อุปกรณ์ควบคุมเส้นประสาทที่ทำให้เป็นอัมพาตนั้น เมื่อถูกติดตั้งเข้าสู่ร่างกายมนุษย์แล้ว มันก็ยากที่จะดึงออกมา หากคุณต้องการดึงออกมาด้วยแรงจากภายนอกมันจะกระตุ้นสารพิษที่มีผลต่อระบบประสาทซึ่งเพียงพอที่จะทำให้ชีวิตของคุณหมดสิ้นไป

นี่เป็นการควบคุมนักโทษในขั้นตอนสุดท้ายของ ผู้คุม แห่งดาวเคราะห์ซาคาร์

น่าเสียดายเมื่ออยู่ต่อหน้า ไคล์ มันกลับไม่เป็นผล

สำหรับ วิสท์ นั้นพลังงานที่เก็บไว้ในอุปกรณ์ทำลายระบบประสาทถือเป็นอาหารชั้นดี..…

อุปกรณ์ทำลายระบบประสาทที่คอของ ไคล์ มีหูฟังเล็กๆยืดออกมาและมีเสียงของ วิสท์ รายงานขึ้นว่า:“ เจ้านาย ผมตรวจพบยานอวกาศเกือบ 10 ลำกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่และจะใช้เวลาไม่นานในการมาถึง”

“อืม สแกนสถาปัตยกรรมที่นี่และหาทางออกที่ปลอดภัยออกไปข้างนอก” ไคล์ ระงับความโกรธภายในใจแล้วออกคำสั่ง

"รับทราบครับ" วิสท์ ตอบกลับ จากนั้นก็กระจายคลื่นสัญญาณเข้าแทรกซึมผนังห้องโถงและดำเนินการอย่างรวดเร็ว

ในเวลาเพียง 3 วินาที ไคล์ ก็ได้รับเส้นทางหลบหนีจาก วิสท์ เขาไม่ลังเลที่จะจากไป ตลอดเส้นทางเขาได้สังหารผู้คุมที่พยายามเข้ามาขัดขวางเขาอย่างถึงพริกถึงขิง

เมื่อ รองหัวหน้าผู้คุม เห็นเช่นนั้นเขารีบตะโกนสั่งการขึ้นทันที“ อย่าปล่อยให้มันหนีออกจากคุกใต้ดินได้เป็นอันขาด เร็ว! ตามมันไป!”

เสียงของ รองหัวหน้าผู้คุม ยังไม่ทันได้จางหายเขาก็เห็น ชายคนหนึ่ง วิ่งผ่านเขาไปอย่างรวดเร็ว โดยมุ่งตรงไปในทิศทางของ ไคล์

“ เพิ่มกำลังคนและเอารีโมทของอุปกรณ์ควบคุมระบบประสาทของ ‘มนุษย์เคียว’มา...…”

ยังพูดไม่ทันจบคำ รองหัวหน้าผู้คุม ก็หยุดชะงักอีกครั้งเขาเห็น งูยักษ์ 2 หัว พุ่งเข้ามาพร้อมกับอ้าปากกลืน ผู้คุม ในระหว่างทางจากนั้นก็เลื้อยตาม มนุษย์เคียวไป

“ เอารีโมทของอุปกรณ์ควบคุมระบบประสาทของ 'งูยักษ์ 2 หัว' ..…” รองหัวหน้าผู้คุม พูดได้ครึ่งหนึ่งและน้ำเสียงของเขาก็สั่นสะท้านและพูดขึ้นว่า“ ไม่ ไปแจ้ง แกรนด์มาสเตอร์! มีนักโทษระดับสัตว์ประหลาด 3 ตัวหลุดออกมา พวกเราไม่สามารถรับมือกับมันได้!!”

ในทางเดินใต้ดินกว้าง 3 เมตร ไคล์ วิ่งวนเป็นวงกลม

ใช่แล้วเขาวิ่งเป็นวงกลมกลับมาที่เดิม

ไคล์ หยุดและมองไปที่เพดานและผนังรวมทั้งรอยเท้าเปื้อนเลือดที่ตัวเขาทิ้งเอาไว้ และอดไม่ได้ที่จะพึมพำขึ้นว่า“ ฉันวิ่งวนกลับมาที่เดิมเป็นครั้งที่ 2?”

