“ใครใช้ให้คุณเป็นเจ้านายของฉันกันล่ะ ฉันก็ต้องทำให้ดีที่สุด”

ดวงตาที่สวยงามราวกับสีอำพันของอัญมณีจ้องมองไปที่ ไคล์ เธอยิ้มเบาๆและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยน ใบหน้าของเธอก็เต็มไปด้วยความเย้ายวน

โลลิตัวน้อยในเมื่อก่อนไม่เพียงเติบโตเป็น ราชินีดำ แต่เธอยังสวยงามบดบังรัศมีความงามของผู้หญิงคนอื่นไปจนหมด

“ จริงสิเจ้านาย ฉันอยากจะพาคุณไปดูบางอย่าง” เรน ยิ้มและเดินมาควงแขนซ้ายของ ไคล์ แล้วพาเขาไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปที่ชั้นใต้ดินของฐาน .

“เอ่อ!…เรน เธอโตขึ้นมาก”

ไคล์ รู้สึกได้อย่างอ่อนไหวว่าข้อศอกของเขาไปโดนหน้าอกอันอ่อนนุ่มของ เรน แม้ว่าเขาจะไม่สนใจและไม่คิดอะไรมากแต่เขาก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูน

“ โตขึ้นมันไม่ดีเหรอ?” เรน หัวเราะคิกคักและเผยแววตาที่สามารถมองเห็นหัวใจของเธอได้อย่างชัดเจน

แม้ว่าเธอจะเป็นราชินีดำที่แข็งแกร่งและโตเต็มที่แล้ว แต่เมื่ออยู่ต่อหน้า ไคล์ เธอยังคงเป็นเหมือนเดิมเป็นสาวน้อยที่เรียบง่ายและตรงไปตรงมา

ไคล์ ส่ายหน้าแล้วยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้

“เทพเจ้าหลัก เรากำลังจะไปที่ชั้นใต้ดินชั้นที่ 3 โรงงานผลิตเทคโนโลยี”

ทั้ง 2 เดินเข้าไปในลิฟต์และ เรน ก็ได้สั่งการไปยังกล้องกลมที่อยู่มุมลิฟต์

หลังจากนั้นก็มีน้ำเสียงที่อ่อนโยนของ จาร์วิส ดังขึ้นว่า“รับทราบครับ หัวหน้าผู้คุมกฏ”

จากนั้นลิฟต์ก็เริ่มขยับลงไปชั้นล่างสุดอย่างนุ่มนวล

ไคล์ เฝ้าดูฉากนี้อย่างเงียบๆและอีกครั้งชื่อของ 'เทพเจ้าหลัก' ทำให้เขาชะงักไปชั่วครู่

จาร์วิส กลายเป็นปัญญาประดิษฐ์ที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเทียบได้ตั้งแต่ 20 ปีก่อนหลังจาก ฮาเวิร์ด ออกเดินทางออกจากโลก

ก่อนออกเดินทาง ฮาเวิร์ด ได้บอกให้ จาร์วิส แบ่งโปรแกรมระบบเดิมออกเป็น 2 โปรแกรม ระบบที่ไม่มีข้อมูลของตระกูลเรียกว่า 'จาร์วิส' ตามเดิมและมันกลายเป็นพ่อบ้านส่วนตัวของ โทนี่ ลูกชายของเขา ส่วนอีกระบบมีหน้าที่จัดการทุกเรื่องของตระกูลคาร์ลและตั้งชื่อใหม่ว่า 'เทพเจ้าหลัก'

เทพเจ้าหลัก กลายเป็นผู้ดูแลตระกูลคาร์ลไปโดยปริยาย …

ไคล์ พูดอะไรไม่ออกในตอนนี้

ลิฟต์กำลังลงผ่านห้องฝึกฝนแรงโน้มถ่วงและห้องวิจัยไฮเทคและมาถึงชั้น 3 ใต้ดิน ที่สร้างขึ้นมานานหลายทศวรรษ

'ครื่น! '

มีเสียงดังเล็กน้อยหลังจากลิฟต์ลงมาถึงพื้น

ไคล์ และ เรน เดินออกจากลิฟต์ ไฟด้านในสว่างขึ้นโดยอัตโนมัติและสามารถมองเห็นอุปกรณ์เทคโนโลยีที่มีโครงสร้างที่ซับซ้อนต่างๆ

มันเหมือนโรงงานลับใต้ดิน อุปกรณ์ทุกชนิดได้รับการตั้งโปรแกรมตามระบบและสามารถทำงานโดยอัตโนมัติเพื่อสร้างบางสิ่งบางอย่างได้ทั้งกลางวันและกลางคืนโดยไม่หยุดชะงัก

“พวกมันกำลังสร้างอะไร?” ดวงตาของ ไคล์ หดแคบลงและเอ่ยถามโดยไม่รู้ตัว

“ ตามฉันมาแล้วคุณจะรู้เอง” เรน หัวเราะเยาะจับแขนของเขาไว้แน่นพา ไคล์ ไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของโรงงานใต้ดินและมาถึงผนังกำแพงเหล็กที่ขวางกั้นอยู่ด้านหน้า

“เทพเจ้าหลัก เปิดห้องลับของโรงงาน”

ด้วยคำสั่งของ เรน ผนังกำแพงเหล็กก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจากนั้นมันก็ม้วนขึ้นเหมือนประตูม้วนเผยให้เห็นห้องลับที่อยู่ด้านหลังผนังกำแพง

“ นี่มัน…” ดวงตาของ ไคล์ เบิกกว้างหลังจากลำแสงสีขาว - สีฟ้าที่สะดุดตาพุ่งออกมาจากห้องลับ

สิ่งที่เปล่งแสงออกมาคือสิ่งของประเภทแกนกลมซึ่งแต่ละชิ้นบรรจุอยู่ในกล่องคริสตัลทรงสี่เหลี่ยมวางเรียงแถวกันอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเต็มพื้นที่ห้องลับขนาดใหญ่

กลายเป็นว่ามันคือ ประกายแสงสีฟ้า!

ความตกใจของ ไคล์ ไม่สามารถอธิบายได้ด้วยคำพูด แม้ว่าเขาจะมองไปทั่วทั้งจักรวาล สิ่งเหล่านี้ก็เป็นทรัพย์สินที่ประเมินค่าไม่ได้

ต้องรู้ก่อนว่าใน ดาวเคราะห์ซาคาร์ ประกายแสงสีฟ้า แค่เพียงชิ้นเดียวก็เพียงพอที่จะซื้อยานอวกาศระหว่างดวงดาวขนาดเล็กได้หลายลำ

เรน พูดอย่างช้าๆขึ้นว่า:“ หลังจากที่คุณเดินทางออกจากโลกไป 15 ปี ฮาเวิร์ด ได้สร้างโรงงานผลิตใต้ดินแห่งนี้ขึ้นและวัสดุทั้งหมดเป็นแร่ไวเบรเนี่ยม ครึ่งศตวรรษต่อมาจนถึงเมื่อวานนี้จำนวน ประกายแสงสีฟ้า ที่ผลิตได้มีมากถึง 10,000 ชิ้นแล้ว”

10,000 ชิ้น…

ปากของ ไคล์ กระตุกหลังจากได้ยินจำนวนที่มากมายของ ประกายแสงสีฟ้า

หากเปลี่ยนมันเป็นการ์ดเขาสามารถผสมการ์ดได้เป็น 1,000 ครั้ง ซึ่งทั้งหมดเป็นการ์ดสีฟ้า!

อย่างไรก็ตามการผสมการ์ดเป็นการฟุ่มเฟือยเกินไป ในฐานะแหล่งพลังงานที่ดีที่สุดของเกราะเหล็กสงคราม มันจะกลายเป็นส่วนประกอบหลักที่ขาดไม่ได้ที่สุดของชุดเกราะเหล็ก!

ในอนาคตหากเขาได้รับระบบควบคุมระยะไกลที่สมบูรณ์แบบเขาสามารถสร้างกองทัพหุ่นเหล็กจักรกลโดยมีประกายแสงสีฟ้าเป็นแหล่งพลังงานหลักได้!

มีอำนาจเหนือโลก…ไม่ ควรจะบอกว่ามันไม่ได้มีไว้เพื่อรุกรานผู้อื่น แต่เพื่อป้องกันการรุกรานของมนุษย์ต่างดาวในอนาคต!

“ช่วยได้มากเลยจริงๆ เรน ดูเหมือนว่ามรดกของตระกูลจะสะสมได้มากในช่วงหลายปีที่ผ่านมา” ไคล์ ถอนหายใจพร้อมกับยกมือขึ้นไปลูบผมสีดำของ เรน เบาๆ

เรน ไม่ขัดขืนดวงตาของเธอกลายเป็นพระจันทร์เสี้ยวและมุมปากที่บอบบางของเธอก็เผยรอยยิ้มที่สวยงาม

“ ใช่แล้ว การได้เห็นประกายแสงสีฟ้าเหล่านี้ทำให้ฉันนึกถึงสิ่งหนึ่ง” ไคล์ เอาฝ่ามือของเขากลับมาและครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่จากนั้นก็เผยรอยยิ้มและพูดว่า:“ เดี๋ยวฉันจะพาเธอไปยังสถานที่ที่หนึ่ง”

"ไม่ว่าคุณจะไปที่ไหนฉันก็จะตามคุณไปทุกๆที่” เรน เอ่ยขึ้นโดยไม่ลังเล

…………………….

นิวยอร์ก อาคารสำนักงานของ สตาร์ค อินดัสทรีส์

สเตน นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานพร้อมกับคิ้วที่ขมวดขึ้น บนโต๊ะทำงานมีหนังสือพิมพ์วางกองอยู่และในหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็มีข่าวเกี่ยวกับ ไอรอนแมน และ หุ่นเหล็กสีเงิน ปรากฏอยู่

“ไอ้เวรนี่ทำลายลูกค้าคนสำคัญของฉัน” สเตน จ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างหงุดหงิด หลังจากเห็นข่าว ไอรอนแมน กวาดล้างผู้ก่อการร้ายในตะวันออกกลาง

ในรายงานข่าวมีภาพเบลอๆของ ไอรอนแมน ที่กำลังคลานออกจากหลุมกระสุนปืนใหญ่ ชุดเกราะสีแดงทองเต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้ที่รุนแรง

คำบรรยายของนักข่าวเป็นคำชม โดยบอกว่า ไอรอนแมน เป็นอีกหนึ่งแสงแห่งศตวรรษใหม่

ส่วนรายงานเกี่ยวกับหุ่นเหล็กสีเงินเป็นการประณามมันถูกประกาศจับในฐานะอาชญากร องค์กรต่างๆหรือแม้แต่ทหารได้ออกคำสั่งสูงสุดในการตามล่า

สเตน ดูอารมณ์เสียและปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ และทันใดนั้นประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก เลขานุการสาวผมบลอนด์ รีบเข้ามาด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน

“เสียมารยาท เคาะประตูไม่เป็นรึยังไง?” เมื่อเห็นการกระทำของเลขาสาว สเตน ก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนดุด่า

“ขอโทษค่ะท่านประธาน คือว่า...มีแขกมาขอเข้าพบ!” เลขาสาวยืนอยู่ข้างผนังพร้อมกับเอ่ยขึ้นอย่างหวาดกลัว

"หืม? คืนนี้ฉันไม่ได้นัดหมายกับใครไว้นิ!” สเตน ขมวดคิ้วและเพิ่งลุกขึ้นจากที่นั่ง แต่ทันใดนั้นที่ประตูห้องก็มีคน 2 คนเดินเข้ามา

คนนำหน้าเป็นชายหนุ่มผมสีเงินสวมเสื้อกันลมสีดำ คนด้านหลังเป็นหญิงสาวที่มีผมสีดำสวยงามมีเสน่ห์และทั้ง 2 ดูเฉยเมยราวกับว่าพวกเขาคุ้นเคยกับที่นี่ราวกับเป็นบ้านของพวกเขาเอง

“ คะ..คุณคือ...!?”

เหมือนเห็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุดใบหน้าของ สเตน ซีดเผือดเขากลัวมากกว่า เลขาสาว นับ 10 เท่าเท้าของเขาอ่อนปวกเปียกและร่างกายทรุดนั่งลงบนเก้าอี้