด แต่กัวหลินชานคนอื่นเห็นผิวของซือหยวนไห่เปลี่ยนเป็นสีดอกกุหลาบด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าอย่างชัดเจน
ซืออี้หนานด้านข้างหลับตาแน่น ใช้วิชานักควบคุมความประหลาดดูดซับปราณหยวนในร่างกายอย่างต่อเนื่องและเปลี่ยนให้เป็นพลังของตัวเอง
วงกลมแสงที่รอบตัวเฉินเฟยแตกสลาย เฉินเฟยลืมตาขึ้นมองซือหยวนไห่ทั้งสอง
เมื่อเห็นผิวสีดอกกุหลาบของซือหยวนไห่เฉินเฟยจึงเกือบยิ้มออกมา แต่ทันใดนั้นก็เห็นสีหน้าซือหยวนไห่เริ่มซีดลง แม้มันจะไม่เร็วนัก แต่อย่างมากสุดคงใช้เวลาหนึ่งชั่วยามในการกลับสู่สภาพเดิม
กัวหลินชานและอีกสองคนพบสถานการณ์นี้ด้วยจึงอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน แม้ปราณหยวนจะมีประโยชน์อย่างมาก แต่ตอนนี้มันไม่อาจแก้ไขปัญหาของซือหยวนไห่ได้
หากไร้ซึ่งจิตวิญญาณ รักษาเท่าไรก็ไร้ผล ทำได้เพียงรักษาตามอาการแต่ไม่ใช่ที่ต้นเหตุ สุดท้ายแล้วเขายังคงต้องไปโลกหัวใจประหลาดเพื่อนำจิตวิญญาณซือหยวนไห่กลับมา
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง ซืออี้หนานลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาดูสดใสขึ้นมาก
“ข้าสามารถใช้หยกประหลาดได้อีกครั้ง!”
ซืออี้หนานมองเฉินเฟยด้วยสีหน้าตื่นเต้น
[1]หินยาไม่อาจรักษาได้ ป่วยระยะสุดท้ายไม่อาจรักษาให้หายขาด
Copyright © 2025 xxxxx.com, All Right Reserved