ภายใต้การจับตามองของ ไคล์ และคนอื่น ๆ โทนี่ และ สเตน ยังคงพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าในระดับความสูงที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งจุด 2 จุด ราวกับดาวบนท้องฟ้าได้หายไปจากสายตาอย่างสมบูรณ์

“ ฉากนี้ช่างคุ้นเคยจริงๆ” ไคล์ เอียงศีรษะและพึมพำกับตัวเอง

ความกล้า ความมุ่งมั่น ความรุ่งเรืองแห่งชัยชนะ และความตายในอนาคต นี่คือสิ่งที่เขาต้องการให้ โทนี่ เข้าใจในคืนนี้

มนุษย์ในจักรวาลก็เหมือนกับฝุ่น แม้ว่าจะมีโอกาสก้าวขึ้นไปบนเวทีแห่งวิวัฒนาการ แต่ถ้าไม่มีหัวใจที่เข้มแข็งเพียงพอมันก็ไม่มีวันที่จะประสบความสำเร็จ

“ หลังการต่อสู้ในครั้งนี้นายคือฮีโร่ของโลกที่ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเทียบ - ไอรอนแมน”

ไคล์ กำลังพึมพำและ เป็ปเปอร์ ที่อยู่ด้านข้างก็ร้องอุทาน เธอเห็นว่ามีบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือศีรษะของเธอ มันคือหุ่นเกราะเหล็กสงครามที่ สเตน สวมใส่

เมื่อถึงระดับความสูงในระดับหนึ่งพื้นผิวของหุ่นเหล็กสงครามจะถูกน้ำค้างแข็งสีขาวเกาะและทำให้เครื่องยนต์ดับ ในตอนนี้มันก็เหมือนกับเศษเหล็กขนาดใหญ่ที่ตกลงมาจากฟากฟ้า

วัสดุเหล็กธรรมดาจะแข็งตัวเมื่อถึงระดับความสูง 10,000 เมตร

จุดอ่อนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับ สเตน ดูเหมือนจะเป็นด้านความรู้ ก่อนหน้านี้แม้แต่ โทนี่ เองก็เกือบตายหากไม่ได้ ไคล์ ที่แอบช่วยเหลือ ร่างกายของเขาอาจจะแหลกสลายอยู่ในกองเศษเหล็กหลังจากตกลงมาในระดับความสูงขนาดนั้น

แต่ในตอนนี้ชุดเกราะเหล็กรุ่นใหม่ของ โทนี่ ได้ใช้วัสดุที่ใช้สร้างยานอวกาศซึ่งมีคุณสมบัติป้องกันไม่ให้น้ำแข็งเกาะเมื่อต้องขึ้นไปในระดับความสูงเกิน 10,000 เมตร

'ตูมมม!'

หุ่นเหล็กสงคราม ตกลงมาที่ชั้น 3 ของโรงงานสตาร์ค ซึ่งอยู่ข้างหลัง ไคล์ และคนอื่น ๆ ภายใต้เสียงที่อึกทึกคึกโครมนั้นมันได้เกิดหลุมขนาดใหญ่ถล่มลงไปยังพื้นด้านล่าง ฝุ่นผงก็คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ

เห็นได้ชัดว่าไม่มีภัยคุกคามใด ๆ แต่ดูเหมือนว่าฝุ่นจะปลิวเข้าหา ไคล์ และทันใดนั้นพลังที่มองไม่เห็นซึ่งเป็นเหมือนระลอกคลื่นของ เรน ได้พัดพาฝุ่นให้ปลิวออกไป

“ โทนี่?”

เป็ปเปอร์ เงยหน้าขึ้นมองไปบนท้องฟ้าอย่างเร่งรีบและในที่สุดก็เห็น ไอรอนแมน ปรากฏขึ้นในอากาศ

โทนี่ ใช้พลังงานที่เหลือเพียงน้อยนิดชะลอความเร็วที่ตกลงมา และในที่สุดเขาก็ล้มลงบนพื้นอาคารโรงงานพร้อมกับดึงหน้ากากเหล็กออก เผยให้เห็นใบหน้าที่เหนื่อยล้าและซีดเผือด

“ โทนี่!” เป็ปเปอร์ รีบวิ่งเข้าไปหา โทนี่ ด้วยความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อ โทนี่ มองเห็น ไคล์ เขาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เหนื่อยล้าว่า:“ พ่อบุญธรรม การต่อสู้ของผมเป็นอย่างไรบ้าง”

