“ สตีฟ กำลังทำอะไร”

เมื่อ นาตาชา ที่ถูกใส่กุญแจมืออยู่ได้ยินเสียงเพลงดังมาจากรถยนต์สีเหลืองคิ้วของเธอก็ขมวดขึ้นและเมื่อเธอได้ยินหัวหน้าทีมของอีกฝ่ายบอกให้ยิงสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปทันที

'ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! '

กระสุนมากมายราวกับห่าฝนถูกกระหน่ำยิ่งเข้าปกคลุมรถสีเหลืองคันเล็ก

ในเวลาเดียวกันคลื่นสีขาวจากภายในสู่ภายนอกได้ปกคลุมรถยนต์คันสีเหลืองที่มีแต่รูกระสุน

ในช่วงเวลาสั้น ๆ

รถคันเล็กสีเหลืองเปลี่ยนรูปร่างไปด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ด้านหน้าของรถถูกยกขึ้น ตัวถังรถสั่นสะเทือนและขยายตัวโดยกลไก ยางทั้งสี่เส้นหดเข้าด้านใน ส่วนที่เป็นโลหะยืดออกมาเป็นแขนและขา

เห็นได้ชัดว่ามันเป็นรถยนต์ธรรมดาที่ถูกจอดทิ้งไว้ แต่มันกลับสามารถแปลงร่างด้วยเทคโนโลยีระดับไฮเทคและยังเป็นการแปลงร่างด้วยความเร็วที่รวดเร็วมาก ต่อหน้าหน้าต่อตากองกำลังต่างๆ!

'ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!'

กระสุนยังคงกระหน่ำยิงเข้ามาแต่เมื่อกระทบถูกรถที่กำลังแปลงร่างมันก็กระเด็นกระดอนออกไปรอบๆเหลือเพียงรอยกระสุนสีขาวเล็กๆเท่านั้น

ในเวลานี้รถสีเหลืองคันเล็ก ๆ ในที่สุดก็เสร็จสิ้นการแปลงร่างในขั้นตอนสุดท้าย

“ พระเจ้าช่วย นี่มันสัตว์ประหลาดจักรกลหรือตัวอะไร?”

“ สิ่งมีชีวิตนอกโลก…จักรกลยักษ์?”

ผู้คนที่อยู่รายล้อมต่างก็สูดลมหายใจเข้าไปอย่างหนาวเหน็บพวกเขาเงยหน้าขึ้นมองด้วยความกลัวพร้อมกับถอยหลังออกไป 2-3 ก้าว

มันคือหุ่นยักษ์ที่ยืนอยู่บนขาทั้ง 2 ข้าง มีความสูงมากกว่า 8 เมตร มือข้างหนึ่งเป็นปากกระบอกปืนส่วนมืออีกข้างว่างเปล่า ที่ด้านหลังมีเครื่องยนต์รูปปีกถูกกางออก เปลือกตัวถังทั้งหมดยังคงเป็นสีเหลืองของสีรถคันเดิมและดวงตาจักรกลกำลังหมุน มองดูผู้คน

“ นี่มันอะไรกัน……”

ไม่ได้มีเพียงแค่อีกฝ่ายเท่านั้นที่ตกใจ แม้แต่ สตีฟ ซึ่งนั่งอยู่ในเบาะรถตรงหน้าอกของหุ่นยนต์เหล็กก็อ้าปากค้างไม่แพ้กัน

“ เยี่ยมมาก”

เสียงแห่งความพึงพอใจของ วิสท์ ดังขึ้น“ นี่คือแนวทางการพัฒนาที่เจ้านายเคยบอกเอาไว้ และมันก็เป็นความสามารถในการแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ยักษ์ ผมและ โทนี่ ได้ค้นพบหลังจากการศึกษาและค้นคว้าจากชุดเกราะเหล็กสงครามมาเป็นเวลานาน”

“หากมีพลังงานที่เพียงพอผมสามารถหลอมรวมเข้ากับยานพาหนะทุกชนิดหรือเครื่องจักรต่างๆ ให้เป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเป็นการชั่วคราวได้และทำการแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ขนาดยักษ์ที่ทรงพลัง!”

วิสท์ กล่าวด้วยความตื่นเต้นและนี่เป็นครั้งแรกที่มีการแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ขนาดใหญ่เช่นนี้

"แล้วมันทำงานอย่างไรมีอาวุธหรือไม่” สตีฟ ลูบฝ่ามือของเขาและถามคำถามด้วยความกระตือรือร้น

“มันเป็นระบบควบคุมด้วยเสียง อาวุธเป็นอาวุธปืนเลเซอร์ธรรมดา”วิสท์ กล่าวพร้อมกับยกแขนซ้ายที่เป็นปืนขนาดใหญ่ขึ้น ปากกระบอกปืนเล็งไปที่ยานพาหนะและเจ้าหน้าที่ที่อยู่ตรงหน้าเขา .

'ตูม! ! ! '

เสียงปืนใหญ่ดังขึ้นพร้อมกับแสงเลเซอร์สว่างวาบออกไปอย่างกระทันหันและรถหุ้มเกราะติดอาวุธที่อยู่ห่างออกไป 10 เมตร ได้ระเบิดขึ้นอย่างรุนแรง! เจ้าหน้าที่ 2-3 นายที่อยู่รอบๆตัวเขาต่างก็กรีดร้องและล้มลงกับพื้น!

พลังทำลายล้างที่น่ากลัวนี้ทำให้คลื่นทำลายและเปลวไฟได้โหมกระหน่ำจนฝุ่นผงคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณทุกหนทุกแห่ง

“ พลังทำลายน่ากลัวมาก..…” สตีฟ อ้าปากค้าง

“ใช่ แต่มันก็ต้องแลกกับพลังงานจำนวนมากเช่นกัน” วิสท์ กล่าวด้วยความตื่นเต้น

ปืนใหญ่นี้ใช้พลังงานจากประกายแสงสีฟ้าที่มีราคาแพงและความเร็วในการเผาผลาญเงินมากเกินกว่าจะจินตนาการได้

แต่เงินของ ไคล์ มีไม่ขาดมือ

“ ยิง!”

หัวหน้าทีมของศัตรู ตะโกนออกคำสั่ง แต่แล้วก็มีแสงเลเซอร์ยิงมาที่ร่างของเขาโดยที่เขายังไม่ทันได้กรีดร้องร่างกายก็ระเบิดกลายเป็นเถ้าถ่านปลิวไปตามสายลม

“นี่คือศิลปะแห่งการทำลายล้าง!”วิสท์ ตะโกนคำรามด้วยความตื่นเต้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

"ฉันเห็นด้วยกับคำพูดนี้ การฆ่าศัตรูไม่ใช่เรื่องยากแต่เราต้องประหยัดพลังงานเอาไว้และสิ่งสำคัญในตอนนี้คือช่วย นาตาชา ก่อนแล้วก็อย่าลืมโล่ของฉัน” สตีฟ เอ่ยออกมาอย่างใจเย็น

"ไม่มีปัญหา!"

วิสท์ พยักหน้า โดยไม่สนใจกระสุนหลายนัดที่ยิงเข้ามา มันยื่นแขนขนาดใหญ่เข้าไปจับโล่ที่อยู่ในรถบัสด้วยปลายนิ้วหลังจากนั้นก็พุ่งไปที่ นาตาชา

'ตูม! ตูม!'

รถหุ้มเกราะติดอาวุธที่ล้อมรอบถูก วิสท์ เหยียบด้วยเท้าขนาดใหญ่ทำให้มันกลายเป็นกองเศษเหล็กแบน ๆ และเจ้าหน้าที่ที่อยู่ใกล้ๆก็หนีกันไปอย่างจ้าละหวั่น

เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดจักรกลวิ่งมาที่นี่เจ้าหน้าที่หลายคนหนีไปโดยไม่ได้พา นาตาชา ไปด้วย มีเจ้าหน้าที่เพียงคนเดียวที่ไม่ยอมหนีไปไหนมันร้องคำรามพร้อมกับเหนี่ยวไกยิงกระสุนไปที่หุ่นยักษ์อย่างต่อเนื่อง

“ ประเมินขีดความสามารถของตนเองสูงเกินไป” วิสท์ พูดเยาะเย้ยพร้อมกับกวาดเท้าเตะอย่างรุนแรงทำให้มันปลิวไปด้านหลังราวกับลูกบอล

วิสท์ คว้า นาตาชา ไว้บนฝ่ามือพร้อมกับให้เธอถือโล่เอาไว้

เพิ่งเสร็จสิ้นการช่วยเหลือ จู่ๆก็มีจรวดพุ่งมาจากด้านข้างและชนไปที่ไหล่ซ้ายของหุ่นยนต์ยักษ์

ภายใต้พลังอันน่าสะพรึงกลัวของจรวดสมัยใหม่ทำให้ส่วนประกอบที่ไหล่ซ้ายของหุ่นยนต์ขนาดยักษ์เปิดออกเป็นช่องในที่สุด

"บัดซบ." เมื่อหันไปมองด้วยความโกรธก็เห็นที่ห่างไกลออกไปในระยะ 10 เมตรมี บัคกี้ อยู่ที่นั่นซึ่งกำลังถือเครื่องยิงจรวดยืนอยู่บนรถหุ้มเกราะติดอาวุธมองพวกเขาอย่างเย็นชา

“บัคกี้” สตีฟ ก็ทำอะไรไม่ถูกเขาตัดสินใจและรีบพูดขึ้นมาว่า:“ ไม่ต้องไปสนใจเขาพวกเรารีบไปที่เรือเหาะบรรทุกเครื่องบินก่อน! แซม กำลังรอเราอยู่เราต้องไปหยุดแผนการของพวกมัน!”

"ตกลง."

วิสท์ พยักหน้าและยิงเลเซอร์อีก 2 นัดไปในบริเวณที่ บัคกี้ และ รถหุ้มเกราะติดอาวุธจอดอยู่ทำให้มันระเบิดกลายเป็นทะเลเพลิงบนท้องถนนซึ่งส่งผลกระทบอย่างมากต่อการติดตามของเจ้าหน้าที่จำนวนหนึ่ง

วิสส์ ยังคงเคลื่อนที่ต่อไปและพื้นก็สั่นสะเทือนเล็กน้อยตามจังหวะการวิ่งโดยมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเรือเหาะ

หลังจากผ่านไป 10 วินาที

ภายใต้ทะเลเพลิงที่โหมกระหน่ำเสียงเครื่องยนต์ก็ดังคำรามขึ้นและทันใดนั้นมอเตอร์ไซค์สีทองดำกระโจนออกมาจากทะเลเพลิงพร้อมกับเร่งความเร็วไล่ตามหุ่นยนต์ยักษ์ไป

สีหน้าของ บัคกี้ ยังคงดูเย็นชาเขาขับรถจักรยานยนต์เร่งติดตามไปอย่างรวดเร็ว

จนกระทั่งพวกเขาหายไปจากระยะสายตา

เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถอดเสื้อผ้าที่ถูกไฟไหม้และหนีออกจากทะเลเพลิง เขาลังเลเล็กน้อยจากนั้นก็ดึงโทรศัพท์มือถือออกมา….

ด้านอื่น ๆ.

ห้องทำงานของ ผู้อำนวยการหน่วย S.H.I.E.L.D.

โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานดังขึ้นทำให้ ไคล์ และ เพียร์ซ จ้องมองไปที่มันและบรรยากาศเงียบแบบแปลกๆก็เกิดขึ้น

“ รับไปสิ” ไคล์ กล่าว

เดิมที เพียซ ต้องการรับ หลังจากที่ ไคล์ อนุญาตมันก็รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วพูดว่า "ฉันเอง."

เจ้าหน้าที่รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่ได้ปิดบังเลยแม้แต่น้อย

“ โอเค ฉันรู้แล้ว” เพียร์ซ วางสายและใบหน้าของเขาก็เคร่งเครียด

“ ดูเหมือนว่าไพ่ของฉันจะชนะ” ไคล์ ยิ้ม

แม้ว่า เพียร์ซ จะไม่พูดอะไรออกมาแต่เขาก็รู้ดีว่ามันเกิดอะไรขึ้น

ก่อนที่จะมีหุ่นยนต์ยักษ์ วิสท์ ยังด้อยกว่าชุดเกราะเหล็กสงครามดังนั้นแบบจำลองหุ่นยักษ์ในปัจจุบันจึงถูกนำมาใช้ และด้วยเส้นทางของเทคโนโลยี วิสท์ สามารถวิวัฒนาการความแข็งแกร่งได้ด้วยตัวเอง

ไม่จำเป็นต้องใช้เวลาในการสร้างเพียงแค่รู้โครงสร้างของชิ้นส่วนรถยนต์ เครื่องบินรบ หรือแม้แต่ยานอวกาศระหว่างดวงดาว วิสท์ ก็สามารถแปลงร่างเป็นหุ่นยักษ์ได้

นี่คือวิถีแห่งการต่อสู้ที่แท้จริงของ วิสท์!