นิวยอร์ก ในปี 2009

ตั้งแต่ปี 2008 ความสงบสุขเป็นสัญลักษณ์ของการกลับมาของ ไคล์ แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็ออกเดินทางไปยังจักรวาล วีรบุรุษรุ่นเก่าอย่าง กัปตันอเมริกา ก็กลับมาสู่ศตวรรษที่ 21 อีกครั้ง ด้วยรูปลักษณ์ที่อ่อนเยาว์และแข็งแกร่ง ฮีโร่รุ่นใหม่อย่าง ไอรอนแมน ก็ปรากฏตัวออกมาด้วยความเร็วราวกับจรวด

แน่นอนว่าความสามารถในการต่อสู้ของ โทนี่ นั้นยังคงเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับสูงซึ่งเกือบจะเทียบเท่ากับ สตีฟ ฮีโร่ในตำนาน

ชื่อของฮีโร่ได้กลายเป็นมาตรฐานเฉพาะสำหรับยุคใหม่และเป็นประเด็นร้อนแรงแห่งปี

ดาราที่โด่งดังที่สุดในขณะนี้ไม่ใช่นักแสดงหรือนักร้อง แต่เป็นฮีโร่ที่มีความสามารถพิเศษในการต่อสู้ โปสเตอร์ของพวกเขาติดทุกมุมถนนและหนังสือพิมพ์ก็มักจะมีข่าวซุบซิบเกี่ยวกับฮีโร่

การเติบโตอย่างรวดเร็วของเศรษฐกิจและเทคโนโลยีในเมืองจะมาพร้อมกับความชั่วร้ายมากมาย หลังจากสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ ไคล์ ได้กวาดล้าง องค์กรไฮดรา เมืองนิวยอร์กซึ่งเคยถูกเรียกว่าเมืองแห่งบาปก็ค่อยๆกลายเป็นเมืองหลวงของวีรบุรุษควบคู่ไปกับการเปิดกว้างของ สำนักงานพลังเหนือธรรมชาติและ สตาร์ค อินดัสทรีส์ สิ่งล้ำยุคเช่น พลังพิเศษ เทคโนโลยีไฮเทคและมนุษย์ต่างดาวได้ปรากฏขึ้นในมหานครนิวยอร์กทุกวัน …

แม้ว่า ไคล์ จะเดินทางออกจากโลกไปกับ โทนี่ เมื่อ 6 เดือนก่อน แต่อิทธิพลของเขายังคงส่งผลกระทบต่อนิวยอร์กและยังขับเคลื่อนให้เมืองมีการเปลี่ยนแปลงต่อไปเรื่อยๆ

ในตอนค่ำแสงไฟนีออนตามท้องถนนในนิวยอร์กซิตี้ถูกเปิดขึ้นและในที่สุดพนักงานออฟฟิศที่ทำงานหนักมาตลอดทั้งวันก็ได้รับการปลดปล่อย ส่วนใหญ่เลือกที่จะดึงเพื่อนและสาวสวยไม่กี่คนไปปลดปล่อยอารมณ์ในสถานบรรเทิงต่างๆเช่น ผับบาร์

ในย่านที่คึกคักของบรูคลินมีบาร์กึ่งร้านอาหารที่เปิดในยามค่ำไปจนถึงช่วงดึกชื่อ 'เขต 9' เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับหนุ่มสาว ท้ายที่สุดแล้วรูปลักษณ์ภายนอกและสถาปัตยกรรมของร้านนั้นมีความเอนเอียงไปในทางไซไฟและเอเลี่ยนซึ่งเป็นที่นิยมในนิวยอร์กในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ลูกเล่นที่มนุษย์สร้างขึ้นทำให้คนรุ่นใหม่นิยมชมชอบ

ในเวลานี้มันยังไม่ดึกแต่กลับมีแขกจำนวนมากมาที่ เขต 9 เพื่อรับประทานอาหาร

และตอนนี้มีลูกค้าอีก 2 คนมาที่ร้านเขต 9

เอ็ดดี้ สวมแจ็คเก็ตและมือของเขาสอดเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนส์ เขาจุดบุหรี่ที่คาบอยู่ในปากและพ่นควันสีขาวออกมาเป็นวงกลม ภายใต้ประสบการณ์การทำงานครึ่งปีกับสำนักงานพลังเหนือธรรมชาติทำให้เขามีกลิ่นอายที่เย็นชา เต็มไปด้วยอารมณ์ที่เยือกเย็นและรูปลักษณ์ภายนอกเหมือนนักเลงข้างถนน

สิ่งที่โดดเด่นในตอนนี้คือบนไหล่ซ้ายของเขามี ซีซาร์ ที่สวมชุดเด็กมีฮู้ดนั่งทับอยู่บนไหล่พร้อมกับอม อมยิ้ม เอาไว้ในปากและเท้าเปล่าของเขาก็ห้อยลงบนหน้าอกของ เอ็ดดี้

“ สวัสดีคุณสุภาพบุรุษยินดีต้อนรับเข้ารับสู่ เขต 9 ไม่ทราบว่ามากี่ท่านหนึ่ง…หรือสอง?”

