ห่างจากเมืองเก่าไป 10 ไมล์

เหนือทะเลทรายที่เต็มไปด้วยดวงดาวก่อตัวเป็นเนบิวลาเหมือนแสงออโรร่า ภายในแสงหลากสี ดูเหมือนว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างกำลังจะตกลงมา

รถสเตชั่นแวกอนหยุดอยู่ตรงด้านล่างตรงกลางของเนบิวลาหลากสีพอดิบพอดี

“ปรากฏการณ์ได้เกิดขึ้นแล้ว เราต้องรีบเก็บข้อมูล!”

เจน หยิบโน๊ตบุ๊คที่วางอยู่ข้างๆเธอแล้วบอก ดาร์ซี และ อีริค ให้เริ่มเก็บรวบรวมข้อมูล

ไคล์ แอบอึ้ง ผู้หญิงที่สวยงามน่ารักคนนี้ แทบจะดูไม่ออกเลยว่าจะเป็นคนบ้างาน

อย่างไรก็ตามจิตใจของเขาไม่ได้อยู่ที่คนไม่กี่คนภายในรถ แต่เขาตระหนักดีถึงสภาพแวดล้อมอากาศที่ปั่นป่วนและพื้นที่ที่มีความผิดปกตินี้

ชั้นบรรยากาศของโลกนี้เชื่อมต่อกับอวกาศได้หายไปซึ่ง ไคล์ ก็รู้ว่าการที่มันเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นมีเพียง 2 สิ่งที่สามารถทำให้เกิดปรากฏการณ์เช่นนี้ได้

หนึ่งคืออัญมณีแห่งอวกาศและอีกหนึ่งคือการเปิดสะพานสายรุ้ง

ดวงตาของ ไคล์ ลดลงและมองไปที่คน 3 คนที่กำลังวุ่นวายอยู่ในรถ เขาส่ายหน้าและพูดว่า“ ระวังด้วยอาจมีบางสิ่งบางอย่างตกลงมา”

“หืม อะไรจะตกลงมา…” ดาร์ซี แปลกใจและเงยหน้าขึ้นมองผ่านซันรูฟของรถดวงตาของเธอกลอกไปมาจากนั้นปากของเธอก็เบิกกว้าง

เธอเห็นตรงกลางของเนบิวลาหลากสีมีวัตถุบางอย่างเหมือนอุกกาบาตตกลงมาและมันได้เสียดทานกับชั้นบรรยากาศของโลกกลายเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ปัดเป่าความมืดของท้องฟ้ายามค่ำคืนออกไปอย่างรวดเร็ว

"โอ้พระเจ้า!" ดาร์ซี อุทานออกมา อีริค ซึ่งมีประสบการณ์มากกว่าได้ตะโกนขึ้นว่า“เร็วเข้า เจน! รีบขับออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!!”

"รับทราบ!"

เจน ตอบกลับในทันที

เธอวางโน๊ตบุ๊คของเธอลงแล้วเข้าเกียร์จากนั้นก็เร่งเครื่องพุ่งออกไปจากบริเวณตรงนี้

รถสเตชั่นแวกอนเพิ่งพุ่งทะยานออกจากสถานที่ด้วยความเร็ว อุกกาบาตที่กำลังรุกไหม้ได้ตกลงไปในพื้นผิวทะเลทรายที่อยู่ด้านหลังรถห่างออกไป 10 เมตร

'ตูมมมม! ! '

เสียงระเบิดดังสนั่นทำให้ฝุ่นผงคละคลุ้งปกคลุมไปทั่วทั้งบริเวณ และคลื่นฝุ่นยังคงถาโถมเข้าหารถยนต์ที่ยังคงขับไปข้างหน้าด้วยความเร็ว

เพื่อหลีกเลี่ยงจากหายนะ ดาร์ซี จับหน้าอกที่พลิ้วไหวและส่งเสียงแหลมสูงออกมา “ เจน ฉันจะไม่ออกมากับคุณอีกในครั้งหน้า”

“ เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นอุกกาบาตตกมาแบบใกล้ๆเช่นนี้” อีริค พูดด้วยความกลัว

"ไม่เป็นไรแล้ว."