“ ใช่ครับ เจ้านายวิ่งวนกลับมาที่เดิม”วิสท์ ตอบกลับ

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?” ไคล์ เอ่ยถามขึ้นหลังจากได้รับการยืนยัน

วิสท์ ก็เงียบไปพักหนึ่ง หลังจากนั้นไม่กี่วินาทีเขาก็ให้คำอธิบายที่สมเหตุสมผลว่า“ ที่นี่มีเทคโนโลยีการป้องกันสุดไฮเทคที่เรียกว่า “ทางเดินอวกาศ” เมื่อมันถูกเปิดออกพื้นที่ด้านในจะเชื่อมต่อกันเป็นวงรอบอย่างไม่มีที่สิ้นสุด สิ่งมีชีวิตไม่สามารถหลบหนีออกไปจากที่นี่ได้”

“มันจำกัดเฉพาะการสิ่งที่มองเห็นหรือไม่?” ไคล์ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งจากนั้นร่างกายก็เข้าสู่สถานะการลอบเร้นและกลายเป็นหมอกสีดำ

ปกปิดซ่อนเร้น ทักษะการหลบหนีได้ถูกใช้งานขึ้น!

ร่างกายของ ไคล์ กะพริบพุ่งตรงไปข้างหน้ารวดเร็ว

หลังจากผ่านไปครึ่งวินาที ไคล์ ก็ปรากฏตัวขึ้นที่เดิมเมื่อมองไปรอบๆเขาอดที่จะขมวดคิ้วเล็กน้อยไม่ได้“ มันไม่ได้ผลอย่างงั้นเหรอ?”

คราวนี้เขาทำอะไรไม่ถูกจริงๆ

“ ถ้าฉันยังมีแหวนเวทย์มนต์อยู่กับตัว ฉันก็พอจะออกไปจากที่นี่ได้” เมื่อตกอยู่สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ ไคล์ อดไม่ได้ที่จะนึกถึงแหวนเวทย์มนต์ของเขา

เมื่อนึกถึงแหวนเวทย์มนต์มันก็ทำให้นึกถึง เวนอม ขึ้นมาอีกครั้ง

“เวนอม” ไคล์ ขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างโกรธแค้นหัวใจของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยเปลวไฟ

ณ ขณะนี้.ในอีกสถานที่หนึ่ง

ของเหลวสีดำ ที่อยู่ในขวดโลหะก็เต็มไปด้วยอารมณ์โกรธเกรี้ยวเช่นกันมันพยายามกระแทกเข้ากับรอยแตกที่ผนังด้านในของขวดโลหะอย่างต่อเนื่อง จนขวดโลหะเกิดการสั่นสะเทือนขึ้น

แม้แต่หินยังถูกน้ำกัดเซาะนับประสาอะไรกับ ของเหลวสีดำ ที่กระแทกผนังขวดโลหะอย่างต่อเนื่อง และในที่สุดความพยายามของมันก็เริ่มปรากฏผลผนังบริเวณที่มีรอยแตกเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอีกเล็กน้อย

แต่ทันใดนั้นประตูห้องก็ถูกเปิดออก และทำให้ ของเหลวสีดำ ที่อยู่ในขวดโลหะหยุดเคลื่อนไหวและสงบลงอย่างรวดเร็ว

ใบหน้า ผู้จัดการฝ่าย บึ้งตึงเดินเข้ามาในห้องหยิบขวดโลหะบนโต๊ะแล้วใส่กลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ท

“ เหตุการณ์นี้ทำให้ แกรนด์มาสเตอร์ ทราบเรื่องแล้ว และถ้าหาก ผู้เข้าร่วมการประลองทั้ง 4 คน เสียชีวิตลง แกรนด์มาสเตอร์ จะต้องโกรธเป็นอย่างมากแน่”ผู้จัดการฝ่าย เดินไปที่ริมหน้าต่างและมองออกไปในสนามประลองที่กว้างขวางและมองลึกลงไปราวกับว่าจะมองทะลุเข้าไปหา ไคล์ ที่อยู่ในคุกใต้ดิน

