ไคล์ มอง กาโมร่า ที่วิ่งหนีไปอย่างเฉยชา เจตนาฆ่าของเขาปรากฏขึ้นเพียงชั่วขณะเท่านั้น

ในเมื่อตัดสินใจแล้วก็ไม่มีอะไรต้องลังเล สิ่งที่เหลือก็แค่ลงมือทำ

ขณะเดียวกันแสงสว่างเจิดจ้าโผล่ออกมาจากนิ้วมือของ ไคล์ จากนั้นใบมีดที่เป็นเนื้อโลหะก็เริ่มแตกแยกออกเป็นชิ้นเล็กๆอย่างรวดเร็วและแต่ละชิ้นมีแสงสีสันสดใสปกคลุม

"ไป." ไคล์ เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่สงบจากนั้นโบกมือเบาๆส่งชิ้นส่วนที่แหลมคมขนาดเล็กจำนวนนับไม่ถ้วนให้พุ่งทะยานผ่านอากาศไล่ตามหลัง กาโมร่า

กาโมร่า ยังคงวิ่งหนีอย่างสุดฝีเท้า และด้วยประสบการณ์การต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมและสมบูรณ์แบบของเธอที่ผ่านมา ทำให้เธอได้ตระหนักถึงการโจมตีที่รุนแรงนี้ เธอพยายามวิ่งต่อไปตามยุทธวิธีโดยการหลบจากด้านหนึ่งไปอีกด้านหนึ่ง แต่ก็ไม่สามารถหลบการโจมตีของ ไคล์ ได้

เศษชิ้นส่วนที่ยอดเยี่ยมได้ปิดผนึกเส้นทางหลบหลีกทั้งหมดของเธอ ราวกับเคียวที่ถูกจับโดยยมทูตซึ่งไม่มีทางต้านทานหรือหลบหนีแต่อย่างใดได้

"มันจบแล้ว…"

จิตใจของ กาโมร่า ว่างเปล่าแต่ทันใดนั้นเธอก็ฉุกใจคิด เธอเห็น กรู๊ท อยู่ตรงหน้าไม่ไกล ดังนั้นจึงวิ่งไปหลบอยู่ด้านหลังของ กรู๊ท ที่เต็มไปด้วยกิ่งก้านและมันได้ปกคลุมร่างกายที่บอบบางของเธออย่างรวดเร็ว

'ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ! ฟุบ!'

ชิ้นส่วนโลหะนั้นเป็นเหมือนกับกระสุนปืนกลรุ่นปรับปรุง ต้นไม้ที่สูงใหญ่ถูกยิงเป็นรู บาดแผลบางส่วนสามารถมองเห็นฉากหลังได้โดยตรงจากด้านหน้าและความเร็วของชิ้นส่วนโลหะก็ไม่ลดลงมันตอกเข้าไปในผนังเหล็กด้านใน

“หืม? สมแล้วที่จะเป็นตัวช่วยที่แข็งแกร่งที่สุดของ การ์เดียนกาแล็คซี่ ในอนาคต…”

ไคล์ ประหลาดใจเล็กน้อยหลังจากเห็นการปกป้องของ กรู๊ท มนุษย์ต้นไม้

กรู๊ท ค่อยๆยกแขนไม้ขึ้นเผยให้เห็น กาโมร่า ที่ได้รับการปกป้องและ ร็อคเก็ต ที่ถือปืนอยู่ในมือก็จ้องมองไปที่ ไคล์ ที่อยู่ห่างออกไป 12 เมตรอย่างหวาดกลัว“ พระเจ้าช่วยนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็น กรู๊ท ได้รับบาดเจ็บสาหัสขนาดนี้!”

“กรู๊ท, กรู …” กรู๊ท พ่นคำพูดที่คล้ายกับชื่อของมันเองออกมาปลอบ ร็อคเก็ต บอกว่ามันสบายดีแม้จะมีบาดแผลฉกรรจ์มากมายบนร่างกายก็ตาม

“ขอบคุณ กรู๊ท!” กาโมร่า ตบหน้าอกของ กรู๊ท เบาๆจากนั้นเอ่ยกับ ร็อคเก็ต ที่ยืนอยู่ด้านข้าง:“ ระวังนะผู้คุมคนนี้ไม่เหมือนกับผู้คุมคนอื่น ๆ มันแข็งแกร่งจนน่ากลัว!”