เจน ถอนหายใจหลังจากขับรถออกมา เธอหันกลับไปเพื่อยืนยันสถานการณ์ทางด้านหลัง

ใบหน้าของ ไคล์ ยังคงเฉยชาราวกับว่าตัวเขาไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์นี้ และเมื่อเขาเห็น เจน หันหน้าไปมองด้านหลังเขาก็เอ่ยเตือนขึ้นว่า“ ใส่ใจกับการขับรถ”

การเตือนนี้ช้าไปหน่อย เจน หันกลับไปมองด้านหน้าและทันใดนั้นก็ชนเข้ากับบางสิ่งบางอย่างจนเกิดเสียงดังสนั่น

เจน เหยียบเบรกอย่างกระทันหัน ภายใต้แสงไฟที่สว่างไสวสามารถมองเห็นได้ชัดว่ามีชายชุดดำนอนอยู่บนพื้น

เธอพูดด้วยความตกใจ:“ ดูเหมือนว่าฉัน…จะขับรถชนใครบางคน”

“..........”

สิ่งที่เธอชนไม่ใช่คน ถ้าจะพูดให้ถูกคือเธอเพิ่งขับรถชนเทพเจ้า

ไคล์ แอบส่ายหน้าเบาๆ แต่ไม่ได้พูดอะไรออกมา มีเพียง วิสท์ และ เวนอม เท่านั้นที่ใช้คลื่นเสียงสื่อสารกันอย่างสนุกสนาน

“ อ่าฮ่าฮ่าฮ่า เทพเจ้าแห่งสายฟ้า คุณก็มีวันนี้เช่นกัน”

ใช่แล้ว ธอร์ ถูกส่งมายังโลกผ่านสะพานสายรุ้ง

เมื่อ 3 วันก่อน ไคล์ ได้รับคำสั่งให้กลับไปยังแอสการ์ดผ่านสะพานสายรุ้งเพื่อเข้าร่วมพิธีสืบทอดบัลลังก์ของ ธอร์ ในฐานะที่ ไคล์ เป็นเทพผู้พิทักษ์แห่งแอสการ์ด

ผลที่ตามมาคือเมื่อเช้านี้พิธีสืบทอดถูกยกเลิกและได้รับคำสั่งใหม่จากมหาเทพโอดินให้คอยดูแล ธอร์ อย่างลับๆ

สำหรับสาเหตุที่ ธอร์ ได้มาที่โลกด้วยวิธีที่น่าอึดอัดเช่นนี้เพราะว่าเขาถูกเนรเทศมา

ธอร์ นั้นสามารถยกค้อนโยเนียร์ ได้ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งสิทธิอันชอบธรรมในการสืบทอดบัลลังก์และเขายังเป็นบุตรแห่ง โอดิน แต่เรื่องนี้สร้างความไม่พอใจให้กับ โลกิ เป็นอย่างมากและมันก็อดไม่ได้ที่จะเล่นกลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ…..

สรุปง่ายๆก็คือนี่เป็นเรื่องตลกของตระกูลเทพเจ้าที่พี่และน้องทั้ง 2 กำลังทะเลาะกันเพื่อแย่งชิงบัลลังก์

เจน และอีก 2 คนลงจากรถแล้วล้อมรอบชายร่างใหญ่ที่สวมชุดสีดำพร้อมกับมองดูสภาพร่างกายของเขาอย่างวิตกกังวล

ไคล์ นั่งนิ่งๆอยู่ที่เดิมและไม่มีความวุ่นวายในใจ เขาจ้องมองไปด้านหน้าอย่างเห็นอกเห็นใจเล็กน้อยและรู้สึกได้ว่าพลังในร่างกายปัจจุบันของ ธอร์ ถูกปิดผนึก

นี่คือวิธีการของ โอดิน

“ ได้โปรดอย่าตาย!”