“ ผ่าน”ไคล์ เผยรอยยิ้มและตอบหลังจากประเมินผลการต่อสู้ของ โทนี่

"อะไรแค่ผ่าน."ปากของ โทนี่ กระตุกและภายใต้ความช่วยเหลือของ เป็ปเปอร์ เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่ทันใดนั้นก็มีเสียงแปลก ๆ ดังขึ้นที่ด้านหลัง

ไคล์ และคนอื่น ๆ หันกลับไปมองและพวกเขาก็เห็นมือเหล็กจับที่ขอบหลุมจากนั้นหุ่นเหล็กสงครามก็ค่อยๆคลานออกมาจากรูหลุมขนาดใหญ่พร้อมกับกวาดสายตามองมาที่พวกเขา

“มันปรับปรุงระบบป้องกันแรงกระแทกให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น.…”ใบหน้าของ โทนี่ เปลี่ยนไปเขาผลักมือของ เป็ปเปอร์ ออก และต้องการก้าวไปข้างหน้า แต่เพียงแค่ขยับร่างของเขาก็ทรุดลงไปนั่งกับพื้น

“ โทนี่!” เป็ปเปอร์ อุทานออกมาด้วยความเป็นห่วงพร้อมกับกอดเขาเอาไว้

โทนี่ มองไปที่หน้าอกของเขา แสงจากเตาปฏิกรณ์อาร์คเป็นเหมือนเทียนไขมันเริ่มริบหรี่ลงเรื่อยๆ

เมื่อรู้ว่าสู้ไม่ได้เขาก็ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้ "พ่อบุญธรรม ช่วยพา เป็ปเปอร์ ออกไปจากที่นี่ที ผมจะขัดขวางมันเอาไว้”

“ไม่ ฉันจะไม่ไปไหนทั้งนั้น!” เป็ปเปอร์ ร้องไห้ออกมาพร้อมกับกอด โทนี่ เอาไว้แน่นๆ

เมื่อมองไปที่ทั้ง 2 คน ไคล์ ก็พูดไม่ออก

ตั้งแต่กลับมาที่โลกเขาไม่เคยได้แสดงพลัง ตอนนี้เขาจะแสดงให้ดูว่าทำไมเขาถึงถูกเรียกว่าสัญลักษณ์แห่งสันติภาพ?

“เรน จงปกป้องพวกเขาทั้ง 2” ไคล์ เอ่ยขึ้นและหลังจาก เรน ปล่อยแขนของเขา เขาก็เดินไปข้างหน้า 2-3 ก้าวและเผชิญหน้ากับหุ่นเหล็กสงครามเพียงลำพัง

“พ่อบุญธรรมคุณจะทำอะไร? คุณจะสู้กับหุ่นเหล็กสงครามซึ่งเป็นเทคโนโลยีไฮเทคด้วยร่างกายของซุปเปอร์โซลเยอร์ได้อย่างไร?!” โทนี่ ตะโกนห้ามปราม

ในคำบอกเล่าของ ฮาเวิร์ด เกี่ยวกับพ่อบุญธรรมของเขา ทำให้ โทนี่ รู้ว่า ไคล์ มีร่างกายของซุปเปอร์โซลเยอร์ที่แข็งแกร่ง

แต่ในยุคสมัยนี้อาวุธได้มีการพัฒนาไปมาก พลังทำลายล้างก็เพิ่มขึ้นอย่างไม่สิ้นสุดและมันสามารถรับมือกับร่างซุปเปอร์โซลเยอร์ได้ไม่ยาก!

โลกในศตวรรษที่ 21 ยุคของซุปเปอร์โซลเซอร์ที่อยู่ยงคงกระพันได้ผ่านไปแล้ว!

“ในที่สุดแกก็โผล่หัวออกมา!”สเตน ร้องคำรามพร้อมกับยกแขนขวาที่มีปืนกลติดตั้งอยู่ แล้วเล็งปากกระบอกปืนไปที่ ไคล์

ไคล์ ไม่สนใจอันตรายจากอาวุธปืนที่อยู่ตรงหน้า เขาเดินไปทีละก้าวพร้อมกับตอบคำถามของ โทนี่“ โทนี่ พ่อบุญธรรมของนายคนนี้เคยโดนระเบิดนิวเคลียร์เมื่อ 60 ปีก่อน แต่สุดท้ายก็รอดมาได้”

“และในโอกาสนี้ฉันจะให้นายได้เห็นความสามารถของร่างกายที่ผ่านการวิวัฒนาการมาแล้ว”

