มีคนกล่าวว่า พระเจ้าปิดประตูบานหนึ่งของคุณ แต่กลับเปิดประตูหน้าต่างเอาไว้ให้

ไคล์ ไม่รู้ว่านี่เป็นการชดเชยของเทพธิดาแห่งโชคชะตาหรือไม่ แต่เขารู้อย่างหนึ่งคือเขามีเวลาไม่มาก เพราะดีไม่ดี แอนเชี่ยนวัน อาจจะโผล่มา

ในเวลานี้ บรูซ สลบไสลไม่ได้สตินอนอยู่ในช่องกระจก

“ ให้ฉันดูหน่อยสิว่านายเชี่ยวชาญเวทย์มนต์อะไรบ้าง…” ไคล์ จ้องมองไปที่ บรูซ ด้วยแววตาที่เป็นประกาย

ด้วยการจ้องมองของเขา การ์ดมากมายพุ่งออกจากร่างของ บรูซ แค่เพียงพริบตาเดียวการ์ดสีขาว สีเขียว หลาย 100 ใบก็ปรากฏอยู่ต่อหน้า ไคล์

และท่ามกลางการ์ดเหล่านั้นมีการ์ดสีฟ้า 4 ใบปรากฏขึ้น

“การ์ดสีฟ้า 4 ใบ?!” ไคล์ ตกใจมากและเป็นครั้งแรกที่เห็นการ์ดสีฟ้าอยู่ในตัวคนๆเดียวถึง 4 ใบ

แต่แล้วดวงตาของเขาก็เบิกกว้างขึ้นในที่สุดการ์ดความสามารถสีม่วงก็กระโดดออกมาจากร่างของ บรูซ ด้วยการที่มันเป็นการ์ดสีม่วงที่เต็มไปด้วยความหยิ่งผยองมันจึงลอยขึ้นไปอยู่เหนือการ์ดสีฟ้าทั้ง 4 ใบ...

ทักษะ[มิติกระจก / ระดับปานกลาง]: เข้าสู่พื้นมิติกระจก การ์ดความสามารถสีม่วง

:เมื่อใช้แหวนเวทย์มนต์คุณสามารถเข้าสู่มิติอื่นที่อยู่ร่วมกับจักรวาลที่แท้จริงได้ ในช่วงเวลาที่มิติกระจกถูกเปิดใช้งาน จะไม่มีใครสามารถมองเห็นคุณได้

: ฉากของพื้นที่มิติกระจกนั้นคล้ายกับกระจกในโลกแห่งความเป็นจริงและทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ไม่เกี่ยวข้องกับโลกแห่งความเป็นจริง เมื่ออยู่ในนั้นคุณสามารถแอบสังเกตุผู้คนและหลีกเลี่ยงจากอันตราย และยังสามารถสร้างเป็นสถานที่ต่อสู้ (การควบคุมบางรูปแบบสามารถควบคุมได้อย่างเหมาะสม)

: ในระยะ 10 เมตรคุณสามารถดึงตัวเองหรือสิ่งมีชีวิตใดๆ ก็ได้เข้าไปในมิติกระจกได้อย่างอิสระ

คูลดาวน์ของทักษะคือ: 3 ชั่วโมง

หมายเหตุ: หากพื้นที่มิติกระจกได้รับความเสียหายในระดับหนึ่งแล้วจะเป็นการยากที่จะรักษาความเสถียรภาพและสิ่งมีชีวิตที่ติดอยู่ภายในจะหนีไปยังโลกแห่งความเป็นจริง

สถานะปัจจุบัน:สามารถสกัดเป็นการ์ดได้ (การจะใช้ทักษะนี้จำเป็นต้องมีแหวนเวทย์มนต์)

“ น่าเสียดายที่มันเป็นเพียงการ์ดความสามารถด้านทักษะ” ไคล์ ขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้และผ่อนคลายลงอย่างรวดเร็ว

นี่ไม่ใช่เรื่องน่าเสียดายที่ตัวนักเวทย์เองไม่มีการ์ดความสามารถทางร่างกายในระดับสุดยอด มิฉะนั้นพวกเขาคงจะไม่ถูกเรียกว่า 'นักเวทย์' ซึ่งนักเวทย์นั้นโดดเด่นในด้านเวทย์มนต์แต่ด้อยในด้านร่างกาย

การ์ดความสามารถสีฟ้าอีก 4 ใบนั่นก็น่าจะเป็น การ์ดความสามารถด้านทักษะเวทย์เช่นกัน

[เปิดประตูมิติ]: เปิดประตูมิติในรูปแบบวงกลม การ์ดความสามารถสีฟ้า

:วาดวงกลมในอากาศที่ว่างเปล่าแล้วจินตนาการถึงจุดหมายปลายทาง (ความสมจริงต้องมากกว่า 80%) สามารถอยู่ได้เป็นเวลา 10 วินาที

:ระยะทางที่สามารถไปถึง ขึ้นอยู่กับระยะห่างจากโลกไปยังดาวเคราะห์ 1 ดวง และยังมีข้อจำกัดอื่น ๆ ในอวกาศ

สถานะปัจจุบัน: สามารถสกัดเป็นการ์ดได้ (การจะใช้ทักษะนี้จำเป็นต้องมีแหวนเวทย์มนต์)

“นี่มัน…” ดวงตาของ ไคล์ สว่างไสวขึ้นมาทันทีทันใด

เขาพยายามสงบจิตสงบใจพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆ และดวงตาของเขาจ้องมองการ์ดสีฟ้าใบที่ 2 อย่างรวดเร็ว

[ความเชี่ยวชาญในการสร้างพอร์ทัลเกท]: เทคนิคการสร้างพอร์ทัลเกทแบบถาวร การ์ดความสามารถสีฟ้า

: ความเชี่ยวชาญในการสร้างเทคโนโลยีพอร์ทัลเกทแบบถาวร โดยเปิดสถานที่ 2 แห่งซึ่งมันจะสามารถเชื่อมโยงต่อกันได้ตลอดเวลา

:พอร์ทัลเกท แต่ละแห่งจะอยู่ได้อย่างถาวร ตำแหน่งติดตั้งสามารถติดตั้งได้เฉพาะภายในโลกเท่านั้น

สถานะปัจจุบัน: สามารถสกัดเป็นการ์ดได้

“พอร์ทัลเกทแบบถาวร นี่มันประตูขนส่งแบบร่นระยะทางชัดๆ สะดวกสบายและรวดเร็วยิ่งกว่านั่งเครื่องบินและขับรถยนต์เป็นไหนๆ” ไคล์ จ้องมองไปที่ บรูซ ซึ่งนอนหมดสติหน้าดำอยู่ที่พื้นราวกับจะขอบคุณในความหวังดีที่นักเวทย์คนนี้ได้นำสิ่งดีๆมามอบให้เขา

ช่างเป็นคนดีจริงๆ! ราวกับว่ามันจะรู้ว่าเขาต้องเร่งเตรียมการวางแผนเพื่ออนาคต หมอนี่ถึงกับรีบส่งชุดทักษะเวทมนตร์ที่เกี่ยวข้องกับมิติมาให้เขา

การ์ดความสามารถสีฟ้าอีกสองใบคือ [โล่เวทย์มนต์] และ [ความเชี่ยวชาญด้านเวทย์มนต์]

“เวทย์มนต์ของนายมีไว้สำหรับฉัน!”ไคล์ นั่งลงข้างๆ บรูซ และเริ่มสกัดการ์ดความสามารถสีม่วงและสีฟ้าทีละใบ

การ์ดความสามารถสีฟ้า ระยะการสกัดถูกจำกัด ไว้ที่ 1 เมตรและเวลาในการสกัดการ์ดคือครึ่งชั่วโมง

การ์ดความสามารถสีม่วง ไคล์ ไม่เคยสกัดมาก่อนแต่ตอนนี้รู้แล้ว - ขีดจำกัด ระยะการสกัดยังเท่าเดิมยังคงอยู่ที่ 1 เมตรและเวลาที่ใช้สกัดการ์ดคือ 3 ชั่วโมง!

แต่การใช้เวลา 3 ชั่วโมงเพื่อแลกกับการ์ดมิติกระจกซึ่งเป็นเวทมนตร์พิเศษ มันก็ถือว่าคุ้มค่าแก่การรอคอย

ในช่วงเวลาแห่งการสกัดการ์ดอันยาวนานนี้ บรูซ ฟื้นขึ้นมาหลายครั้ง แต่เขายังไม่ทันได้ลืมตาดูโลกก็โดนหมัดทุบไปที่หัวจนสลบไสลไปหลายครั้ง

หลังจากที่ ไคล์ ดึงการ์ดทั้ง 5 ใบมาไว้ในมือ หัวของ บรูซ ก็เต็มไปด้วยรอยพกช้ำดำเขียว

“จริงสิเกือบลืมไปแล้ว”

ไคล์ เอื้อมไปหาแหวนประหลาดที่มือซ้ายของ บรูซ ซึ่งสิ่งนี้เป็นเหมือนสวิตช์ของเหล่านักเวทย์หากคิดจะใช้เวทมนตร์แหวนวงนี้ก็จำเป็นต้องมี มันสามารถเชื่อมโยงผู้คนกับธรรมชาติและนำไปสู่ศักยภาพมานาของร่างกาย หากไม่มีมันก็ไม่สามารถใช้เวทย์มนต์ได้แม้ว่าคุณจะเชี่ยวชาญเวทย์มนต์เพียงใดก็ตาม

“ ได้เวลากลับแล้ว...แต่ก่อนอื่น” ไคล์ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นก็เริ่มทำลายของที่ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นการ์ดได้

ในเมื่อไม่สามารถเปลี่ยนสิ่งของส่วนตัวเป็นการ์ดไอเทมได้ ก็มีแต่ต้องทำลายทิ้งเท่านั้น

[ไม้เท้าเวทย์มนต์], [รองเท้าแหวกฟ้าแห่งวาทอ] …...

อุปกรณ์เหล่านี้สำหรับ ไคล์ มันไม่ค่อยจะน่าสนใจสักเท่าไหร่ แต่พวกมันก็ยังสามารถใช้เป็นการ์ดสังเวยในระดับสีฟ้าได้

หลังจากผ่านไป 5 นาที

บรูซ ก็ฟื้นขึ้นมาและรู้สึกเย็นๆบนร่างกาย เมื่อมองไปที่ร่างกาย เขาก็พบว่าเสื้อผ้าของเขาถูกถอดออกหมดแม้แต่ กางเกงก็ไม่เว้น

"ตื่นแล้วเหรอ?" ไคล์ ที่ยืนอยู่ข้างๆ บรูซ ได้เอ่ยขึ้น และบังเอิญว่าในตอนนี้ ไคล์ ได้ดึงการ์ดใบสุดท้ายเสร็จพอดีจากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ ลองคิดดูสิว่าฉันจะจัดการกับนายอย่างไร”

ในความจริงเขาต้องการที่จะฆ่า บรูซ แต่ถ้าเขาทำเช่นนั้นจะเป็นการดึง แอนเชี่ยน วัน เข้ามาหาเขาโดยปริยายและความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองฝ่ายก็จะแข็งกระด้างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

“เอาแบบนี้ก็แล้วกัน” ปากของ ไคล์ ยกสูงขึ้นมือซ้ายของเขาโบกสะบัดและอาหารกระป๋อง 10 กระป๋องตกลงไปที่พื้น เขากล่าวว่า“ นี่สำหรับนาย ฉันหวังว่า จอมเวทย์แอนเชี่ยน วัน จะเจอนายก่อนที่อาหารจะหมดและพานายออกไปจากมิติกระจก”

“ แกกำลังพูดถึงอะไร?” บรูซ ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธและพูดออกมาอย่างรวดเร็วว่า:“ ถ้าไม่มีฉันแกจะไปจากที่นี่ไม่ได้!”

“ ใครบอกกัน?” มือขวาของ ไคล์ สวมแหวนที่ยึดมาจาก บรูช จากนั้นก็โบกมือของเขาในอากาศที่ว่างเปล่าและทันใดนั้นประตูมิติวงกลมก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขาและมันได้เชื่อมต่อกับโลกแห่งความจริง

“ เป็นไปได้ยังไงกัน?”ดวงตาของ บรูซ เต็มไปด้วยความตกใจปนความสงสัย

“จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ยากอะไร และอีกอย่างฉันก็เป็นนักเวทย์!”

ไคล์ ยิ้มและเดินเข้าไปในประตูมิติวงกลม