ตูมมมมม!

ค้อนยักษ์สีดำทมิฬคู่หนึ่งกวาดทุบลงไปที่ ฮัค

โฮกกกกกก!

ฮัค ร้องคำรามดังกึกก้องร่างกายของมันร่วงหล่นลงไปยังพื้นเบื้องล่างราวกับดาวตกและกระแทกพื้นโรงงานอย่างรุนแรง

'ตูมมม! '

ฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณและหลังจากฝุ่นเริ่มกระจายหายไปก็สามารถมองเห็นบริเวณที่ ฮัค ตกลงมา ที่นั่นได้มีหลุมที่มีรัศมีความกว้าง 3 เมตร ปรากฏอยู่

ไคล์ หอบหายใจและบินลงมาที่ขอบหลุม เขายกค้อนมือซ้ายขึ้นและกำลังจะลงไปทุบอีกครั้งในขณะที่เหล็กกำลังร้อนๆ

“โฮกกกกก!”

ความต้านทานด้านร่างกายของ ฮัค นั้นไม่ได้แย่ไปกว่า ซุปเปอร์แมน อย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บจากการถูกค้อนทุบอย่างหนักหน่วงหลายครั้ง และในครั้งนี้มันยังคงลุกขึ้นยืนและกระโดดออกจากหลุมลึกได้อย่างหน้าตาเฉย

“ทนทายาดจริงๆ!” ไคล์ เลียริมฝีปากของเขาพร้อมกับจ้องมองไปที่ ฮัค โดยไม่วางตา

หลังจากที่ ฮัค กระโดดออกจากหลุมมันก็ร้องคำรามอย่างไม่เต็มใจอย่างยิ่ง และหันหน้าไปทางอื่นด้วยความลังเลแล้วกระโดดไปไกลกว่า 10 เมตรไปในทิศทางตรงกันข้ามกับ ไคล์

การกระทำของมันทำให้ ไคล์ ตกตะลึงเล็กน้อย

หนี? ฮัค เนี่ยนะหนี? !

ไม่ควรอย่างยิ่ง! แม้ว่า ฮัค จะเผชิญหน้ากับศัตรูที่มีพลังมากกว่าตัวเองถึง 10 เท่า มันก็สู้ไม่ยอมถอยและมันไม่ใช่คนขี้ขลาด แต่ในตอนนี้มันกลับหนีไป มันกลัวอะไร และหนีอะไร?

"ฮึ่ม บุคลิกของ ฮัค ในปัจจุบันยังไม่แข็งแกร่งพอ น่าจะเป็นเพราะบุคลิกภาพของ บรูซ เริ่มต่อต้านและพยายามเปลี่ยนกลับไปเป็นมนุษย์!”

ไคล์ วิเคราะห์สถานะของ ฮัค อย่างรวดเร็วและรู้ว่านี่เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการจับกุม ฮัค!

ควับ!

ไคล์ กระโดดขึ้นไปบนอากาศบินไล่ตาม ฮัค ไปและใกล้จะตามทัน แต่แล้วปีกที่อยู่ข้างหลังของเขาก็มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้นทำให้เขาหยุดไล่ตามและร่อนลงพื้นในทันที

“ นี่คือ…” รูม่านตาของไ คล์ หดแคบลงหลังจากสังเกตุเห็นปีกสีดำที่อยู่ด้านหลังเริ่มละลายเหมือนน้ำและไม่สามารถคงรูปไว้ได้

“ ขอโทษครับเจ้านาย” เสียงอ่อนแรงของ เวนอม ดังขึ้นและเปลี่ยนเป็นชุดลำลองที่มีการใช้พลังน้อยที่สุด

“เจ้านาย….” วิสท์ ที่อยู่ในรูปร่างสร้อยคอเอ่ยอธิบายว่า:“ หลังจาก เวนอม เปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้เป็นค้อนยักษ์ 2 มือแล้วความแข็งแกร่งทางร่างกายได้ถูกใช้ไปอย่างมากและตอนนี้มันเกือบจะเกินขีดจำกัดของมันแล้ว"

"อืม ฉันรู้แล้ว." ไคล์ หอบหายใจ ใบหน้าของเขาซีดเล็กน้อยและเหงื่อก็ไหลออกมาจากผิวหนัง

หลังจาก เวนอม ออกจากสถานะครอบคลุมร่างกาย สภาพของ ไคล์ ก็ไม่ได้ดีไปกว่า เวนอม เลยแม้แต่น้อย เขาใช้พลังไปเกือบจะหมดแล้วเช่นกัน

การต่อสู้ที่หนักหน่วงทำให้อะดรีนาลีนพุ่งทะยานส่งผลกระทบต่อการรับรู้ถึงสภาพร่างกายของเขา และเมื่อเขาหยุดนิ่งร่างกายที่ตึงเกร็งก็ผ่อนคลายลง ทำให้เขารับรู้ว่าร่างกายของเขาแย่แค่ไหน

ฮึ่ม！

ทั้งจิตวิญญาณและร่างกายอ่อนล้า ทุกหมัดที่อยู่ในสถานะของค้อนจะต้องระดมพลังความแข็งแกร่งของร่างกายสะสมไว้ในค้อนยักษ์ดังนั้นทุกการโจมตีจึงมีพลังทำลายล้างมากแต่มันก็ต้องแลกกับการสูญเสียพลังไปอย่างมากเช่นกัน

โครกก！

ท้องของเขาร้องอย่างหิวโหยแม้จะเป็นเทพเจ้าแต่ก็ต้องการอาหารเพื่อช่วยในการรักษาตัวเองและเซลล์ของร่างกาย

ฮ้าว！

เปลือกตาเริ่มหนักหน่วงราวกับตะกั่วและอาการง่วงเหงาหาวนอนก็เริ่มถาโถมเข้ามาและเขาแทบจะทนรอไม่ไหวที่จะนอนลงบนพื้นโดยตรงเพื่อที่เขาจะได้นอนหลับสบาย!

ก่อนหน้านี้เขาก็เคยได้รับผลข้างเคียงจากการใช้ เชือกทมิฬนับพัน และนี่ก็เป็นผลข้างเคียงจากการใช้ค้อนยักษ์

เนื่องจากเขาใช้ค้อนยักษ์ที่มีน้ำหนักมากเป็นครั้งแรกจึงทำให้ไม่คุ้นชินและใช้พลังมากเกินตัว

“อันที่จริง…ฉันก็เป็นคนใจกว้าง”ไคล์ ถอนหายใจพร้อมกับเงยหน้าขึ้นมอง ฮัค ที่หายไปในความมืดที่ห่างไกล

รถบัญชาการจอดอยู่ที่สนามข้างโรงงาน

นายพลรอส กลับไปที่รถและได้รับข้อความข่าวกรองจากทหารชั้นยอดที่คอยสังเกตุการต่อสู้อยู่ในระยะไกลว่า เมื่อ 5 นาทีที่แล้วเสียงการต่อสู้ภายในโรงงานที่กลายเป็นซากปรักหักพังได้เงียบลง

ในขณะที่เขาวางหูฟัง ทหารที่อยู่นอกรถก็ตะโกนรายงานขึ้น:“ ท่านนายพล คุณไคล์ กลับมาแล้ว!”

"่ว่าไงน่ะ?" นายพลรอส สะดุ้งและรีบเปิดประตูรถแล้วรีบวิ่งเข้าไปหา ไคล์ ที่กำลังเดินเข้ามา

"คุณไคล์ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”

นายพลรอส ไม่ได้ถามถึงสถานการณ์การต่อสู้ แต่เขาถาม ไคล์ ด้วยความเป็นห่วง

"ฉันสบายดี. ฮัค วิ่งหนีไปยังถิ่นทุรกันดาร ตอนนี้ควรเปลี่ยนกลับมาอยู่ในร่างมนุษย์แล้ว นายสามารถส่งทหารออกติดตามได้” ไคล์ เอ่ยออกมาอย่างอ่อนแรง

โดยไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้มากความ นายพลรอส ออกคำสั่งไปยังทหารให้ออกติดตามและค้นหา ฮัค ในทันที

หลังจากทหารติดอาวุธหลายนายจากไป ไคล์ ก็เข้าไปในรถและเอนตัวพิงเบาะ

นายพลรอส มองเขาด้วยความกังวล "คุณไคล์ ผมคิดว่าตอนนี้คุณอ่อนแอมาก ต้องการให้ผมเรียกหมอมาตรวจหรือไม่?”

“ ไม่” ไคล์ ส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า“ในตอนนี้ฉันต้องการอาหาร”

"อาหาร?" นายพลรอส แปลกใจแต่ก็ออกคำสั่งให้ทหารนำอาหารกระป๋องสำรองและบิสกิตอัดออกทันที

เมื่อมองไปที่อาหารกระป๋องตรงหน้า ไคล์ ก็หยิบกระป๋องขึ้นมาเปิด แล้วใช้ช้อนตักเข้าปาก

ไม่กี่นาทีต่อมา

นายพลรอส ก้มหน้าและมองไปที่กองกระป๋องเปล่าข้างรถพร้อมกับกลืนน้ำลายแล้วสั่งการผ่านวิทยุสื่อสารพูดอย่างใจเย็นว่า“ ขออาหารเพิ่มอีก!”

เมื่อเวลาผ่านไปในที่สุด ไคล์ ก็วางช้อนลงและหยุดกิน แต่ท้องส่วนล่างของเขากลับไม่เบ่งพอง

"คุณไคล์ คุณจะเอาอาหารเพิ่มอีกไหม?” นายพลรอส ก้าวไปข้างหน้าและถามอย่างระมัดระวัง

“ ไม่ล่ะ ฉันรู้สึกอิ่มขึ้นมานิดหน่อยแล้ว” ไคล์ เอ่ยออกมาหลังจากอาการหิวของเขาบรรเทาลง

นายพลรอส รู้สึกขมขื่น

อิ่มนิดหน่อย? คุณได้กินอาหาร 1 ใน 3 ของปริมาณอาหารสำหรับภารกิจนี้

“ ฉันจะนอนพักสักหน่อยหากไม่มีอะไรอย่าได้รบกวน”

ไคล์ เพิ่งพูดจบ แต่ก่อนที่ นายพลรอส จะทันได้ตอบสนอง ไคล์ ก็เข้าสู่ห้วงนิทราไปแล้ว

นายพลรอส กระพริบตาและพูดพร้อมกับถอนหายใจ:“ สัญลักษณ์แห่งสันติภาพคือเทพเจ้าจริงๆ”

รุ่งเช้าในวันต่อมา

โรงงานผลิตน้ำดื่มขนาดใหญ่พังทลายและมีร่องรอยของการต่อสู้ทำให้ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงพากันตกใจ และยังมีข่าวลืออีกว่าเมื่อคืนที่ผ่านมามีเทพเจ้าและปีศาจได้ต่อสู้กันที่นี่

ทหารติดอาวุธที่ไล่ตามจับ ฮัค ตั้งแต่เมื่อคืนได้รายงานข้อมูลที่สำคัญต่อ นายพลรอส - บรูซ แบนเนอร์ มาที่ท่าเรือทะเลรอบนอกของบราซิลและร่องรอยได้หายไปอย่างสิ้นเชิง มีแนวโน้มว่าเขาได้แอบขึ้นเรือและออกจากบราซิล

บรูซ ออกจากบราซิลเพื่อจะไปที่ไหน?

ไม่จำเป็นต้องคิดให้มากความในไม่ช้า นายพลรอส ก็ได้คำตอบและสั่งการในทันที:“ ทหารทั้งหมดกลับไปที่เครื่องบินขนส่ง เราจะกลับไปฐานที่ 2 ! บุคคลเป้าหมายต้องไปที่นิวยอร์ค!”