คำพูดของ ไคล์ ยังไม่ทันจบ สเตน ก็ยิงกระสุนเข้ามาราวกับห่าฝน

เมื่อเห็นฉากที่น่าสยดสยองนี้ใบหน้าของ เรน ยังคงสงบ เป็ปเปอร์ ไม่กล้ามอง ส่วน โทนี่ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ

'ปัง! ปัง! ปัง!..... '

กระสุนหนาแน่นกระทบผิวกายของ ไคล์ และของเหลวสีดำก็โผล่ออกมาอย่างรวดเร็ว มันเข้าปกคลุมแขนขาหน้าอกและส่วนหัวด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้

“ความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน…”

ในการยิงกระสุนอย่างต่อเนื่อง เสียงของ ไคล์ ก็ดังขึ้นมาอย่างเฉยชา ราวกับว่ากระสุนที่ยิงเข้ามาเป็นของเด็กเล่น ไม่ใช่กระสุนจริง

ยังเป็นความจริงที่ว่ากระสุนเหล่านั้นเมื่อกระทบถูกผิวกายของ ไคล์ ที่ปกคลุมไปด้วย เวนอม มันให้ความรู้สึกจั๊กจี๋

“ เป็นไปได้ยังไง!”

เมื่อมองไปที่สัตว์ประหลาดมนุษย์ที่ไม่สนใจการโจมตีด้วยอาวุธปืนแล้วยังเดินเข้ามาหาเขาอย่างช้าๆ เสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งของเขาก่อนหน้านี้ได้หยุดลงอย่างกะทันหันและมันกลายเป็นความตื่นตระหนกและไม่เข้าใจ

“นั่นคือพ่อบุญธรรม....” โทนี่ จ้องมองอย่างเยือกเย็นในตอนนี้เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมพ่อบุญธรรมของเขาถึงไม่เคยแพ้ใคร

จนกระทั่งกระสุนหมด สเตน ก็ยกแขนซ้ายขึ้นและทันใดนั้นขีปนาวุธขนาดเล็กก็โผล่ออกมา

“ ฉันไม่เชื่อว่าจะฆ่าแกไม่ได้!”

สเตน คำรามและยิงขีปนาวุธโจมตี ไคล์ ซึ่งอยู่ห่างไม่ถึง 5 เมตร ขีปนาวุธขนาดเล็กพุ่งออกมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเปลวไฟที่หางมันพุ่งตรงไปยังใบหน้าของ ไคล์

ไคล์ ไม่ได้หลบเลี่ยงเขายกมือขวาขึ้นและทำในสิ่งที่ผู้คนในบริเวณจะไม่มีวันลืมไปชั่วชีวิต

พวกเขาเห็น ไคล์ ยกมือขวาขึ้นตบขีปนาวุธขนาดเล็กจนมันกระเด็นออกไปด้านข้าง!

'ตูม! ! ! '

ขีปนาวุธขนาดเล็กนั้นเกิดระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงที่ด้านข้างของ ไคล์ ฝุ่นผงคละคลุ้งและคลื่นระเบิดกระจายออกไปรอบๆแล้วยังสะท้อนร่างสัตว์ประหลาดผิวดำของเขาให้ดูน่ากลัวมากยิ่งขึ้น

ราวกับว่าสิ่งที่ทำเป็นเรื่องง่ายๆเหมือนบี้หัวแมลงวันตัวหนึ่ง ไคล์ ยังคงก้าวไปข้างหน้าและในที่สุดก็มาถึงหน้าหุ่นเหล็กสงคราม

สเตน ไม่ขยับ ต้องบอกว่าไม่กล้าขยับมากกว่าเขาทำได้แค่เพียงมองไปที่ ไคล์ ด้วยความกลัว ร่างกายของเขาสั่นเทาและถามขึ้นว่า“ แกเป็นมนุษย์หรือเป็นสัตว์ประหลาด?”

"ฉัน?" ไคล์ แสยะยิ้มไม่พูดมากมือขวากำหมัดแน่นแล้วกระแทกไปที่แกนพลังงานบริเวณหน้าอกของหุ่นเหล็กสงคราม

'ตูมม! '

ชุดเกราะเหล็กและแกนพลังงานมันช่างเปราะบางราวกับเต้าหู้ภายใต้พลังที่แข็งแกร่งจนน่ากลัวทำให้ชุดเกราะเหล็กและแกนพลังงานถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย