3 วันต่อมา

ในที่สุดเวลาออกเดินทางตามแผนเดิมของ ไคล์ ก็มาถึงตามกำหนดซึ่งก็คือต้นเดือนเมษายนในปี 2009

ในวันนี้นิวยอร์กสงบสุขอย่างเช่นเคย

ในตอนเช้าแสงจากดวงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในเมืองหลวงทางเศรษฐกิจแห่งนี้และพนักงานออฟฟิศในชุดสูทและเครื่องแบบต่างก็เดินไปทำงานอยู่ตามท้องถนน รถยนต์ รถจักยานยนต์ยี่ห้อต่างๆก็หลั่งไหลไปมาอย่างไม่ขาดสาย

ตึกดอร์เซ็ต ในย่านใจกลางเมืองได้มีนักข่าวมาที่นี่ทุกวันเพื่อมาทำข่าว 'ซีซาร์' พวกเขาทุกคนอยากรู้ข้อมูลเกี่ยวกับลูกชายของ ไคล์

ในไม่ช้านักข่าวสื่อมวลชนมาถึงที่นี่ก็ต้องตกใจเมื่อพบว่าสำนักงานชั้นหนึ่งของตึกดอร์เซ็ตไม่ได้เปิดทำการ

ไม่เพียงแค่นั้นในพื้นที่โล่งด้านหน้าทางเข้าหลักยังถูกทหารอเมริกันที่มีอาวุธจริง กระสุนจริง และกองกำลังพิเศษติดอาวุธหนักปิดกั้นทุกพื้นที่ของอาคารดอร์เซ็ต และห้ามไม่ให้ผู้ใดเข้าและออก

ผู้สื่อข่าวต่างพากันงงงวยและทันใดนั้นรถกันกระสุน 3 คันที่มีสัญลักษณ์ของดาบและโล่ที่โดดเด่นและมีเจ้าหน้าที่ชุดสูทมากกว่าหนึ่งโหลที่ขับรถจักรยานยนต์ประกบทางด้านซ้ายและด้านขวาอย่างยิ่งใหญ่ หยุดอยู่ที่จัตุรัสด้านหน้าอาคาร ดอร์เซ็ต

ไม่มีใครรู้ว่า ไคล์ โทนี่ และ ลอร์นา จะเดินทางออกจากโลก แต่คนของตระกูลคาร์ล, อเวนเจอร์ส และ S.H.I.E.L.D. ระดับสูงนั้นรู้เรื่องนี้ดี

ตอนนี้ อเวนเจอร์ส และ ระดับสูงของ S.H.I.E.L.D. ได้มาอำลาและ ฟิวรี ได้จัดเตรียมกองทัพเพื่อปิดล้อมและอำนวยความสะดวกล่วงหน้า

เนื่องจาก ไคล์ ได้สั่งห้ามไม่ให้ การ์ด ที่ประจำการอยู่ทั่วโลกกลับมาโดยเด็ดขาดมิฉะนั้นพื้นที่เปิดโล่งของอาคารดอร์เซ็ตคงจะเต็มไปด้วยยานพาหนะหรือเฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินรบ

ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่เดินออกจากกลุ่มมอเตอร์ไซค์และถอดหมวกกันน๊อคเผยให้เห็นผมสีบลอนด์ด้านในและใบหน้าหล่อคม

กัปตันอเมริกา - สตีฟ

เขาแต่งตัวเสื้อยืดกางเกงยีนส์แบบสบาย ๆ มองทหารที่คับคั่งอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะยักไหล่และตะโกนใส่รถของหน่วย S.H.I.E.L.D. ที่อยู่ด้านหน้าว่า:“ นี่มันไม่เวอร์ไปหน่อยเหรอ? แบบนี้ ไคล์ ไม่ด่าให้ก็แปลกไปแล้ว”

ประตูรถยนต์เปิดออก ฟิวรี ที่สวมเสื้อกันลมสีดำก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงสงบว่า:“ด้วยฐานะของเขาเราจะทำอะไรเล็กๆได้อย่างไร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงทุกการเคลื่อนไหวของเขาล้วนมีผลกับเมืองนิวยอร์ก”

“ กัปตัน”

แบล็ควิโดว์นาตาชา และ ฮอว์คอายบาร์ตัน ซึ่งสวมเครื่องแบบรบอย่างสม่ำเสมอทั้ง 2 คนลงมาจากรถคันที่ 3 ด้านหลังได้โบกมือทักทาย สตีฟ

สตีฟ พยักหน้าและทันใดนั้นประตูรถยนต์คันที่ 2 ก็เปิดออก

ภายใต้ความสนใจของเจ้าหน้าที่หญิงหลายคนพวกเธอเห็น ดร.บรูซ แบนเนอร์ ผู้มีสภาพเหมือนโปรแกรมเมอร์ที่มักจะนอนดึกๆสอดมือข้างหนึ่งเข้าไปในกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตยับๆอีกมือหนึ่งเสยผมยุ่ง ๆ ของตัวเองและเอ่ยถามขึ้นว่า:“ ไคล์ และ โทนี่ จะเดินทางออกจากโลกนี้จริงๆเหรอ? การเดินทางไปในจักรวาลที่เต็มไปด้วยดวงดาวทำไมไม่พาฉันไปด้วยล่ะ ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของ ฮัค อาจช่วยได้!”

เมื่อได้ยินดังนั้น ฟิว ก็ขมวดคิ้วขึ้นและกล่าวว่า:“ คุณเนี่ยน่ะจะไปช่วย?”

“ใช่ ผมจะพยายาม” บรูซ ถูมือไปมา

“ ฉันคิดว่าเขาคงเบื่อเกินไปที่จะอยู่แต่ในนิวยอร์ก” นัยน์ตาสวยของ นาตาชา เหลือบมอง บรูซ และพยักหน้าให้

“บรูซ. คุณไปกับ ไคล์ คุณแน่ใจหรือว่าจะช่วยไม่ใช่ไปก่อเรื่องวุ่นวาย”

สตีฟ หัวเราะเยาะด้วยรอยยิ้ม ตอนนี้ ทีมอเวนเจอร์ส มีฮีโร่ไม่กี่คนและความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็กลมกลืนกันมาก

แน่นอนว่าแม้พวกเขาจะพูดคุยและหัวเราะ แต่พวกเขาก็จงใจซ่อนความไม่สบายใจและความวิตกกังวลไว้ภายใน

ท้ายที่สุดแล้ว อเวนเจอร์ส ในปัจจุบันก็ยังอ่อนแอเกินไป เมื่อ ไคล์ และ โทนี่ ออกจากโลกมันเป็นเรื่องยากเกินไปที่จะควบคุม ฮัค ผู้ที่มีอารมณ์ไม่เสถียร

ในเวลานี้ทุกคนยังตระหนักถึงความสำคัญของ ไคล์ ตราบใดที่ผู้ชายคนนี้ยังอยู่ในโลกวันหนึ่งไม่เพียงแต่คนธรรมดาเท่านั้นแม้แต่ซูเปอร์ฮีโร่ก็จะรู้สึกผ่อนคลายและปลอดภัย

สัญลักษณ์แห่งสันติภาพไม่ได้มีดีแค่ชื่อเสียงเท่านั้น แต่ยังกลายเป็นรากฐานที่สำคัญของสันติภาพที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเทียบได้!

ตั้งแต่อายุ 8 ขวบ ถึง 80 ปีพวกเขาทุกคนรู้ดี

แม้ว่าท้องฟ้าจะถล่มลงมาแต่ถ้ามี ไคล์ โลกนี้ก็จะไม่เป็นอะไร

แต่ถ้า ไคล์ ออกจากโลกไปทุกอย่างมันก็จะเลวร้าย

ขณะที่ระดับสูงของ S.H.I.E.L.D. และ อเวนเจอร์ กำลังยืนอยู่หน้าทางเข้าหลักของอาคาร ชายหนุ่มผมสีดำที่สวมเครื่องแบบของสำนักงานพลังเหนือธรรมชาติก็เดินออกมาจากทางเข้าประตูและเดินตรงไปที่ด้านหน้าของฝูงชนพร้อมกับเอ่ยคำทักทายต้อนรับ:“ ทุกท่านสวัสดีตอนเช้า ผมเป็นพนักงานชั่วคราว รหัส 001 ของสำนักงานหรือจะเรียกผมว่า 'เอ็ดดี้' เจ้านายให้ผมมาพาพวกคุณขึ้นไป”

………………………..

ชั้นดาดฟ้าของอาคารดอร์เซ็ตที่สูงตระหง่าน

ยานอวกาศระหว่างดวงดาวรูปแบบนกอินทรีจอดอยู่ตรงกลางดาดฟ้ากว้างราวกับสัตว์อสูรเหล็ก เมื่อตัวเครื่องที่มีสีเงินต้องโดนแสงจากดวงอาทิตย์มันก็เป็นประกายเย็นๆ และมีทหารบางนายยังคงเติมสัมภาระและพลังงานให้กับยานอวกาศ.

