“ฉันต้องจัดการกับเธอโดยตรง!”

โลแกน มุ่งความสนใจไปที่ เรน โดยไม่คำนึงว่าจะได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีหรือไม่ เขากวาดกรงเล็บกระแทก มุราซาเมะ ให้กระเด็นออกไปจากนั้นก็รีบเร่งพุ่งเข้าหา เรน เพื่อย่นระยะห่าง

เรน พยายามควบคุม มุราซาเมะ ไล่ตาม โลแกน แต่ก็ไม่สามารถตามความเร็วของ โลแกน ได้ทัน

"ฉันชนะ!" โลแกน เอ่ยขึ้นและกระแทกกรงเล็บลงไปหา เรน ที่อยู่ในระยะ 1 เมตร

เมื่อเห็นกรงเล็บอันแหลมคมของ โลแกน กำลังจะตกลงมาดวงตาของ เรน ก็เปล่งประกายแวววาวและยกมือเล็กๆทั้งสองข้างขึ้น “ เจ้านายบอกว่าทุกอย่างต้องทิ้ง”

'ครื่น'

พลังอันรุนแรงระเบิดออกมาจากร่างกายของ เรน โลแกน เบิกตากว้างและพบว่ากรงเล็บของเขาไม่สามารถเจาะเข้าไปในกำแพงอากาศที่มองไม่เห็นได้แม้แต่น้อย ร่างกายของเขากระเด็นกลับไปและล้มลงกับพื้น

“ นี่เป็นพลังที่ใช้ปิดกั้นระเบิดของนิวเคลียร์หรือไม่? มันเกินไปหน่อยไหม…..”

โลแกน ไม่มีเวลาคิดเรื่องนี้ มุราซาเมะ พุ่งเข้ามาหาเขาอีกครั้ง เงาดาบที่เย็นยะเยือกได้บีบบังคับให้เขาต้องหลบหนี

“ ปรากฎว่าผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในที่นี่ไม่ใช่ ราชาหมาป่า แต่เป็น อากาซากะ?”

เด็ก ๆ ที่อยู่รอบ ๆ พวกเขาเอ่ยออกมาทำให้ดวงตาของ โลแกน เปลี่ยนไปเล็กน้อย

โลแกน ตระหนักว่าสถานการณ์ไม่ดี เขาหดกรงเล็บกลับคืนมา และคว้า มุราซาเมะ ที่รุนแรงด้วยมือของเขา

เขาถือด้ามจับไว้ในมือข้างหนึ่งส่วนอีกข้างหนึ่งจับตัวดาบอันแหลมคมโดยไม่มีการป้องกันเอาไว้ เมื่อ เรน เห็นเช่นนั้นเธอพยายามควบคุม มุราซาเมะ ให้ถอยกลับมา

“คิดจะดึงกลับไปมันไม่ง่าย” โลแกน ดึง มุราซาเมะ เข้าหาตัวด้วยกำลังอันดุร้ายของเขา

เรน ขมวดคิ้วและพยายามควบคุม มุราซาเมะ กลับมาแต่เธอก็พบว่ามันไม่สามารถทำได้เลย ดังนั้นเธอจึงเปลี่ยนจากดึงเป็นผลักเข้าหา โลแกน แทน

“ฮึ่ม” โลแกน แค่นเสียงออกมา เมื่อเห็นว่า เรน เปลี่ยนกลยุทธ์การรับมือเขาก็ผลักดาบออกไปในขณะที่มือทั้งสองข้างยังคงจับดาบอยู่

การต่อสู้ระหว่างทั้งสองเริ่มพัฒนาไปสู่การชักเย่อระหว่างความแข็งแกร่งของร่างกายและพลังจิต

มือของ โลแกน จับ มุราซาเมะ ที่สั่นสะเทือนอย่างอย่างแน่นหนาพร้อมกับก้าวไปข้างหน้าทีละก้าวทีละก้าวโดยเพิกเฉยต่อเลือดที่เอ่อล้นอยู่ภายในฝ่ามือของเขา ส่วน เรน ไม่คิดที่จะยอมแพ้เธอเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแสงสีเงินของดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดงเข้มผมสีดำก็พริ้วไหวไปมาโดยไม่อาจควบคุม

เมื่อระยะห่างระหว่างทั้งสองสั้นลงเหลือน้อยกว่า 2 เมตร เด็ก ๆ ภายในสนามต่างก็กลั้นลมหายใจด้วยความตึงเครียดสูง แต่ทันใดนั้นมีเสียงที่หนักแน่นและมั่นคงดังขึ้นมาอย่างกระทันหัน:“พอแค่นี้!”

