สี่แยกถนนบรู๊คลิน

มีศูนย์กลางอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของ ไคล์ ด้านนอกรั้วในระยะ 50 เมตร มีด่านตำรวจและทหารตั้งอยู่

ฟิวรี สวมเสื้อโค้ทเดินเข้าใกล้บริเวณนี้และถูกทหารอเมริกันสองนายที่อยู่นอกสุดสกัดกั้นอย่างรวดเร็ว “ ขออภัยโปรดหยุดอยู่เพียงแค่นี้!”

“ ฉันเป็นเพื่อนของ ไคล์ และฉันอยากเจอเขา!” ฟิวรี เข้าใกล้และเอ่ยขึ้น

ทหารอเมริกันทั้งสองนายเหลือบมองหน้ากันแล้วถอดหมวกเหล็กออกเผยให้เห็นใบหน้าที่ซ่อนไว้ เมื่อ ฟิวรี เห็นรูปลักษณ์ของพวกเขาแล้วก็อ้าปากค้าง "เป็นพวกคุณ.…"

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะครับ. นับตั้งแต่ ร้อยเอกสตีฟ ทำภารกิจล้มเหลวและ พลตรีไคล์ หายไปครึ่งเดือน หน่วยคอมมานโดคำรามก็ถูกยุบและสมาชิกของเราทุกคนได้รับมอบหมายให้ไปอยู่ในหน่วยต่างๆ”

“ คุณฟิวรี ผมไม่คิดเลยว่าจะได้พบคุณที่นี่” ทหารติดอาวุธทั้งสองมองไปที่ ฟิวรี ด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

ฟิวรี เอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัย“ ทำไมคุณสองคนถึงมาอยู่ที่นี่ได้หรือว่าหน่วยคอมมานโดคำรามทั้งหมดล้วนได้รับคำสั่งให้กลับมารวมตัวกันที่นี่”

"ใช่." ทหารนายหนึ่งพยักหน้าและกล่าวด้วยความยินดี:“ เป็นคำสั่งของ นายพลเชสเตอร์ โดยจัดให้เราเป็นทีมชั้นยอดสังกัดอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของนายพลระดับห้าดาวโดยตรง”

เมื่อได้ยินดังนั้นใบหน้าของ ฟิวรี ก็อึมครึมลงเขาพูดด้วยความโกรธ:“ งั้นพวกนายคงจะทำตามคำสั่งของ นายพลเชสเตอร์ โดยหันหลังให้กับ นายพลไคล์ ผู้ที่เคยช่วยชีวิตพวกนาย?”

“มันไม่ใช่แบบนั้น” ทหารนายหนึ่งโบกมือและพูดว่า:“ พวกเราไม่ได้หันหลังให้กับ นายพลไคล์ เรามาที่นี่เพื่อปกป้องความปลอดภัยของคนในครอบครัวของเขา”

ทหารอีกนายก็พูดขึ้นว่า:“ ใช่ และการที่เราปิดกั้นอยู่รอบๆก็เพื่อป้องกันไม่ให้สายลับของศัตรูเข้ามาและเพื่อป้องกันไม่ให้สื่อมวลชนมารบกวน นายพลไคล์ ด้วยอีกทางหนึ่ง”

“ ฉันไม่ใช่สายลับของศัตรูและสื่อ ดังนั้นฉันจะเข้าไปข้างใน” ฟิวรี กล่าว เมื่อเขาเดินไปข้างหน้า เขาจะเข้าไปในพื้นที่ที่ถูกปิดกั้นโดตำรวจ

ทันทีที่เขาพึ่งจะก้าวไป เขากลับถูกทหารทั้งสองนายยกมือขึ้นขวางกั้นเอาไว้:

“ ต้องขออภัยเราไม่สามารถให้คุณเข้าไปได้”

“ โปรดให้ความร่วมมือ นี่คือคำสั่งของ ท่านนายพลเชสเตอร์ นอกเหนือจากการไดรับอนุญาตจากท่านนายพลแล้วไม่มีใครสามารถเข้าพบ พลตรีไคล์ ได้ในสองสามวันนี้”

ฟิวรี จ้องมองทหารทั้งสองนายที่อยู่ตรงหน้าเขา พร้อมกับกำหมัดเอาไว้แน่นอย่างเงียบ ๆ และพูดอย่างเย็นชา:“อย่าได้มาขวาง! ฉันจะเข้าไปข้างใน หากพวกนายคิดที่จะมาขวางทางก็ฆ่าฉันซะตรงนี้”

“แน่นอนว่าไม่!”

“ร้อยเอกฟิวรี ได้โปรดอย่าทำให้พวกเราต้องลำบากใจ…” ทหารทั้งสองนายเผยสีหน้าลำบากใจและไม่รู้จะจัดการเรื่องนี้ยังไง

“พวกนายไม่จำเป็นต้องเรียกฉันว่า 'ร้อยเอก' ฉันได้ลาออกจากการเป็นทหารแล้ว” ฟิวรี รู้สึกโกรธเป็นอย่างมากในตอนนี้เขาพยายามระงับอารมณ์และในที่สุดก็ตัดสินใจหันหลังกลับแล้วพูดขึ้นว่า“ นอกจากนี้ฉันรู้สึกละอายใจกับความโง่เขลาของพวกนาย! ถ้า สตีฟ ยังมีชีวิตอยู่และรู้เรื่องนี้ หากเขาไม่กระแทกหมัดใส่หน้าของพวกนายมันก็คงจะแปลกไปมาก!”

ทหารทั้งสองนายเงียบลงและก้มหน้าอย่างละอายใจ แต่ถึงยังงั้นพวกเขาก็ยังทำความเคารพต่อ ฟิวรี และเฝ้าดูการจากไปของเขา

บ้านพักตากอากาศชั้น 3 ห้องอาบน้ำ

ไคล์ ที่สวมเสื้อคลุมอาบน้ำตัวใหญ่เดินออกจากห้องอาบน้ำ

เส้นผมผมสีบลอนด์ของเขายังคงเปียกน้ำอยู่

ไคล์ หายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาค่อยๆจริงจังขึ้นและทำให้บรรยากาศที่ขี้เกียจและสบาย ๆ ก่อนหน้านี้ของเขาหายไปอย่างสิ้นเชิง

และดูเหมือนว่าเขาจะกลับเข้าสู่โหมดทรราชผู้อยู่ยงคงกระพันในสนามรบ

ไคล์ ดึงการ์ดไอเท็มสีเขียวออกมาจากพื้นที่มิติการ์ดและเปลี่ยนการ์ดเป็น โทรศัพท์มือถือ

เขากดหมายเลขและโทรหา ฮาเวิร์ด หลังจากผ่านไป 5 วินาทีเสียงของ ฮาเวิร์ด ก็ดังขึ้น“ ใช่ ไคล์ หรือเปล่า!?”

“ ตอนนี้โทรศัพท์มือถือทั่วทั้งโลกมีแค่คุณกับผมแล้วจะเป็นใครไปได้อีก” ไคล์ พูดพร้อมหัวเราะเบา ๆออกมา

“ โชคดีที่คุณนำโทรศัพท์มือที่เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ไปด้วยทำให้เราสามารถสื่อสารกันอย่างลับๆได้” ฮาเวิร์ด ยิ้มและพูดต่ออีกว่า:“ ฟิวรี มาหาฉันและบอกฉัน บางอย่างเกี่ยวกับผู้บริหารระดับสูงของกองทัพ”

เขาหยุดและพูดต่อ:“ เท่าที่ฉันรู้เมื่อประธานาธิบดีเสียชีวิต เมื่อวานนี้มีผู้คนจำนวนมากในนิวยอร์กได้เรียกร้องให้คุณลงสมัครเป็นประธานาธิบดี และนี่ควรจะเป็นสาเหตุที่ทำให้รัฐสภาแห่งชาติและเจ้าหน้าที่ระดับสูงของกองทัพได้หารือและตัดสินใจส่งคุณไปทำภารกิจเพียงลำพังเพื่อเป็นการตัดไฟตั้งแต่ต้นลม”

“ เจ้าหน้าที่ระดับสูงเหล่านั้นตัดสินใจได้ถูกต้องแล้วเมื่อพวกเขาอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวตอและไม่ต้องการสูญเสียอำนาจในการบริหารประเทศ” ไคล์ กล่าวอย่างเย็นชาและไม่แปลกใจ

เมื่อเปรียบเทียบระหว่าง กัปตันอเมริกา และ ไคล์ แล้วละก็ กัปตันอเมริกา ควบคุมได้ง่ายกว่ามาก แม้ว่า กัปตันอเมริกา จะมีร่างกายที่สมบูรณ์แบบ แต่เขาก็ยังสามารถเจ็บได้และเหนื่อยล้าได้ ซึ่งเจ้าหน้าที่ระดับสูงเหล่านั้นสามารถควบคุมเขาได้อย่างไม่มีปัญหา

