'ตูม! ! ! '

เสียงระเบิดดังขึ้นที่ประตูหลังร้านควีนส์บาร์

การระเบิดของไฟอันงดงามได้ปกคลุม เอ็ดดี้ ที่กำลังจะพุ่งทะยานเข้าหาชายเป้าหมายอย่างสมบูรณ์และคลื่นระเบิดยังได้สร้างความปั่นป่วนไปยังพื้นที่ว่างเปล่าโดยรอบ

เมื่อชายผู้เป็นเป้าหมายรอดพ้นจากวิกฤตการโจมตี เขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกพร้อมกับลุกขึ้นคุกเข่าลงบนพื้นข้างหนึ่งแล้วชูนิ้วโป้งไปที่หลังคาของอาคารด้านข้าง “ ทำได้ดีมาก”

บนดาดฟ้าของอาคารมีชายลึกลับคนหนึ่งถือธนูยาวยืนอยู่บนอาคารสูง 10 เมตร และกำลังมองไปที่บริเวณด้านล่างด้วยดวงตาสีดำที่คมกล้า

เมื่อเขาคิดว่าเขาฆ่าเป้าหมายได้สำเร็จและต้องการที่จะวางคันธนูลง ทันใดนั้นเสียงคำรามที่แหลมคมและน่ากลัวก็ดังขึ้นในอากาศ

ชายที่เป็นเป้าหมายก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไปอย่างมากเมื่อเงยหน้ามองไปด้านหน้าเขาเห็นเงาสีดำขนาดใหญ่เร่งออกมาจากคลื่นฝุ่น กล้ามเนื้อที่เหนียวแน่นมีสีดำ หน้าอกมีเส้นเปลวไฟสีขาวพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง และยังคงเปิดการโจมตีที่รุนแรงมาที่เขา

“ สัตว์ประหลาดตัวนี้เป็นเหมือน ฮัค?”

ชายเป้าหมายไม่มีเวลาคิดให้มากความ เพราะ เอ็ดดี้ ได้ส่งการโจมตีมาแล้ว เขาทำได้เพียงม้วนตัวหลบราวกับปลาที่อยู่ในคลื่นหลบหลีกหมัดที่โจมตีเข้ามา

แต่พื้นถนนคอนกรีตไม่ได้โชคดีเช่นนั้น ภายใต้การโจมตีที่รุนแรงและรวดเร็วมันก็เหมือนเต้าเจี้ยวที่อ่อนนุ่ม พื้นถนนยุบเป็นหลุมที่มีรัศมีหนึ่งเมตร เมื่อหันไปมองตรงกลางจุดนั้นจะสามารถเห็นท่อน้ำทิ้งใต้พื้นดินได้อย่างชัดเจน .

ชายเป้าหมายกลิ้งไปมา 2-3 รอบเพื่อหลบหนีการโจมตี มือของเขาแตะบนพื้นและกระโดดตีลังกาด้วยท่าที่สวยงามหลังจากมองพื้นด้วยความตกตะลึงเขาก็ฝืนกลืนน้ำลายลงไปพร้อมกับเอ่ยผ่านเครื่องมือสื่อสารอย่างช่วยไม่ได้“ถ้ารู้ว่าเป็นแบบนี้พา บรูซ มาด้วยก็ดี สถานการณ์เช่นนี้เขาน่าจะทำได้ดี”

"พา บรูซ มาเนี่ยน่ะ? สถานการณ์อาจแย่ลง!” ชายถือธนู เอ่ยแย้ง

ดวงตาแคบเรียวของ เอ็ดดี้ กะพริบโดยรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีแค่คนเดียว เขากำลังคิดหาวิธีจัดการอย่างรวดเร็ว และทันใดนั้นเขาก็วิ่งไปไม่กี่ก้าวแล้วกระโดดขึ้นไปบนอากาศจากนั้นก็กระแทกฝ่ามือขนาดใหญ่ซ้ายและขวาไปที่ชายเป้าหมาย

ฝ่ามือมีพลังและความเร็วอย่างน่าอัศจรรย์จนสร้างความกดอากาศที่รุนแรงและเกิดเสียงลมหวีดหวิว

หากถูกฝ่ามือนี้เข้าไปอย่าว่าแต่มนุษย์แม้แต่ช้างก็ต้องเป็นซอสเนื้อแหลกเหลวอย่างไม่ต้องสงสัย!

