ตอนที่ 406 รู้สึกดีที่ได้กลับมา

เมืองหลวงของอาณาจักรครี ภายในพระราชวัง

ใบหน้าของ โรแนน ซีดและนั่งอยู่บนซากบัลลังก์ที่พังทะลายโดยถือค้อนดาราไว้ในมือข้างหนึ่งและวางอยู่บนหน้าขาอีกข้างหนึ่ง เขาอ้าปากหอบหายใจอย่างรุนแรงพร้อมกับมีเหงื่อไหลออกจากหน้าผากสีน้ำเงิน

เห็นได้ชัดว่าหลังจากการต่อสู้อย่างดุเดือดเขาเสียเปรียบคู่ต่อสู้เป็นอย่างมากและยังเป็นการเสียเปรียบอยู่ฝ่ายเดียวอีกด้วย ร่างกายที่แข็งแกร่งของเขาได้รับบาดเจ็บจากการโจมตีของอีกฝ่าย

“ เจ้า ไคล์ นั่น…” โรแนน ยังคงรู้สึกหวาดกลัว อีกด้านหนึ่งนั้นแข็งแกร่งเกินไปและแรงกดดันที่เขารู้สึกก็พอ ๆ กับผู้หญิงที่ชื่อ 'กัปตันมาร์เวล' ซึ่งเป็นคนที่เขาเคยพบบนโลก

แข็งแกร่งจนน่าหวาดกลัว!

'รู้สึกได้ถึงความต่างชั้น! '

ทหารองครักษ์ชั้นยอดของอาณาจักรครีได้ยินเสียงการต่อสู้และเพิ่งจะมาถึงในที่เกิดเหตุ พวกเขาเห็นประตูขนาดใหญ่ได้รับความเสียหายอย่างรุนแรงก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วขึ้น

หัวหน้าองครักษ์อาณาจักรครีถือหอกมองไปรอบ ๆ ที่ถูกทำลายเสียหายจากนั้นก็มองไปที่ โรแนน ด้วยความเคร่งขรึมและถามว่า:“ ท่านโรแนน , เกิดอะไรขึ้น? ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?"

“ฉันไม่เป็นไร ก็แค่หนูตัวเล็กมาสร้างความวุ่นวายและถูกฉันจัดการไปแล้ว” โรแนน เอ่ยออกมาอย่างเย็นชาพร้อมกับเผยใบหน้าที่เคร่งขรึม

“ นั่นเป็นเรื่องธรรมดาในสหพันธ์กาแล็คซี่ไม่มีใครสามารถเอาชนะ ท่านโรแนน ได้”หัวหน้าองครักษ์ พยักหน้าจากนั้นก็พูดขึ้นมาอย่างเคร่งขรึมว่า:“ผมมีเรื่องที่จะรายงาน…กองยานระหว่างดวงดาวของเราที่ส่งไปยังดาวแซนดาร์ ตอนนี้ได้กลับมาเพียง 2-3 ลำ ที่เหลือถูกทำลายหมด และแม้แต่ผู้บัญชาการของกองยานก็ถูกฝังอยู่ในอวกาศ”

“ โอเคฉันรู้แล้ว” ใบหน้าของ โรแนน จมลงดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธไม่มีใครรู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่

หัวหน้าองครักษ์ ได้เอ่ยถามขึ้นว่า:“ ท่านโรแนน ตอนนี้สถานการณ์ของเรากับดาวแซนดาร์รุนแรงมากขึ้น แต่ยานอวกาศของเราได้เกิดการสูญเสียครั้งร้ายแรง เราควรทำอย่างไรหากกองยานดาวแซนดาร์ ใช้โอกาสนี้บุกเข้ามา...”

เหล่าองครักษ์ที่ได้ยินคำพูดนี้ หัวใจของพวกเขาก็สั่นสะท้านและภายในห้องโถงก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

โรแนน จับค้อนดาราไว้แน่นและกล่าวอย่างเคร่งขรึม:“ จะกลัวอะไร? หากฉันบอก ธานอส ว่าลูกบอลวิญญาณจักรวาลอยู่ที่ฉัน ถ้าเขาต้องการรับมันก็ให้ส่งกองกำลังมาช่วยฉันในทันที”

“ ใช่แล้วผมจะไปติดต่อและส่งคำขอของท่าน!” หัวหน้าองครักษ์ รู้ว่าสถานการณ์เป็นเรื่องเร่งด่วนและรีบออกจากห้องโถงไป

ทหารองครักษ์คนอื่น ๆ ได้ทำความสะอาดความยุ่งเหยิงในห้องโถงและจุดคบเพลิงขึ้นมาอีกครั้ง

“ ลูกบอลวิญญาณจักรวาล…ธานอส…” โรแนน พึมพำกับตัวเองหัวใจของเขาหดหู่มาก ถ้าเขามีพละกำลังมากพอที่จะแย่งบอลวิญญาณจาก ไคล์ เขายังจะยอมมอบให้ ธานอส อีกทำไม!

ความแข็งแกร่งและพลังของ ธานอส นั้นแข็งแกร่ง แต่ โรแนน ก็ไม่ต้องการเป็นเบี้ยล่างเขาต้องการเป็นปรมาจารย์ที่สามารถกุมชะตาชีวิตของเขาไว้ในมือของเขาเอง!

“นั่นมันอะไร...…”

โรแนน กำลังนึกถึงอนาคต ทันใดนั้นเสียงอุทานมากมายของ เหล่าองครักษ์ดังขึ้น

เมื่อ โรแนน ตื่นขึ้นจากพะวังครุ่นคิดและมองไปที่เสียง เขาเห็นตรงกลางห้องโถงมีเสาลำแสงสีฟ้าที่ละเอียดอ่อนส่องลงมาจากเพดานของพระราชวัง

เหล่าองครักษ์ ที่มากกว่าหนึ่งโหลต่างก็เฝ้าดูและไม่กล้าที่จะเข้าใกล้พวกเขาถอยไปข้างหลังอย่างต่อเนื่องดึงระยะปลอดภัยที่เพียงพอ

“ เป็นไปได้ยังไง ความรู้สึกนี้..…” ดวงตาที่ตกตะลึงของ โรแนน เบิกกว้างและเมื่อเสาลำแสงสีฟ้าเริ่มจางหายไปเขาก็เห็นมนุษย์ผมสีเงินปรากฏขึ้นมา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ที่ปรากฏขึ้นมาก็คือ ไคล์ ซึ่งไม่ต่างจากก่อนหน้านี้ เพียงแค่เปลี่ยนชุด ผมยาวขึ้นเล็กน้อยและมีแมวตัวเล็กสีส้มอยู่ที่ไหล่ซ้ายของเขา

เมื่อเสาลำแสงสีฟ้าหายไป ห้องโถงก็กลับสู่ความมืดมิดดังเดิม

ไคล์ มองไปที่ห้องโถงรอบ ๆ และเมื่อยืนยันว่าเขาได้กลับมายังมิติเดิมแล้วเขาก็หายใจเข้ายาวๆ

สวรรค์รู้ดีว่าเขาใช้อัญมณีอวกาศหลายครั้งและไปโผล่มาแล้วหลายสถานที่จนในที่สุดเขาก็กลับมายังจักรวาลมิติเดิมด้วยความแม่นยำ

โชคดีที่การกลับมาในครั้งนี้ ดูเหมือนว่าเวลาจะผ่านไปไม่นานนัก

“ รู้สึกดีที่ได้กลับมา”

ไคล์ ถอนหายใจและเงยหน้าขึ้นมอง โรแนน ที่อยู่บนบัลลังก์ เขาอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มเล็กน้อย:“ เฮ้ โรแนน ไม่ได้เจอกันนานไม่สิ…สำหรับนายมันน่าจะเป็นเวลาไม่กี่นาที"

“แก แก เป็นไปได้อย่างไร!”

ใบหน้าของ โรแนน ขาวซีดและร่างกายของเขาสั่นเล็กน้อย เขาไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะนี้

ถูกเนรเทศไปยังมิติที่ไม่รู้จักแต่ยังสามารถกลับมาที่นี่ได้อย่างปลอดภัย! พื้นที่มิติลึกลับมันออกมาง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

“แกเป็นใครถึงกล้าเย่อหยิ่งจองหองเรียกชื่อผู้นำเผ่าครีของเราโดยตรง!”

เหล่าองครักษ์ ในห้องโถงร้องตะโกนคำรามออกมา พวกเขาไม่รู้ว่าทั้ง 2 ได้ผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดมาแล้วและหลังจากเห็น ไคล์ โผล่ออกมาพวกเขาก็จับอาวุธเอาไว้แน่นและต้องการจับกุม ไคล์

“ใครกล้าลงมือ?”

จู่ๆเสียงหนึ่งได้ดังขึ้นโดยที่ ไคล์ ยังคงเผยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขาและยืนอยู่กับที่ เหล่าองครักษ์ที่กำลังล้อมรอบก็หยุดชะงักลงและมองหน้ากันด้วยความตกใจ

“นี่แกพาเธอออกมาด้วยเหรอ!” โรแนน ไม่สามารถนั่งนิ่งได้อีกต่อไปเขาลุกขึ้นจากบัลลังก์ที่พังทะลายด้วยความโกรธและความกลัว

'เหมียว! '

ลูกแมวสีส้มของ ไคล์ ที่นั่งอยู่บนไหล่ของเขาได้อ้าปากเล็ก ๆ ของมันขึ้น จากนั้นของเหลวที่เหมือนปรอทได้ไหลออกมาจากปากของมัน

“พวกคุณยังจำฉันได้ไหม” ทันใดนั้นเสียงเบา ๆ ที่แผ่วเบาก็ดังขึ้นอยู่ในหูของเหล่าองครักษ์

จากนั้นเสียงที่เย็นชาและไม่แยแสนี้มีไว้สำหรับ โรแนน เท่านั้นก็ดังขึ้นว่า “ และคุณเจ้าคนชั่ว โรแนน”

โรแนน จับค้อนดาราเอาไว้แน่น นิ้วและข้อต่อก็ส่งเสียงดังลั่นเอี้ยดอ๊าด นี่เป็นสิ่งที่เขาไม่อยากเห็น!

โรแนน สามารถเป็นราชาแห่งเผ่าครี ได้ก็เพราะส่ง ภูมิปัญญาสูงสุด ไปในมิติลึกลับ แต่ในเวลานี้ ภูมิปัญญาสูงสุด ได้กลับมาแล้วดังนั้นตำแหน่งของเขาก็ต้องล่มสลายลงอย่างไม่ต้องสงสัย!

“ ภูมิปัญญาสูงสุด?”

ในห้องโถง เหล่าองครักษ์ มองไปที่ ภูมิปัญญาสูงสุด ด้วยความประหลาดใจ อาวุธในมือของพวกเขาร่วงหล่นและในไม่ช้าหัวเข่าของพวกเขาก็กระแทกลงบนพื้นอย่างหนักหน่วงและรีบพูดว่า:“ ภูมิปัญญาสูงสุด พวกเราทุกคนถูก เจ้าโรแนน มันบีบบังคับ

“ เนื่องจาก ภูมิปัญญาสูงสุด กลับมาแล้วเราจะช่วยกันโค่นล้มเจ้าทรราชโรแนน!”

"ใช่ถูกต้อง!"

เมื่อมองไปที่ เหล่าองครักษ์ ของตัวเองที่ได้แปรพักตร์ไปอยู่ฝ่าย ภูมิปัญญาสูงสุด ดวงตาของ โรแนน ก็กลายเป็นสีแดงจ้องมองไปที่ ภูมิปัญญาสูงสุด แล้วยกค้อนดาราขึ้น“ดี ฉันจะส่งพวกแกไป…”

คำพูดยังไม่ทันจบ ลำแสงหลากสีพุ่งผ่านห้องโถงราวกับสายฟ้าแลบ

ไคล์ ที่ยืนอยู่กลางห้องโถงก่อนหน้านี้ได้มายืนอยู่ที่ด้านหน้าของ โรแนน พร้อมกับใช้มือที่แข็งแกร่งจับไปที่คอของมัน

“โทษที. ลูกไม้เดิมๆใช้กับฉันไม่ได้ผล"

ไคล์ เอ่ยขึ้นอย่างใจเย็นและส่งพลังฟิวชั่นไหลไปที่ฝ่ามือแล้วระเบิดคอของ โรแนน ในทันที!

แม้แต่ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ ก็ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ใช้!