วอชิงตัน ดี.ซี สหรัฐฯ

ใกล้กับย่านใจกลางเมืองยังคงเต็มไปด้วยผู้คนที่พลุกพล่านและส่งเสียงดังเอะอะโวยวายโดยเฉพาะจัตุรัสทำเนียบขาวซึ่งกำลังจะประกาศสู่สาธารณะโดยหน่วยงานระดับสูงของสหรัฐฯ นอกจากแนวป้องกันแล้ว ด้านหน้าเวทีแถลงการณ์ยังเต็มไปด้วยสื่อมวลชนจำนวนมาก และเมื่อมองออกไปจะเห็นฝูงชนมากมายมหาศาลราวกับทะเลที่ทอดยาวไปจนสุดลูกหูลูกตา

ในบรรดาฝูงชนมีเด็กชายอายุประมาณ 7 ขวบถือรูปของ ไคล์ ไว้ในมือข้างหนึ่งและจับชายเสื้อของชายวัยกลางคนไว้ด้วยมืออีกข้างอย่างแน่นหนา และเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเศร้าโศก:“ พ่อ ฮีโร่ไคล์ ตายแล้วจริงๆเหรอ?”

"มันจะเป็นแบบนั้นได้ยังไงกัน." ชายวัยกลางคนยิ้มและขยี้ผมสั้นของเด็กชายอย่างเอ็นดูและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เชื่อมั่น:“ นายพลไคล์ เขาจะไม่ตาย!”

ผู้คนที่อยู่รอบข้างก็ยิ้มและพูดว่า:

“เขาคือวีรบุรุษสงครามจะตายได้อย่างไร”

“ เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่ผู้ปราบความวุ่นวายและเป็นเทพเจ้าสงครามที่อยู่ในใจของเรา”

“ อาจจะเหมือนกัปตัน เขาแค่หลับอยู่ที่ไหนสักแห่งและเขาจะกลับมาเมื่อเขาตื่น”

เมื่อพูดถึง ไคล์ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ด้วยความมั่นใจ ความภาคภูมิใจหรือแม้กระทั่งแสงแห่งความหวังปรากฏออกมาจากแววตาอย่างชัดเจน

สื่อมวลชนยังคงถ่ายภาพและบันทึกฉากที่หายากนี้ มันเป็นครั้งแรกที่บุคคลเพียงคนเดียวสามารทำให้ผู้คนมากมายมหาศาลมารวมตัวกันอยู่ที่นี่

"มาแล้ว...!"

ภายใต้เสียงที่ตะโกนดังขึ้น ผู้คนและสื่อมวลชนต่างพากันจ้องมองขึ้นไปบนเวทีปราศรัยของทำเนียบขาวทันที

จะเห็นได้ว่ามี ประธานาธิบดีคนใหม่วัยกลางคน นักการเมืองรัฐสภา ที่สวมชุดสูทและนายพลที่สวมเครื่องแบบข้าราชการเดินออกมาจากประตูอาคารสำนักงานภายใต้การอารักขาของทหารติดอาวุธ

นักการเมืองและนายพลหลาย 10 คน หยุดอยู่บนช่วงครึ่งหลังของเวทีสูง ใบหน้าของพวกเขาต่างก็เคร่งขรึมและเคร่งเครียดจนทำให้ฝูงชนด้านล่างเงียบลงโดยไม่รู้ตัว

ประธานาธิบดีคนใหม่ ปาดเหงื่อจากหน้าผากและเดินไปที่ไมโครโฟน ผู้คนและสื่อมวลชนที่อยู่นอกแนวตำรวจต่างก็เคลื่อนเข้าหาตำรวจ ประธานาธิบดีกระแอมขึ้นแล้วพูดว่า“ ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีทุกท่านสวัสดีตอนเที่ยง!”