ทันทีที่เอ่ยจบ ไคล์ ก็ก้าวเดินไปอยู่ระหว่างกลางของคนทั้งสองแล้วเอื้อมมือไปจับ มุราซาเมะ เอาไว้

โลแกน หอบหายใจและปล่อยดาบญี่ปุ่นในมือ จากนั้นก็นอนราบกับพื้นด้วยร่างกายที่อ่อนล้า ส่วน เรน ก็เหนื่อยล้าทางจิตวิญญาณอย่างรุนแรงเช่นกัน เธอทรุดนั่งลงบนพื้นและถูกกอดโดย ลูซี่ ที่รีบวิ่งเข้ามาหาเธอด้วยความเป็นห่วง

ไคล์ มองไปที่ เรน ซึ่งอยู่ในอ้อมกอดของ ลูซี่ แล้วกล่าวว่า“การที่ฉันได้มอบ มุราซาเมะ ให้แก่เธอก็เพื่อเพิ่มพลังโจมตีแต่ไม่ได้มุ่งหวังให้เธอยึดติดอยู่กับมัน ในตอนที่ มุราซาเมะ ถูกจับยึดเอาไว้เธอควรละทิ้งมันโดยตรงแล้วเปลี่ยนไปควบคุมวัตถุอื่นที่อยู่รอบๆตัวเธอเพื่อทำการโจมตีคู่ต่อสู้”

“ส่วน โลแกน” ไคล์ พูดแล้วหันหน้าไปทาง โลแกน ซึ่งนอนอยู่บนพื้น“ ดาบที่สร้างจากเหล็กกล้าโซเดียมคาร์บอนเพียงแค่ยับยั้งความสามารถในการรักษาตัวเอง แต่คุณยังคงสามารถใช้ความแข็งแกร่งของร่างกายและทักษะที่ยอดเยี่ยมในการบดขยี้คู่ต่อสู้หรือแม้แต่ใช้ความเร็วเพื่อให้การตัดสินของอีกฝ่ายไม่สามารถตามคุณได้ทัน”

การประลองในครั้งนี้ดูเหมือนจะเป็น 'การต่อสู้ที่ยุติธรรม' ซึ่งจริงๆแล้วเงอะงะและไร้ระเบียบแบบแผนมากเกินไป

อย่างไรก็ตามหลังจากการประลองในครั้งนี้ ไคล์ ก็รู้ข้อบกพร่องของทั้งสองคนและทำการชี้แนะถึงข้อผิดพลาดของพวกเขา

แม้ว่าความสามารถของ เรน จะแข็งแกร่ง แต่ร่างกายก็ยังอ่อนแอเกินไป แต่ก็มีวิธีแก้ไขในส่วนของร่างกาย เขาสามารถมอบการ์ด [ซุปเปอร์สายลับ] ให้กับเธอเพื่อเสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่งและยืดอายุขัยของเธอให้เพิ่มมากขึ้น

ส่วน โลแกน เขาต้องใช้กลยุทธ์พลิกแพลงให้มากขึ้น หากเขาสามารถเข้าใกล้ เรน ในระยะประชิดได้โอกาสชนะของเขาก็มีสูง และในตอนนี้ยังไม่มีการ์ดที่เหมาะสมสำหรับเขา

“ ถ้ามีโลหะอดาแมนเทียมเพียงพอมันสามารถทำให้ร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นมากกว่าเดิม…” ไคล์ ครุ่นคิดอย่างลับๆ

ภายใต้การจ้องมองของ ไคล์ โลแกน มีลางสังหรณ์บางอย่างทำให้รู้สึกเย็นวาบที่ไขสันหลัง เขารีบลุกขึ้นจากพื้นโดยจับฝ่ามือซ้ายที่ได้รับบาดเจ็บและพันมันด้วยผ้าพันแผล

"เอาล่ะ พวกคุณแยกย้ายกันไปได้แล้ว ฉันยังต้องรับแขกอีก” ไคล์ เอ่ยเตือนคนในคฤหาสน์ จนถึงตอนนี้พวกเขาถึงได้สังเกตุเห็นว่ามีแขกภายนอก 3 คนกำลังมองไปที่สนามหญ้าในสวนหลังคฤหาสน์

แต่บางทีมันอาจเป็นเพราะการได้เห็นการต่อสู้ที่ทำลายสามัญสำนึกล้มล้างจินตนาการ เลยทำให้พวกเขายืนนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไม่ขยับเขยื้อนหรือแม้แต่จะกระพริบตา

……….

