เรือเหาะบรรทุกเครื่องบินพร้อมห้องกระจกตั้งอยู่เหนือทะเลใกล้ฐานหลักของเกาะเต่ามังกร แม้ว่าเหล่าการ์ดจะไม่มีแหวนเวทย์มนต์และคาถา แต่พอร์ทัลเกดที่สร้างโดย ไคล์ ตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ก็ยังคงอยู่ในฐาน

หลังจากลงมาที่ฐานเกาะ ซีซาร์ ก็ก้าวผ่านพอร์ทัลเกดไปยังฐานสาขานิวยอร์กที่อยู่อีกด้านหนึ่งของประตู

กล่าวได้ว่าตระกูลคาร์ลใช้พอร์ทัลเกดถาวรเหล่านี้มานานกว่าครึ่งศตวรรษ และเดินทางไปมาอยู่ภายในโลกซึ่งเทคโนโลยีของโลกปัจจุบันไม่สามารถตรวจจับได้และในเวลาเดียวกันด้วยการสร้าง พอร์ทัลเกด ในหลายๆที่พวกเขาสามารถเดินทางไปยังเมืองต่างๆในโลกได้ตลอดเวลา.

ดังนั้นหลังจากที่ เทพเจ้าหลัก ติดต่อกับ เรน ซีซาร์ ก็ย้ายกลับไปที่ฐานย่อยของนิวยอร์กซึ่งตอนนี้เป็นสำนักงานพลังเหนือธรรมชาติ

อาคารดอร์เซ็ต

เมื่อมองลงไปที่ย่านใจกลางเมืองที่คึกคักของนิวยอร์กจากตึกที่สูงที่สุดของเมืองนิวยอร์กด้วยความแข็งแกร่งทางอำนาจเงินและเทคโนโลยีที่ทันสมัยการต่อเติมตัวตึกให้สูงขึ้นไปอีกมันไม่ใช่เรื่องยาก

ในระยะหลายกิโลเมตรโดยมีอาคารดอร์เซ็ตเป็นศูนย์กลาง เครื่องบินจะถูกห้ามไม่ให้บินผ่านไม่ว่าจะเป็นเครื่องบินส่วนตัวหรือเครื่องบินทหาร หากยังฝ่าฝืนพวกเขาจะถูกเตือนและถูกขับไล่

ด้านหนึ่งของหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานถูกเปิดออกเล็กน้อยและลมจากภายนอกได้พัดเข้ามาทำให้เอกสารในห้องทำงานปลิวไปทั่วห้องดูแล้วเหมือนกับนกพิราบสีขาวที่กระพือปีกท่ามกลางแสงแดดสีทอง

บนเก้าอี้ทำงานมีหญิงสาวในชุดสูทสีดำทั้งตัวนั้นยากที่จะปกปิดร่างกายที่มีเสน่ห์ ขาของเธอสวมถุงน่องสีดำ รองเท้าส้นสูงสีดำ และส่วนโค้งส่วนเว้าของร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้าสามารถทำให้ผู้ชายเคลิบเคลิ้มจนลืมหายใจ

แต่ใบหน้าสีขาวที่สวยงามของเธอนั้นมีแต่ความเย็นชาราวกับหิมะของเดือนธันวาคมและเสื้อผ้าสีดำทั้งตัวยังขับเน้นกลิ่นอายอันสูงศักดิ์ที่ยากจะเข้าถึง

แน่นอนว่าไม่เพียงแต่เป็นความงามระดับสุดยอดของผู้หญิงตะวันออกเท่านั้น แต่ผู้หญิงผมสีดำยังเผยให้เห็นความสง่างามโดยธรรมชาติแฝงความรู้สึกเยือกเย็นและบีบคั้นหัวใจของผู้พบเห็นแม้จะใช้ 'ดอกกุหลาบสีดำ' มาเปรียบเทียบมันก็ไม่สามารถมาเทียบกับความงามของเธอได้

นี่คือ ราชินีดำของ ไคล์ และเป็นเสาหลักคนแรกของตระกูลคาร์ล!

