สนามประลองในตอนนี้เต็มไปด้วยฉากนองเลือด

ก่อนการต่อสู้ของผู้เข้าร่วมการประลองทั้ง 8 จะเริ่มขึ้น

ภายในสนามประลองได้ตกอยู่ในความเงียบงัน ซึ่งตรงกันข้ามกับความตื่นเต้นของผู้ชมที่อยู่บนอัฒจรรย์ มนุษย์ต่างดาวนับแสนโห่ร้องส่งเสียงเชียร์และคลื่นเสียงแทบจะพลิกสนามประลองให้กลับด้าน

"คุณไคล์ คุณคิดว่าใครจะเป็นผู้เหลือรอด 4 คนสุดท้าย” ไวท์เวฟ เอ่ยถามขึ้นอย่างตื่นเต้น

ไคล์ ส่ายหน้าเบา ๆ ดวงตาของเขากระตุกเล็กน้อยและพูดขึ้นว่า:“ ฉันไม่แน่ใจ จนถึงขณะนี้มีบางคนที่ยังไม่ได้ใช้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมา”

“แต่ถ้าถามว่าใครมีแนวโน้มที่จะติด 1 ใน 4 ตามมุมมองของฉัน ฉันคิดว่าเด็กต่างดาวที่มีหนวดแปลกๆและชายร่างผอมที่ถือเคียวน่าจะมีโอกาสมากที่สุด”ไคล์ ใช้วิจารณญาณของตัวเอง

“ ใช่ ฉันเองก็คิดเช่นนั้น” ไวท์เวฟ พยักหน้าพร้อมกับดึงอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่คล้ายกับโทรศัพท์ที่มีหน้าจอสัมผัสออกมา

ไคล์ ส่ายหน้าและมุ่งความสนใจไปที่สนามประลอง

ชายร่างผอม มีเคียวคมที่สามารถแบ่งชุดเกราะเหล็กออกเป็น 2 ซีกได้อย่างง่ายดายและมีความเร็วที่รวดเร็วเหนือเสียง การโจมตีทางด้านร่างกายก็น่ากลัว แม้ว่าเขาไม่คิดที่จะโจมตี เขาก็สามารถหลีกเลี่ยงการต่อสู้และวนไปรอบๆสนามประลองโดยไม่มีใครสามารถแตะต้องเขาได้

สำหรับเด็กต่างดาวที่มีหนวดนั้นจากการต่อสู้ในระยะประชิดก่อนหน้านี้มีความแข็งแกร่ง ความเร็ว ทักษะการต่อสู้ และการป้องกันนั้นล้วนอยู่ในระดับ กัปตันอเมริกา บวกกับความสามารถในการใช้หนวดสีดำโจมตีและป้องกัน อีกทั้งยังดูดซับเลือดของผู้อื่นมาเป็นสารอาหารเพื่อรักษาตัวเอง …..

เดี๋ยวนะ!…..

ไคล์ ลุกขึ้นจากที่นั่งและมอง เด็กต่างดาว ที่ยืนอยู่ในสนามประลองด้านล่าง

เมื่อเขาจ้องมองไปที่ เด็กต่างดาว เด็กต่างดาว ก็เงยหน้าขึ้นและชำเลืองมองไปยังบริเวณที่นั่งของ ไคล์ อย่างไม่ตั้งใจราวกับสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง จากนั้นก็หันกลับไปมองผู้ร่วมแข่งขันคนอื่นๆที่อยู่รอบๆ

แม้จะมีระยะทางห่างกันเกือบ 100 เมตรแต่ ไคล์ ก็ยังคงรู้สึกคุ้นเคยและรู้สึกแปลก ๆ จาก เด็กต่างดาว คนนั้น

"ความรู้สึกที่คุ้นเคยนี่มันอะไรกัน?" ไคล์ พึมพำกับตัวเอง

“ เฮ้ แกจะยืนบังอีกนานไหม? คนอื่นเขาจะดูการประลอง!”

ไคล์ ที่ยืนขึ้นอย่างกะทันหันได้บดบังวิสัยทัศน์การมองเห็นของ มนุษย์ต่างดาวที่อยู่ด้านหลัง สร้างความไม่พอใจให้กับฝูงชนเป็นอย่างมากจนพากันตะโกนคำรามออกมาและมีบางคนต้องการที่จะลุกจากที่นั่งเพื่อไปจัดการกับ ไคล์

ไคล์ หันกลับมาอย่างเย็นชาพร้อมกับปลดปล่อยแรงกดดันที่สามารถมองเห็นได้จางๆ ออกมา

เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันน่าหวาดหวั่นที่โหดเหี้ยมอำมหิตและทรงพลัง มนุษย์ต่างดาวที่กำลังเดือดพล่านก็นั่งลงอย่างรวดเร็วและไม่กล้ามองไปที่ ไคล์ อีก

“คุณไคล์ สงบสติอารมณ์ลงก่อน” ไวท์เวฟ กวาดสายตามองไปรอบๆแล้วดึงกางเกงของ ไคล์ ไคล์ ก็นั่งลงในที่นั่งของเขา

"คุณไคล์ คุณเป็นอะไรไป?” ไวท์เวฟ ถาม

“ ไม่มีอะไร” คำตอบที่สงบของ ไคล์ ดังขึ้น ดวงตาที่ไม่แน่ใจของเขากระพริบและจ้องมองไปที่ เด็กต่างดาว โดยไม่ให้คลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว

หัวใจของเขาสงบลงเล็กน้อย

ในสนามประลองผู้เข้าร่วมการประลองที่เหลืออีก 8 คนในที่สุดก็เลือกคู่ต่อสู้ของกันและกันจากนั้นก็แบ่งสนามประลองออกเป็น 4 คู่เล็ก ๆ

คู่ต่อสู้ที่ เด็กต่างดาว เลือกคือ มนุษย์หิน ที่ถือกระบองฟันหมาป่าขนาดใหญ่

ร่างเล็กๆเหมือนกระสุนปืนใหญ่พุ่งทะยานเข้าใส่ มนุษย์หิน หนวดสีดำหลาย 10 เส้นที่อยู่ใต้ผ้าคลุมพุ่งออกจากร่างกายราวกับเม่น

“ไอ้เด็กเวร! แกกล้าเลือกฉันเป็นคู่ต่อสู้! ฉันจะทุบแกให้เละเป็นซอสเนื้อ !!” มนุษย์หิน คำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวมือของเขาจับกระบองฟันหมาป่าอย่างแน่นหนากวาดทุบไปที่ เด็กต่างดาวที่มีหนวดสีดำอย่างรุนแรง

ภายใต้แรงทุบระดับสัตว์ประหลาดบวกกับกระบองฟันหมาป่าขนาดใหญ่ที่มีน้ำหนักมาก ได้พัดพาลมจนเกิดเสียงดังหวีดหวิวอย่างน่ากลัว

ผู้ชมต่างร้องอุทานและดูเหมือนว่าพวกเขากำลังจะได้เห็นฉากเด็กต่างดาวที่มีร่างเล็กกระทัดรัดถูกทุบจนร่างกายแหลกเละร่วงหล่นจากอากาศ

“ ถึงเวลาแสดงความสามารถที่แท้จริงแล้ว” ไคล์ เห็นเช่นนั้นก็พึมพำกับตัวเอง

ดังคำพูดของเขาภายใต้การจ้องมองของผู้ชมนับไม่ถ้วนพวกเขาเห็น เด็กต่างดาว ที่ถาโถมเข้ามาได้กางปีกสีดำแดงคู่หนึ่งออกมาจากด้านหลังเพื่อหยุดสภาวะถาโถมให้หยุดอยู่กลางอากาศ

สีหน้าของ มนุษย์หิน เปลี่ยนไปอย่างมากกระบองฟันหมาป่าได้ฟาดลงกับพื้นอย่างแรงทำให้เกิดเสียงดังสนั่น พื้นคอนกรีตก็เกิดรอยแตกร้าว

เด็กต่างดาว ฉวยโอกาสนี้ส่งหนวดสีดำหลายเส้นพุ่งไปข้างหน้ากลายเป็นแส้ยาวพันรอบคอของ มนุษย์หิน อย่างแน่นหนา

"ไอ้เด็กเปรต!" มนุษย์หิน คำรามก้องพร้อมกับคลายมือออกจากกระบองฟันหมาป่าที่หนักเกินไปเขารีบคว้าแส้สีดำที่คอของเขาด้วยมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างพยายามเอื้อมไปจับ เด็กต่างดาว

สีหน้าของ เด็กต่างดาว ไม่เปลี่ยนแปลงเขาโบกสะบัดปีกและหลบแขนหินอย่างรวดเร็ว

เขากระโดดไปด้านหลังศีรษะของ มนุษย์หิน พร้อมกับยืดกรงเล็บที่แหลมคมสีดำออกมาจากหลังมือแล้วแทงไปที่ดวงตาของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำ

อ๊ากกกกกก!

ดวงตาเป็นจุดที่บอบบางที่สุดและเป็นจุดอ่อนของ มนุษย์หิน เขากรีดร้องอย่างเจ็บปวด หลังจากความเจ็บปวดในที่สุดเขาก็สามารถจับมือของ เด็กต่างดาว เอาไว้ได้

เด็กต่างดาว พยายามดิ้นรนอย่างหนักแต่ก็เห็นได้ชัดว่าไร้ผลเพียงแค่ขนาดร่างกายก็ต่างกันเป็นอย่างมากอยู่แล้วยิ่งไม่ต้องพูดถึงกำลัง

“ฉันจับแกได้แล้ว อย่าคิดว่าจะรอด!”มนุษย์หิน ดึงแส้สีดำที่พันอยู่รอบคอของเขาออกอย่างรุนแรง ในขณะที่ดวงตาทั้ง 2 ข้างของเขายังคงปิดสนิทพร้อมกับเลือดที่ไหลออกมา เขาจับ เด็กต่างดาว ยกชูขึ้นสูง

“ ตาย!” มนุษย์หิน คำรามแล้วทุ่ม เด็กต่างดาว ในมือลงบนพื้น จนพื้นแตกร้าวก้อนกวาดกระเด็นออกไปรอบๆ

ตูม! ตูม! ตูม!

ราวกับไม่มั่นใจว่า เด็กต่างดาว จะตายง่ายๆ เขาจับทุ่มลงซ้ำๆ อีก 2-3 ครั้ง

เด็กต่างดาว นอนจมอยู่ในหลุมบนพื้น เขานอนนิ่งไม่ไหวติง ปีกด้านหลังแขนและขาของเขาหัก ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเลือดและรอยบาดแผล

“ ผู้ชนะคือฉัน!” มนุษย์หิน ยกมือขึ้นโดยที่ดวงตาของเขายังคงเต็มไปด้วยเลือดที่รินไหล

ผู้ชมโห่ร้องอย่างกึกก้อง แต่ไม่นานเสียงโห่ร้องก็หยุดลง

พวกเขาตกตะลึงเมื่อเห็น มนุษย์หิน ที่มั่นใจในชัยชนะของตนเอง จู่ๆก็ถูกหนวดสีดำ 2 เส้นพุ่งเจาะเข้าไปในดวงตาทั้ง 2 ข้างของเขาโดยที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัว

หนวดสีดำทั้ง 2 เส้นจู่โจมเข้าไปในสมอง ผ่านดวงตาทั้ง 2 ข้างโดยตรง

ร่างกายของ มนุษย์หิน แข็งทื่อเสียงหัวเราะหยุดนิ่งและร่างกายที่ไร้วิญญาณได้ทรุดลงไปกองกับพื้น

สถานการณ์ที่พลิกกลับอย่างกะทันหันนี้ทำให้ผู้ชมส่งเสียงปรบมือดังลั่น

ในกลุ่มผู้ชมมีเพียง ไคล์ เท่านั้นที่ขมวดคิ้ว

ไม่มีข้อผิดพลาดอย่างแน่นอน เด็กต่างดาว คือ เวนอม!