ตั้งแต่ขัดแย้งกับ S.H.I.E.L.D. ครั้งล่าสุด เรน ก็ไม่เคยเห็นใบหน้าของเจ้านายของเธอเคร่งขรึมขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าศัตรูที่จะจัดการในครั้งนี้ไม่ใช่ตัวละครเล็ก ๆ

“ เจ้านายเราจะทำอย่างไรดี?”เรน เอ่ยถามการตัดสินใจของ ไคล์

“ค้นหาพวกมันให้เจอ ฉันมีอะไรต้องทำที่นี่และจะอยู่ที่นิวเจอร์ซีย์อีก 2-3 วัน”

ไคล์ รู้สึกผ่อนคลายลงทันใดนั้นก็นึกอะไรบางอย่างออกเขาเอ่ยถาม เวนอม:“ เวนอม ถ้าเป็นนายมาที่พื้นที่แปลก ๆ ของมนุษย์ต่างดาวสิ่งแรกที่ต้องทำคืออะไร?”

"ปรับตัว."

เวนอม ลังเลเล็กน้อยและเอ่ยคำอธิบายว่า“ สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างเราสามารถบรรลุความอยู่รอดที่แท้จริงได้โดยการยึดติดกับสิ่งมีชีวิตอื่น ดังนั้นเมื่อเรามาในพื้นที่แปลก ๆและพบสิ่งมีชีวิตพื้นเมือง ซิมไบโอต จะทำการปรับตัวและผสมผสานเข้ากับสิ่งมีชีวิตพื้นเมืองนั้น แล้ว…”

"แล้วไงต่อ?" ไคล์ ถาม

น้ำเสียงของ เวนอม นั้นเย็นชาและแหบเล็กน้อย:“ ร่างกายที่มีลักษณะทางชีวภาพมีความรู้สึกบางอย่างของอาณาเขตและจะทิ้งกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ไว้ในพื้นที่ที่มันล่า หากอาณาเขตใดถูกครอบครองโดย ซิมไบโอต ตัวอื่นอยู่ก่อน ซิมไบโอต ที่เพิ่งมาถึงจะปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมและจะสู้เพื่อแย่งชิงอาณาเขตมาเป็นของมันเอง”

“ ซิมไบโอต เหล่านั้นน่าจะโชคดีที่ ราชาแห่งซิมไบโอต ได้บังเอิญออกจากนิวยอร์ก”

ไคล์ ยิ้มเบา ๆ และคิดเรื่องนี้ เขาบอกกับ เรน ว่า“ สิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ในระบบนิเวศเหล่านี้เพิ่งมาถึงนิวยอร์ก เป็นที่คาดกันว่าพวกมันจะอดกลั้นและมองหามนุษย์ที่แข็งแกร่งที่เหมาะสมสำหรับการยึดติดทางชีวภาพ ในช่วงเวลานี้ห้ามมิให้สมาชิกของตระกูลคาร์ล ออกไปข้างนอกโดยเด็ดขาด ให้จัดทีม 3 คนเป็นทีมเล็ก ๆ กระจายอยู่ทั่วเมืองเพื่อสังเกตุการณ์อย่างลับๆ หลังจากค้นพบ ซิมไบโอต อย่าได้ลงมือให้พวกเขาแจ้งเธอและ ลอร์นา หรือแจ้ง ทีมอเวนเจอร์ส ให้เข้าจัดการกับมัน”

“ สำหรับบริษัทไลฟ์ ฟาวเดชั่น…บอกให้ ฟิวรี ทำการตรวจสอบโดยที่ตระกูลของเราอย่าได้เข้าไปยุ่งปล่อยให้เป็นหน้าที่ของ S.H.I.E.L.D ”

เมื่อ ไคล์ พูดมาถึงตรงนี้เขาก็เอ่ยเตือนเป็นกรณีพิเศษ:“ ใช่แล้วอย่าปล่อยให้ ซิมไบโอต เหล่านั้นเข้าใกล้มิฉะนั้นจะจัดการได้ยากขึ้น”

“ โอเค ฉันรู้แล้ว”

เรน พยักหน้าอย่างเคร่งขรึมนี่เป็นครั้งแรกที่ ตระกูลคาร์ล จะจัดการกับสิ่งมีชีวิตต่างดาว!

นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกที่เธอไม่ต้องพึ่งพาเจ้านายของเธอ เพื่อจัดการกับการรุกรานของมนุษย์ต่างดาว แต่เป็นการใช้พลังของเธอเอง!

“ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น แต่ในอนาคตจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ - ครั้งนี้เป็นการทดสอบ”

หลังจาก ไคล์ พูดเสร็จและวางสายโทรศัพท์ไปปีกสีดำก็โบกสะบัดบินขึ้นไปบนอากาศ

เมื่อพายุฝุ่นที่รุนแรงกำลังพัดพริ้ว ไคล์ ก็บินออกจากทะเลทรายไปแล้ว

ไคล์ เพิ่งจากไปไม่นาน

รถยนต์เก่าๆคันหนึ่งขับผ่านพื้นดินข้างหลุมที่มีค้อนโยเนียร์อยู่และรถได้หยุดอยู่ที่ขอบหลุม

ชายวัยกลางคนพื้นเมืองเปิดประตูและลงจากรถ เขามองไปที่หลุมขนาดใหญ่และเห็นค้อนเงินวางอยู่ตรงกลาง

………………….

ในเวลานี้ เมืองนิวยอร์ก อาคารดอร์เซ็ต

หลังจาก เรน ออกคำสั่ง

สำนักงานพลังเหนือธรรมชาติก็ประกาศหยุดชั่วคราวโดยไม่กำหนดระยะเวลาที่แน่นอน พวกเขาอธิบายเพียงว่าเป็นเหตุผลภายในเท่านั้น

ในพื้นที่นิวยอร์ก สมาชิกการ์ด ได้ตั้งทีม 3 คนคอยสอดส่องนิวยอร์กตลอด 24 ชั่วโมงเพื่อค้นหาร่องรอยของ ซิมไบโอต ต่างดาว

ด้านอื่น ๆ. บรูคลิน อยู่ใกล้กับย่านใจกลางเมืองซึ่งเป็นอาคารพักอาศัยให้เช่าราคาประหยัด

“พนักงานในบริษัทนี้ถือว่าใช้ได้พวกเขาไม่ดูถูกผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้ามาทำงาน”

เอ็ดดี้ ได้รับการสอนงานจากเจ้านายและเพื่อนร่วมงานตลอดทั้ง วันผู้สื่อข่าว เอ็ดดี้ ได้ลากร่างกายที่เหนื่อยล้าขึ้นไปชั้นบนของห้องเช่ารายเดือนที่เรียบง่ายและราคาถูก แน่นอนที่นี่ย่อมไม่มีลิฟต์เขาได้แต่ปีนบันไดขึ้นไปทีละขั้น

ตรงขึ้นไปที่ชั้น 5 เอ็ดดี้ เดินผ่านโถงทางเดิน ทันทีที่เขามาถึงห้องที่เขาเช่าเขาก็เห็นชายหัวโล้นยืนอยู่หน้าห้องตรงข้ามห้องของเขาโดยถือถุงพลาสติกสีดำที่มีบางสิ่งบางอย่างอยู่ข้างในกำลังดิ้นอยู่ตลอดเวลา

“สวัสดี เพื่อนบ้าน” เอ็ดดี้ ปาดเหงื่อที่หน้าผากและโบกมือให้อย่างเป็นมิตร

ชายหัวโล้น มีสีหน้าที่ไม่แยแสพร้อมกับเผยกลิ่นอายเย็นชาบางอย่างเขาจ้องมอง เอ็ดดี้ ที่เดินเข้ามาใกล้ ๆ

“เอ่อ...” เอ็ดดี้ ลดแขนลงมาเกาหัวของเขาและกล่าวว่า“ ขอโทษนะที่ทำให้รำคาญ”

เอ็ดดี้ รีบเดินไปที่ประตูห้องของเขาและหยิบกุญแจออกจากกระเป๋าอย่างประหม่าและรู้สึกได้ว่าชายหัวโล้นจ้องมองมาที่ด้านหลังของเขาอยู่ตลอดเวลา

เขารีบเปิดประตูและเปิดเพียงช่องว่างที่คนๆหนึ่งสามารถลอดเข้าไปข้างในได้จากนั้นก็ปิดประตูอย่างรวดเร็วแล้วก็ล็อคมัน

หลังจากนั้น เอ็ดดี้ ก็ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นหลังพิงประตูและบ่นอย่างช่วยไม่ได้:“ เพื่อนบ้านที่น่ากลัว”

“ เพื่อนบ้านแปลก ๆ ”

นอกประตูชายหัวโล้นก็พึมพำและค่อยๆหยิบกุญแจเปิดประตูห้องแล้วก้าวเข้าไปในนั้น

ในห้องไม่มีสิ่งอื่นใดนอกจากเฟอร์นิเจอร์เตียงและเก้าอี้ที่เรียบง่าย ผ้าม่านสีดำถูกจัดวางอย่างเป็นระเบียบ หลังจากปิดประตูแสงเพียงแห่งเดียวที่สาดส่องมาจากประตูก็หายไปทำให้พื้นที่ภายในห้องมืดสนิท