อย่างไรก็ตามคำพูดของเขาถูกขัดจังหวะอย่างรวดเร็วโดยฝูงชนด้านล่าง “เราไม่ต้องการคำพูดไร้สาระประธานาธิบดี พวกเรามาที่นี่เพียงแค่อยากจะถามเรื่องเดียว ถามหาความจริง - ทำไม ไคล์ ถึงยังไม่กลับมา”

ประธานาธิบดีนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งจากนั้นก็ถือไมโครโฟนไว้ในมือ เขาแล้วกล่าวว่า“ นายพลไคล์ เขา…”

เขาเตรียมพร้อมที่จะพูดคำพูดที่ปรึกษากับพวกระดับสูงเอาไว้ก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าจะเริ่มจากตรงไหนก่อน

ประธานาธิบดีคนใหม่มองลงไปที่ด้านล่างและสายตานับไม่ถ้วนเต็มไปด้วยความหวังต่างก็จ้องมองมาที่เขาและรอคำพูดของเขาอย่างตั้งใจ

ในขณะที่ประธานาธิบดีกำลังตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ทันใดนั้นเสียงของเครื่องยนต์ก็ดังมาจากที่สูงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ผู้คนมองขึ้นไปและเห็นเฮลิคอปเตอร์รุ่นใหม่บินเข้ามาใกล้เวทีปราศรัยอย่างช้าๆ

ทหารองครักษ์และทหารติดอาวุธคิดว่าเป็นการโจมตีของผู้ก่อการร้าย พวกเขายกปืนขึ้นเตรียมพร้อมที่จะโจมตี แต่เมื่อพวกเขามองไปที่ประตูเฮลิคอปเตอร์ซึ่งมีภาพเงาสูงโผล่ออกมามันทำให้พวกเขาหยุดเคลื่อนไหวในทันที

กล่าวอีกนัยหนึ่งคือทุกคนที่อยู่ด้านล่างต่างก็ตกตะลึงจนลืมหายใจ พวกเขาพากันจ้องมองไปที่ชายหนุ่มในชุดรบสีดำที่ยืนอยู่ที่ประตู

“ นะ..นายพลไคล์…”

ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้นำตะโกนทันใดนั้น วอชิงตัน ดี.ซี ที่เงียบสงบก็กระหึ่มไปด้วยเสียงคำรามของฝูงชน!

“ วีรบุรุษสงครามของเรากลับมาแล้ว!”

ผู้คนยกแขนขึ้นปาดดวงตาที่เปียกชื้นและส่งเสียงเชียร์ดังสนั่นแพร่กระจายอย่างรวดเร็วและในไม่ช้าทั่วทั้งเมืองวอชิงตันก็เต็มไปด้วยความสุขหลังการกลับมาของวีรบุรุษ

ในเวลานี้สิ่งที่น่าอับอายที่สุดคือเจ้าหน้าที่ระดับสูงบนเวทีปราศรัย พวกเขาทำได้เพียงแค่มองไปที่เฮลิคอปเตอร์ที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ด้วยรอยยิ้มและฟังเสียงปรบมือที่ดังไปทั่วบริเวณอย่างขมขื่น

เฮลิคอปเตอร์หยุดอยู่กลางอากาศในระดับความสูงใกล้เวทีปราศรัย

ไคล์ กระโดดลงจากเฮลิคอปเตอร์ ไปยังเวทีปราศรัยในทันทีที่มาถึง

เขาสวมชุดรบสีดำอันมืดมิดถือดาบยาวอยู่ในมือยืนอยู่บนเวทีปราศรัยอย่างเย็นชา ภายใต้ออร่าของซูเปอร์ฮีโร่เขากลายเป็นตัวเอกที่โดดเด่นที่สุดในทันที ทำให้นักการเมืองระดับสูงและนายพลถูกบดบังรัศมี

ผู้คนหลายคนด้านล่างยังคงปรบมือให้

"นายพลไคล์ ในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว…”