ห้องโถงตอนรับในคฤหาสน์บนชั้น 2

“ ไคล์ ฉันคิดว่าคุณเป็นซูเปอร์แมนคนเดียวในโลก แต่ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีอีกสองคนอยู่ที่นี่…” โจเซฟ เอ่ยขึ้น

ฟิวรี ก็เอ่ยขึ้นบ้างว่า:“ ใช่! ฉันเคยเห็น โลแกน ในเยอรมันมาก่อน แต่ก็ไม่คิดเลยว่าเขาจะแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ อีกทั้งยังสามารถยืดกรงเล็บออกจากมือทั้งสองข้างเพื่อใช้ในการต่อสู้ได้”

ฮาเวิร์ด ไม่ได้พูดอะไรเขาเพียงแค่ยิ้มอย่างสุภาพบุรุษ ในบรรดาคนทั้ง 3 เขาเป็นคนที่สงบที่สุด เขาได้รู้ได้เห็นอะไรมามากมายจาก ไคล์ และตอนนี้มันไม่มีอะไรทำให้เขาประหลาดใจได้อีกแล้ว

“ ไคล์. ให้ โลแกน หรือ เด็กหญิงตัวเล็กๆ คนนั้นช่วยฉันดีกว่าไหม?” ฟิวรี เอ่ยถามออกมาโดยไม่สามารถรอได้

“ อย่างไร” ไคล์ ถามด้วยความสนใจเล็กน้อย

“ คณะรัฐมนตรีแห่งสหประชาชาติตกลงที่จะก่อตั้งหน่วยงานเฉพาะกิจที่ประธานาธิบดีเคยพูดก่อนหน้านี้ขึ้นแต่ชื่อของหน่วยงานยังไม่ได้ตั้ง ฉันมาที่นี่เพื่อฟังความคิดเห็นจากคุณ ท้ายที่สุดหน่วยงานนี้ถูกสร้างขึ้นเพราะคุณ” ฟิวรี เอ่ยถาม ไคล์ “ คุณคิดอย่างไรกับชื่อ“หน่วย SWORD(ดาบ)”?”

หน่วย SWORD (ดาบ)?

ไคล์ ที่กำลังเอนตัวบนโซฟาถึงกับชะงักขึ้นมาทันที จากนั้นเขาก็พูดขึ้นว่า: "SHIELD(โล่)" จะดีกว่าไหม "

ฟิวรี และ ฮาเวิร์ด เหลือบมองหน้ากันเลิกลักไปมาพวกเขานึกถึงชายร่างท้วมที่มีโล่ สุดท้าย ฟิวรี ก็เอ่ยเห็นด้วยอย่างช่วยไม่ได้ “ ไม่เป็นไร เรียกว่า SHIELD ก็ได้ S.H.I.E.L.D ที่แปลว่า 'หน่วยแทรกแซง ส่งเสริม และสรรหายุทธศาสตร์แห่งชาติ' "

“ S.H.I.E.L.D ที่จัดตั้งขึ้นใหม่นี้จะเป็นหน่วยลับ และประธานาธิบดีจะให้ทหารร่วมมือกับหน่วยงานนี้อย่างเต็มที่ นอกจากนี้พวกนักการเมืองจะไม่มีสิทธิ์เข้ามาก้าวก่ายวุ่นวาย” โจเซฟ เอ่ยขึ้นบ้าง

“ หน่วยนี้ถูกสร้างขึ้นภายใต้ชื่อของสัญลักษณ์แห่งสันติภาพของคุณ” ฟิวรี่ มองไปที่ ไคล์ ด้วยความมั่นใจและพูดว่า:“ ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือคุณ ถ้าคุณอยู่ที่นั่นฉันเชื่อว่า S.H.I.E.L.D จะเป็นโล่ป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก”

ไคล์ ส่ายหน้าและพูดว่า:“ ตำแหน่งผู้อำนวยการคนแรกของ S.H.I.E.L.D ไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าคุณ”

“ คุณยังพยายามโยนงานมาให้ฉัน” ฟิวรี ขมวดคิ้วและไม่ยอมแพ้เขาพูดต่ออีกว่า:“ ถ้าไม่มีคุณเป็นแบล็คหลัง S.H.I.E.L.D ก็จะไม่แข็งแกร่ง”

นี่คือจุดประสงค์หลักของเขา

ไคล์ ครุ่นคิดและถาม ฮาเวิร์ด ว่า“ คุณมีงานใน S.H.I.E.L.D หรือไม่?”

ฮาเวิร์ด พยักหน้าและพูดว่า:“ พวกเขาต้องการจ้างฉันให้เป็นผู้อำนวยการด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของหน่วย แต่ สตาร์ค อินดัสทรีส์ ยุ่งเกินไปฉันก็เลยสัญญาว่าจะเป็นแค่ที่ปรึกษาด้านเทคโนโลยีให้กับแผนกกลยุทธ์แทน”

ไคล์ จิบไวน์แดงอย่างใจเย็นแล้วยิ้มจากนั้นก็พูดว่า:“ ถ้าอย่างนั้นผมก็เป็น 'ที่ปรึกษาทั่วไปในเชิงกลยุทธ์' ของ S.H.I.E.L.D ก็แล้วกัน”