ที่ชานเมืองนิวยอร์กใกล้เมืองควีนส์ซึ่งเป็นสถานที่ที่ห่างไกลจากเมืองที่พลุกพล่าน แต่ก็สะดวกสบายและเงียบสงบ

ในป่าสีเขียวคฤหาสน์เก่าสไตล์ตะวันตกที่สร้างขึ้นเมื่อสมัยก่อนตั้งอยู่ในพื้นที่เปิดโล่ง ท่ามกลางแสงแดดยามบ่าย

เฮลิคอปเตอร์ บินตรงจาก วอชิงตัน ดี.ซี มายังคฤหาสน์ทรายและร่อนลงอย่างช้าๆบนพื้นที่โล่งด้านหน้าคฤหาสน์ แน่นอนว่าการเคลื่อนไหวที่ยิ่งใหญ่นี้ดึงดูดความสนใจของผู้คนในคฤหาสน์เป็นอย่างมาก

เมื่อประตูเปิดออก ไคล์ และ เรน ก็ลงจากเฮลิคอปเตอร์ ภายใต้เสียงร้องด้วยความประหลาดใจภาพเงาของหญิงสาวที่สวยงามรีบวิ่งออกมาจากประตูคฤหาสน์และแทบทนรอไม่ไหวที่จะกระโจนเข้าสวมกอด ไคล์

“ ไคล์ คุณกลับมาแล้ว”

“ลูซี่” ไคล์ เผยรอยยิ้มบนใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาซึ่งเป็นรอยยิ้มที่หาได้ยาก เขาสูดดมกลิ่นหอมจากผมสีทองของหญิงสาวและพยุงร่างที่น่ารักของเธอไว้ในอ้อมแขน

ไคล์ มองไปที่ โลแกน ซึ่งสวมชุดเดรสยีนส์ยืนอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์โดยพิงหลังกับอาคารหลายชั้นพร้อมกับพ่นควันบุหรี่ออกมาด้วยรอยยิ้ม

“ ฮาเวิร์ด คุณไม่เข้าไปนั่งข้างในคฤหาสน์หน่อยเหรอ” ไคล์ หันกลับไปพูดกับ ฮาเวิร์ด ซึ่งนั่งอยู่ในที่นั่งคนขับบนเฮลิคอปเตอร์

ฮาเวิร์ด ยิ้มและปฏิเสธเขาพูดว่า:“ คุณเพิ่งกลับมา ก็ใช้เวลานี้พักสมองกับครอบครัวไปเถอะ แล้วฉันจะกลับมาหาคุณอีกทีในวันหลัง”

"ไม่มีปัญหา." ไคล์ พยักหน้าจากนั้นก็โบกมือลา ฮาเวิร์ด

ไคล์ จับเอวเล็ก ๆ ของ ลูซี่ ไว้ในมือข้างหนึ่งและกวักมือเรียก เรน ให้ตามมาเมื่อเข้ามาใกล้อาคารคฤหาสน์ โลแกน เหลือบมองและพ่นควันบุหรี่ออกมาจากนั้นรีบเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ด้วยท่าทางแปลกๆ

หืม? โลแกน เป็นอะไร…

ไคล์ รู้สึกแปลกใจ แต่ก็เก็บความสงสัยเอาไว้หลังจากเข้ามาในคฤหาสน์เขาก็มองเห็นสภาพแวดล้อมภายใน

ในอาคารหลักของคฤหาสน์หรูหราที่เรียบง่าย ด้านบนของอาคารมีแสงไฟคลาสสิก ตามด้วยเฟอร์นิเจอร์ทุกชนิดขนาดใหญ่และขนาดเล็กมีห้องมากมายมากกว่าหนึ่งโหล

และมีเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ 3 คนอายุประมาณ 14-15 ปีแต่งกายด้วยชุดพนักงานทำความสะอาดกำลังช่วยกันทำความสะอาดห้องโถง เมื่อเห็น โลแกน เดินเข้ามา พวกเธอก็เตรียมทักทายและทำความเคารพ โลแกน ในฐานะเจ้าของคฤหาสน์.

