ในฐานะเจ้าชายผู้ที่จะสืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่ง วากานด้า เขาควรมีความเอนเอียงต่อราชวงศ์และชนพื้นเมืองในประเทศของเขา

หากผู้บุกรุกในปัจจุบันเป็นใครอื่น ทีชาก้า จะปฏิบัติตามกฎหมายและข้อบังคับของประเทศและออกคำสั่งทันที

แต่อีกด้านเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ไคล์! คนที่สามารถยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้ด้วยความแข็งแกร่งส่วนตัวของเขาเพียงคนเดียว!

ในฐานะสัญลักษณ์แห่งสันติภาพการปรากฏตัวของผู้ชายคนนี้ที่อยู่ต่อหน้าพวกเขามันแสดงถึงยุคสมัยใหม่

“ ฆ่ามัน!”

“อย่าปล่อยเจ้าคนนอกหนีรอดไปได้!”

“ เจ้าชายกำลังรออะไรอยู่! ฆ่ามัน”

ภายใต้การร้องตะโกนอย่างดุเดือดของเหล่าราชวงศ์โดยรอบ ทหารองครักษ์หญิง 6 คนถือหอกไวเบรเนี่ยมกระชับพื้นที่เข้าปิดล้อม

ภายใต้ความสนใจของสาธารณชนใบหน้าของ ไคล์ ยังคงไม่แยแสเขายืนอยู่กับ ฮาเวิร์ด ตรงริมลานน้ำตกและที่ด้านหลังเป็นหน้าผาน้ำตกที่มีความสูงเกือบ 100 เมตร

“ ก่อนอื่นขอข้าคิดก่อนว่าจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไร” ทีชาก้า กัดฟันและสมองของเขาก็ครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว

เขาคิดว่า:“ การปล่อย ไคล์ ไปโดยตรงมันเป็นการละเมิดกฎระเบียบของประเทศที่บรรพบุรุษได้กำหนดไว้ ในสายตาของชนเผ่าราชวงศ์และสาธารณชนพวกเขาจะคิดโดยสัญชาตญาณว่าฉันจะถอยและไม่คู่ควรกับบัลลังก์”

“ แต่ถ้าฉันไม่ทำอะไรเลยสักอย่างและปล่อยให้องครักษ์หญิงเข้าจัดการน่ากลัวว่าผลที่ตามมา…...”

ทีชาก้า ไม่กล้าคิดต่อไปแม้ว่าเขาจะมั่นใจในเทคโนโลยีและอาวุธต่อสู้ของประเทศมาก แต่เมื่อฝ่ายตรงข้ามคือ ไคล์ ความมั่นใจนั้นก็ได้หายไป

“ เจ้าชายทีชาก้า. อย่าคิดมากที่นี่คือ วากานด้า! เราอยู่ด้วยกันหลายคนเราจะสามารถจัดการมันได้!”ในที่สุด หัวหน้าองครักษ์หญิง ก็สามารถหลุดออกจากหอกที่ตอกกับผนังผาได้ เธอเดินมาที่ลานน้ำตกโดยที่มือของเธอถือดาบเอาไว้แน่นพร้อมกับจ้องมอง ไคล์ โดยไม่วางตาเห็นได้ชัดว่าเธอเกลียด ไคล์ ที่ก่อนหน้านี้ได้สร้างความอับอายให้กับเธอ และในตอนนี้เธอพยายามปลุกความกล้าและเผชิญหน้ากับ ไคล์ อีกครั้ง

“เจ้าไม่รู้จักผู้ชายคนนี้มากพอ เขาแข็งแกร่งและไม่เกรงกลัวทุกคนที่นี่” ทีชาก้า ถอนหายใจและพยายามชั่งใจอยู่ตลอดเวลา

แต่เวลาไม่ได้รอเขาอีกต่อไป ไคล์ ปกป้อง ฮาเวิร์ด ส่วนองครักษ์หญิงทั้ง 7 กระชับอาวุธในมือให้แน่นขึ้น สถานการณ์ในตอนนี้มันสามารถเกิดการฆ่าได้ทุกเมื่อ

