ดาวซาคาร์?

หลังจากได้ยินคำอธิบายของ ไวท์เวฟ ไคล์ ก็ตกตะลึงและมองบริเวณโดยรอบที่ปกคลุมด้วยขยะไปทั่วทั้งภูเขาและที่ราบ

ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถึงรู้สึกคุ้นเคยเพราะที่นี่คือ'ดาวซาคาร์'หรือดาวขยะ ที่ ฮัค และ ธอร์ ได้ตกลงมาที่นี่และได้ประลองกัน

กรงเล็บของ ไวท์เวฟ ชี้ไปที่ด้านบนที่มีรูหนอนเล็ก ๆ ที่กระจัดกระจายอยู่บนท้องฟ้าแล้วพูดว่า “อากาศของโลกนี้ไม่มีความเสถียร จึงมีรูหนอนจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏอยู่บนท้องฟ้า และรูหนอนเหล่านี้ได้เชื่อมต่อกันเป็นครั้งคราว ดวงดาวบางแห่งจะใช้รูหนอนเป็นที่ทิ้งขยะ”

ไคล์ ขมวดคิ้วขึ้นและดูเหมือนจะนึกอะไรบางอย่างออกเขากางมือซ้ายแล้วมองไปที่ฝ่ามือ เขาเห็นรอยไหม้ที่เห็นได้ชัดจากพลังอัญมณีอวกาศ แต่อัญมณีกลับหายไป

หัวใจของ ไคล์ หล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม เขาใช้จิตวิญญาณเข้าไปในพื้นที่มิติเก็บการ์ดและทำการค้นหาอย่างรวดเร็วแต่สุดท้ายก็ไม่เจอแม้แต่เงาของอัญมณี

ไม่เพียงแค่ เวนอม และอุปกรณ์ แม้แต่อัญมณีอวกาศที่มีความสำคัญเป็นอย่างมากก็หายไป

ไวท์เวฟ มองเห็นใบหน้าของ ไคล์ ไม่ถูกต้อง เขาก็คิดไปว่า ไคล์ คงจะเสียใจที่ถูกรูหนอนดูดเข้ามา เขาจึงเอ่ยปลอบออกไปเบาๆ“ คุณไม่ต้องเสียใจ ทุกชีวิตไม่ว่าจะเป็นเทพเจ้าชั้นสูงหรือสิ่งมีชีวิตชั้นล่างเมื่อถูกดูดเข้ากระแสน้ำวนในรูหนอนก็ยากที่จะรอดพ้นจากชะตากรรม”

ของสำคัญหายไป จะให้เขาสบายใจเหรอ?

ไคล์ เหลือบมองหมีขาวตัวน้อยพร้อมกับส่ายหน้าจากนั้นมองไปที่รูหนอนแล้วถามอย่างสงสัยว่า:“ มีเพื่อนของฉันตามเข้ามาในรูหนอน แต่แล้วทำไมถึงมีแค่ฉันที่ปรากฏตัวอยู่ที่นี่”

"นี่เป็นเรื่องปกติ." ไวท์เวฟ ยกกรงเล็บของเขาขึ้นและนึกถึงฉากหายนะของกระแสน้ำวนรูหนอนยักษ์ เขาทุบหน้าอกของเขาแล้วพูดว่า “ มีรูหนอนยักษ์สีแดงเข้มที่เรียกว่า“ ถ้ำปีศาจ….”

ไวท์เวฟ หยุดชั่วครู่และพูดต่อ:“ มันเกิดขึ้นจากการล่มสลายของดาวนิวตรอนของจักรวาล บางครั้งมันไม่ใช่รูหนอนอวกาศที่บริสุทธิ์ มันมักจะซ้อนทับกับรูหนอนมิติเวลา แม้ว่าจะตกอยู่ในสถานที่เดียวกันแต่มันจะเป็นคนละช่วงเวลา บางทีคุณอาจจะมาที่นี่ก่อน หรือบางทีเพื่อนของคุณอาจจะมาที่นี่ก่อน ซึ่งเราไม่สามารถรู้ได้เลย”

“ รูหนอนมิติเวลา?” ไคล์ ปวดหัวเล็กน้อยและถามอย่างใจเย็น:“ ช่วงเวลาห่างกันนานแค่ไหน?

ไวท์เวฟ ยื่นนิ้วเล็กๆออกมาสองนิ้ว“ หนึ่งหรือสองสัปดาห์.…” ไคล์ เตรียมจะถอนหายใจแต่ ไวท์เวฟ ก็พูดต่ออย่างรวดเร็ว :“ หรือหนึ่งหรือสองปี”

ไคล์:“ …”

ความแตกต่างระหว่างหนึ่งหรือสองปีกับหนึ่งหรือสองสัปดาห์นั้นใหญ่เกินไป!

ถ้า เวนอม ใช้เวลานานมากในการมาที่นี่เขาจะไม่สามารถรักษาโรคทางพันธุกรรมได้และคงได้แต่ขุดหลุมฝังศพเอาไว้รอตนเองเท่านั้น!

“แต่ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น แม้ว่าที่นี่จะไม่ใช่สถานที่ที่เหมาะสม ตราบใดที่มันเป็นดาวเคราะห์ที่มีสิ่งมีชีวิตต่างดาวมีความเป็นไปได้ที่จะมีการ์ดที่สามารถเปลี่ยนชะตากรรมของฉัน”

“ ในตอนนี้คงได้แต่ตั้งหลักอยู่ที่นี่แล้วทำการสำรวจ”

หลังจาก ไคล์ คิดได้เช่นนั้นอารมณ์พลุกพล่านของเขาก็ค่อยๆสงบลง สายตาของเขากวาดมองไปที่ ไวท์เวฟ และมองขึ้นและลง

ภายใต้การจ้องมองของดวงตาที่คมกล้า ขนสีขาวของ ไวท์เวฟ เหยียดตรงและก้าวถอยหลัง ร่างกายของเขาสั่นเทาแล้วพูดว่า:“ ฉะ..ฉันเป็นเพียงสัตว์ทดลองระดับต่ำและคุณภาพเนื้อก็ไม่อร่อย”

พื้นที่นอกจักรวาลนั้นยิ่งใหญ่และมีเผ่าพันธุ์ที่น่าอัศจรรย์ทุกประเภท โดยเฉพาะดาวขยะอย่าง ดาวซาคาร์ ภายใต้การแข่งขันเพื่อความอยู่รอดปัจจัยหลักอย่างอาหารถือเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

“ ฉันไม่สนใจที่จะกินนาย” ไคล์ ยักไหล่และพูดว่า“ ไวท์เวฟ ฉันมีข้อเสนอบางอย่างที่อยากจะทำการแลกเปลี่ยนกับนาย นายสนใจไหม?”

“ข้อเสนออะไร?” หูของ ไวท์เวฟ ตั้งขึ้นและมองไปที่ ไคล์ อย่างสงสัย “ คุณเพิ่งมาที่นี่ และตอนนี้คุณก็…”

ไวท์เวฟ เหลือบมองไปที่ ไคล์ ที่สวมเพียงกางเกงขายาวตัวเดียวและรองเท้าบูท ในมือก็ถือปืนเลเซอร์เพียง 2 กระบอก เขาอยากจะพูดออกมาว่า “จนกรอบ” แต่เขาก็ไม่กล้าพูดออกมา

ไคล์ ดูเหมือนจะมองทะลุ เขาเงยหน้าขึ้นมองภูเขาขยะที่อยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า:“ ฉันใช้ภูเขาขยะนี้เพื่อแลกเปลี่ยนกับนาย”

"พูดว่าอะไรนะ?" ไวท์เวฟ กระโดดโหยงขึ้นด้วยความโมโหพร้อมกับพูดด้วยความโกรธ:“ ฉันคิดว่าคุณจะใช้สิ่งที่เพิ่งได้รับจาก ผู้เก็บขยะ ทั้ง 5 คนมาเป็นข้อแลกเปลี่ยน”

“ไม่ใช่ว่านายเฝ้าดูภูเขาขยะนี้มาโดยตลอดหรอกเหรอ? และภูเขาขยะแห่งใหม่นี้ก็ยังไม่ถูกค้นหาและโอกาสเจอของมีค่าก็มีไม่น้อย” ไคล์ มองไปที่ ไวท์เวฟ อย่างใจเย็น