ส่วน ไคล์ ในการสู้รบกับเยอรมนีเขาได้แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถเพิกเฉยต่อการกระหน่ำยิงของข้าศึก และความแข็งแกร่งของเขายังสามารถจัดการกับทหารหลายหมื่นนายด้วยลำพังเพียงคนเดียวซึ่งไกลเกินความเข้าใจของเจ้าหน้าที่ระดับสูงของสหรัฐฯ

“ วิสัยทัศน์ของพวกเขายังต่ำเกินไปและแคบเกินไป มันถูก จำกัดไว้แค่เพียงโลกใบนี้ ในฐานะคนธรรมดาอย่างพวกเขาจะหวาดกลัวต่ออำนาจที่แข็งแกร่งกว่าก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ” ไคล์ กล่าวอย่างไม่แยแส

ยุคนี้ไม่เหมือน ศตวรรษที่ 21ที่มีทั้ง: การกลายพันธุ์ทางพันธุกรรมของมนุษย์ (ฮัค, สไปเดอร์แมน ฯลฯ ) แสงแห่งวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ไอรอนแมน, แบล็กแพนเตอร์, แอนท์แมน ฯลฯ ) .), ความลึกลับของเวทมนตร์และตำนาน (เทพเจ้าสายฟ้า ธอร์, ดร.สเตรนจ์ ฯลฯ ) เผ่าพันธุ์ที่มีมิติเหนือมนุษย์ต่างดาว (ผู้พิทักษ์จักรวาล, ทานอส ฯลฯ ) …

ขณะนี้โลกยังอยู่ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 มนุษย์ก็เหมือนกบที่อาศัยอยู่ในบ่อน้ำเต็มไปด้วยความกลัวในสิ่งที่ไม่รู้จักและเต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

คนส่วนใหญ่คิดว่า ไคล์ ซึ่งเป็นบุคคลที่มีอำนาจมากจะผูกขาดน้ำในบ่อ แต่พวกเขาไม่รู้ว่า ไคล์ ได้ปีนออกมาจากบ่อแล้วและมองไปที่ท้องฟ้ายามเช้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวและมหาสมุทรอันกว้างใหญ่!

ฮาเวิร์ด ยืนอยู่ที่ชั้นบนสุดของอาคารอุตสาหกรรมสตาร์กจับโทรศัพท์ไว้ในมือแล้วพูดว่า“ ไม่ว่ายังไงคุณก็เป็นวีรบุรุษแห่งสงคราม! ที่เต็มไปด้วยเกียรติประวัติอันรุ่งโรจน์ แต่พวกเขากลับคุกคามให้คุณไปที่ญี่ปุ่นเพียงคนเดียว.……”

คำพูดยังไม่ทันจบ ไคล์ ก็เอ่ยขึ้นว่า“ ไม่พวกเขาไม่ได้คุกคามผม”

ฮาเวิร์ด ถอนหายใจและถามว่า“ อะไร พวกเขาไม่ได้คุกคามคุณ? แล้วทำไมคุณถึงยอมรับภารกิจที่มีความเสี่ยงสูงเช่นนั้น?!”

“ มีหลายสิ่งหลายอย่างที่สามารถคุกคามผมบนโลกใบนี้ แต่ไม่ใช่ผู้บริหารระดับสูงเหล่านั้นอย่างแน่นอน” ไคล์ ยิ้มจาง ๆ พูดต่ออีกว่า:“ พวกคนแก่แต่ละคนฉลาดแต่ไร้เดียงสา.พวกเขาพึ่งพากองกำลังคอมมานโดคำรามที่อยู่ภายใต้คำสั่งของนายพลระดับห้าดาวมาบีบบังคับผม แต่หารู้ไม่ว่าผมไม่เคยเห็นพวกเขาเหล่านี้อยู่ในสายตา”

“ แล้วทำไมคุณถึงเห็นด้วย” ฮาเวิร์ด ที่อยู่อีกด้านหนึ่งของโทรศัพท์เอ่ยถามอย่างสงสัย เขารู้ว่าหน่วยคอมมานโดคำรามนั้นไม่เพียงพอที่จะคุกคาม ไคล์ ได้

“ ไปญี่ปุ่นเพียงลำพังคนเดียวแล้วบีบบังคับให้พวกเขายอมจำนนและทำให้โลกกลับคืนสู่ความสงบสุขอีกครั้ง โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกว่ามันน่าลอง”

ไคล์ แสยะยิ้มและพูดออกมาอย่างเยือกเย็น