เมื่อมองไปที่ร่างสูงของ เอ็ดดี้ ที่กำลังเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อย ๆ ชายเป้าหมายก็ยืนขึ้นเตรียมพร้อมในท่าทหารร่างกายที่กว้างและสมบูรณ์แข็งแรง อารมณ์ที่มั่นใจ ทำให้เขาดูเหมือนต้นไม้ชนิดหนึ่งที่แข็งแกร่ง

แน่นอนเขาไม่ได้อยู่คนเดียวในการต่อสู้!

'ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว ——'

แผนการของ เอ็ดดี้ คือต้องฆ่าคน ๆ หนึ่งก่อน และเขาได้ตัดสินใจจัดการกับชายเป้าหมายที่อยู่ตรงหน้า แต่ทันใดนั้นเสียงกระซิบของลมก็ดังขึ้นอยู่ข้างหูอีกครั้ง มันเป็นเอฟเฟกต์เสียงพิเศษที่เกิดจากขนลูกศรหลายตัวที่พุ่งผ่านอากาศด้วยความเร็วสูง

มันไม่น่าจะถูกเรียกรวมได้ว่าเป็นลูกศร เพราะธนูและลูกศรเป็นเพียงอาวุธเย็น แต่สิ่งที่มาพร้อมกับลูกศรคือระเบิด!

เอ็ดดี้ ไม่ได้ตั้งใจที่จะหลบหลีก หลังจากแสงแวบหนึ่งปรากฏขึ้นทันใดนั้นเขาก็เปิดปากของเขาออก ภายใต้คำอุทานที่ไม่น่าเชื่อ 2 คำ ลูกศรทั้งหมดที่ยิงเข้ามาก็อยู่ในปากของเขา

เมื่อปิดปาก ร่างกายของ เอ็ดดี้ ก็ขยายตัวอย่างรุนแรงและในไม่ช้าก็กลับคืนสู่สภาพเดิมพร้อมกับควันที่โพยพุ่งออกมาจากปาก

หากต้องการจัดการกับ เบน(ความหายนะ) จำเป็นต้องใช้อาวุธระดับไฮเอนด์เช่นขีปนาวุธอาวุธ แต่อาวุธระดับล่างเช่นอาวุธปืนหรือระเบิดมือ พลังทำลายมันน้อยเกินไปทำให้เขารู้สึกคันๆเท่านั้น!

เนื่องจากการระเบิดของลูกศรทำให้ เอ็ดดี้ ตกลงไปที่พื้นและหยุดเพียงเล็กน้อย แต่ยังคงเข้าใกล้ชายเป้าหมายพร้อมกับยกฝ่ามือสีดำที่เหมือนเคียวมรณะขึ้น

“ กัปตัน!”

ในช่วงวิกฤตจู่ๆเสียงของผู้หญิงก็แทรกเข้ามาในการต่อสู้ ในเวลาเดียวกันวัตถุทรงกลมก็ถูกโยนเข้ามา “ของสำคัญแบบนี้คุณลืมนำมันมาด้วยได้ไง!”

ดวงตาของชายผู้เป็นเป้าหมายสว่างขึ้นเล็กน้อยและปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรวดเร็วและแม่นยำเขาจับวัตถุทรงกลมและ 2 มือก็ยกขึ้น เห็นได้ชัดว่าเป็นโล่กลมมือเดียวซึ่งสะท้อนภาพกราฟฟิตีลายทางสีน้ำเงิน - แดงภายใต้แสงสลัวและปิดกั้นการโจมตีของ เอ็ดดี้ ที่ตบจากบนลงล่าง!

'ตูมมมม! ! '

ด้วยพลังบริสุทธิ์ที่มีผลกระทบมากกว่า 10 ตัน ทำให้ชายเป้าหมายที่ถือโล่ทรงกลมคุกเข่าลงไปที่พื้นข้างหนึ่งและหมวกที่เขาสวมอยู่ก็ปลิวไปในอากาศตามคลื่นลม หนังสือพิมพ์ ขยะที่อยู่ใกล้ๆก็ปลิวว่อนไปมาเช่นกัน

แรงกระแทกลดลงและถูกดูดซับโดยโล่กลม

“ เฮ้?” เอ็ดดี้ ร้องออกมาอย่างแปลก ๆ เขาถอยหลังไป 3 ก้าวแล้วรักษาระยะเอาไว้

ชายเป้าหมายลุกขึ้นยืนและถือโล่กลมด้วยมือซ้าย หลังจากหมวกที่สวมใส่ปลิวออกไปก็เผยให้เห็น ผมสีบลอนด์ ใบหน้าที่หล่อเหลา และสัดส่วนของร่างกายที่สมส่วนราวกับปฏิมากรรมชั้นยอดที่มีชีวิต

'ฟุบ! '

ลวดสลิงร่วงลงมาจากหลังคาของอาคารจากนั้น เจ้าหน้าที่ชายสวมเครื่องแบบสีดำมีสีหน้าเย็นชาและถือธนูพิเศษอยู่ในมือไต่ลวดสลิงลงมาอย่างคล่องแคล่วและมายืนเคียงข้างกับ ชายผู้มีโล่

'ตึก! ตึก! ตึก!'