เมื่อ ไวท์เวฟ ได้ยินดังนั้นเขาก็พูดว่า:“ คุณไม่เห็นขนาดร่างกายของฉันเหรอ หากฉันเจอของมีค่าขนาดใหญ่ฉันจะขนไปยังไง? แล้วระยะทางจากบ้านของฉันมาที่นี่ก็ห่างกันมาก กว่าจะไปและกลับ ภูเขาขยะลูกนี้ก็คงถูกคนอื่นครอบครองไปแล้ว หรือถ้าคุณยังคงยืนยันที่จะมอบภูเขาขยะนี้จริงๆ - คุณก็ควรเก็บขยะช่วยฉันด้วย”

“ นี่…” ไคล์ มองไปที่ ไวท์เวฟ และเกาหัวเล็กน้อย เขาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้แล้วพูดว่า "เอาแบบนี้ ปืนเลเซอร์แรงดันสูงบวกกับการค้นหาของมีค่าในภูเขาขยะแห่งใหม่นี้เป็นข้อแลกเปลี่ยน”

"ไม่มีปัญหา."ไวท์เวฟ พยักหน้าตอบตกลง เมื่อบรรลุข้อตกลง ไคล์ ก็โยนปืนเลเซอร์ในมือออกไปให้

ไวท์เวฟ จับปืนเลเซอร์ที่มีขนาดใหญ่ได้อย่างง่ายดายและแขวนไว้ที่ด้านหลัง เขากล่าวว่า:“ คุณแข็งแกร่งมาก แต่คุณไม่ได้ใช้กำลังบีบบังคับฉันทั้งๆที่คุณสามารถทำได้ แล้วฉันต้องจ่ายอะไรในการแลกเปลี่ยน”

ไคล์ ยิ้มและพูดอย่างจริงจัง:“ ฉันต้องการไกด์นำทาง ไกด์นำทางที่สามารถพาฉันไปรู้จักสิ่งต่างๆที่อยู่บนโลกใบนี้ได้”

…………..

โดยไม่ทราบเวลา ที่ไหนสักแห่งบนดาวซาคาร์

ในขณะที่รูหนอนเล็กๆ ปรากฏบนท้องฟ้ามีขยะชิ้นเล็กๆกระจายตกลงมาและหนึ่งในนั้นเป็นกลุ่มขยะที่รวมเข้าด้วยกันเป็นกลุ่มก้อนซึ่งประกอบไปด้วย เกราะแขนโลหะ แหวนแปลก ๆ ปืนพกเลเซอร์ ฯลฯ เมื่อตกลงมาที่พื้นวัตถุเหล่านั้นก็กระจัดกระจายออกไปรอบๆ และเกราะแขนโลหะสีทองได้กระเด็นตกลงไปในแม่น้ำขยะ

"หืม?"ผู้เก็บขยะ ที่อยู่ไม่ไกลเมื่อได้เห็นฉากนี้เขาก็อดไม่ได้ที่จะรีบวิ่งลงไปในแม่น้ำโดยไม่สนใจความสกปรกของแม่น้ำเลยแม้แต่น้อย

เขาหยิบเกาะแขนโลหะสีทองขึ้นมาอย่างตื่นเต้นและเช็ดมันด้วยผ้าคลุมของเขา

“ ข้างในดูเหมือนจะมีอะไรอยู่” ผู้เก็บขยะ สอดสายตาเข้าไปในช่องสอดแขนด้วยความงงงวยเขาเห็นข้างในช่องเป็นของเหลวสีดำที่มีดวงตา

'ควับ! '

ของเหลวสีดำพุ่งออกมาเหมือนปลาหมึกเกาะบนใบหน้าของผู้เก็บขยะ และมันทำให้เขาล้มลงไปในแม่น้ำ เขาพยายามขัดขืน ขยับแขนขาดิ้นรนสุดความสามารถแต่สุดท้ายมันก็ไร้ความหมาย

'บุ๋ม บุ๋ม ... '

ผู้เก็บขยะ จมลงไปที่ก้นแม่น้ำ หลังจากนั้นไม่นาน สัตว์ประหลาดที่มีร่างกายสีดำที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อได้พุ่งออกมาจากแม่น้ำขยะ

.

“ ในที่สุดก็เป็นอิสระจากเจ้าหมอนั่น..…”

สัตว์ประหลาดที่มีร่างกายเหมือนมนุษย์ส่งเสียงแหบแห้งพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา“ จากนี้ต่อไปฉันไม่ใช่ เวนอม!”

“ฉันก็คือฉัน ผู้ที่เกิดมาเพื่อฆ่าและทำลายล้าง!!”