ชายหัวโล้นนั่งอยู่บนเก้าอี้และดึงปลาทะเลที่ยังมีชีวิตออกมาจากถุง และอ้าปากกินมันทั้งเป็น

ในขณะที่กัดกินอยู่นั้นชายหัวโล้นก็ตกอยู่ในพะวังครุ่นคิด

มันคือ ซิมไบโอด ที่เดินทางผ่านรูหนอนของดาวซาคาร์เพื่อมายังโลกและอยู่ระหว่างค้นหาความหมายของการดำรงอยู่ของมัน

แน่นอน. ซิมไบโอด มาถึงโลกเมื่อ 6 เดือนก่อน มันอาศัยอยู่ในหมู่บ้านพื้นเมืองในแอฟริกาเป็นเวลา 2-3 เดือน หลังจากใช้เวลาไม่กี่เดือนในเอเชียก็ไปยุโรปอีก 2-3 เดือน ในระหว่างนี้มันเปลี่ยนโฮสต์มนุษย์มาถึง 5 คน มันถูกรวมเข้ากับสังคมมนุษย์ของโลกและในที่สุดก็มาถึงนิวยอร์กในสหรัฐอเมริกาเมื่อไม่กี่วันก่อน

เมื่อมันมาที่เมืองนิวยอร์กเป็นครั้งแรก ซิมไบโอต สามารถสัมผัสได้ถึงความคุ้นเคยและมันต้องการไขปริศนาบางอย่างอย่างรวดเร็ว แต่ใครจะคิดละว่ามีสิ่งมีชีวิตทางชีวภาพหลายตัวเข้ามาในนิวยอร์กทำให้บรรยากาศที่สำคัญเหล่านั้นเกิดความสับสน

ตอนนี้สิ่งมีชีวิตทางชีวภาพจากภูมิภาคต่างๆมารวมตัวกันที่เมืองนิวยอร์กแห่งนี้มันได้ดึงดูดและโจมตีซึ่งกันและกัน

“ฉันสามารถรู้ได้ถึงตัวตนของทุกๆตัว - ฉันหวังว่าพวกแกจะมีข้อมูลที่ฉันต้องการ” ชายหัวโล้นพึมพำพร้อมกับกัดกินปลาทะเลที่อยู่ในมือของมัน

ระยะห่างระหว่าง ดาวเคราะห์ซาคาร์ กับ โลก คือช่วงเวลาที่มันกำลังเดินเตร็ดเตร่มาหลาย 10 ปี ความแข็งแกร่งของมันพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วและเป็นไปไม่ได้ที่ ซิมไบโอต ตัวอื่นจะเป็นคู่มือของมัน

ใครมาขวางก็แค่ฆ่าทิ้ง

เมืองสะพานเก่า.

ไคล์ กลับเข้าไปในเมือง ไปที่ร้านอาหารขนาดกลาง พอเปิดประตูเข้าไปก็พบว่าที่โต๊ะหัวมุมไม่ได้มีเพียงแค่กลุ่มของ เจน เท่านั้น แต่ยังมีชายหนุ่มสวมเสื้อยืดกางเกงยีนส์มาเพิ่มด้วย

“การ์ด ทางนี้!” ดาร์ซี ที่หันหน้ามาทางประตูได้เห็น ไคล์ เป็นคนแรกเธอรีบลุกขึ้นและโบกมือเรียก

ไคล์ เดินไปนั่งข้าง อีริค ที่ได้เว้นที่ไว้ให้เขาล่วงหน้าจากนั้น อีริค ก็เอ่ยขึ้นด้วยความเคารพ:“คุณการ์ด ผมได้สั่งอาหารเตรียมไว้ให้คุณแล้ว เดี๋ยวผมจะให้พนักงานยกมาเลยคุณจะได้กินตอนที่ยังอุ่นๆ”

“ การ์ด สวัสดีตอนเช้า” เจน เคี้ยวอาหารในปากและกล่าวทักทาย ไคล์ ด้วยรอยยิ้ม

“สวัสดี” ไคล์ พยักหน้าแล้วหันไปมอง ธอร์

ธอร์ หิวมากเขายังคงยัดเนื้อวัวเข้าปากและเห็นท่าทีที่กระตือรือร้นของทั้ง 3 คนที่มีต่อ ไคล์ ดวงตาของเขาก็มีแววที่ไม่สบอารมณ์

“การต้อนรับระหว่างข้ากับเจ้าหมอนี่ทำไมมันถึงแตกต่างกันถึงเพียงนี้??”