เจน คุกเข่าลงบนพื้นและเขย่าร่างของ ธอร์ อย่างแรงแต่มันก็ไร้ผล เขาไม่ยอมตื่น

สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ เจน และ อิริค หวาดกลัวเป็นอย่างมาก

เมื่อเห็นว่า ธอร์ ไม่ยอมฟื้นคืนสติสักที ดาร์ซี ก็นึกขึ้นได้เธอหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ตและเปิดสวิตช์แล้วนั่งยองๆข้างๆร่างกายที่แข็งแกร่งของ ธอร์

กระแสไฟฟ้าเล็กๆ หลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของ ธอร์ และร่างของเขากระตุกเล็กน้อยจากนั้นเขาก็กลอกตาไปมาและหมดสติไปอีกครั้ง

เทพเจ้าสายฟ้า หมดสติไปอีกรอบเพราะถูกไฟฟ้าช็อต…..

“วิสท์ บันทึกภาพเก็บทุกรายละเอียดและเก็บเอาไว้ให้ดีในฐานข้อมูล”

ไคล์ เคาะนิ้วอยู่ในรถ นี่จะเป็นเรื่องที่น่าอับอายที่สุดในประวัติศาสตร์ของเทพเจ้าสายฟ้าในอนาคตอย่างแน่นอน!

“รับทราบครับ ผมจะเก็บรักษามันเอาไว้อย่างดี” วิสท์ ส่งเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ

“ทำสำเนาเอาไว้ให้ฉันด้วย” เวนอม ก็เอ่ยขึ้นบ้าง

ค่ำคืนที่ยาวนานนั้นยาวนานมากจริงๆ

ผู้มาเยือนโลกในค่ำคืนนี้ไม่ได้มีแค่ ธอร์ คนเดียว

ในเวลานี้ ด้านนอกของเมืองนิวยอร์ก

บนท้องฟ้ายามค่ำคืนแคปซูลกู้ภัยได้พุ่งผ่านชั้นบรรยากาศโลกและเปลือกโลหะด้านนอกถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไฟที่ลุกไหม้ราวกับอุกกาบาต มันตกลงมาในพื้นที่รกร้างทำให้ฝุ่นและควันปกคลุมทั่วทั้งบริเวณโดยรอบ

หลังจากนั้นไม่นาน รถแถวที่มีโลโก้ บริษัท 'ไบโอเจนี' ได้เข้าล้อมรอบแคปซูลกู้ภัยถึง 3 ชั้นทั้งภายในและภายนอก

บุคคลที่มีอาวุธปืนและชุดป้องกันรีบลงจากรถเปิดแคปซูลกู้ภัยด้วยเครื่องมือและย้ายนักบินอวกาศหญิงและสิ่งของทั้งหมดในห้องโดยสารไปยังรถยนต์ขนส่งขนาดใหญ่

เมื่อถึงคราวยกกระเป๋าเดินทางสีเงินนักวิจัยหลายคนรู้สึกตื่นเต้นและถือกระเป๋าเดินทางอย่างระมัดระวังและวางไว้บนรถส่งของเฉพาะ

หลังจากการเคลื่อนย้ายแคปซูลกู้ภัยไปยังรถขนส่งขนาดใหญ่แล้ว พวกเขาก็เคลื่อนตัวไปยังทิศทางของนิวยอร์กซิตี้

ไม่มีใครสังเกตุเห็น.

กระเป๋าเดินทางสีเงินที่อยู่ในรถขนส่งมีสิ่งมีชีวิตที่เป็นของเหลวลึกลับ 4 ตัวอยู่ในรางกระจกที่แบ่งเป็นช่องๆซึ่งหนึ่งในนั้นได้มีรอยแตก

“ อากาศไม่เป็นใจ…”

“ ต้องปรับตัวให้เข้ากับบรรยากาศที่นี่…”