เมื่อพนักงานต้อนรับหญิงที่ประตูพูด ดวงตาของเธอไม่สามารถขยับออกไปจาก ซีซาร์ ได้ สำหรับเธอเด็กทารกที่อยู่ตรงหน้าของเธอนั้นสมบูรณ์แบบเกินไป ด้วยใบหน้าที่ละเอียดอ่อนสีชมพูและสีขาวนั้นเหมือนถูกสร้างขึ้นอย่างประณีต เปรียบเสมือนเทวดาตัวน้อยที่ไม่มีสิ่งสกปรกใด ๆ หรือมลทินใดๆจากมนุษย์มาทำให้มัวหมอง

ซึ่งตรงกันข้ามกับ เอ็ดดี้ ที่แต่งตัวซ่อมซ่อหน้าตาก็เหมือนนักเลงมันเป็นความแตกต่างระหว่างสวรรค์กับโลก

ช่างเป็นเด็กทารกที่น่าสงสาร

พนักงานต้อนรับหญิงถอนหายใจเล็กน้อย เธอมอง ซีซาร์ ด้วยความสงสารอย่างหาที่เปรียบมิได้

"สอง."

เอ็ดดี้ ตอบอย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายเข้าใจผิด เห็นได้ชัดว่าเธอถูกรูปลักษณ์ภายนอกที่ไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์และสัตว์ของ ซีซาร์ หลอกลวงโดยที่เธอไม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วเขาคือปีศาจตัวน้อย

เมื่อนึกถึงถุงมันฝรั่งทอดที่เพิ่งกลืนหายเข้าไปในท้อง ใบหน้าของ เอ็ดดี้ ก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวอีกครั้ง เขาอยู่ในห้องน้ำและไม่รู้ว่าต้องใช้เวลานานแค่ไหนก่อนที่เขาจะเอามันออกมาได้ในที่สุด

ภายใต้คำแนะนำของพนักงานต้อนรับหญิง.

เอ็ดดี้ อุ้ม ซีซาร์ และจงใจเลือกมุมอับ ๆ ไว้เป็นพื้นที่รับประทานอาหาร ในตอนนี้เป็นเวลาค่ำจึงมีเสียงกระซิบอย่างแผ่วเบาซึ่งไม่เหมือนตอนดึกที่นี่จะเต็มไปด้วยความวุ่นวาย

ขณะสั่งอาหาร พนักงานเสิร์ฟที่มาต้อนรับก็ต้องตกใจเมื่อเห็น เอ็ดดี้ ยื่นเมนูอาหารให้ ซีซาร์ ซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งข้างโต๊ะอาหาร

นอกจากนี้ ซีซาร์ ยังยื่นมือน้อยๆมารับเมนูและจ้องมองรายการอาหารอย่างจริงจัง

หลังจากสั่งอาหารไป 5 อย่าง ซีซาร์ ก็ปิดเมนู เอ็ดดี้ ปล่อยให้พนักงานเสิร์ฟถอยออกไปและยิ้มให้ ซีซาร์ และพูดด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลาย:“ นายน้อย ดีที่คุณสั่งมาแค่ 5 อย่างไม่งั้นฉันกลัวว่าคนในร้านจะตกใจ”

"งั้นเหรอ?" ซีซาร์ เกาผมของเขาและพูดว่า“ นี่แค่รอบแรกเท่านั้น ฉันคิดว่าโต๊ะมันเล็กเกินไปและคงวางอาหารได้ไม่มาก”

เอ็ดดี้:“ …”

แขนที่อยู่ใต้โต๊ะของ เอ็ดดี้ มีของเหลวสีดำได้ควบแน่นเป็นหัวของสัตว์ประหลาดสีดำเล็กๆและเลียริมฝีปากของมันด้วยลิ้นยาวสีแดงและกล่าวว่า“ คุณสั่งซาซิมิที่ฉันชอบกินด้วยเหรอ? ขอบคุณนายน้อย!”

“ใช่ ฉันเห็นว่านายชอบกินก็เลยสั่งให้”

ซีซาร์ พยักหน้าและยื่นมือเล็ก ๆ ออกไปลูบหัวของ เบน อย่างอ่อนโยนและ เบน ก็กระพริบตาปริบๆเผยให้เห็นการแสดงออกที่เชื่องอย่างไม่เคยปรากฏมาก่อน

เอ็ดดี้ แทบจะทนไม่ไหวเขาเอ่ยขึ้นด้วยเสียงที่ได้ยินเฉพาะ เบน ว่า“ อาหารมื้อนี้เป็นเงินฉันจ่าย! แล้วไอ้การแสดงท่าที่นั่นมันอะไรกัน นายคิดจะกบฏเหรอ!”

เบน กลับเข้าไปในร่างกายของ เอ็ดดี้ และตอบว่า“ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันรู้สึกใกล้ชิด นายน้อย อย่างบอกไม่ถูก”

“หรือว่านายอยากได้เขามาเป็นโฮสต์” เอ็ดดี้ อดถามไม่ได้

“ใครจะกล้า”

คำพูดของ เบน นั้นสั้นมาก แต่ เอ็ดดี้ ก็ยังเข้าใจความหมายว่าสิ่งที่ เบน กลัวนั้นไม่ใช่ นายน้อยซีซาร์ แต่เป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังเขาอย่าง ไคล์ และแค่ เรน คนเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้ เบน หวาดกลัว

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความสัมพันธ์ที่ดีระหว่าง เวนอม และ ไคล์

หลังจากนั้นไม่นานอาหารประเภทเนื้อที่กำลังร้อนๆและมีกลิ่นหอมก็ถูกเสิร์ฟมา

ในขณะที่ เอ็ดดี้ นั่งอยู่ด้านนอกของที่นั่ง ซีซาร์ ก็นั่งลงบนโต๊ะชิดผนังคว้าขาไก่ทอดด้วยมือเปล่าแล้วกัดเนื้อไก่ด้วยปากน้อยๆ

เอ็ดดี้ มองไปที่ ซีซาร์ ด้วยความตกตะลึงจนกระทั่ง ซีซาร์ กินอาหารในจานเสร็จโดยที่ท้องไม่บวมขึ้นและมือน้อยๆก็ยังยื่นไปหาอาหารอย่างที่ 2

“ นายน้อย คุณกินได้มากถึงขนาดนี้เลยเหรอ?” เอ็ดดี้ กลืนน้ำลายและมองไปรอบ ๆ โชคดีที่ตรงนี้เป็นมุมอับและมีแสงไฟสลัวๆ และแขกที่มารับประทานอาหารที่โต๊ะอื่นก็ไม่ได้สังเกตุเห็น มิฉะนั้นพวกเขาคงจะหวาดกลัวจนต้องเรียกตำรวจมาที่นี่

“แค่นี้ไม่ทำให้ฉันอิ่ม”

ซีซาร์ ส่งเสียงเย็นชาออกมาพร้อมกับหยิบเนื้อเข้าปากลิ้มรสชาติพิเศษและเพลิดเพลินกับรสชาติอาหาร ภายในใจก็คำนวณอัตราส่วนของเกลือปริมาณวิตามินและอื่น ๆ

ซีซาร์ ยังคงรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าภายในร่างกายของเขาเป็นเหมือนเตาขนาดใหญ่ อาหารที่กินเข้าไปไม่มีกากและไม่มีสารพิษตกค้าง ภายในเวลาไม่ถึง 2-3 วินาทีมันจะถูกเปลี่ยนเป็นสารอาหารต่างๆ ที่ให้พลังงานกับร่างกายและเซลล์

“กินไปมากขนาดนี้แต่ยังไม่อิ่ม...” เอ็ดดี้ พึมพำออกมาอย่างช่วยไม่

ในขณะที่ ซีซาร์ รับประทานอาหารเขาก็ฝึกฝนประสาทสัมผัสของเขาอย่างเงียบ ๆ แม้ว่าจะมองบริเวณโดยรอบด้วยมุมหางตา แต่เขาก็สามารถมองเห็นสภาพภายในร้านอาหารที่มีแสงไฟสลัวๆ ลักษณะใบหน้าของบุคคลและสิ่งของต่างๆ แม้ว่ามันจะมีขนาดเล็กเหมือนแบคทีเรียในไรฝุ่นเขาก็มองเห็นมันได้อย่างชัดเจน

และในพื้นที่อาคารทั้งหมดการสนทนาของแขกไปยังโต๊ะใกล้เคียงเสียงของการจุดไฟในห้องครัวก็ดังขึ้นอยู่ในหู

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในสายตาของเขา