บนอัฒจรรย์ของสนามประลองการการแสดงออกของผู้ชมนับแสนหรือแม้กระทั่ง แกรนด์มาสเตอร์ ต่างก็เงยหน้าขึ้นมอง ไคล์ ที่ตกลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนด้วยความสยดสยอง

ทุกคนกลั้นหายใจและไม่อยากพลาดรายละเอียดของการต่อสู้ครั้งยิ่งใหญ่นี้ ทั่วทั้งสนามประลองตกอยู่ในความเงียบงัน

จากนั้นจุดดำก็เริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ และตกเป็นเส้นตรงลงมาที่สนามประลองโดยไม่มีทีท่าว่าจะช้าลงเลยแม้แต่น้อย

"โอ้พระเจ้า!"

ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของผู้ชม ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างจับจ้อง ไคล์ และ เครโทส ที่ตกลงมาราวกับลำแสงของดาวตกพุ่งเข้ากลางสนามประลอง!

'ตูมมมมมม'

พื้นสนามประลองที่เป็นปูนได้ยุบลงและคลื่นกระแทกที่ตกลงมาก็กระจายออกไปรอบๆฝุ่นผงก้อนกรวดปลิวกระเด็นในระยะ 10 เมตร!

ทั่วทั้งสนามประลองหยุดนิ่งโดยฉับพลัน

รอจนกว่าฝุ่นจะเริ่มจางหาย พวกเขาสามารถเห็นได้อย่างชัดเจนว่าตรงกลางสนามประลองมีหลุมลึกที่ไม่เห็นก้นมีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 5 เมตรปรากฏขึ้น

นี่เป็นฉากที่มีผลกระทบทางสายตามาก สิ่งมีชีวิตทุกผู้ทุกคนต่างก็สั่นสะท้านเพราะความสยดสยอง

“พระเจ้าช่วย ตกมาสูงขนาดนี้มันจะรอดไหม?”

“ อาจเป็นไปได้ว่า ... ตกตายพร้อมกัน”

“ นี่ยังเรียกว่าการประลองอยู่อีกเหรอ?”

ใบหน้าของผู้ชมแดงก่ำและพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ ไม่ว่าในกรณีใดนี่คือการต่อสู้ที่สามารถบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์การประลองของดาวซาคาร์

'ชาชาช่า! '

ทันใดนั้นเสียงเล็กๆดังขึ้นมาจากหลุม ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงของผู้ชม ฝ่ามือที่แข็งแกร่งค่อยๆเลื่อนออกจากหลุมลึกและปีนขึ้นไปบนขอบหลุมอย่างช้าๆ

มันคือ 'ปีศาจ' เครโทส! อย่างไรก็ตามในเวลานี้มีเพียงคำเดียวที่สามารถใช้อธิบายสภาพร่างกายของเขานั่นก็คือ ‘น่าสังเวช!’

ศีรษะล้านเลี่ยนขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเลือดสีแดงสดและเลือดได้ไหลลงเปลือกตา ใบหน้าหยาบกร้านดูอึดอัดและน่ากลัว เสื้อผ้าขาดวิ่นร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ความสง่างามก่อนหน้านี้จางหายไป

“ไอ้หมอนี่มันบ้ารึยังไงกัน”

เครโทส พยายามปีนออกจากหลุมและเมื่อยืนอยู่บนขอบเขามองลงไปในหลุมลึกและเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง“ ในเผ่าพันธุ์ทั้งหมดมนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์ชั้นล่างที่อ่อนแอ ข้าต้องขอยอมรับเลยว่าเจ้าแข็งแกร่งที่สุดในเผ่าพันธุ์มนุษย์!”

“ช่างน่าเสียดายที่ในตอนนี้การต่อสู้ระหว่างเราได้จบลงแล้ว” เครโทส ส่ายหน้าเบา ๆ การที่ได้ตกลงมาจากความสูงเกือบหมื่นเมตร หากไม่ใช่ว่าเขาเป็นเผ่าพันธุ์เทพเจ้าน่ากลัวว่าแม้จะมีอีกกี่ชีวิตก็คงไม่รอด

การเคลื่อนไหวนี้มันบ้าเกินไป มันเป็นการเดิมพันครั้งใหญ่โอกาสตกตายตามกันก็มีสูงมากเช่นกัน

เครโทส หันหลังและอ้าแขนให้กับผู้ชม เสียงโห่ร้องดังขึ้นจนสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสนามประลอง

"คะ..คุณไคล์ คุณตายแล้วเหรอ?” ไวท์เวฟ เปิดปากของเขาและไม่กล้าเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

“ น่าจะ…” ใบหน้าของ แอนลี่ เศร้าหมอง และเธอกำลังพูดอะไรเพื่อปลอบใจแต่ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ“ไวท์เวฟ คุณดูนั่นคืออะไร!?”

ในขณะเดียวกันเสียงเชียร์ของผู้ชมส่วนใหญ่ก็หยุดลงอย่างกะทันหันและพากันจ้องมองไปที่หลุมลึกด้านหลัง เครโทส

เครโทส สังเกตุเห็นความผิดปกติเขาจึงหันกลับไปมอง ในช่วงเวลาต่อมารูม่านตาของเขาก็หดแคบลง

เขาเห็นมือข้างหนึ่งค่อยๆออกมาจากหลุมลึกโดยมีของเหลวสีดำไหลไปมาอยู่ที่แขนและเข้าครอบคลุมเป็นชั้นเนื้อเยื่อสีดำห่อหุ้มร่างกายของ ไคล์ ด้วยความนุ่มนวล

มือที่ยื่นออกมาจากหลุมได้ค้ำยันพื้นและกระโดดไปที่ขอบหลุมอีกด้านหนึ่งเบาๆ

ร่างสูงของมันมีสีดำคล้ำเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ดวงตาสีแดงเข้มดุร้าย รอยยิ้มบึ้งตึงราวกับปีศาจทมิฬที่คลานออกมาจากขุมนรก

"เจ้าเป็นใคร?"เครโทส ขมวดคิ้วมองไปยังสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านหน้าเขา ร่างกายถูกบีบรัดโดยไม่รู้ตัวและรู้สึกถึงอันตรายเป็นครั้งแรกในใจของเขา

“ ฉันแค่พาหัวโล้นๆของนายโหม่งโลกเบาๆ แต่สมองของนายกลับเสื่อม? ถึงกับจำไม่ได้ว่าฉันเป็นใคร?” สิ่งมีชีวิตสีดำยิ้มและยักไหล่

“ ถ้างั้นขอแนะนำตัวเองอย่างเป็นทางการฉันคือ 'ทรราช' ไคล์! "

ภายในห้องดาดฟ้าด้านบนสุดของสนามสนามประลอง

แกรนด์มาสเตอร์ ลุกขึ้นยืนและมองไปที่ ไคล์ ซึ่งดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่และมองไปยัง ผู้จัดการฝ่าย ที่นั่งหน้าซีดอยู่ด้านข้างแล้วพูดว่า "เกิดอะไรขึ้น เจ้าส่งสิ่งนั้นไปช่วยเขา?"

ใบหน้า ผู้จัดการฝ่าย นั้นน่าเกลียดอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขามองเข้าไปในกระเป๋าเสื้อกันลมซึ่งมีเพียงขวดที่ถูกเจาะเป็นรูขนาดใหญ่และหัวใจของเขาก็กรีดร้องคำราม “เวนอม ในที่สุดแกก็เลือกที่จะกลับไปหามันและทรยศฉันที่เป็น…..…”

ในสนามประลอง.

ไคล์ ยืดแขนขาของตัวเองและ เวนอม ที่หายไปนานก็ปกคลุมร่างกายของเขาและความรู้สึกที่แข็งแกร่งก็กลับคืนมาอีกครั้ง

ในขณะที่ตกลงมาจากความสูงและห่างจากพื้นไม่มากนัก เขาคิดว่าเขาคงต้องตายแน่ แต่ในช่วงเวลานั้นของเหลวสีดำกระโดดออกจากห้องหรูหราที่อยู่ด้านบนสนามประลองและพันรอบตัวเพื่อปกป้องร่างกายของเขา

เขาไม่คิดเลยว่าสิ่งสุดท้ายที่ได้ช่วยเขาเอาไว้คือ เวนอม จริงๆ! และเขาก็รู้แล้วว่าตัวที่หักหลังเขาก่อนหน้านี้เป็นอีกตัวหนึ่งซึ่งไม่ใช่ เวนอม!

ไคล์ รู้เรื่องราวทั้งหมดหลังจากหลอมรวมเข้ากับ เวนอม กลายเป็นว่า ซิมไบโอต อีกตัวเป็นร่างแยกด้านมืดของ เวนอม

เวนอม อยู่ในสงครามสงครามโลกครั้งที่ 2 กับเขาและทำให้อารมณ์เชิงลบของการเข่นฆ่าที่โหดเหี้ยมทารุณ ฯลฯ ได้ถือกำเนิดขึ้นและได้ซ่อนอยู่ในส่วนลึกของร่างกายเวนอมมานาน ต่อมาภายใต้อิทธิพลของมิติในรูหนอนมันได้แยกทั้ง 2 ออกจากกัน

นี่คือการถือกำเนิดของ ซิมไบโอต อีกตัวตนหนึ่ง!

อาจกล่าวได้ว่า ซิมไบโอต ที่ถือกำเนิดขึ้นได้เกิดจากความคิดเชิงลบหรือด้านมืดของ ไคล์ และ เวนอม ร่วมกันดังนั้นมันจึงมีพลังมากกว่าและเป็นตัวของตัวเอง

เมื่อมาถึงดาวดวงนี้เมื่อ 6 เดือนก่อน ซิมไบโอต และ เวนอม รอดชีวิตโดยการยึดติดกับผู้อยู่อาศัยต่างดาวอย่างต่อเนื่อง แต่มีความขัดแย้งอย่างมากระหว่างทั้ง 2

เวนอม ต้องการค้นหาและรอ ไคล์ แต่ ซิมไบโอต ต้องการออกไปใช้ชีวิตคนเดียวและกลายเป็นสิ่งมีชีวิตใหม่ที่ทรงพลัง ด้วยความขัดแย้งนี้ในที่สุดทั้ง 2 ก็เกิดต่อสู้กัน

ซิมไบโอต ชนะและสามารถควบคุมร่างกายของ ผู้จัดการฝ่าย ได้อย่างสมบูรณ์และจับ เวนอม คุมขังไว้ในขวดโลหะ ซิมไบโอต มีความทะเยอทะยานมันเตรียมเข้าแทนที่ แกรนด์มาสเตอร์ ในสักวันหนึ่ง

“มันเป็นความผิดพลาด นี่ไม่อาจตำหนินายได้” ไคล์ ยิ้มและรู้สึกได้ว่า เวนอม นั้นไร้เดียงสามากกว่าแต่ก่อนและยังคงถ่ายทอดความรู้สึกให้กับเขาอย่างต่อเนื่อง

ในตอนนี้เขารู้สึกว่า การ์ดไบโอ ของ เวนอม ค่อนข้างแตกต่างจากเมื่อก่อน

[ซิมไบโอต เวนอม ]: สิ่งมีชีวิตทางชีวภาพที่เติบโตเต็มวัยในระดับหนึ่ง การ์ดไบโอ ระดับสีม่วง

:เวนอม ไม่จำเป็นต้องรวมกับโฮสต์มันสามารถอยู่รอดได้ด้วยตัวของมันเอง ซิมไบโอต สามารถเพิ่มความแข็งแกร่งและความสามารถของโฮสต์ได้อย่างมาก จุดอ่อน คืออัลตราซาวนด์และอุณหภูมิที่สูง

: เมื่อถึงวัยผู้ใหญ่การเติบโตของ เวนอม จะลดลงอย่างมาก

: ความเชี่ยวชาญในปัจจุบัน: การเรียนรู้ที่รวดเร็ว, การอำพราง , การป้องกันกระสุน, การซ่อมแซมตัวเองด้วยของเหลว, การสกัดความทรงจำ, การบินร่อน, กรงเล็บที่แหลมคม, การปีนผนัง, การเปลี่ยนแปลงรูปร่าง, เชือกทมิฬนับพัน

: ค่าผสานเข้ากันกับโฮสในปัจจุบันคือ 108 (ค่ายิ่งมากความแข็งแกร่งก็ยิ่งมากขึ้น)