นี่เป็นฉากที่น่าตื่นตาและน่าตกใจอย่างผิดปกติ หลังจากการไล่ล่าของเหล่านินจา ก็มีทหารญี่ปุ่นหลายพันนายได้ตั้งแนวป้องกันเพื่อจัดการกับคนเพียงคนเดียว

“วันนี้โชคไม่ค่อยดีแฮะ”

ไคล์ นั่งอยู่บนสนามหญ้าในสำนักดาบพร้อมกับเผยรอยยิ้มออกมา เขาเปลี่ยน มุราซาเมะ และ ปืนพกพลังงาน เป็นการ์ดไอเท็ม

“ปีศาจไคล์ แกไม่มีทางหลบหนีแล้ว จงยอมแพ้ซะ!” เจ้าหน้าที่ทหารที่ยืนอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยนอกกองทัพใหญ่ตะโกนเสียงดังออกมา

นินจา ที่ไล่ตามอยู่ด้านหลังก็หยุดฝีเท้าลงพร้อมกับเผยใบหน้าที่บึ้งและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา:“ไม่! ไอ้หมอนี่ใช้วิธีการธรรมดาจัดการมันไม่ได้ผล ยิงมันในทันที!”

“ แต่…” เจ้าหน้าที่ทหารลังเลซึ่งทำให้ ไคล์ ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า“ พูดอย่างกับว่าฉันจะปล่อยให้พวกนายจัดการฉันได้ง่ายๆ”

ขณะที่เขาพูดเขาก็ดึงการ์ดสีฟ้าออกมาอยู่ในระหว่างนิ้ว

การ์ดใบนี้นับตั้งแต่ได้รับมา มันก็ยังไม่ถูกใช้ และในตอนนี้มันก็ถึงเวลาที่เขาจะได้ใช้งานมันแล้ว เหลือแค่เพียงพยายามหน่วงเวลาไว้สักครู่ เพื่อรอผู้ช่วยที่เขาได้เรียกมา...…

ในพื้นที่เปิดโล่งที่ ไคล์ ยืนอยู่นั้นมันถูกปกคลุมด้วยเงาขนาดใหญ่ หลังจากทหารญี่ปุ่นที่อยู่รอบๆรู้สึกได้ถึงบรรยากาศที่ผิดปกติ พวกเขาต่างพากันเงยหน้าขึ้นมองไปบนท้องฟ้าหลังจากเห็นบางสิ่งบางอย่างใบหน้าของพวกเขาก็เผยความสยดสยองออกมา

“ นั่นมันอะไรกัน สัตว์ประหลาด?”

“ นกอินทรีย์ยักษ์ที่มีขนสีฟ้า?”

“ ดูเหมือนว่ามันจะพุ่งทะยานลงมาที่นี่…”

เจ้าหน้าที่ทหาร เงยหน้าขึ้นมอง นกอินทรียักษ์สีฟ้า ตัวใหญ่ที่บินโฉบเข้ามาใกล้สนามหญ้าของสำนักดาบ และดูเหมือนว่าเขาจะตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง ดังนั้นเขาจึงตะโกนสั่งการออกมา:“ แย่แล้ว ยิง ยิงมันเดี๋ยวนี้!”

"มันสายไปแล้ว." ไคล์ ส่ายหน้าเล็กน้อยและกระแสพลังสีแดงเข้มที่รุนแรงก็พุ่งออกมาจากใต้ฝ่าเท้าของเขา หลังจากนั้นร่างของเขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับจรวดทันที

แอร์สปรินท์!

'ปัง! ปัง! ปัง! ตูม! ตูม! ตูม! '

ทั้งปืนเล็กและปืนใหญ่ต่างก็ถูกระดมยิงไปยังบริเวณที่ ไคล์ ยืนอยู่ก่อนหน้านี้ และการระดมยิงใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวินาที พื้นสนามหญ้าบริเวณนั้นก็กลายเป็นหลุมและก้อนหินก็ถูกบดขยี้กลายเป็นผุยผง

'แกว๊กกก'

นกอินทรียักษ์สีฟ้า ได้บินมาถึง ไคล์ จากนั้นมันก็กางกรงเล็บคว้าตัว ไคล์ แล้วโบกสบัดปีกขนาดใหญ่พุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าตามมุมฉาก 90 องศา พร้อมกับร้องคำรามออกมา

“เครื่องบินรบอยู่ที่ไหน? แจ้งให้พวงเขาสกัดกั้นสัตว์ประหลาดตัวนั้น!” เจ้าหน้าที่ทหารมองไปที่ นกอินทรียักษ์สีฟ้า ที่กำลังจะจากไปเขาก็ตะโกนถามทหารสื่อสารที่อยู่ด้านข้างในทันที

แต่เขายังไม่ทันได้รับคำตอบจากทหารสื่อสาร

ในทันใดนั้นก็มีวัตถุสีดำขนาดเล็กตกลงมาจากนกอินทรียักษ์สีฟ้าและมันตกลงบนพื้นที่โล่งด้านหน้าสำนักดาบ มันเป็นลูกบอลสีดำขนาดเล็กที่มีแสงสีเขียวและตอนนี้มันกำลังกลิ้งอยู่บนพื้น

"นี่มันอะไร?" กลุ่มทหารที่อยู่ในบริเวณนั้นต่างก็ถอยหลังโดยสัญชาตญาณ พวกเขามองดูสิ่งที่คล้ายระเบิดลูกนั้น แต่ระเบิดมือของประเทศใดกันที่ตกลงมาจากที่สูงเป็นเวลานานแต่กลับไม่ระเบิด

“ระเบิดไม่ทำงาน?” เจ้าหน้าที่ทหาร มองไปที่วัตถุทรงกลมที่อยู่ไกลจากเขามากกว่า 10 เมตร ไฟสีเขียวเหมือนกับการนับถอยหลังได้กะพริบๆอย่างต่อเนื่องและเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้น…...

'พรึบ!'

วัตถุทรงกลมระเบิดเป็นหลุมดำและเริ่มกลืนกินทุกสิ่งที่อยู่ภายใน

ในพริบตามันขยายจากขนาดเท่ากำปั้นเป็นทรงกลมขนาดใหญ่สีดำที่มีรัศมี 50 เมตร อย่างรวดเร็ว ทุกสิ่งที่ถูกมันปกคลุมอยู่ภายในไม่ว่าจะเป็น นินจา, ทหารญี่ปุ่น, ถนน, ต้นไม้, และก้อนหินหรือแม้แต่ แสง, สี, เสียง, ก็ถูกกลืนหายไปจนหมด.

หลังจากผ่านไปชั้วครู่หลุมดำค่อยๆสลายหายไปและแสงแดดที่สว่างจ้าก็สาดส่องไปยังบริเวณนั้นอีกครั้ง และฉากที่ปรากฏแก่สายตาก็คือสำนักดาบที่เคยมีอยู่ที่นั่นก่อนหน้านี้ได้หายไป และมันถูกแทนที่ด้วยหลุมยักษ์รูปครึ่งวงกลม

………...

น่านฟ้าเหนือโตเกียวในระดับความสูงที่มากกว่า 1,000 เมตร

ไคล์ ซึ่งอยู่ในอุ้งเล็บของนกอินทรียักษ์สีฟ้า ไม่รู้ถึงผลที่ตามมาของระเบิดต่างดาวที่เขาโยนลงไป ตอนนี้ส่วนหนึ่งของร่างกายของเขาเป็นอัมพาตและยากที่จะเคลื่อนไหว

ไคล์ แทบลืมตาไม่ขึ้นและต้องการหาที่ปลอดภัย แต่ทันใดนั้นที่ด้านหลังของ นกอินทรียักษ์สีฟ้า มีเครื่องบินรบที่มากกว่าหนึ่งโหลพุ่งทะยานตามมาอย่างรวดเร็ว

ไม่จบไม่สิ้น..…

ไคล์ ไม่มีแรงที่จะขยับร่างกายของเขาเป็นอัมพาตและสติของเขาก็ใกล้จะดับวูบลงเช่นกัน

นกอินทรียักษ์สีฟ้า ร้องคำรามอย่างกังวล มันพา ไคล์ บินไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเสียงและพยายามหนีจากการไล่ล่าของเครื่องบินรบที่มีมากกว่าหนึ่งโหลเหล่านั้น

10 นาทีต่อมา

ไคล์ รู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังตกลงไปที่พื้นด้านล่าง

เกิดอะไรขึ้นกับอินทรียักษ์สีฟ้า?

ไคล์ พยายามมองไปรอบๆ เขาเห็นนกอินทรียักษ์สีฟ้ากำลังบินออกไปในระยะไกลโดยมีเครื่องบินรบไล่ตามอยู่ด้านหลัง

หลังจากนั้นสติของเขาก็ดับวูบไปอีกครั้ง…….

ไคล์ ไม่รู้เลยว่าเขาหลับไปนานแค่ไหน แต่เมื่อเขาตื่นขึ้นเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ในถ้ำที่มีอุโมงค์อยู่ทุกที่และมีบ่อน้ำพุร้อนธรรมชาติที่มีอากาศร้อนอบอ้าว

“เวนอม ที่นี่ที่ไหนแล้วเกิดอะไรขึ้น?” ไคล์ เอ่ยกับ เวนอม เบาๆ หลังจากตกจากระดับความสูงเขาก็มาที่นี่อย่างกะทันหันและน่าจะเป็น เวนอม ที่พาเขามา

เวนอม ถ่ายทอดเรื่องราวอย่างภาคภูมิใจ หลังจากนั้นไม่นาน ไคล์ ก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขารู้สึกหิว เวลาได้ผ่านไป 3 วันแล้วนับตั้งแต่การต่อสู้ครั้งล่าสุด

เวนอม ได้ควบคุมร่างของเขาให้มาซ่อนตัวอยู่ในถ้ำใต้ภูเขาหิมะแห่งนี้

“โชคดีที่มีนายอยู่” ไคล์ ถอนหายใจออกมาเบาๆ หลังจากนอนหลับไป 3 วัน พิษที่เขาได้รับมาก็หายไป แม้แต่บาดแผลที่ด้านหลังก็หายไปเช่นกัน

เขาถอดชุดรบเวนอมออกและนำอาหารร้อนและอาหารสดทั้งหมดที่เก็บไว้ในการ์ดไอเทมออกมา หลังจากกินและเติมพลังงานเสร็จเขาก็กระโดดลงไปในบ่อน้ำพุร้อนที่อยู่ข้างๆ

“อ่า ช่างรู้สึกสบายดีจริงๆ” ไคล์รู้สึกว่าอุณหภูมิของน้ำพุร้อนกำลังพอดีช่วยบรรเทาความตึงเครียดที่เกิดจากการสู้รบได้มาก

สถานที่แห่งนี้มีความสะดวกสบายและปลอดภัย

ไคล์ ดึงการ์ดไบโอสีฟ้าออกมาจากพื้นที่มิติการ์ดจากนั้นก็เรียก “ไข่ยักษ์” ออกมาแล้วหย่อนมันลงไปในน้ำพุร้อน

[ไข่สัตว์ประหลาด]

สถานะปัจจุบัน: ด้วยสภาพแวดล้อมในปัจจุบันยังไม่ดีพอ ระยะเวลาในการฟักตัวคาดว่าคงใช้เวลามากกว่า 30 ปี

ไคล์:“ …”

นอนมากเกินไปไหมพี่ไข่! ใช้เวลาตั้ง 30 กว่าปีถึงจะฟักเป็นตัวออกมา

ไคล์ ได้แต่สายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ ...

หลังจากแช่น้ำพุร้อนเสร็จ ไคล์ ก็สวมชุดเสื้อผ้าด้านในและสวมชุดรบเวนอมอยู่ด้านนอก

ไคล์ เดินตามเส้นทางภายในถ้ำตามที่ เวนอม บอกเขาขณะเดินออกไปเพียงไม่กี่ก้าวเขารู้สึกประหลาดใจหลังจากได้ยินเสียงฝีเท้าอันละเอียดอ่อนซึ่งดังมาจากอุโมงค์ที่อยู่ข้างๆเขา

มีคนอยู่ที่นี่!

ไคล์ ตอบสนองอย่างรวดเร็วเขาเปิดใช้ “ปกปิดซ่อนเร้น” ยืนติดผนังอุโมงค์ เมื่อเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา เขาก็เห็นบุคคลที่แต่งตัวประหลาดสวมหน้ากากป้องกันแก๊สพิษได้ปรากฏขึ้นในระยะสายตา