“ พื้นที่กระจกยังไม่สามารถใช้ได้ (ติดเวลาคูลดาวน์) หากเกิดการต่อสู้ ผมจะมองหาโอกาสเปิดประตูมิติเพื่อส่งคุณออกไปจากที่นี่” ไคล์ กระซิบเบาๆกับ ฮาเวิร์ด ที่อยู่ข้างหลังเขา

“ ระวังสภาพร่างกายของคุณ…” ฮาเวิร์ด อดไม่ได้ที่จะกังวล

“ไม่ต้องกังวล ถ้าผมอยู่คนเดียว ผมมีอย่างน้อย 5 วิธีที่จะออกไป” ไคล์ หัวเราะเบา ๆ เขาไม่เห็น องครักษ์หญิง อยู่ในสายตาของเขา

ไม่ว่าอาวุธจะดีแค่ไหนแม้ว่าจะเป็นอุปกรณ์ที่ทำด้วยแร่ไวเบรเนี่ยมทั้งเล่ม แต่คุณภาพทางร่างกายของพวกเธอก็อยู่เพียงระดับหมวดหมู่มนุษย์ดังนั้นมันจะไม่สามารถคุกคามเขาได้

“ฉันไม่อยากเสียเวลาอยู่ที่นี่ เข้ามาทีเดียวพร้อมกันทั้งหมดเลย” ไคล์ มองไปที่องครักษ์หญิงและยิ้มเยาะพร้อมกับกระดิกนิ้วเรียก

ทีชาก้า มองไปที่ ไคล์ วีรบุรุษสงครามผู้นี้เป็นเหมือนข่าวลือ เขาไม่เกรงกลัวต่อการกลุ้มรุม …

องครักษ์หญิงมองหน้ากันไปมาด้วยความโกรธ พวกเธอทนไม่ได้กับคำดูถูกดังนั้นจึงรีบวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับหอกไวเบรเนี่ยม

“ มาเลย!” ไคล์ ยิ้มอย่างเย็นชาพร้อมที่จะต่อสู้กับพวกเธอ แต่ทันใดนั้นเขารู้สึกได้ถึงบางสิ่งบางอย่างจึงเงยหน้ามองขึ้นไปด้านบนศีรษะ

มนุษย์เสือดำที่ดูมืดมิดกระโดดลงมาจากยอดหน้าผาสูงกลิ้งไปมาในอากาศเพียงไม่กี่รอบตกลงมาตรงกลางลานน้ำตกจนน้ำกระเด็นเซ็นซ่านกระจายออกไปรอบๆ

จากนั้นมันยืนตัวตรง, ชุดสีดำทมิฬ, พื้นผิวโลหะสีดำของชุดรบแนบชิดกับผิวกาย, หน้ากากเป็นรูปแบบของหน้าเสือดำ, มือและกรงเล็บแหลมคมเผยแสงเย็นยะเยือกออกมาเล็กน้อย

‘แบล็คแพนเทอร์’ เป็นราชาผู้ปกครองดินแดนแห่งนี้และยังเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดอีกด้วย

“องค์ราชา!”

องครักษ์หญิงทั้ง 7 คนตอบสนองอย่างรวดเร็วพวกเธอคุกเข่าลงข้างหนึ่ง จากนั้นนั้นชนเผ่าของราชวงศ์และผู้คนพื้นเมืองที่อยู่นอกหน้าผาทุกคนต่างก็พากันคุกเข่าลงข้างหนึ่งเพื่อทำความเคารพต่อกษัตริย์และฉากนี้มันดูมีมนต์ขลังเป็นอย่างมาก

"พระบิดา." ทีชาก้า รู้สึกโล่งใจพร้อมกับตะโกนเรียกคนที่สวมชุดเสือดำ

"ถอยไป. เจ้ายังไม่ได้รับตำแหน่ง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าสามารถจัดการได้ในตอนนี้” ราชาแบล็คแพนเทอร์ เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่ทรงพลัง

"พ่ะยะค่ะ." ทีชาก้า พยักหน้าถอยออกไปแล้วยืนอยู่กับมารดา และเชื้อพระวงศ์

“พวกเจ้าก็ถอยไปด้วย” ราชาแบล็คแพนเทอร์ ออกคำสั่งกับองครักษ์หญิงที่คุกเข่าต่อหน้าเขา และเมื่อพวกเธอได้ยินพระประสงค์ก็ทำตามคำสั่งถอยออกจากพื้นที่ด้านในของลานน้ำตก

