ภายในห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไป.

หลังจากที่ใบหน้าและร่างกายของ ซีซาร์ ถูกกอดถูกหอมโดย เป็ปเปอร์ จนหนำใจ เขาก็มานั่งอยู่ที่เก้าอี้ทำงานและโบกมือพูดกับ เอ็ดดี้ ว่า“ เอ็ดดี้ คุณออกไปข้างนอกก่อน ฉันมีบางอย่างจะพูดกับ คุณเป็ปเปอร์”

“ ครับนายน้อย” เอ็ดดี้ ก็หันหลังเดินตรงไปที่ประตูของห้องทำงาน

เป็ปเปอร์ ประหลาดใจที่เห็น เอ็ดดี้ ทำตามคำสั่งของ ซีซาร์ โดยไม่มีคำโต้แย้งใดๆ

ในความเป็นจริงถ้าใครเห็น ซีซาร์ ก็จะตัดสินโดยสัญชาตญาณว่าเขาเป็นเพียงเด็ก เพราะอายุของเขายังน้อยเกินไปแม้ว่าเขาจะมีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่ แต่ก็มีน้อยคนที่จะเชื่อฟังคำสั่ง

"คุณคือ?"เป็ปเปอร์ มองไปที่ แอน ที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม มีพนักงานจำนวนมากเกินไปใน สตาร์ค อินดัสทรีส์ แม้แต่พนักงานในสำนักงานเองก็มีเป็นพัน ๆคน ดังนั้นมันจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะจำได้ทั้งหมด

แอน รู้สึกอายเล็กน้อยแต่เธอก็ไม่ลืมที่จะทำความเคารพและกล่าวว่า“ สวัสดีท่านผู้จัดการทั่วไป! ฉันเป็นพนักงานใหม่ที่เพิ่งมาทำงานได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ชื่อ แอน เวย์อิ้ง”

“ แอน เวย์อิ้ง?” เป็ปเปอร์ ทวนชื่อและพูดขึ้นว่า:“อ่อ ฉันเคยได้ยินชื่อนี้ ใช่คุณรึเปล่าที่ถูกคนร้ายลอบทำร้ายเมื่อคืน”

"ใช่. นี่ต้องขอบคุณ นายน้อยซีซาร์ ถ้าไม่ได้เขาช่วยฉันไว้ น่ากลัวว่าฉันคงจะ…”

แอน นึกถึงเรื่องเมื่อคืนร่างกายของเธอก็สั่นและรู้สึกขอบคุณ ซีซาร์ ที่ตอนนี้กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้เป็นอย่างมาก

เมื่อ เป็ปเปอร์ ได้ยินคำพูดของ แอน เธอก็อดไม่ได้ที่จะยกมือขึ้นปิดปากตัวเองด้วยความตกใจ หลังจากรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเธอก็บอกให้ แอน ออกไปรอข้างนอกกับ เอ็ดดี้

แอน พยักหน้าแล้วก้าวเดินออกไปจากห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไป

ในห้องทำงาน เป็ปเปอร์ และ ซีซาร์ อยู่ด้วยกันเพียงลำพังและดวงตาทั้ง 2 ข้างที่กลมโตของเธอก็จ้องมองไปที่ดวงตาเล็กๆ ของ ซีซาร์ หลังจากเงียบไปนาน เป็ปเปอร์ ก็กล่าวด้วยอารมณ์ “ 6 เดือนแล้วที่พ่อของคุณได้พา โทนี่ เดินทางออกจากโลกและปัญหาที่เรากำลังเผชิญในตอนนี้ถือได้ว่าใหญ่มาก”

“ มันใหญ่ถึงขนาดนั้นเชียวเหรอ?” ซีซาร์ เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบ

“ ใช่ เอ่อจริงสิ คุณไม่ต้องเรียกฉันว่า คุณเป็ปเปอร์” เป็ปเปอร์ เงยหน้าสวยเอ่ยขึ้นพร้อมกับเผยสีหน้าไม่พอใจในขณะที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน

ซีซาร์ กางมือทั้ง 2 ข้างออก“แล้วจะให้ฉันเรียกว่าอะไรดี”

เป็ปเปอร์ ยิ้มและพูดว่า:“ ฉันและ คุณเรน แม่ของคุณมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ฉันนับถือเขาเป็นเหมือนพี่สาว ถ้าอย่างงั้นคุณเรียกฉันว่าน้าก็ได้?”

“ ไม่” ซีซาร์ ต่อต้านอย่างเด็ดขาด

“ถ้างั้นก็เรียกว่า เป็ปเปอร์ เฉยๆก็ได้ เพราะสุดท้ายแล้วคุณคือลูกชายของพ่อบุญธรรม ไคล์”

พอตส์ ทำอะไรไม่ถูกเล็กน้อย รุ่นของ ไคล์ สูงเกินไป ประมาณว่าไม่มีใครสามารถปราบปราม ซีซาร์ ได้

"ตกลง." ซีซาร์ พยักหน้า

“ นายน้อยของฉัน ทำไมคุณถึงไม่อยู่แต่ในบ้าน ออกมาข้างนอกได้ยังไง ตอนนี้เมืองนิวยอร์กก็ไม่ปลอดภัยแล้ว”

มีบางอย่างในคำพูดของ เป็ปเปอร์ และมีความเศร้าปนอยู่เล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าข่าวเชิงลบเกี่ยวกับ สตาร์ค อินดัสทรีส์ และการลอบสังหารพนักงานในช่วงหลายวันนี้ทำให้เธอเหนื่อยล้าทั้งจิตใจและร่างกายเล็กน้อย

ยังคงเห็นว่าฉันเป็นเด็ก

ซีซาร์ ถอนหายใจจากนั้นก็ลอยขึ้นจากเก้าอี้ภายใต้การจ้องมองอย่างเหลือเชื่อของ เป็ปเปอร์ โดยไม่สนใจแรงโน้มถ่วงและกฎเกณฑ์ใดๆร่างนั้นลอยไปมาเหมือนลูกโป่ง

วิธีทำให้คนอื่นเชื่อถือคือต้องแสดงให้เห็นมากกว่าคำพูด

“ เป็ปเปอร์”

ซีซาร์ บินอยู่ในห้องและนอนอยู่ในอากาศแห่งความว่างเปล่า เขามองลงไปที่ เป็ปเปอร์ และพูดว่า“ สตาร์ค อินดัสทรีส์ ประสบปัญหาอะไร? ขอบอกตรงๆในเมื่อ โทนี่ ไม่ได้อยู่ที่นี่ ตระกูลคาร์ล ของเราจะแก้ไขสถานการณ์นี้เอง”

ถ้าไม่ติดที่รูปลักษณ์อันอ่อนโยนของเขาเองบวกกับน้ำเสียงเล็กๆของเด็กทารกก็น่าจะมีพลังโน้มน้าวใจที่เพียงพอ

เป็ปเปอร์ หายใจเข้าลึก ๆ และเงยหน้าขึ้นมอง ซีซาร์ ในอากาศ เธอกล่าวด้วยความประหลาดใจ:“ ตระกูลของคุณมีอายุยืนยาวและมีพลังวิเศษ ฯลฯ มันน่าจะเป็นเหมือนมรดกตามธรรมชาติที่ถ่ายทอดกันมา”

ซีซาร์ ยิ้ม “ น่าจะบอกว่าตระกูลของพวกเรามากกว่า คุณไม่คิดที่จะเป็นพวกเราในอนาคตหรือ?”

"คุณพูดอะไร." ใบหน้าของ เป็ปเปอร์ เต็มไปด้วยสีแดงที่งดงามเธอกล่าวว่า:“ นิสัยของคุณเหมือนพ่อบุญธรรม ไคล์ ไม่มีผิดชอบหยอกล้อฉันเล่น!”

ก็ฉันคือ ไคล์ แต่ฉันได้เปลี่ยนแปลงร่างกายและตัวตนของฉันเป็นอีกคนเท่านั้นเอง

ซีซาร์ กลอกตาและพึมพำในใจ

อย่างไรก็ตามหลังจากพูดคุยกันสั้น ๆ เป็ปเปอร์ ไม่เพียงแต่สนิทกับ ซีซาร์ มากขึ้นเท่านั้น แต่ยังลบอคติด้านอายุออกไปอย่างสิ้นเชิงและมองว่าเขาเป็นคนที่โตเต็มวัย

“ถ้างั้นกลับไปที่หัวข้อก่อนหน้านี้”

เป็ปเปอร์ เริ่มอธิบายสถานการณ์ล่าสุดกับ ซีซาร์ และเรื่องราวมันก็คล้ายกับข้อมูลที่ เอ็ดดี้ และ แอน ได้บอกมาและสุดท้ายเธอก็ได้แสดงความคิดเห็นของเธอ:“ พนักงานที่ถูกลอบทำร้ายทั้งหมดล้วนเป็นผู้รับผิดชอบแผนกพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่”

“ คุณสงสัยว่าเขามีปัญหา” ซีซาร์ รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร

เป็ปเปอร์ พยักหน้าและพูดว่า “ ไม่ใช่แค่ฉันเท่านั้นที่สงสัยแม้แต่ S.H.I.E.L.D. ก็สงสัยเช่นกัน แต่เราไม่มีหลักฐาน”

ซีซาร์ เข้าใจแล้วว่าทำไม นาตาชา จึงแสร้งทำเป็นเข้าไปหารองผู้จัดการ อันที่จริงแล้วเธอต้องการหาหลักฐานและเบาะแสจากเขา

เป็ปเปอร์ ถอนหายใจและพูดว่า:“ คิลเลียน เป็นสุภาพบุรุษแม้แต่น้ำหยดเดียวก็ไม่สามารถรั่วไหลออกมาได้ เขาเป็นนักวิทยาศาสตร์ระดับแนวหน้าในสาขาชีววิทยาและการผลิตอาวุธ ถ้าไม่ใช่สถานการณ์ล่าสุดฉันก็ไม่อยากสงสัยเขาจริงๆ”

ความเสียหายที่เกิดขึ้นกับ สตาร์ค อินดัสทรีส์ ไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาทั่วไปจะทำได้ อย่างๆน้อยต้องเป็นคนในและมีตำแหน่งสูง

“ คุณสามารถมั่นใจได้ว่า ตั้งแต่ฉันมาที่นี่ปัญหาทั้งหมดก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป”

ซีซาร์ เผยรอยยิ้มปากของเขางุ้มเล็กน้อยและใบหน้าที่ดูเป็นเด็กก็เต็มไปด้วยความมั่นใจ

"คุณจะทำไรล่ะ?" เป็ปเปอร์ ติดเชื้อความมั่นใจจากเขาและถามขึ้น

ซีซาร์ เหยียดนิ้วออกมาและเอ่ยขึ้นว่า “ มันง่ายมาก ประการแรกทำตัวตามปกติปล่อยให้คนของ S.H.I.E.L.D. ทำการสืบสวนต่อไปและจับตาดูรองผู้จัดการที่ชื่อ คิลเลียน แม้จะแหวกหญ้าให้งูตื่นก็ไม่เป็นไรมันไม่สำคัญ”

“ แล้วไงต่อ” เป็ปเปอร์ กระพริบตา

“ ประการที่ 2 บอกจุดที่พนักงานถูกโจมตีก่อนหน้านี้มาให้ฉัน”

ซีซาร์ ยื่นนิ้วที่ 2 ออกมาแล้วพูดว่า“ หลังจากนี้คุณแค่รอฟังข่าวจากฉัน”

หลังจากอยู่ในห้องทำงานของผู้จัดการทั่วไปเป็นเวลานาน ซีซาร์ ก็ออกจาก สตาร์ค อินดัสทรีส์ พร้อมกับ เอ็ดดี้

เมืองนิวยอร์ก ติดกับถนน 958

นอกจากมีแนวปิดล้อมของตำรวจบางส่วนที่ยังไม่ถูกรื้อถอน พื้นและผนังกำแพงมีรอยไหม้ปรากฏให้เห็นได้อย่างเลือนลางจากขี้เถ้าที่ดำคล้ำ เมื่อรวมกับฉากพระอาทิตย์ตกมันให้บรรยากาศที่ตื่นตระหนกมาก

“นายน้อย เรามาทำอะไรที่นี่? ตำรวจ, นิติเวช, S.H.I.E.L.D. หรือแม้แต่คนในตระกูลคาร์ลก็มาที่นี่แต่พวกเขาก็ไม่พบเบาะแสใดๆ” เอ็ดดี้ เกาหัวและถาม ซีซาร์ ที่นั่งบนไหล่ด้วยความสงสัย

ดวงตาของ ซีซาร์ จ้องมองไปยังพื้นที่ที่ถูกเผาไหม้และตอบด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยว่า:“ คุณจะรู้อะไร. สิ่งที่ฉันเห็นแตกต่างจากที่คุณเห็น”

เขาสามารถเพิกเฉยต่อข้อจำกัดด้านสายตาของมนุษย์และได้รับข้อมูลเชิงลึกที่มีความละเอียดอ่อน