เสียงรองเท้าบูทส้นสูงเหยียบลงบนพื้นคอนกรีตและจากมุมถนนอีกด้านหนึ่งหญิงสาวสวยและมีเสน่ห์ผมสั้นสีแดงเข้มก็ก้าวออกมา เสื้อหนังแบบรัดรูปชิ้นเดียวทั้งตัวเผยให้เห็นส่วนโค้งส่วนเว้าของร่างกาย และในมือของเธอก็ถือปืนพกสีเงินไว้แล้วเดินไปทางด้านซ้ายของชายที่ถือโล่และยืนเคียงข้างกัน

ทั้ง 3 ยืนอยู่ด้วยกันราวกับป้อมปราการเหล็กและจ้องมอง เอ็ดดี้ อย่างเย็นชา

“ผมไม่ได้มาสายไปใช่ไหม กัปตัน."

เสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นอย่างชัดเจนบนท้องฟ้าในยามค่ำคืน จากนั้นจะเห็นได้ว่ามีชายผิวดำที่มีปีกกลโลหะคู่หนึ่งได้บินต่ำลงมาที่ถนนและยืนอยู่ฝั่งเดียวกันกับชายที่มีโล่

"ไม่สาย."

ชายที่มีโล่ซึ่งทุกคนเรียกเขาว่า 'กัปตัน' ยิ้มและมองไปที่ เอ็ดดี้ซึ่งยืนอยู่คนเดียว เขากล่าวว่า“ ตอนนี้ 4 ต่อ 1!”

อีก 3 คนจ้องไปที่ เอ็ดดี้ ด้วยใบหน้าที่เย็นชา

"เอ่อ คือว่า……"

เอ็ดดี้ มองใบหน้าที่คุ้นเคยตรงหน้า เขายักไหล่เล็กน้อยและถอนหายใจแล้วพูดว่า:“ผมคิดว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด กัปตันสตีฟ คุณนาตาชา คุณแซมฟอลคอน และ คุณฮอว์คอายบาร์ตัน จากทีมอเวนเจอร์ส”

"หืม?"

ทั้ง 4 คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามกันต่างก็งงงวย

“เบน ออกจากโหมดต่อสู้ก่อน...”

หลังจาก เอ็ดดี้ กล่าวจบร่างกายสีดำของเขาก็ละลายกลายเป็นของเหลวสีดำและกลับคืนสู่ร่างมนุษย์ปกติภายในเวลาเพียง 3 วินาที

“เอ็ดดี้?”

สตีฟ และ นาตาชา มองหน้ากันด้วยความตกใจ พวกเขาไปที่อาคารดอร์เซ็ต และจำได้ว่า เอ็ดดี้ เป็นคนที่ออกมาต้อนรับพวกเขาและพาพวกเขาขึ้นไปบนอาคาร แต่พวกเขาไม่เคยเห็นรูปแบบการต่อสู้ของ เอ็ดดี้ มาก่อนเลย

“ผมกับนายน้อยมาที่บาร์เพื่อค้นหาคนร้าย และผมเข้าใจผิดคิดว่า กัปตันสตีฟ คือคนร้ายจึงได้ไล่ตามมา”

เอ็ดดี้ ยิ้มอย่างเก้ๆกังๆ

เมื่อ สตีฟ และคนอื่น ๆ ได้ยินดังนั้นก็รู้ว่านี่เป็นเรื่องเข้าใจผิด แต่ก็พูดไม่ออกจุดประสงค์ของพวกเขาที่มาที่นี่ก็คือการตามหาคนร้ายและเมื่อเห็น เอ็ดดี้ ลงมือโจมตีพวกเขาก็หลงคิดไปว่า เอ็ดดี้ เป็นคนร้าย - ทั้ง 2 ฝ่ายต่างก็เข้าใจผิด

นี่เป็นเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ของวิหารราชามังกรการต่อสู้ที่ดุเดือดเป็นเวลานานผลที่ตามมาคือเป็นคนกันเอง