สำนักงานใหญ่ S.H.I.E.L.D. ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง

เนื่องจากมีระบบควบคุมการบุกรุกอยู่ที่ประตูป้องกัน ดังนั้นเสียงไซเรนจึงเริ่มดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง เจ้าหน้าที่ชั้นยอดของ S.H.I.E.L.D. และหน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษทางทหารมารวมตัวกันอย่างหนาแน่นที่หน้าประตูทางเข้า

ในหมู่พวกเขามีหลายคนถืออาวุธปืนและอุปกรณ์ไฮเทคบางอย่างเช่นปืนช็อตไฟฟ้าแรงสูงและกุญแจมือแรงโน้มถ่วงอยู่ในมือ

เมื่อมาถึงประตูทางเข้าพวกเขาก็หยุดลงและสีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไปด้วยความตกใจและเต็มไปด้วยความสงสัยหน้าผากก็มีเหงื่อเย็นไหลออกมาและต่างพากันมองไปยังคนที่ถูกเรียกว่า “ผู้บุกรุก”

อีกฝ่ายมีเพียงคนเดียวแต่มีอำนาจทำลายล้างมากกว่าคนหลายๆพันคน

สัญลักษณ์แห่งสันติภาพไคล์!

เป็นเขาไปได้อย่างไร? !

คนในห้องโถงส่วนใหญ่กลั้นลมหายใจเช่นเดียวกับผู้ใต้บังคับบัญชาเห็นเจ้านาย แมวเห็นสิงโต พวกเขาไม่กล้ามองไม่กล้าส่งเสียง

ผู้อำนวยการ S.H.I.E.L.D. เคยออกคำสั่งว่า หากวันนี้มีผู้บุกรุกสำนักงานใหญ่ของ S.H.I.E.L.D. ให้ลงมือฆ่าได้ทันทีหรือถ้าหากฆ่าไม่ได้ให้ถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุดเพื่อรอการมาถึงของกองทัพในนิวยอร์ก

แต่ถ้าผู้บุกรุกเป็นผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าใครจะไปทำอะไรได้? อย่าว่าแต่ลงมือเลยแม้แต่ขยับสักเล็กน้อยก็ยังไม่กล้าแล้วในตอนนี้

ภายในใจของเจ้าหน้าที่จำนวนมากเต็มไปด้วยความสงสัย ยกเว้นสายลับไฮดราบางคนที่แอบซ่อนอยู่ในกลุ่มคน ซึ่งรู้ว่า ไคล์ มาที่นี่เพราะอะไร แต่พวกเขาก็หวาดกลัวจนไม่กล้าขยับเช่นกัน

ไคล์ มองไปรอบๆ ด้วยดวงตาสีทองที่ทรงอำนาจแต่ไม่มีใครกล้าพอที่จะสบสายตากับเขา

ไคล์ ถามอย่างใจเย็น:“ ทำไม? พวกนายคิดจะหยุดฉันงั้นเหรอ?”

น้ำเสียงของเขายังคงเงียบสงบ แต่มันก็เหมือนฟ้าร้องที่ดังก้องอยู่ในหูและมันก็ระเบิดที่ล็อบบี้ชั้นหนึ่ง

ไม่มีใครกล้าตอบโต้และมีเพียงเสียงไซเรนในห้องเท่านั้นที่ยังคงดังอยู่

หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D. เป็นชายวัยกลางคนอายุประมาณ 40 เดินจากด้านหลังของฝูงชนมาที่ด้านหน้า แขนเสื้อของเขาเช็ดเหงื่อเย็นที่หน้าผากแล้วคำนับลงพูดว่า“คุณไคล์ นี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิด”

"เข้าใจผิด?" ไคล์ ยิ้มเบา ๆ และถามว่า“ ฉันเข้ามาในสำนักงานใหญ่ของ S.H.I.E.L.D. ยังไม่ได้ด้วยซ้ำแบบนี้เหรอที่เรียกว่าเข้าใจผิด”

น้ำเสียงของเขายังคงสบายๆ

หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D. ไม่กล้าพูดอะไรมากเขาบีบรอยยิ้มและแก้ตัวว่า“ เข้าใจผิดนี่ต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดอย่างแน่นอน! วันนี้มีการเปิดตัวโครงการลับของ S.H.I.E.L.D. ดังนั้นจึงเข้าสู่สถานะแจ้งเตือนและป้องกันล่วงหน้า ไม่ว่าใครก็ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าและออกจากอาคารสำนักงานใหญ่"

“ คำสั่งนี้เป็นของใคร” ไคล์ ถามอีกครั้ง

“ อเล็กซานเดอร์ เพียร์ซ ผู้อำนวยการ S.H.I.E.L.D. คนปัจจุบัน”หัวหน้าผู้บัญชาการ ตอบตามความเป็นจริงและเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ใบหน้าของ ไคล์ เย็นชาและพูดว่า:“ ฉันจะไปพบเขาและถามด้วยตัวเองว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ S.H.I.E.L.D. เป็นของคนตระกูล 'อเล็กซานเดอร์'”

น้ำเสียงที่เย็นชาและแรงกดดันที่กดทับทำให้ผู้คนโดยรอบรวมทั้งหัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D.มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป

เจ้าหน้าที่หลายคนสังเกตุเห็นบางอย่างผิดปกติและถอยไปด้านหลังอย่างเงียบๆ

สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อเร็ว ๆ นี้ถือเป็นเรื่องที่แปลกมากเมื่ออดีตผู้อำนวยการ นิค ฟิวรี รองฯนาตาชา และกัปตันอเมริกา ถูกประกาศว่าเป็นผู้ทรยศและเป็นอันตรายต่อ S.H.I.E.L.D.ทั้งๆที่คนเหล่านี้อุทิศตนเพื่อ S.H.I.E.L.D. มาโดยตลอด โดย เฉพาะนิค ฟิวรี ผู้ร่วมก่อตั้ง S.H.I.E.L.D.

บางคนสงสัยมานานแล้วแต่เป็นเพราะคำสั่งของเจ้านาย พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะต่อต้าน จนกระทั่ง ไคล์ มาที่นี่ทำให้ข้อสงสัยเหล่านั้นเชื่อมโยงกันอีกครั้ง

มีบางสิ่งบางอย่างไม่ถูกต้อง! มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นภายใน S.H.I.E.L.D.อย่างแน่นอน!

หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D. ดูเหมือนจะถูกกดดันอย่างมาก เหงื่อเย็นไหลออกมาจนเปียกชื้นอยู่ในชุดสูทพยายามเค้นเสียงออกมาว่า:“ ตอนนี้ ผู้อำนวยการ มีอะไรต้องทำ เปลี่ยนเป็นวันอื่นได้ไหม…”

'ฉึก! '

เงาสีดำกระพริบไปข้างหน้าและหน้าอกของ หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D ถูกแทงทะลุ กระดูกและปอดด้านในก็แตกละเอียดในพริบตา

ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ แต่ยังมีความเสียใจ ความขุ่นเคือง และสติที่กระจัดกระจาย

'ตูม! '

ร่างของเขาถูกโยนข้ามศีรษะของเจ้าหน้าที่จำนวนนับไม่ถ้วนชนเข้ากับผนังสีขาวกลายเป็นเศษเนื้อเลอะเลือนที่ห่อหุ้มด้วยชุดราคาแพง

ในจุดที่หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D ยืนอยู่ก่อนหน้านี้มี ไคล์ มายืนแทนที่ด้วยท่าทางที่ไม่แยแส

หัวหน้าผู้บัญชาการ S.H.I.E.L.D รองจากรองผู้อำนวยการ ถูกฆ่าตายในทันที ..…

ต้องรู้ก่อนว่าเจ้าหน้าที่ S.H.I.E.L.D. ทั้งหมดเป็นผู้มีความสามารถระดับสูงจากทั่วทุกมุมโลก

แต่ตอนนี้จิตใจและร่างกายของพวกเขาถูกครอบงำด้วยความกลัวและยากที่จะเคลื่อนไหว

พวกเขาลืมตำนานที่ถูกเรียกว่า”ปีศาจสีดำ!”

ครึ่งศตวรรษที่ผ่านมานั้นนานเกินไปจริงๆ! จึงทำให้ผู้คนสงสัยในความคมของกรงเล็บ

'สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ' ชื่อนี้คือความอ่อนโยนและความเมตตาแต่หลายคนในยุคใหม่นี้ลืมไปแล้วว่าชื่อ สัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ไม่ได้มาจากความอ่อนโยนและความเมตตา

พวกเขาลืมไปว่า ไคล์ เคยเป็นตัวแทนของอำนาจระดับชาติที่สามารถทำลายประเทศได้!

เดิมทีเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องของการต่อสู้และการสังหารศัตรู เขาคือเครื่องบดเนื้อที่ครองสนามรบในสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาเป็นปีศาจสีดำที่ทำให้ศัตรูหวาดกลัว

และสุดท้ายกำปั้นของเขาใหญ่กว่าใครๆอย่างแน่นอน!

“ ใครก็ตามที่กล้าขวางฉัน ฉันจะถือว่ามันผู้นั้นคือสายลับของไฮดรา” ไคล์ พูดพลางก้าวเข้าไปในห้องโถง

ทุกย่างก้าวที่เขาก้าวเดินเจ้าหน้าที่ที่รายล้อมที่อยู่ด้านหน้าจะถอยหลังแม้ว่าบางคนจะเป็นสายลับไฮดราตัวจริงก็ตามพวกเขาจะไม่ยอมตายอย่างไร้ความหมายอย่างแน่นอน

เจ้าหน้าที่ที่อยู่หน้าลิฟต์ไม่มีทางถอย

…………...

ชั้นบนสุดห้องทำงานของผู้อำนวยการ.

เพียร์ซ นั่งอยู่บนเก้าอี้และวางสายที่วุ่นวายใบหน้าของเขาขาวซีดและไร้สีเลือด

เขาได้โทรศัพท์ออกไป 3 ครั้งเพื่อโทรหา กองทัพสหรัฐ รัฐสภาสหรัฐและคณะกรรมการสหประชาชาติ

นี่เป็นวิธีการยืมกำลังที่ใช้กันทั่วไป หรืออาจจะบอกว่าเป็นการช่วยเหลือกันเมื่อยามมีภัยของทั้ง 3 ฝ่ายซึ่งปฏิบัติกันมาตั้งแต่ 60 ปีก่อน

แม้แต่ ฟิวรี, กัปตันอเมริกา และคนอื่นๆ ก็ต้องประสบกับการไล่ล่าครั้งใหญ่พร้อมกับถูกตั้งข้อหาอย่างไม่มีเงื่อนไข ซึ่งทั้ง 3 ฝ่ายก็ร่วมมือกันมาด้วยดี

จนกระทั่งวันนี้วันที่ ไคล์ ปรากฏตัว

เมื่อเขาขอกำลังสนับสนุนจาก 2 ฝ่ายที่เหลือเพื่อจัดการกับชายหนุ่มที่อยู่ทางเข้าหลัก แต่เขาก็ถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดีและตอนนี้เขารู้สึกไร้พลังอย่างลึกซึ้งเป็นครั้งแรก

“ ฉันเคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของยอดเขา แต่เขาอยู่ที่ปลายสุดของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเหนือยอดเขา” เพียร์ซ ถอนหายใจ โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้นและมือของเขากดรับสายโดยไม่รู้ตัว

“ท่านผู้อำนวยการ! เราหยุดมันไม่ได้!”

เมื่อฟังเจ้าหน้าที่ที่อยู่ชั้นล่างพูดด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยความกลัว เพียร์ซ ก็เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้าว่า:“อืมรู้แล้ว ปล่อยเขาขึ้นมาอย่าได้ขัดขวาง”

"ตกลง!"เจ้าหน้าที่ที่อยู่ปลายสายรู้สึกโล่งใจและวางสายทันที

'ตุบ' เพียร์ซ โยนโทรศัพท์ลงบนโต๊ะและลุกขึ้นยืนจากเก้าอี้ทำงานที่ทำจากหนังราวกับมดที่อยู่ในหม้อไฟ

เขายืนนิ่งไป 5 วินาที

“เดี๋ยวก่อนฉันยังไม่ได้แพ้!”

เพียร์ซ เงยหน้าของเขาขึ้นและดวงตาแดงก่ำมองออกไปนอกหน้าต่างมองไปที่เรือเหาะทั้ง 3 ลำซึ่งยังคงลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างต่อเนื่อง

แผนการกวาดล้างมนุษย์ที่ต่อต้านไฮดรายังคงดำเนินอยู่!

“ ตราบใดที่เรือเหาะบรรทุกเครื่องบินยังอยู่ที่นั่นฉันจะไม่แพ้แม้ว่าครั้งนี้ฉันจะตาย แต่จะมีไฮดร้าเป็นพันๆถือกำเนิดขึ้นมาอีก!”

เมื่อคิดได้อย่างนี้แล้วใบหน้าของ เพียร์ซ ก็สงบลงเขาเดินกลับไปที่เก้าอี้ทำงานและนั่งลง

ในเวลาเดียวกันเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นที่หน้าประตูทางเข้าห้องทำงาน

ดวงตาของ เพียร์ซ เป็นประกายที่ดุร้าย “ การต่อสู้ครั้งนี้ฉันจะไม่แพ้และไฮดราจะอยู่ไปอีกตราบนานเท่านาน แด่ไฮดรา!”