“ ตราบใดที่แกยังมีชีวิตอยู่ ชีวิตของฉันก็จะเป็นแค่เงาของแกไปตลอดชาติ เพราะฉะนั้นจงตายอยู่ที่นี่ซะแล้วฉันจะช่วยอนุเคราะห์นำร่างของแกกลับสู่โลกให้เอง " ผู้จัดการฝ่าย เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

ขณะเดียวกันในคุกใต้ดิน

ไคล์ กำลังกระหน่ำหมัดไปที่ผนังกำแพงอย่างต่อเนื่อง

'ตูม! ตูม! ตูม! '

เนื่องจากไม่มีเกราะแขนไวเบรเนี่ยม ไคล์ จึงใช้หมัดเพียวๆกระหน่ำลงไปจนเกิดรอยแตกบนพื้นผิวราวกับกระจกที่แตกร้าว สถานการณ์ของเขาในตอนนี้เป็นเหมือนกับสิ่งมีชีวิตที่เป็น ของเหลวสีดำ ในขวดโลหะไม่มีผิด

“ เจ้านายตามความหนาของผนังกำแพงนี้บวกกับความแรงในการโจมตีของเจ้านายเมื่อคำนวนจากค่าคงที่ดูแล้วต้องใช้เวลา อย่างน้อย 26,405 นาที ในการทำลายมันให้พังทะลายลงอย่างสมบูรณ์” วิสท์ เอ่ยเตือน ไคล์ ทางอ้อม

ไคล์ ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากหยุดโจมตี เขาแค่ต้องการลองทำดู สำหรับการยอมแพ้? มันไม่มีในพจนานุกรมชีวิตของเขาตั้งแต่ต้น!

“ จริงสิ อาวุธร้ายแรงที่เก็บไว้ในพื้นที่มิติการ์ดซึ่งเหลือจากส่วนที่เก็บไว้ในคลังของตระกูลคาร์ลนั้นก็มีเหลือไม่น้อย ฉันน่าจะลองใช้งานพวกมันดู”หลังจากคิดได้ ไคล์ ก็ดึงการ์ดไอเทมออกมาไว้ในมือ

[ปืนใหญ่จักรเกอร์นาร์ด]

ไคล์ มองการ์ดใบนี้แล้วถอนหายใจออกมาอย่างรวดเร็วปืนใหญ่นี้มีพลังทำลายล้างมากเกินไปและทางเดินใต้ดินก็ไม่มีที่ว่างเพียงพอให้วางปืนที่มีขนาดใหญ่

การ์ด[ฺระเบิด B] × 10

ไคล์ ดึงการ์ดออกมา 10 ใบ จากนั้นก็เปลี่ยนมันกลับให้เป็นระเบิด แล้ววางกองอยู่ที่ผนังด้านข้างทางเดิน

ก่อนจากโลกมาเขาไม่ได้พกอะไรติดตัวมามากมายนัก มีเพียงอาวุธสงครามในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เท่านั้นและส่วนใหญ่เป็นระดับสีขาวและสีเขียวที่ดีที่สุด

“จัดชุดใหญ่ให้มันก่อนหนึ่งชุด” ไคล์ ไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดที่ต้องสูญเสียระเบิดเหล่านี้ เขาดึงการ์ดที่เกี่ยวข้องกับระเบิดออกมาและเปลี่ยนมันกลับไปเป็นของจริงจากนั้นกองเอาไว้ข้างผนังกำแพงของทางเดินใต้ดิน

ไม่จำเป็นต้องเสียดายอะไรทั้งสิ้น!

หลังจากนั้นไม่นาน

ตูมมมมม!

เสียงระเบิดที่น่าสยดสยองดังกึกก้องไปทั่วทางเดินใต้ดิน และคุกใต้ดินทั้งหมดก็เกิดแรงสั่นสะเทือนราวกับแผ่นดินไหว!

“ เกิดอะไรขึ้นอีก?”

เหล่าอาชญากรในกรงขังและ ผู้คุม นอกห้องโถงต่างก็เผยสีหน้าตกใจ