ในเขตชานเมืองของนิวยอร์ก คฤหาสน์ของตระกูล ห้องประชุมบนชั้น 2

“ยินดีต้อนรับค่ะ นายท่าน!”

เมื่อเห็นประตูมิติที่สวยงามปรากฏอยู่ในอาคาร แม่บ้านสาว 2 คนก็ก้าวไปข้างหน้าด้วยท่าทางที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีพวกเธอแสดงความเคารพและยืนอยู่ทั้งสองด้านของประตูมิติและรอคำสั่ง

เมื่อได้ยินสาวใช้พูดขึ้น ชายผิวดำหัวโล้นที่นั่งรออยู่บนโซฟาในห้องประชุมอยู่นานก็ลุกขึ้นยืนและดวงตาข้างขวาที่เหลือเพียงข้างเดียวก็จ้องมองไปที่ประตูมิติ

“ ไปนำไวน์แดงที่ ฮาเวิร์ด เก็บไว้มาที่นี่”

เสียงของ ไคล์ ดังออกมาจากประตูมิติและเมื่อเขาเห็นเพื่อนเก่าที่คุ้นเคย ใบหน้าอันหล่อเหลาก็เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนออกมา“ ฟิวรี เราไม่ได้เจอกันมา 2-3 เดือนแล้ว”

"ใช่." ฟิวรี พยักหน้าตอบพร้อมกับคลี่ยิ้มอย่างขมขื่น “ ต้องขอขอบคุณ คุณจริงๆ ที่ประทานตำแหน่งผู้อำนวยการ S.H.I.E.L.D ที่มีแต่ความเหนื่อยล้าและปัญหามาให้”

ในขณะที่พูด ฟิวรี ก็เดินไปหา ไคล์ พร้อมกับยกมือตบไหล่ของ ไคล์ ด้วยสีหน้าเศร้าสร้อยแล้วพูดว่า:“ ไคล์ ร่างกายของคุณ ฮาเวิร์ด ได้บอกฉันทางโทรศัพท์แล้ว ทรัพยากรที่ฉันมีก็เป็นของที่คุณมอบให้ ฉันไม่รู้จะช่วยคุณได้อย่างไร”

“ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก อย่าว่าแต่คุณเลยทั่วทั้งโลกไม่มีใครช่วยผมได้” ไคล์ ยักไหล่และพูดต่ออีกว่า“ มีผมเพียงคนเดียวที่สามารถช่วยตัวเองได้”

“ คุณจะออกเดินทางเมื่อไหร่” ฟิวรี มีใบหน้าที่มืดมนและเอ่ยถามเพิ่มเติม

ไคล์ ไม่ได้ปิดบัง เขาตอบตรงๆ:“ อีก 3 วัน ในคืนที่ 3 ฉันจะออกจากโลกด้วยวิธีการบางอย่าง”

“3 วัน ถ้างั้น…” ดูเหมือนว่า ฟิวรี จะมีเรื่องให้กังวลและหนักใจแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลยผมจะแนะนำใครบางคนให้คุณรู้จัก” ไคล์ ผายมือไปทางประตูมิติซึ่งมี นาตาชา ที่มีผมสีแดงชวนหลงใหลเดินออกมาและทิ้งรอยเท้าเปียกไว้บนพื้น .

“ ฉันรู้จักเธอแล้ว นาตาชา โรมานอฟ สายลับชั้นยอดขององค์กรห้องแดงจากโซเวียต”

ฟิวรี เดินไปหา นาตาชา ด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรและเอื้อมมือออกไปแล้วพูดว่า“ ฉันเห็นเธอครั้งสุดท้ายในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 บนเรือรบ เธอได้รับบาดเจ็บสาหัสจาก ไคล์ ได้รับการรักษาและถูกขังไว้ในห้องสอบสวน สุดท้ายได้รับการช่วยเหลือจากองค์กรห้องแดง”

