เรือบัญชาการรบ

“ ไคล์ ข้อมูลแพทย์ทหารทั้งหมดที่คุณต้องการอยู่ในนี้หมดแล้ว” ฟิวรี ถือแฟ้มเอกสารเดินเข้ามาในห้องและวางลงบนโต๊ะทำงาน

ไคล์ ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ได้หยิบแฟ้มเอกสารและเริ่มพลิกดูทีละหน้า

ฟิวรี ยืนอยู่หน้าโต๊ะและมองไปที่ ไคล์ ด้วยความงงงวย เขาถามอย่างสงสัยว่า“ ฉันไม่เข้าใจคุณจริงๆเลย งานของคุณเองไม่ทำ แต่กลับมาสนใจแพทย์ทหารบนเรือรบประจัญบาน”

“ผมได้พบกับผู้หญิงที่น่าสนใจมากคนหนึ่ง” ไคล์ ตอบพร้อมกับไล่ดูข้อมูลในเอกสาร จนพบข้อมูลของบุคคลที่เขาต้องการ

ข้อมูลส่วนตัวของแพทย์หญิงที่เขาเพิ่งเจอมาก่อนหน้านี้

นาตาชา แคโรไลน์:

เพศหญิง อายุ 16 ส่วนสูง 165 ซม. น้ำหนัก 43 กก.

เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1928 ที่อยู่ B012 แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา

พ่อ-แม่ ประกอบอาชีพ ทำฟาร์ม

เธอจบจากโรงเรียนทางการแพทย์ในปี 1944 จากนั้นก็สมัครเป็นอาสาสมัครมาอยู่ที่แนวหน้าในเดือนกุมภาพันธ์และได้เข้าเป็นสมาชิกของแพทย์ฉุกเฉินในเดือนเดียวกัน

“ อายุ 16 ปี เพิ่งกลายเป็นแพทย์ทหาร…” ไคล์ เลิกคิ้วแล้วโยนเอกสารในมือลงบนโต๊ะ แล้วพูดออกมาอย่างเฉยชา:“อายุยังไม่ถึงวัยก็เข้าร่วมกับหน่วยแพทย์? อีกทั้งยังเข้าประจำการในกองเรือรบประจัญบานของสงครามครั้งใหญ่นี้อีกด้วย?”

“ ไม่มีอะไรน่าแปลกใจเกี่ยวกับเรื่องนี้” ฟิวรี จับศีรษะล้านของเขาและตอบว่า:“ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มันมีข้อยกเว้นในทุกกรณี เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ของกองทัพมีไม่เพียงพอดังนั้นจึงเปิดรับอาสาสมัครจากโรงพยาบาลหรือโรงเรียนบางแห่ง และด้วยทหารอเมริกาที่เข้าร่วมรบมีมากกว่า 150,000 นาย จึงจำเป็นต้องมีทีมแพทย์ทหารเป็นจำนวนมาก”

ไคล์ ไม่ได้พูดอะไรออกมาเขาเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆราวกับกำลังคิดอะไรบางอย่าง

ฟิวรี เป็นคนฉลาดสายตาของเขาจดจ่ออยู่กับแฟ้มเอกสารจากนั้นก็เอ่ยขึ้นว่า:“ เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์หญิงคนนี้มีปัญหาหรือไม่?”

“อ่า มันมีปัญหาเล็กน้อย แต่คุณไม่ต้องสนใจเรื่องนี้ปล่อยให้ผมจัดการเอง” ไคล์ กล่าวและสั่งให้ ฟิวรี เก็บเป็นความลับ

"เข้าใจแล้ว" ฟิวรี พยักหน้าและออกจากห้องทำงานไป

ไคล์ นำแฟ้มเอกสารใส่ไว้ในลิ้นชัก จากนั้นมุมปากของเขาก็ยิ้มเยาะ “ขอฉันดูหน่อยสิว่า สหภาพโซเวียตส่งสายลับเข้ามาเพื่อจะเล่นลูกไม้อะไร”

ในเวลานี้ห้องพยาบาลบนเรือรบ

“ หนูน้อยนานาฉันได้ยินมาว่าเธอได้เจอกับ พลตรีไคล์!?”

“ตัวจริงของท่านนายพลหล่อเหมือนในสารคดีไหม?”

“นั่นไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคืออย่าไปรบกวนท่านนายพลอีกในครั้งต่อไป!”

แพทย์สาวสี่คนในชุดเดรสสีขาวกำลังพูดคุยกันอย่างตื่นเต้น ใบหน้าของพวกเธอเต็มไปด้วยสีชมพูระเรือ

นาตาชา นวดน่องเรียวของเธออยู่บนเตียงแพทย์ และมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกกลมไปยังทะเลสีฟ้าด้านนอกอย่างเงียบๆ

แผนการขั้นแรกในการทอดสะพาน เธอไม่คิดเลยว่ามันจะล้มเหลว

พลตรีไคล์! ไม่รู้วิธีดูแลสาวสวยที่เหมือนลูกแมวตัวน้อย? หรือว่าเขาผิดปกติทางเพศ?

หรือว่าฉันสวยไม่พอ?

นาตาชา สัมผัสใบหน้าเล็กๆของเธอโดยไม่รู้ตัว แผนการขั้นแรกของเธอนั้นคือการล่อลวงด้านความงามซึ่งเป็นหนึ่งในอาวุธลับเฉพาะสำหรับสายลับหญิงขององค์กรห้องแดง

ไม่..มันไม่ใช่ว่ารูปลักษณ์ของเธอไม่โดดเด่นสวยงาม แต่สาเหตุหลักของความล้มเหลวในครั้งนี้มันเป็นเพราะบุคคลเป้าหมายไม่ใช่ผู้ชายธรรมดา!