ในไม่ช้าก็เหลือเพียง ราชาแบล็คแพนเทอร์ และคนนอกทั้ง 2 คนซึ่งก็คือ ไคล์ และ ฮาเวิร์ด

“ คนนอกทั้ง 2 คน...” ราชาแบล็คแพนเทอร์ หันมามอง ฮาเวิร์ด อย่างเย็นชาจากนั้นก็มองไปที่ ไคล์ ขึ้นลง

“ ราชาแห่งวากานด้า” ไคล์ ไม่ได้ถ่อมตัวเขาจ้องมอง ราชาแบล็คแพนเทอร์ อย่างแผ่วเบา

ถ้ามีคนบอกว่า ราชาแบล็คแพนเทอร์ เป็นราชาที่ได้รับการยอมรับเสมอเหมือนเทพเจ้า เขาก็จะพูดว่า แล้วไง? สำหรับเขาไม่ว่าจะมีตำแหน่งใหญ่โตเพียงใดมันก็ไม่มีความหมายเลยแม้แต่น้อย เขาถือคติที่ว่า กำปั้นใครใหญ่กว่าคนนั้นชนะ!

“เจ้ากับข้าตัวต่อตัว กฏเดียวกันกับพิธีท้าทายบัลลังก์ สู้กันจนกว่าฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดจะยอมแพ้หรือถึงแก่ความตาย” ราชาแบล็คแพนเทอร์ ยกกรงเล็บเสือดำขึ้นแล้วพูดต่ออีกว่า “ ถ้าเจ้าชนะ ข้าจะเป็นตัวแทนของ วากานด้า ให้อภัยพวกเจ้าทั้งคู่ และต้อนรับในฐานะแขกผู้มีเกียรติ”

“ ไม่มีปัญหา มาเริ่มกันเลย” ไคล์ ตกลงตามนั้น

“ ข้าคงไม่จำเป็นต้องบอกเจ้าหรอกนะว่าถ้าเจ้าแพ้แล้วมันจะเกิดอะไรขึ้น” ราชาแบล็คแพนเทอร์ เอ่ยเตือน

“ในพจนานุกรมชีวิตของฉันไม่เคยมีคำว่า"พ่ายแพ้" " ไคล์ ยิ้ม

เขาเย่อหยิ่ง เพราะเขามีทุนที่จะเย่อหยิ่งได้!

“ ฮาเวิร์ด คุณถอยไปก่อน” ไคล์ เอ่ยขึ้น และเมื่อ ฮาเวิร์ด ได้ยินเขาก็รีบเดินไปที่ถ้ำของเผ่าจาบารี

“ พระบิดาในฐานะผู้สืบทอดพลังของแบล็คแพนเทอร์ ซึ่งเป็นเทพเจ้าผู้พิทักษ์แห่งวากานด้ากำลังจะต่อสู้กับวีรบุรุษเทพเจ้าที่อยู่ยงคงกระพันในโลกภายนอก…” ทีชาก้า ไม่สบายใจ แต่เขาตื่นเต้นมากจนไม่สามารถเบี่ยงเบนความสนใจไปที่อื่นได้ เขาจ้องมองชาย 2 คนที่ยืนอยู่บนลานน้ำตก

ชุดรบของ ราชาแบล็คแพนเทอร์ เป็นสีดำ ชุดรบของ ไคล์ ก็เป็นสีดำทั้งตัว ซึ่งกลิ่นอายที่ทั้ง 2 คนปลดปล่อยออกมานั้นเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนและการฆ่าฟัน แต่ชุดรบทั้งสองมีความแตกต่างอย่างมาก

หนึ่งคือชุดรบที่เป็นผลิตภัณฑ์เทคโนโลยีที่ทันสมัยที่สุดในยุคนั้น อีกหนึ่งคือ สิ่งมีชีวิตทางชีวภาพที่มาจากนอกโลกและสามารถเรียนรู้และพัฒนาด้วยตัวเอง

นี่คือการต่อสู้ข้ามศตวรรษที่แท้จริงในทุกประสาทสัมผัส!