“ ตอนนี้ฉันคือ นาตาชา คาร์ล” นาตาชา ตอบด้วยน้ำเสียงที่เฉยชาและมองไปที่ ฟิวรี

เธอไม่ค่อยปลื้ม ฟิวรี มากนัก เขาเพิ่งพบเธอแต่กลับเปิดเผยประวัติสีดำก่อนหน้านี้ของเธอออกมา

"จากนี้ไปเธอจะเข้าร่วมหน่วย S.H.I.E.L.I.D ”

ภายใต้คำพูดของ ไคล์ นาตาชา ก็ได้แต่เชื่อฟังส่วน ฟิวรี ตอนนี้เขามีความสุขมาก เขากล่าวว่า“ ยอดเยี่ยม มีซุปเปอร์สายลับ อยู่ใน S.H.I.E.L.I.D มันก็ทำให้ฉันอุ่นใจมากขึ้น”

เมื่อทั้ง 3 คนนั่งลงบนโซฟาเพื่อพูดคุยกัน แม่บ้านสาวก็ยกไวน์แดงเข้ามาแล้วรินลงแก้วไวน์

ไคล์ ยกแก้วขึ้นมาแกว่งไวน์แดงที่อยู่ด้านในแล้วถามว่า“ ทำไมในช่วงเวลานี้ท่านผู้อำนวยการของ S.H.I.E.L.D จึงดูไม่สบายใจ”

ฟิวรี ไม่ตอบและจิบไวน์แดงเบาๆจากนั้นก็กล่าวว่า:“ ไคล์ เหมือนที่คุณพูดเอาไว้ก่อนหน้านี้ไม่มีผิดๆว่าหน่วย S.H.I.E.L.I.D นั้นจัดการไม่ง่าย มีผู้บริหารและบุคลากรชนชั้นสูงจำนวนมากได้รับการโยกย้ายจากรัฐบาลสหรัฐและหน่วยงานทางทหารให้เข้าร่วมอยู่ในหน่วย S.H.I.E.L.I.D จนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงและวุ่นวาย”

“ คุณสงสัยว่ามีหนอนอยู่ข้างในหรือไม่?” ไคล์ ถามอย่างใจเย็น

“อืม และหนึ่งในหนอนก็คือ เลขานุการคนใหม่ของฉันหากดูเพียงผิวเผินๆก็เป็นเพียงพนักงานธรรมดาทั่วไป"

ฟิวรี พูดด้วยความหงุดหงิดหลังจากนั้นก็ถอนหายใจและขอโทษ ไคล์:“ ฉันประมาทเกินไป เห็นได้ชัดว่าเครือข่ายของ ไฮดร้า มีอยู่มากมายแต่ฉันกลับประเมินการรุกและความสามารถในการแฝงตัวของพวกมันต่ำเกินไปจริงๆ”

ไคล์ ไม่แปลกใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ S.H.I.E.L.I.D ในเนื้อเรื่องต้นฉบับครึ่งหนึ่งยังคงเป็น ไฮดร้า ตอนนี้สถานการณ์ยังไม่เลวร้ายถึงขั้นนั้น

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วถามว่า: "แล้วคุณกำจัดมันไปแล้วเหรอ"

“ ยังไม่ ฉันต้องการหาไอ้คนที่หลบซ่อนอยู่ด้านหลังผ่านหนูตัวนั้นมากกว่า” ฟิวรี กล่าวอย่างเย็นชาพร้อมกับเผยแววตาคมกล้าราวกับนกอินทรีตาเดียวที่สง่าผ่าเผยมีอำนาจเหนือกว่า ผู้อำนวยการ S.H.I.E.L.I.D ในอนาคตเสียอีก

"มันไม่ง่าย." ไคล์ ยิ้มและพูดว่า“ เมื่อคุณกลับไปคุณเปิดเผยกับหนูน้อยตัวนั้นโดยบังเอิญว่า ร่างกายของผมถูกรังสีนิวเคลียร์จนทำให้ล้มป่วยอย่างหนักและสูญเสียความแข็งแกร่งไปจนหมด แล้วบอกมันไปว่าอีก 2 วันผมจะย้ายออกไปจากที่นี่ ไปยังเกาะที่ผู้คนไม่รู้จักเพื่ออาศัยอยู่”

“ คุณต้องการลากพวกมันมาที่นี่” ฟิวรี เข้าใจความคิดของ ไคล์

ไคล์ พยักหน้าและกล่าวว่า:“ องค์กรไฮดราที่ขาดหัวจะมีหัวใหม่งอกออกมาเสมอดังนั้นจำเป็นต้องถอนรากถอนโคนก่อนวันที่ผมจากโลก ถ้าพวกมันกล้าที่จะมาก็อย่าคิดที่จะกลับไป!”

นาตาชา ยกมือขึ้นแล้วเอ่ยแทรกประโยคว่า“ หลุมพรางนี้…มันง่ายเกินไปและไฮดร้าไม่น่าจะหลงกล”

“ ไม่ว่ามันจะมาหรือไม่มาเราก็แค่พยายามให้ดีที่สุดเท่านั้น” ไคล์ เอนกายพิงพนักโซฟา ดวงตาสีฟ้าเป็นประกายแวววาวเจ้าแผนการ“ ครึ่งหนึ่งของข้อมูลที่ ฟิวรี เปิดเผยกับพวกมันนั้นเป็นความจริง ภายใต้ข้อมูลสำคัญครึ่งจริงครึ่งเท็จบวกกับแรงดึงดูดที่ต้องการฆ่าผมในฐานะสัญลักษณ์แห่งสันติภาพผมเชื่อว่าจะยังมีคนโง่เข้ามาหาถึงหน้าบ้าน"

“ เหนือกว่าสิ่งอื่นใด บางทีพวกองค์กรไฮดร้าอาจจะโน้มน้าวให้กองกำลังอื่น ๆ เข้ามาและทำให้ผมประหลาดใจมากยิ่งขึ้น” มุมปากของ ไคล์ แสยะยิ้มขึ้น เขาใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อเพื่อมอบความคาดหวังอันเลือนลางให้กับพวกมัน

เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะมีศัตรูเข้ามาและใช้ชีวิตของพวกมันเป็นการอำลา

นาตาชา พยักหน้าอย่างเข้าใจ “ เป็นความจริงที่ว่าถ้ามีคนรู้ว่าร่างกายของคุณมีปัญหาแม้ว่าความน่าเชื่อถือนั้นจะมีเพียง 10% แต่ก็ต้องมีคนที่พยายามส่งสายลับออกมาหาข้อมูลและหนึ่งในนั้นต้องมีองค์กรห้องแดง”

“ไม่เพียงแค่องค์กรห้องแดงของโซเวียต ยังมีองค์กรลับจากเยอรมนี นินจาจากญี่ปุ่น….ความเกลียดชังที่พวกมันมีต่อคุณมันสูงมากจนทะลุเพดานไปแล้ว” ฟิวรี หัวเราะ

“ ในวันก่อนจะจากไปขอต้อนรับพวกมันเข้าสู่คฤหาสน์” ไคล์ หัวเราะเบา ๆ และแทบจะทนรอไม่ไหวที่จะส่งเทียบเชิญไปให้แขกผู้มีเกียรติเหล่านั้น

“ ใช่ ยังมีอีกเรื่องฉันไม่รู้ว่าจะบอกคุณดีไหม”

ฟิวรี ลังเลและภายใต้สายตาแปลก ๆ ของ ไคล์ เขาก็พูดว่า:“ เพ็กกี้ คาร์เตอร์ คุณจำได้ไหม”

คาร์เตอร์?

ชื่อนี้ได้ปลุกความทรงจำของ ไคล์

แน่นอนเขาไม่ลืมว่า การ์ดสีเขียวหายากใบแรกของเขานั้นถูกดึงมากจากเธอ

เธอเป็นเพื่อนที่ดีและเป็นคนที่ สตีฟ รักและไว้วางใจ