“หากไม่มีเทียบเชิญของสำนัก คนนอกห้ามเข้า!”

"โอ้? ต้องมีเทียบเชิญ?”

ไคล์ เดินเข้าใกล้ประตูทางเข้าหลักอันยิ่งใหญ่ของสำนักดาบและชุดคลุมสีดำก็ดูโดดเด่นเป็นพิเศษ ตรงประตูทางเข้าหลักด้านในมีชายหนุ่มสวมชุดกิโมโนสีขาวสองคนยืนเฝ้าอยู่และชายหนุ่มที่ถือดาบไม้ยาวได้ก้าวไปข้างหน้าและยกมือขึ้นขัดขวาง ไคล์ เอาไว้

“ บอกเจ้าสำนักของคุณ…..” ไคล์ ยิ้มจาง ๆ โดยไม่หยุดเดินและพูดอย่างใจเย็น:“ ไคล์ ได้มาที่นี่เพื่อท้าทาย”

จักรวรรดิไคล์ ของสหรัฐฯ?

ชายหนุ่มทั้งสองคน สูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บ พวกเขามองหน้ากันและกันด้วยความหวาดกลัว

เพียงแค่คืนเดียวทั่วทั้งโตเกียวก็เหมือนแผ่นดินไหวขนาด 10 ริกเตอร์ สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วประเทศซึ่งเป็นฝีมือของ "ปีศาจ" ในตำนานที่ยังมีชีวิตที่ชื่อว่า ไคล์

สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นประณามการก่ออาชญากรรมของเขาเมื่อคืนที่ผ่านมา ทหารติดอาวุธจำนวนนับไม่ถ้วนกำลังทำการค้นหาอย่างครอบคลุมในเขตมหานครโตเกียว แต่ใครจะคิดละว่าแขกที่ไม่ได้รับเชิญจะมาที่สำนักดาบของพวกเขา

ไคล์ ยังคงก้าวอย่างไม่เร่งรีบ ทุกย่างก้าวทำให้ชายหนุ่มทั้งสองก้าวถอยหลังไป 2-3 ก้าว เมื่อเขาเดินผ่านประตูหลักมันก็เป็นห้องโถงและผู้คนที่อยู่ด้านในก็พากันอุทานออกมา:

“ มันคือ ไคล์ แห่งสหรัฐฯ! มันมาหาเราที่นี่!"

“ ปีศาจที่ทำลายฐานทัพอากาศและคุกคามจักรพรรดิเมื่อคืน ถึงกับมาหาเรา!”

“ฆ่ามัน!!”

แค่เพียงพริบตาเหล่าศิษย์ที่อยู่ภายในห้องโถงต่างก็ดึงดาบอันคมกริบเตรียมพร้อมไว้ในมือ

แต่พวกเขาไม่ได้รีบวิ่งไปที่ ไคล์ พวกเขารักษาระยะ 3 เมตร ใบหน้าของพวกเขาดูเคร่งเครียดและตื่นตัวไม่กล้าเข้าใกล้

ไคล์ ไม่ได้มองไปที่พวกเขาและยังคงเดินเข้าไปข้างในอย่างไม่แยแส

มีศิษย์ของสำนักดาบมากขึ้นเรื่อยๆ เพิ่มขึ้นจากหลาย 10 คนเป็นหลาย 100 คน ไคล์ ถูกล้อมรอบทั้งภายในและภายนอกของห้องโถง แต่ไม่มีใครกล้าเคลื่อนไหวโดยพลการ

โชคดีที่ห้องโถงใหญ่พอที่จะรองรับผู้คนได้หลาย 100 คนในเวลาเดียวกัน พื้นไม้สะอาดสะอ้านเหมือนใหม่ ผนังด้านในมีดาบไม้วางอยู่ ตรงกลางเป็นแผ่นโลหะขนาดใหญ่เขียนข้อความด้วยหมึก

'สำนักชินโต มุเก็น'

ในปัจจุบันสำนักชินโตเป็นหนึ่งในเสาหลักของ ‘บูชิโด’ ซึ่งมีเทคนิควิชาดาบอยู่ในระดับสูง สำนักชินโต สามารถติดอันดับ 1 ใน 10 อันดับแรกในแขนงวิชาเคนโด้ซึ่งเป็นศิลปะป้องกันตัวของญี่ปุ่น แม้ว่าจะไม่ได้แข็งแกร่งที่สุดในญี่ปุ่น แต่ทหารในกองทัพส่วนใหญ่ก็ได้รับการฝึกฝนจากที่นี่

ทุกวันนี้ในช่วงสงครามยังคงมีศิษย์สายหลักอยู่ในสำนักหลาย 100 คน!

“ ปล่อยแขกผู้มาเยือนเข้ามา”

ภายใต้ฝูงชน ไคล์ เดินเข้าไปในห้องโถงของสำนัก เขาไม่ได้เหลือบมองสภาพภายในเลยแม้แต่น้อย และทันใดนั้นก็มีเสียงคนแก่ที่เต็มไปด้วยพลังดังออกมาจากห้องโถงด้านใน

ศิษย์สำนักดาบที่ได้ยินคำพูดนี้ก็เปิดเส้นทางด้านหน้าให้กับ ไคล์

ในตอนนี้ ไคล์ มองเข้าไปด้านในสุดของห้องโถง เขาเห็นชายแก่สวมชุดเคนโด้นั่งอยู่ตรงกลางพื้นห้องโถงใหญ่และมีหญิงสาวสวยสวมชุดกิโมโนนั่งอยู่ด้านข้าง

“ คุณคือปรมาจารย์เคนโด้ของสำนักชินโตหรือ?” ไคล์ มองลงไปและแสดงสีหน้าผิดหวังซึ่งทำให้ศิษย์สำนักดาบหลาย 100 คนที่อยู่รอบ ๆ ต่างก็ระเบิดอารมณ์โกรธออกมา

ไอ้หมอนี่กล้าบุกมาที่นี่! แต่กลับไม่รู้จัก 'ดาบเก่า' ที่เก่าแก่และเป็นปรมาจารย์ดาบที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น

ในตอนนี้ชายหนุ่ม 10 คนเดินมาข้างหน้าของ ไคล์ พวกเขาต้องการสั่งสอน ไคล์ ให้รู้สำนึก

ปรมาจารย์ดาบ ไม่มีความโกรธเขายกมือห้ามแล้วพูดขึ้นว่า“ แขกผู้มาจากแดนไกลเจ้ามาที่นี่เพื่อต้องการท้าทายอย่างงั้นเหรอ”

“อ่า! ไม่เพียงแค่ท้าทาย แต่วันนี้ฉันจะลบสำนักดาบของคุณด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าสำนักดาบของคุณจะเป็นสำนักแรกที่ถูกทำลาย นอกจากนี้ยังมีสำนักศิลปะการต่อสู้อีก 40 แห่งที่เป็นตัวแทนของ ‘บูชิโด’ ในญี่ปุ่น ฉันก็จะลบมันออก” ไคล์ ยักไหล่และพูดออกมาอย่างไม่แยแสราวกับว่าสิ่งที่เขาพูดสามารถทำได้ง่ายๆ

“ กลิ่นอายฆ่าฟันของเจ้านั้นไม่ธรรมดาและน้ำเสียงก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ” ปรมาจารย์ดาบโบกมือของเขา หญิงสาวที่อยู่ด้านข้างก็เข้าใจความหมาย เธอลุกขึ้นด้วยท่วงท่าที่อ่อนช้อยงดงามและหยิบดาบที่ชั้นวางแล้วส่งไปให้ ปรมาจารย์ดาบ

ไคล์ ไม่ได้หยุดการกระทำนี้เขาอยากเห็นวิชาดาบที่ได้รับการยกย่องมาอย่างยาวนาน

ปรมาจารย์ดาบ ลุกขึ้นและชี้ปลายดาบอันแหลมคมไปที่ ไคล์ “ เจ้าเป็นคนนอกที่บุกเข้ามาในประเทศของเรา ข่มขู่สมเด็จพระจักรพรรดิแล้วตอนนี้ยังต้องการทำลายสำนักดาบที่สืบทอด บูชิโด(วิถีนักรบ) มานับ 100 ปี ตั้งแต่ที่เจ้าก้าวเข้ามาที่นี่ก็อย่าหวังว่าจะได้ออกไป!”

ไคล์ ไม่ได้ยินคำขู่ เขาเหลือบมองศิษย์สำนักดาบหลาย 100 คนที่อยู่รอบๆ แล้วพูดขึ้นว่า:“ อาศัยคุณ?”

ปรมาจารย์ดาบ หยุดนิ่งมือกำด้ามดาบเอาไว้แน่น ดวงตาเรียวที่ลึกล้ำเป็นประกายเย็นชา “ เจ้าดูถูกข้าอย่างงั้นเหรอ!”

ไคล์ ส่ายหน้าและอธิบายว่า“ ฉันไม่ได้ดูถูกคุณเท่านั้น แต่ฉันยังหมายถึงทุกคนที่อยู่ที่นี่ด้วย”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้นมา ศิษย์สำนักดาบ หลาย 100 คนในห้องโถงแทบจะพุ่งเข้ามาพร้อมกับดาบที่อยู่ในมือแต่ด้วยเหตุผลที่ว่าในตอนนี้ ปรมาจารย์ดาบ ได้เริ่มลงมือแล้วพวกเขาจึงหยุด!