ขณะนี้มีใครคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงข้าม เรน

เป็นเด็กผู้ชายน่ารักอายุประมาณหนึ่งขวบและมีคิ้วที่สวยงาม เขามีขนาดไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเคสคอมพิวเตอร์ เขาสวมชุดเด็กที่มีรูปหมีและถืออมยิ้มกำลังจ้องมองไปที่ เรน

เรน มองลงไปที่เด็กทารกดวงตาสองข้างของเธอจ้องมองไปที่ดวงตาเล็ก ๆ ผ่านบรรยากาศแปลกๆ

หลังจากนั้นไม่นาน เรน ก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นและเปิดปากของเธอ พร้อมกับเผยรอยยิ้มและพูดกับเด็กทารกว่า“ คุณคือเจ้านายจริงๆเหรอ”

"ใช่. แต่ถ้าจะพูดให้ถูกคืออวตารของเจ้านายของเธอหรือตัว 'ฉัน' อีกคน เมื่อตอนที่วิญญาณแยกจากกันเธอก็อยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ เรน ”

ซีซาร์ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนและกลอกตาของเขาพร้อมกับกอดอกด้วยมือเล็กๆ

“ เรียกฉันว่า เรน ได้ยังไง? คุณควรเรียกฉันว่า…” เรน เอ่ยพึมพำขึ้นพร้อมกับเลื่อนนิ้วไปข้างหน้าจากนั้นพลังจิตที่มองไม่เห็นก็ยก ซีซาร์ ให้ลอยเข้ามาในอ้อมแขน

ซีซาร์ ไม่ขัดขืนและถูก เรน โอบกอดโดยตรง ใบหน้าเล็กๆฝังลงบนหน้าอกที่สูงตระหง่านและอ่อนนุ่ม

“ เจ้านาย รูปร่างของคุณน่ารักมาก!”

ดวงตาที่สวยงามของ เรน ดูเหมือนจะเป็นดวงดาวที่ส่องแสงและดูเหมือนว่าจะย้อนกลับไปในยุคของ ปีศาจโลลิตัวน้อย ที่เล่น ซีซาร์ อย่างกับตุ๊กตา

หลังจากที่ ซีซาร์ พยายามขัดขืน เรน ก็ลังเลที่จะวาง ซีซาร์ ลงไว้บนโต๊ะ

“ เรน เธอไม่เคยเป็นแบบนี้” ซีซาร์ ขยับปากเล็กๆของเขาและพูดขึ้น

แต่ด้วยรูปลักษณ์ที่น่ารักสุด ๆ ของเขาและน้ำเสียงที่ดูเป็นผู้ใหญ่และอ่อนโยน ทำให้ผู้พบเห็นไม่อาจยับยั้งชั่งใจในการกลั่นแกล้งได้

เรน อดไม่ได้ที่จะแกล้งโดยการบีบแก้มของ ซีซาร์ อีกครั้งแล้วพูดว่า "ใครบอกให้ร่างกายของคุณ ... "

“ ร่างกายของฉันเป็นอะไร?” ซีซาร์ ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ ไม่มีอะไร” เรน ส่ายหน้าไม่พูดคำในใจ

เมื่ออยู่ต่อหน้า ซีซาร์ เรน รู้สึกประหม่านิดหน่อย

ถึงแม้ว่าเธอจะรู้แล้วว่าวิญญาณของทั้ง 2 คนนั้นเหมือนกัน แต่ ซีซาร์ ก็คือ ไคล์ และภาพลักษณ์ของ ซีซาร์ ก็คือลูกน้อยของเธอ

“โอ้ ฉันก็พอจะเดาได้”

ซีซาร์ กัดขนมเข้าปากและยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ ร่างเด็กในปัจจุบันของเขามันน่ารักเกินไป ประมาณว่าภาพที่รุ่งโรจน์ทั้งหมดในอดีตได้หายไปกับรูปลักษณ์นี้

“ถ้าอยู่ข้างนอกคุณก็เรียกฉันว่าแม่.และถ้าอยู่ด้วยกัน 2 ต่อ 2 ฉันก็เรียกคุณว่าเจ้านาย ตกลงตามนี้นะ” เรน เอ่ยขึ้นเบา ๆ

ซีซาร์ พูดไม่ออกสักพักรู้สึกถึงสภาพจิตใจหลังจากกลายเป็นเทพเจ้า ส่วนหนึ่งของอารมณ์ที่เป็นธรรมชาติของมนุษย์นั้นสะท้อนได้ง่ายที่สุดในร่างอวตาร

“เอาล่ะ เรามาพูดถึงหัวข้ออื่นก่อน”

เรน โยนหัวข้อก่อนหน้านี้ทิ้งไปและพูดกับ ซีซาร์ อย่างเคร่งขรึม:“เจ้านาย คุณเพิ่งตื่นมาเร็ว ๆ นี้ ทำไมคุณถึงรีบกลับมาที่นิวยอร์กเร็วถึงขนาดนี้? ตามแผนเดิมร่างกายของคุณที่เป็นเด็กทารกนั้นอ่อนแอที่สุด และยังอยู่ในช่วงพัฒนา การที่จะออกมาสัมผัสโลกภายนอกอย่างน้อยต้อง 5 ขวบ”

“ใช่ อันที่จริงจะต้องทำตามแผนการเดิม”

ซีซาร์ ยิ้มและพูดเบา ๆ :“ แต่เราทุกคนประเมินผิดได้ ร่างกายนี้ได้ดูดซับพลังงานมืดจำนวนมากและได้นำไปสู่การตื่นและปลุกพลังความสามารถล่วงหน้า”

“ หมายความว่า…” เรน เบิกตากว้างไม่อยากจะเชื่อและมองไปที่ ซีซาร์ อย่างคลุมเครือ

"ใช่. ช่วงเวลาที่ฉันอ่อนแอ ได้ผ่านพ้นไปเรียบร้อยแล้ว”

มือของ ซีซาร์ กอดด้านหลังศีรษะและเท้าขาวที่อ่อนนุ่มยกไปข้างหน้า ทันใดนั้นร่างเล็กๆของเขาก็ลอยขึ้นจากโต๊ะทำงาน

“แรงโน้มถ่วงของโลกนั้นเบามาก”

ซีซาร์ ถอนหายใจด้วยอารมณ์และร่างของเขาก็ลอยไปในอากาศ ราวกับมนุษย์โลกที่ได้เหยียบอยู่บนดวงจันทร์ แรงโน้มถ่วงไม่มีผลกับร่างกายของเขา

“ เจ้านาย”

เสียงกรีดร้องของ เรน ดังขึ้นดวงตาที่สวยงามเป็นประกายผ่านสีเงินเย็น ๆ จากนั้นโซฟาเดี่ยวในห้องทำงานก็บินขึ้นไปรับ ซีซาร์ บนอากาศ

“อย่าได้กังวลไป!”

ซีซาร์ ได้ยินเสียง เรน กรีดร้องเขาก็ยืนอยู่บนโซฟา ในตอนนี้เขาขาดการฝึกฝนและการต่อสู้ เมื่อผ่านการฝึกฝนและการต่อสู้เขาจะเข้าใจคุณลักษณะและความสามารถต่างๆของร่างนี้

และในตอนนี้ ซีซาร์ กระโดดพลิกตัวครึ่งวงกลมในอากาศและเท้าเล็ก ๆ ก็ยื่นออกมา

ร่างกายเล็ก ๆ เหมือนจักรวาลที่ซ่อนเร้น พลังงานก็เหมือนกับกระแสไฟฟ้าที่เปิดอยู่ในบ้าน มันได้เปลี่ยนเป็นพลังงานชีวภาพที่สำคัญซึมผ่านร่างกายและกระดูกที่ยังไม่ได้รับการพัฒนากล้ามเนื้อ และพลังได้ถูกควบแน่นไปที่เท้าเล็ก ๆ !

ซีซาร์ ถอนหายใจเบา ๆ แล้วตวัดเตะโซฟาเดี่ยวที่อยู่ตรงหน้า!