ด้านข้างยานอวกาศมี ไคล์ โทนี่ และ ลอร์นา ถูกกลุ่มผู้คนรายล้อมเพื่อกล่าวอำลาครั้งสุดท้าย

แม้ว่าเวลานี้จะเป็นเพียงการออกไปตามหาผู้คน แต่ท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวก็กว้างใหญ่เกินไป อย่างน้อยๆ สหพันธ์กาแล็คซี่ ก็ใหญ่กว่าระบบสุริยะของโลกถึง 10 เท่า

แน่นอนว่าความเสี่ยงก็มีมากเช่นกัน

สมมุติว่าหัวหน้าการเดินทางไม่ใช่ ไคล์ ทุกคนคงจะคิดว่านี่คือทริปมรณะเป็นการฆ่าตัวตายอย่างไม่มีวันกลับ

ไคล์ พูดคุยกับคนรู้จักทีละคนเพื่อบอกลา จนมาถึง ฟิวรี ที่มีใบหน้าดำขลับและ ไคล์ ก็เห็น ฟิวรี ถอนหายใจและพูดบ่นขึ้นว่า:“คุณกลับมาที่โลกยังไม่ถึงหนึ่งปี คุณก็จะเดินทางออกไปอีกแล้ว ครั้งนี้อย่าไปนานหลาย 10 ปีฉันรอไม่ได้นานขนาดนั้น”

“ มั่นใจเมื่อพบ พวกลูซี่ แล้วฉันก็จะกลับทันที” ไคล์ ยิ้มและตบไหล่ของ ฟิวรี่ ด้วยมือทั้ง 2 ข้างและพูดติดตลกว่า“ คุณมีหน้าที่รับผิดชอบในการรักษาสันติภาพของโลก”

“เอาอีกแล้ว โยนงานมาให้ฉันอีกแล้ว” ฟิวรี่ ส่ายหน้าและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า:“ ถ้าฉันเจอบางอย่างที่ฉันไม่สามารถรับมือได้อย่าโทษฉันที่ยืมคนจากตระกูลคาร์ลของคุณหรือย้ายพนักงานชั่วคราวที่ชื่อ เอ็ดดี้ ไปที่ S.H.I.E.L.D. ของฉันก่อน ”

“คุณอย่าคิดที่จะดึงคนข้างกายของฉันไปใช้งาน” ไคล์ เอ่ยขึ้น

จนท้ายที่สุดเมื่อ โทนี่ และแฟนสาวเอ่ยอำลากัน ลอร์นา ก็พูดคุยกับ เรน เสร็จเรียบร้อยแล้ว

ไคล์ มองไปทาง สตีฟ ซึ่งเป็นคนสุดท้ายที่เขายังไม่ได้ร่ำลา เขาอดไม่ได้ที่จะเดินไปทุบหน้าอกที่แข็งแกร่งของ สตีฟ แล้วถามว่า“ ว่าไงสหาย นายกำลังคิดอะไรอยู่?”

“ คิดหลาย ๆ เรื่อง”

สตีฟ มองลึกและจ้องไปที่ ไคล์ เขากล่าวอย่างหนักแน่นว่า“ ไคล์ ฉันจะต้องตามหา บัคกี้ ให้พบและพาเขากลับมาอย่างปลอดภัย ส่วนนายก็ต้องพา ฮาเวิร์ด กลับมายังโลกอย่างปลอดภัยให้ได้” !”

“แน่นอนนั่นคือสิ่งที่ฉันควรทำ” ไคล์ พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

สตีฟ กอด ไคล์ และสัญญาว่า:“ทางนี้นายไม่ต้องห่วงฉันจะดูแล เรน และลูกของนายอย่างดีที่สุด ฉันจะไม่ปล่อยให้พวกเขาได้รับอันตรายใดๆ !”

“ฉันว่าไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้”

ไคล์ อยากร้องไห้โดยไม่มีน้ำตาหลังจากได้ยิน สตีฟ พูด จริงๆแล้ว เรน และ ซีซาร์ ที่เป็นตัวเขาอีกคน ดูเหมือนจะไม่ต้องการการปกป้องจากคนอื่นเลย

ทั้ง 2 ไม่จำเป็นต้องรบกวนคนอื่นให้มาปกป้อง

ในตอนนี้ ซีซาร์ นอนหลับสนิทตั้งแต่ดูดซับพลังมืดที่อุดมสมบูรณ์จาก ดอร์มัมมู

ไคล์ กวาดสายตามองใบหน้าที่คุ้นเคยแล้วพูดว่า:“เอาล่ะ ทุกคนคงถึงเวลาที่ต้องออกเดินทาง และฉันหวังว่าจะได้พบพวกคุณในอนาคตอันใกล้นี้”

หลังจากนั้น ไคล์ ก็พา โทนี่ และ ลอร์นา ขึ้นยานอวกาศระหว่างดวงดาว

เป้าหมายในการเดินทาง สหพันกาแล็คซี่!