พวกเขาเห็น ปรมาจารย์ดาบ วิ่งเตะไปข้างหน้าด้วยความเร็วแม้จะช้ากว่าชายหนุ่มที่มีสุขภาพดีแต่ก็เพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น เมื่อวิ่งเข้าไปในระยะ 3 เมตรต่อหน้า ไคล์ ปรมาจารย์ดาบ ก็กระโดดขึ้น

เมื่อร่างของเขาอยู่บนอากาศ มือที่ถือดาบก็ตวัดลงอย่างรวดเร็ว ใบดาบถูกตัดลงเป็นองศาครึ่งวงกลม ไคล์ ต้องถูกแบ่งครึ่งจากด้านบนของศีรษะ!

ความเร็วของดาบนั้นเร็วเกินไปและการเคลื่อนไหวที่ราบรื่นของดาบนั้นสะอาดและเรียบร้อยจนศิษย์ทุกคนในห้องโถงต่างก็รู้สึกตื่นเต้นและหญิงสาวในชุดกิโมโนก็ยิ้มออกมาเช่นกัน

พวกเขาเห็น ไคล์ ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติงราวกับว่าเขาหวาดกลัวกับเทคนิคดาบจนไม่สามารถหลบหนีไปไหนได้

ศิษย์สำนักดาบต่างก็จ้องมองพร้อมกับเพ้อฝันอยู่ในใจของพวกเขา: ร่างกายของอีกฝ่ายถูกแบ่งออกเป็นสองซีกอย่างสมมาตรและฉากที่มี เลือด อวัยวะภายใน ไหลทะลักลงบนพื้น

ภายใต้สายตาแห่งความคาดหวังของทุกคน มือขวาของ ไคล์ ถูกก็ยกขึ้นพร้อมกับนิ้วหัวแม่มือและนิ้วชี้จับไปที่ตัวดาบ …

ดาบถูกจับโดยนิ้วสองนิ้วที่ถูกครอบคลุมด้วยเกราะแขนไวเบรเนี่ยมและชุดรบเวนอม และแม้แต่เสียงของการปะทะเพียงเล็กน้อยก็ไม่ดังขึ้น ดาบถูกหยุดลงอย่างอธิบายไม่ถูก

อาศัยสองนิ้วรับดาบ? นี่เป็นฉากที่แปลกและ ไม่เคยได้ยิน ไม่เคยได้ฟัง ไม่เคยได้เห็นมาก่อนมันดีกว่าเทคนิคดาบหลายพันเทคนิค

ศิษย์สำนักดาบทุกคนในห้องโถงต่างก็อ้าปากค้างอย่างตกใจ

แต่ก็มีผู้ที่ตกใจยิ่งกว่าซึ่งก็คือ ปรมาจารย์ดาบ ที่ในเวลานี้ เขาไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น เขากำดาบเอาไว้แน่นและพยายามอย่างสุดกำลัง แต่ก็ยังไม่สามารถดึงดาบออกไปจากนิ้วของ ไคล์ ได้เลยแม้แต่น้อย

“มันเป็นไปได้อย่างไร เจ้าทำได้อย่างไร?” ปรมาจารย์ดาบ ตกตะลึง ต้องรู้ก่อนว่าเขาฝึกฝนวิชาดาบขั้นสูงมานานหลาย 10 ปี แม้แต่ต้นไม้ขนาดใหญ่เขาก็สามารถตัดออกได้อย่างง่ายดายด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว!

“ กบในบ่อ” ไคล์ พูดภาษาญี่ปุ่นอย่างไม่แยแส นักดาบที่เรียกว่า ปรมาจารย์ดาบ มีเพียงการ์ดความสามารถสีเขียวหายาก

และในสามวินาทีของการสนทนานี้เขาได้ดึงการ์ดจากชายชราออกมาแล้ว

"ถึงตาฉันแล้ว." ไคล์ เอ่ยขึ้นพร้อมกับรวบมือซ้ายเป็นหมัดแล้วกระแทกไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่รวดเร็วมากราวกับสายลมลงบนร่างบอบบางของ ปรมาจารย์ดาบ

'ตูมมม! '

ราวกับถูกรถชนด้วยความเร็วสูง ปรมาจารย์ดาบ ปลิวละลิ่วออกไปเหมือนกับว่าวที่สายขาดกระแทกเข้ากับป้ายโลหะและผนังห้องโถงที่อยู่ไกลกว่า 10 เมตร