“ช้าก่อน ท่านผู้นี้ต่างหากที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์ที่แท้จริง” โลแกน โบกมือหยุดพวกเธออย่างเฉยชาและผายมือไปทาง ไคล์

เด็กสาวทั้ง 3 หันหน้ามองไปที่ ไคล์ พร้อมกับก้มศีรษะทำความเคารพอย่างรวดเร็ว “สวัสดีค่ะ ท่านเจ้าคฤหาสน์”

"เรียกฉันว่า เจ้านาย ก็พอ" ไคล์ ยิ้มและพยักหน้า ในขณะที่เขากำลังมองสำรวจไปรอบๆทันใดนั้นก็รู้สึกประหลาดใจหลังจากได้ยินเสียงบางสิ่งบางอย่าง สายตาของเขาหันไปยังห้องที่มีเสียงเด็กเล็ก ๆ มากมายดังออกมา

ลูซี่ ยิ้มและพา ไคล์ เข้าไปใกล้ประตูห้อง ภายในห้องถูกตกแต่งอย่างเรียบง่าย กระดานหน้าห้องเรียนก็เป็นกระดานดำทั้งหมด ชายสวมแว่นตากันแดดทำหน้าที่เป็นครูในชั้นเรียน มีโต๊ะนักเรียนที่มากกว่า 30 โต๊ะ เด็กอายุประมาณ 8 ขวบกำลังฟังครูอธิบายอย่างตั้งใจ

โลแกน ก้าวไปข้างหน้าและพูดอย่างหมดหนทาง:“ เอ่อ! เจ้านาย เรื่องนี้ฉันอธิบายได้”

“ อธิบายช้าๆ ผมอยากรู้มาก ผมบอกให้คุณรับเด็กมาอุปการะ 10, 20 คน แต่คุณกลับไปรับมามากกว่า 30 คน?” ไคล์ กระพริบตาด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย ใช้เวลาไม่ถึงเดือน โลแกน ทำงานได้รวดเร็วถึงเพียงนี้เลยเหรอ!

ลุงหมาป่าที่รู้จักแต่การต่อสู้ฆ่าฟัน กลายเป็นพี่เลี้ยงเด็กมากมายไปแล้วจริงๆ?

ชั้นสองของอาคารคฤหาสน์ห้องประชุมใหญ่

ไคล์ และ ลูซี่ นั่งอยู่บนโซฟาตัวใหญ่โดยมี เรน นั่งอยู่ข้างๆ ไคล์ ส่วน โลแกน นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง และเริ่มรายงานภารกิจที่ได้รับมอบหมาย

โดยทั่วไป โลแกน ทำตามขั้นตอนของภารกิจในตอนแรกและซื้อคฤหาสน์ไว้เป็นสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าเพื่อเตรียมรับเด็ก 10, 20 คน ใครเล่าจะรู้ว่าเขาได้ไปพบว่าเจ้าหน้าที่ของศูนย์เลี้ยงเด็กกำพร้าที่เขาไปรับเด็กได้ทำการทารุณกรรมเด็ก เขาจึงฆ่าเจ้าหน้าที่ศูนย์เลี้ยงเด็กนั่น และพาเด็กทั้งหมดย้ายมาที่นี่

มีเด็กทั้งหมด 40 คน อายุระหว่าง 8 ถึง 10 ขวบมีอยู่ 32 คนและพวกเขาเป็นเด็กที่สามารถสั่งสอนและฝึกฝนได้ ส่วนที่เหลือเป็นเด็ก 8 คนที่มีอายุเกิน 10 ขวบต้องทำงานบ้านประจำวันในคฤหาสน์

“ เด็กกำพร้าในช่วงสงครามแม้จะยังเด็ก แต่พวกเขาก็ฉลาดมากไม่มีเด็กซนหรือเกเรเลยแม้แต่คนเดียว ผู้ที่อายุมากกว่า 10 ปีซึ่งมีอายุเกินเกณฑ์ในเงื่อนไขตามที่เจ้านายกำหนด ฉันก็ให้พวกเขาเป็นพนักงานทำความสะอาดภายในคฤหาสน์ซึ่งก็ทำงานได้ดีมากเช่นกัน” โลแกน ยกยอพวกเขาเล็กน้อยแต่ไม่ว่าในกรณีใดเขาก็ยังคงฝ่าฝืนเงื่อนไขของภารกิจ

“ผมไม่มีความคิดเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ และผมไม่สามารถพูดได้ว่าสิ่งที่คุณกำลังทำมันผิด” ไคล์ พยักหน้า สุดท้ายแล้วเด็ก 40 คนก็จะเป็นรากฐานในการสร้างอำนาจของตระกูล

เขาหยุดมองตรงไปที่ โลแกน และยิ้มออกมา:“ นอกจากนี้ผมมีความสุขมาก: ในที่สุดคุณก็สามารถปลดปล่อยการป้องกันตนเองที่มากเกินไปและเต็มใจที่จะยอมรับผู้อื่น”

ลูซี่ ก็หัวเราะเช่นกันและพูดว่า“ลุงโรแกน ชอบเด็ก ๆ ที่นี่มาก”

โลแกน แตะจมูกตัวเองด้วยความประหม่าในช่วงเวลานี้เขาได้สัมผัสกับชีวิตอีกด้านหนึ่งของเด็ก ๆ เหล่านั้น

“เอาล่ะ เรามาเข้าเรื่องหลักๆกันดีกว่า” ไคล์ พูดออกมาและถามขึ้นว่า:“ โลแกน คุณคิดว่าผมให้คุณรับเลี้ยงเด็กกำพร้าจำนวนมากเหล่านี้เพื่ออะไร?”

“ปลูกฝังความสามารถให้กับพวกเขาเพื่อเป็นรากฐานของตระกูลคาร์ลในอนาคต” โลแกน ตอบกลับด้วยคำตอบที่เรียบง่ายและทรงพลัง

"ใช่. จุดยืนของผมเกี่ยวกับอนาคตของตระกูลคาร์ลคือองค์กรเอกชนพิเศษที่ไม่ขึ้นกับใครในโลกใบนี้ ไม่รับผิดชอบต่อวิกฤตโลก และต้องรับฟังคำสั่งของผมเพียงคนเดียวเท่านั้น” ไคล์ กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอำนาจ

ทำไมต้องเลือกเด็กกำพร้า? เนื่องจากเขามีความสามารถในการให้การ์ด (การ์ดคุณภาพสีฟ้าและการ์ดความสามารถที่สูงกว่าสามารถมอบให้กับคน ๆ เดียวได้) ดังนั้นศักยภาพหรือความสามารถจึงไม่สำคัญสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความภักดี!

เด็ก ๆ ได้รับการปลูกฝังตั้งแต่อายุยังน้อยและเป็นเรื่องง่ายที่จะล้างสมองของพวกเขาและทำให้พวกเขาทำตามคำสั่งอย่างเชื่อฟังและภักดี

เขาจะสร้างตระกูลให้แข็งแกร่งยิ่งกว่า S.H.I.E.L.D และจะไม่ยอมให้ถูกหักหลังจากบุคคลภายในจนเกือบจะล่มสลายเหมือนกับ คามาร์ทาจ ฯลฯ อย่างแน่นอน

“ แต่มีสิ่งหนึ่งที่คุณพูดผิด ผมไม่ได้ฝึกฝนแค่เพียงความสามารถ แต่จะให้พวกเขากลายเป็น 'ฮีโร่'” ไคล์ กล่าวเสริมว่าฮีโร่ที่เขากล่าวถึงนั้นหมายถึงความสามารถขั้นพื้นฐานของฮีโร่

ฮีโร่ใน มาร์เวล ต้องมีความสามารถในการก้าวข้ามคนธรรมดา นี่คือสามัญสำนึกพื้นฐาน

ในการเตรียมการสำหรับอนาคตสมาชิกที่ต่ำที่สุดของ ตระกูลคาร์ล อย่างน้อยก็ต้องไปถึงระดับ 'แบล็ควิโดว์' และ 'ฮ็อคอาย'

มิฉะนั้นจะไม่สมควรเป็นสมาชิกของตระกูลคาร์ล

“ เด็ก ๆที่ได้รับการฝึกฝนและเติบโตขึ้นมาจะได้รับการทดสอบ หากผ่านการทดสอบ พวกเขาถึงจะมีคุณสมบัติเพียงพอในการเข้าสู่ดินแดนโพ้นทะเลของตระกูล หากไม่ผ่านการทดสอบพวกเขาจะเป็นเพียงสมาชิกระดับต่ำสุดของตระกูลคาร์ล”

“ส่วนสมาชิกหลักของ ตระกูลคาร์ล จะมีเพียงพวกคุณไม่กี่คน” ดวงตาของ ไคล์ จ้องมองไปที่ ลูซี่, โลแกน, และ เรน

ลูซี่ เป็นคู่หมั้นของเขาแม้จะเป็นคนธรรมดาที่อ่อนแอ แต่ก็อยู่ในตำแหน่งที่สูงกว่าคนอื่น ๆ

โลแกน และ เรน ทั้งสองเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ทางพันธุกรรม แต่เดิมมีความสามารถของการ์ดสีฟ้าที่หายากและในอนาคตพวกเขาจะได้รับความสามารถที่เหมาะสมจากการ์ดที่มีระดับสูงยิ่งกว่าซึ่งพวกเขาจะกลายเป็นแกนนำของพลังตระกูลอย่างแน่นอน

มาตรฐานเริ่มต้นคือ ฮีโร่ นี่คือมาตรฐานที่ ตระกูลคาร์ล ได้กำหนดไว้!