“ไม่ต้องพูดฉันก็รู้ กรู๊ท มาร่วมมือกัน!”

ร็อคเก็ต เอ่ยขึ้นพร้อมกับยกปืนที่มือทั้ง 2 ข้างขึ้นและเล็งไปที่ ไคล์ จากนั้นเปิดฉากยิงที่รุนแรงในทันที

ไคล์ ที่ปลอมตัวเป็นผู้คุมยังคงยืนนิ่งอย่างเฉยชาจากนั้นของเหลวเหลวสีดำได้ขยายออกครอบคลุมพื้นผิวของร่างกายเพื่อสร้างชุดสูทสีดำที่บางเฉียบ

'ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง! ติ้ง!....'

กระสุนโลหะตกลงบนร่างของ ไคล์ ทุกนัดแต่ไม่สามารถเจาะผิวสีดำได้ หัวกระสุนตกลงไปที่พื้นและทำให้เกิดเสียงดัง

ไคล์ ก้าวไปข้างหน้า แต่ทันใดนั้นแขนและขาของเขาถูกมัดด้วยเถาวัลย์ต้นไม้ที่พุ่งเข้ามา

นี่คือความสามารถของ กรู๊ท นิ้วมือของมันแยกออกเป็นเถาวัลย์ 10 ต้นที่เหนียวแน่น ด้วยความแข็งแกร่งเหนือมนุษย์เถาวัลย์ต้นไม้นี้จึงทรงพลังยิ่งกว่าโซ่ที่สร้างจากเทคโนโลยีไฮเทคมาก

ร็อคเก็ต เห็นว่าอาวุธปืนใช้ไม่ได้ผลกับ ไคล์ สีหน้าของเขาก็แสดงความประหลาดใจอย่างไม่น่าเชื่อ หลังจากที่แขนขาของ ไคล์ ถูกมัดด้วยเถาวัลย์ต้นไม้เขาก็เริ่มพูดเบา ๆ ว่า“ ยอมแพ้ซะไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถหลุดพ้นจากการพันธนาการของ กรู๊ท ได้."

"งั้นเหรอ?"

ไคล์ ยิ้มเบา ๆ เขาไม่ได้ใช้พลังวัลแคน(เทพแห่งไฟ)และพลังฟิวชั่น เขาเพียงแค่ใช้ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้อร่างกาย เท้าที่ถูกเถาวัลย์ต้นไม้มัดเอาไว้แน่นก็ยกขึ้นอย่างเยือกเย็น กิ่งเถาวัลย์ส่งเสียงดังลั่นเอี๊ยดอ๊าดและแน่นขึ้นแต่เขาก็ยังเดินไปข้างหน้าทีละก้าว

ก้าวแรก….

ก้าวที่ 2 ก้าวที่ 3 ... ไคล์ เพิกเฉยต่อเถาวัลย์ต้นไม้ที่พันธนาการเขาเอาไว้และยิ่งเดินเข้าใกล้เท่าไหร่การก้าวย่างก็ยิ่งเป็นธรรมชาติมากขึ้น

“ อย่าขี้เกียจ ออกแรงหน่อย กรู๊ท!” ร็อคเก็ต เหงื่อออกและตะโกนกระตุ้น กรู๊ท แต่เมื่อมองไปที่พื้นเขาก็พบว่าเท้าของ กรู๊ท จมลึกลงไปในพื้นและรากที่หนาแน่นก็ทำให้พื้นเหล็กแตก!

เห็นได้ชัดว่า กรู๊ท ใช้พละกำลังทั้งหมดของมันแต่ก็ยังไม่สามารถหยุดฝีเท้าของผู้ชายคนนั้นได้

"เวรเอ้ย! กาโมร่า เป้าหมายของมันคือเธอ รีบหนีไป!” ร็อคเก็ต มองไปที่ ไคล์ ซึ่งกำลังเข้ามาใกล้มากขึ้นและอดไม่ได้ที่จะตะโกนอย่างกังวล

"แล้วคุณล่ะ?" กาโมร่า กำหมัดแน่น

“ฉันได้เตรียมใจเอาไว้ตั้งแต่ 2 วันที่แล้วแล้ว แน่นอนว่าฉันเองก็อยากจะมีชีวิตต่อ แต่ตอนนี้ กรู๊ท ไม่สามารถหนีได้ฉันจะอยู่ที่นี่กับมัน!”ร็อคเก็ต กัดฟันของเขาและเริ่มบรรจุกระสุนปืน

“ฉันก็จะอยู่ที่นี่ ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาเสียสละชีวิตเพื่อฉัน” กาโมร่า หายใจเข้าลึก ๆ และตัดสินใจพร้อมกับตะโกนขึ้น

“ดี ถ้างั้นมาร่วมมือกัน” ร็อคเก็ต เผยรอยยิ้ม

เมื่อเห็นว่า ไคล์ กำลังเข้ามาใกล้ในระยะ 5 เมตร ร็อคเก็ต และคนอื่น ๆ ก็เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้ ทันใดนั้นชายร่างผอมเปลือยด้านบนที่มีรอยสักบนร่างกาย ก็ร้องคำรามพร้อมกับวิ่งมาที่ด้านหลังของ ไคล์ แล้วใช้แขนที่แข็งแกร่งรวบจับตัว ไคล์ เอาไว้

“แดร็กซ์?” ร็อคเก็ต อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ

กาโมร่า ก็แปลกใจเช่นกัน ไม่กี่วันที่ผ่านมาชายคนนี้ต้องการฆ่าเธอเพื่อภรรยาและลูก ๆ ของเขา เพราะความเกลียดชังที่มีต่อ โรแนน เธอไม่คิดเลยว่าในเวลานี้เขาจะยืนอยู่ข้างพวกเธอ

“อย่าเข้าใจผิดฉันไม่ได้มาช่วยเธอ แต่ถ้าเธอตายไปจะมีคนที่กล้าต่อกรกับ โรแนน น้อยลง!”

แดร็กซ์ ตะโกนคำรามและพยายามอย่างเต็มที่เพื่อที่จะหยุด ไคล์

ด้วยการร่วมมือของ กรู๊ท และ แดร็กซ์ ที่พยายามหยุด ไคล์ อย่างสุดกำลังจนในที่สุดก็ทำให้การก้าวเดินของ ไคล์ ชะงักงัน

“มีแรงกันแค่นี้?”

ใบหน้าของ ไคล์ ยังคงสงบ ในอนาคตกลุ่ม การ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็คซี่ จะเป็นกลุ่มที่มีทีมเวิร์คยอดเยี่ยมและเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน

แต่นั่นคือเรื่องของอนาคตและเขาไม่สนใจ ในตอนนี้เขาต้องการลบ กาโมร่า ออกจากจักรวาลมาร์เวล เพื่อหยุดหายนะในอนาคตและทำทุกอย่างให้มันจบลงที่นี่

ไคล์ กำลังครุ่นคิดถึงเรื่องนี้ แดร็กซ์ ก็ร้องคำรามอย่างเจ็บใจ:“ มีแรงกันแค่นี้อย่างงั้นเหรอ? หลุดจากฉันให้ได้ก่อนแล้วค่อยมาปากดี ไอ้เด็กเวร!"

ทันใดนั้นห้องโถงก็เงียบไป

ร็อคเก็ต และ กาโมร่า มองหน้ากันและกันด้วยความตกใจ พวกเขาไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ แดร็กซ์ กล้าไปท้าทาย ไคล์ เช่นนั้น!

ตอนนี้พวกเขาตระหนักแล้วว่าเจตนาฆ่าของ ไคล์ นั้นรุนแรง และยากที่จะหยุด ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งที่อีกฝ่ายเผยออกมา

และตอนนี้…

“ฉันจะแสดงให้นายได้เห็นพลังที่แท้จริง”

มุมปากของ ไคล์ แสยะขึ้นจากนั้นรูม่านตาที่มืดมิดก็เปลี่ยนเป็นสีทองและร่างกายก็มีเปลวไฟสีทองจางๆถาโถมออกมา

ในช่วงเวลาที่เปลวไฟสีทองปรากฏขึ้นอุณหภูมิในพื้นที่คุกก็พุ่งทะยาน!

กรู๊ท และ แดร็กซ์ ก็กรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด!