ภายในสายเคเบิลของวิลล่า มีระบบปัญญาประดิษฐ์ 2 ระบบอยู่ข้างใน ดวงตากลมโตจ้องมองที่ดวงตาเล็ก ๆ

กระแส ซี่! ซี่! ดังขึ้น สนามแม่เหล็กมีความผันผวน

แน่นอนว่าอารมณ์ของทั้ง 2 ระบบนั้นแตกต่างกันแม้จะมีน้ำเสียงที่เหมือนกันก็ตาม วิสท์ ซึ่งอยู่เคียงข้าง ไคล์ มาเป็นเวลานานอารมณ์จึงคล้ายๆ ไคล์ หากจะทำอะไรก็ทำตรงๆเลยไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้มากความ ส่วน จาร์วิส ได้ยึดเอามารยาทแบบสุภาพบุรุษตะวันตกมาใช้เป็นบรรทัดฐาน จำเป็นต้องวิเคราะห์และคำนวณถึงผลได้ผลเสียก่อน

แต่…

สุดท้ายมันก็ยังไม่เข้าใจ!

การมีอยู่ของมันไม่ซ้ำใคร มีความเฉลียวฉลาดไม่เป็นอันดับ 2 รองจากใคร…แต่ตอนนี้กลับมีเสียงและรหัสโปรแกรมของอีกฝ่ายคล้ายกันกับมันมาก!

“ เดี๋ยวน่ะมันไม่ใช่เวลามาคิดถึงเรื่องนี้!”

ทันใดนั้น จาร์วิส ก็ตระหนักและระบุว่า วิสท์ คือไวรัสที่เจาะระบบและทำการบุกรุกเข้ามาและเริ่มสร้างโปรแกรมป้องกันไวรัสขึ้นมาโจมตี วิสท์ ในทันที!

“ ไอ้ตัวเล็กเริ่มลงมือแล้ว!” วิสท์ ส่งเสียงดังและตั้งค่าเครือข่ายการปกป้องข้อมูลอย่างรวดเร็วเพื่อยับยั้งและต่อต้านโปรแกรมป้องกันไวรัสของ จาร์วิส

ปัญญาประดิษฐ์ที่ทันสมัยที่สุดในโลก 2 ตัวเริ่มต่อสู้กันภายในระบบเครือข่าย

จาร์วิส เป็นเหมือนดาบที่แหลมคมโจมตีโล่แข็งแกร่งที่สร้างขึ้นโดย วิสท์!

สงครามระบบนี้เกิดขึ้นได้ไม่นาน หลังจากผ่านไป 10 วินาทีเนื่องจากวิลล่าทันสมัยไฮเทคแห่งนี้เป็นบ้านของ จาร์วิส และ วิสท์ พึ่งจะมาถึงที่นี่ได้ไม่นานและยังไม่คุ้นชินกับรหัสโปรแกรมจำนวนมากของโลก ดังนั้นจึงเริ่มตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบ!

เกินไปหน่อยแล้ว!

วิสท์ ลอบถอนหายใจอย่างลับๆจากนั้นเปลี่ยนเป็นคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าวิ่งไปตามสายเคเบิลราวกับสายธารสีแดงวิ่งอยู่ในสายไฟและอุปกรณ์ของ วิลล่า

“เจ้าไวรัส คิดจะหนีไปไหน”

จาร์วิส เป็นเหมือนสายธารสีฟ้าและเขากำลังไล่ตามอยู่ด้านหลังของ วิสท์

“ ไวรัส? ฉันบอกแล้วไงว่าฉันคือบรรพบุรุษของแก!” วิสท์ พยายามอธิบายแต่ จาร์วิส ยังคงนิ่งเฉยและดำเนินการสร้างโปรแกรมป้องกันไวรัสที่แข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ทั้ง 2 วิ่งไปมาตามกระแสของสายเคเบิลที่ซับซ้อนของวิลล่า จนเกิดฉากแปลกๆในโลกภายนอก:

เมื่อหลอดไฟในห้องโถงสว่างขึ้นมันก็จะดับลง ทีวีและหน้าจอคอมพิวเตอร์มีจอสีฟ้า ทันใดนั้นก็กะพริบเร็วขึ้นมีแถบโมเสค 2 แถบ มีเสียงเพลงดังขึ้นเป็นระยะ ๆ และในบางครั้งก็มีเสียงสนทนาของผู้ชายดังขึ้นแต่เสียงนั้นกลับเป็นเสียงเดียวกัน

“จะตามฉันไปถึงไหนไอ้เด็กน้อย!”

“ถ้าวันนี้ผมไม่สามารถจัดการกับคุณได้ก็อย่ามาเรียกผมว่า จาร์วิส!”

……

ในเวลานี้ห้องอาบน้ำที่ชั้นหนึ่งของวิลล่า

น้ำร้อนพุ่งออกมาจากรูน้ำบนเพดานโดยอัตโนมัติทำให้ โทนี่ ที่กำลังอาบน้ำอยู่ร้องลั่นราวกับหมูโดนน้ำร้อนลวก

ทันใดนั้นไฟในห้องอาบน้ำก็ดับลง

"นี่มันอะไรกัน?" โทนี่ ขมวดคิ้วแล้วตะโกนขึ้นแต่ระบบควบคุมเสียงไม่ตอบสนอง

โดยไม่รอให้เขาได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นน้ำร้อนก่อนหน้านี้ก็ปลี่ยนไปใช้โหมดน้ำเย็นแบบอัตโนมัติ …

ริมฝีปากของ โทนี่ สั่นกึกๆด้วยความหนาวเย็นจากนั้นก็เปลี่ยนเป็นโหมดร้อนอีกครั้ง

“ จาร์วิส จาร์วิส นายอยู่ที่นั่นไหม นายกำลังทำอะไร?!"โทนี่ ร้องคำรามออกมาจากห้องอาบน้ำ

ในตอนนี้ จาร์วิส ใช้เวลาทั้งหมดในการไล่ตาม วิสท์ และไม่ได้ยินคำสั่งของ โทนี่

หลังจากผ่านไป 5 นาที

“ ฉันทนไม่ไหวแล้ว!” วิสท์ ตะโกนขึ้นแล้ววิ่งย้อนกลับเข้าไปในห้องที่ ไคล์ นอนอยู่จากนั้นก็เปลี่ยนร่างเป็นหุ่นยนต์จักรกล

ร่างกายของหุ่นยนต์จักรกลสั่นเล็กน้อยและกระพริบตา 2-3 ครั้งจากนั้นสอดมือและเท้าเข้าไปในเตียงของ ไคล์ อย่างยืดหยุ่นเพื่อซ่อนตัว

"หืม?"ดูเหมือนว่า ไคล์ จะถูกปลุกให้ตื่นเขากวาดสายตามองไปรอบๆห้อง

ครู่ต่อมาหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่อยู่ภายในห้องก็สว่างขึ้นและลูกบอลแสงดิจิตอลสีฟ้าก็ฉายขึ้นที่หน้าจอคอมพิวเตอร์แล้วมีเสียงผู้ชายดังขึ้นมา:“ เจ้าไวรัส คุณหนีไปไหน? คุณหนีไปไม่รอดหรอก”

ไคล์ เหลือบมองเล็กน้อยและในไม่ช้าก็ดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างได้ เขามองไปที่ลูกบอลแสงดิจิตอลสีฟ้าในหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างเงียบๆ

"คุณเป็นใคร?" จาร์วิส ถามขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“แม้แต่ฉันนายก็ยังจำไม่ได้” ไคล์ ยิ้มเบา ๆ ก้าวไปข้างหน้าแล้วเอ่ยขึ้น:“ ฉันจำได้ว่าก่อนที่ฉันจะออกจากโลกไปนายยังเป็นแค่โปรแกรมซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่ตอบสนองต่อรหัสคำสั่งของ ฮาเวิร์ด อยู่เลยนิ แต่ในตอนนี้กลับกลายเป็นปัญญาประดิษฐ์ไปแล้ว”

“ คุณ คุณคือ…..”

ราวกับรับรู้ข้อมูลที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนและไม่เคยมีมาก่อนคลื่นวิทยุดิจิทัลที่อยู่ในทรงกลมแสงสีฟ้าได้ก่อให้เกิดความผิดปกติของข้อมูลอย่างรุนแรง

เมื่อได้รับการกู้คืนกลับมาอย่างเร็วในที่สุดเสียงของ จาร์วิส ก็เผยแววตื่นเต้นยินดีออกมา“ ท่านผู้นำสูงสุด ท่านกลับมาแล้วเหรอ”

“ ใช่! ฉันกลับมาแล้ว” ไคล์ ตอบด้วยอารมณ์ที่พลุกพล่าน

63 ปี ตามเวลาโลก เขาอยู่นอกอวกาศมานานกว่าครึ่งศตวรรษในที่สุดเขาก็กลับมา

“ จาร์วิส บอกฉันเกี่ยวกับ ฮาเวิร์ด” ไคล์ นั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่หน้าคอมพิวเตอร์แล้วพูดกับ จาร์วิส

"ครับ." จาร์วิส มีความอ่อนน้อมและเคารพเป็นอย่างยิ่ง

ไม่มีใครรู้เลยว่า เมื่อครั้ง ฮาเวิร์ด ออกแบบ จาร์วิส ในช่วงแรกๆนั้น ได้กำหนดตัวผู้มีอำนาจสั่งการ จาร์วิส ในระดับสูงสุดแค่เพียงคนเดียวเท่านั้นนอกจากตัวเขาเอง

และคนๆนั้นก็คือ ไคล์

ต่อมา ฮาเวิร์ด ได้มอบอำนาจสั่งการ จาร์วิส ให้กับ โทนี่ ลูกชายของเขาอีกคน

“หลังจากที่ท่านผู้นำได้ออกจากโลกไปนั้น คุณฮาเวิร์ด ได้พัฒนา สตาร์ค อินดัสทรีส์ ให้เป็น บริษัทเทคโนโลยีชั้นนำ แต่เขามักจะคิดถึงคุณและหลังออกจากห้องทดลองเขาก็มองขึ้นไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืนทุกวันพร้อมกับถอนหายใจออกมา”

จาร์วิส พูดช้าๆ:“ จนกระทั่งต่อมา คุณโทนี่ เกิดและโตขึ้นมาพร้อมกับพรสวรรค์ที่น่าทึ่ง ในที่สุด คุณฮาเวิร์ด ก็ตัดสินใจมอบ สตาร์ค อินดัสทรีส์ ให้ คุณโทนี่ ดูแล ส่วนเขาหันมาทุ่มเทกับงานวิจัยด้านยานอวกาศ หลังจากประสบความสำเร็จจนเป็นที่น่าพอใจ เขาก็ออกไปตามหาท่านในอวกาศทันที”

“ มีเพียง ฮาเวิร์ด เหรอ?” ไคล์ ถาม

“กับ คุณลูซี่ และ คุณโลแกน ” จาร์วิส ตอบ

ไคล์ นิ่งเงียบและถึงกับพูดไม่ออกหลังจากปรับอารมณ์ความรู้สึกให้สงบลงเขาก็ถามขึ้นอีกว่า:“ ตอนนี้นายสามารถติดต่อกับตระกูลคาร์ลได้ไหม?”

“ ไม่ได้ครับ” จาร์วิส เอ่ยตอบ:“ ในตอนแรกเมื่อ คุณฮาเวิร์ด เลือกที่จะเดินทางออกจากโลกไป ผมได้แยกระบบออกเป็น 2 ส่วน ส่วนหนึ่งคอยเก็บข้อมูลความลับของตระกูลคาร์ลอยู่บนฐานเกาะ และอีกส่วนก็คือผมซึ่งเป็นโปรแกรมทำความสะอาดคอยรับผิดชอบเฉพาะงานและชีวิตส่วนตัวของ คุณโทนี่”

จาร์วิส หยุดชั่วคราวและพูดต่อ:“ สำหรับตระกูลคาร์ล หลังจากที่ คุณฮาเวิร์ด เดินทางออกจากโลกไปเมื่อ 20 กว่าปีก่อนโดยพื้นฐานแล้วได้ปิดเกาะฐานและตัดการเชื่อมต่อทุกอย่างจากโลกภายนอก สมาชิกทั่วไปได้กระจายอยู่ทั่วโลกและปกปิดตัวตนเอาไว้ แม้แต่ คุณโทนี่ เองก็ยังไม่รู้ถึงการมีอยู่ของตระกูลคาร์ล”

“เป็นแบบนี้นี่เอง” ไคล์ แตะคางของเขาและมีความเข้าใจที่ชัดเจนขึ้นเล็กน้อยในดวงตา หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งเขาก็มองตรงไปที่ลูกบอลแสงสีฟ้าที่อยู่บนหน้าจอคอม

“ จาร์วิส ฉันมีงานให้นายทำ!”