นาตาชา เผยแววครุ่นคิด หลังจากที่อีกฝ่ายคือ “ปีศาจ” ที่สังหารศัตรูนับหมื่นชีวิต ปีศาจสงครามในสายตาของศัตรู

ในความเป็นจริงเมื่อองค์กรประกาศว่าเป้าหมายของภารกิจทดสอบคือ ไคล์ ของกองทัพสหรัฐฯ เธอไม่รู้ว่ามีสายลับกี่คนที่ปฏิเสธภารกิจนี้อย่างหวาดกลัว

ต่อมา นาตาชา ได้เลือกที่จะทำภารกิจนี้ ถ้าจะให้เธอบอกเหตุผล เธอคงบอกได้เพียงว่าเธอไม่มีทางเลือก

หากเธอไม่ปฏิบัติภารกิจนี้ เธอต้องไปฆ่าหัวหน้าองค์กรนินจา และเมื่อนำทั้งสองภารกิจมาเปรียบเทียบกัน ภารกิจที่เธอเลือกมีความปลอดภัยสูงกว่ามาก

“ในเมื่อแผนการแรกล้มเหลวฉันต้องหาโอกาสอื่นเพื่อไปให้ถึงเป้าหมาย”

ในขณะที่ นาตาชา กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ก็มีทหารเรือพุ่งเข้ามาในห้องพยาบาลอย่างเร่งรีบ

"นายพลไคล์ รู้สึกไม่สบายตัว อาจเป็นเพราะท่านไม่เคยขึ้นเรือจึงทำให้ไม่คุ้นเคยดังนั้น…….” คำพูดของ ทหารเรือ ยังไม่ทันจบ แพทย์หญิงหลายคนในห้องพยาบาลก็ยกมือขึ้นและขันอาสาไปดูอาการของ ไคล์ :“ ฉันขอไปดูอาการของท่านนายพล!”

ฮีโร่ในตำนานเมาเรือ?

นาตาชา รู้สึกแปลกใจและในขณะเดียวกันก็ได้ยินทหารเรือนายนั้นพูดออกมาอย่างเร่งรีบ:“ นายพลไคล์ บอกว่าท่านเพิ่งพบแพทย์ทหารหญิงที่ชื่อ นาตาชา และท่านอยากให้แพทย์ทหารหญิงคนนั้นไปตรวจดูอาการของท่าน ใครชื่อ นาตาชา? ตามผมไปพบกับท่านนายพล"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น นาตาชา ก็ตกตะลึงทันทีส่วนแพทย์หญิงและพยาบาลที่เหลือต่างก็มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉา

ทหารเรือกำชับว่า:“ คุณคือ นาตาชา ใช่ไหมรีบไปพร้อมกับผม และอย่าลืมนำกล่องปฐมพยาบาลไปด้วย”

"ตกลง." นาตาชา ตอบรับพร้อมกับหายใจเข้าลึก ๆ และลุกขึ้นจากเตียง

แม้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่นี่ก็เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการเข้าใกล้เป้าหมาย!

นาตาชา ถือกล่องปฐมพยาบาลเดินตามทหารเรือไปที่หน้าห้องสำนักงานจากนั้นทหารเรือก็เคาะประตูและรายงานว่า:“ ท่านนายพลไคล์ ผมได้พาแพทย์ทหารมาพบแล้วครับท่าน”

“ ให้เธอเข้ามา” มีเสียงสงบดังมาจากหลังประตู

"ครับผม" ทหารเรือเปิดประตูให้ นาตาชา แล้วบอกให้เธอเข้าไปข้างในห้อง

นาตาชา ค่อยๆก้าวข้ามประตูและเดินเข้าไปในห้องทำงาน จากนั้นประตูที่อยู่ด้านหลังของเธอก็ถูกปิดโดยทหารเรือ

ดวงตาของเธอมองไปที่ ไคล์ ซึ่งกำลังนั่งเอามือกุมหน้าผากและหลับตาอยู่บนเก้าอี้ทำงาน ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาดูมืดมนและดูเหมือนจะไม่สบายจริงๆ

“ นายพลไคล์” นาตาชา เดินไปที่เก้าอี้ทำงานแล้วหยุดจากนั้นก็เรียก ไคล์ เบาๆ

ไคล์ ลืมตาขึ้นและมองไปที่ นาตาชา จากนั้นก็พุดขึ้นว่า“ คุณมาแล้ว ผมเพิ่งลงมาจากดาดฟ้าเรือและรู้สึกวิงเวียนศีรษะจนอยากจะอาเจียนออกมา”

“ นี่เป็นอาการเริ่มแรกของการเมาเรือ เมื่อคุณนั่งเรือเป็นครั้งแรกคุณจะรู้สึกไม่สบายตัวเล็กน้อย คุณแค่ทานยาแก้เมามันจะช่วยลดอาการลงได้” นาตาชา พูดเบา ๆ จากนั้นก็หยิบยาจากกล่องปฐมพยาบาล 2 เม็ดแล้วส่งไปให้ ไคล์

"โอเค." ไคล์ พยักหน้าและมองไปที่ยาแก้เมา

ของทุกอย่างตราบใดที่เขาจ้องมอง มันจะมีการ์ดข้อความปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา แม้กระทั่งยาพิษที่ออกแบบมาอย่างดีก็ไม่อาจรอดพ้นจากสายตาของ ไคล์ ไปได้

อย่างไรก็ตามสิ่งที่ นาตาชา ให้เขาเป็นเพียงยาแก้เมาเรือธรรมดาทั่วไป