ประธานาธิบดีเอ่ยขึ้นอย่างเป็นมิตร ใครจะรู้ว่า ไคล์ ไม่ได้มองมาที่เขาเลยแม้แต่น้อยและยังคงเดินไปยังสถานที่ที่สมาชิกวุฒิสภาและนายพลยืนอยู่

เมื่อเผชิญหน้ากับเทพเจ้าแห่งการสังหารอย่างใกล้ชิดเหล่านายพลที่ผ่านการต่อสู้มาแล้วหลายครั้งก็มีสีหน้าที่เปลี่ยนไป นับประสาอะไรกับสมาชิกวุฒิสภาที่นั่งอยู่ในเรือนกระจกใบหน้าของพวกเขาซีดเซียวเป็นอย่างมาก

ในหมู่พวกเขา อีวาน ซึ่งยืนอยู่ข้างหลังและสมาชิกวุฒิสภาคนอื่น ๆ อีกคน 2 คนพยายามพยุงร่างกายตัวเองไม่ให้ล้มลงกับพื้นเพราะความกลัว

“ ไคล์...” นายพลเชสเตอร์ ถอนหายใจและเดินไปข้างหน้า

“ นายพลเชสเตอร์ ขออภัยที่มันไม่เป็นไปตามที่คุณต้องการ ผมยังคงกลับมา” ไคล์ หยุดและพูดอย่างเย็นชา

“ ไคล์. ไม่ว่าคุณจะประสบกับอะไรมามันเป็นความผิดของฉันอย่าทำร้ายคนอื่น……..” นายพลเชสเตอร์ ยังพูดไม่ทันจบและ ไคล์ ก็พูดขัดจังหวะอย่างรวดเร็ว “ใช่! คุณพูดถูก....”

ไคล์ หัวเราะเยาะและพูดต่ออีกว่า:“ แต่ที่ผ่านมาคุณแค่สับสน”

นายพลเชสเตอร์ เงียบลงและไม่มีการโต้แย้งใดๆ

เฮลิคอปเตอร์ ยังคงลอยอยู่กลางอากาศ ทันใดนั้นเชือกถูกโยนออกจากห้องโดยสารและ ฟิวรี ก็ไต่เชือกลงมา

หลังจาก ฮาเวิร์ด รู้การกลับมาของ ไคล์ เขาก็แจ้งให้ ฟิวรี ทราบเป็นคนแรก แล้วนำเฮลิคอปเตอร์ไปรับเขา จากนั้นก็เดินทางมาที่นี่พร้อมกับ ไคล์

แน่นอนการทำเช่นนั้นย่อมมีจุดมุ่งหมาย

“ฟิวรี มีใครบ้าง” ไคล์ พูดกับ ฟิวรี ที่เดินมาข้างหลังเขาพร้อมกับจ้องมองสมาชิกวุฒิสภาที่อยู่ข้างหน้า ร่างกายของเหล่าสมาชิกวุฒิสภาเกิดหนาวสั่นอย่างหวาดกลัว พวกเขาไม่รู้ว่าวีรบุรุษสงครามต้องการทำอะไรหลังจากกลับมา

“ นั่น นั่น แล้วก็นั่น” ฟิวรี ก้าวไปข้างหน้าและมองอย่างรวดเร็วจากนั้นก็ชี้ไปที่สมาชิกวุฒิสภา 3 คนรวมถึง อีวาน

สมาชิกวุฒิสภาทั้ง 3 คนที่ถูก ฟิวรี ชี้ต่างก็สั่นสะท้าน ส่วนสมาชิกวุฒิสภาที่เหลือและนายพลยังงุนงงต่อเหตุการณ์ พวกเขาต่างพากันถอยห่างออกไปในระยะปลอดภัย ออกจากทั้ง 3 คนโดยไม่รู้ตัว

“ โอ้” ไคล์ พยักหน้าอย่างเฉยเมยและเดินไปหาสมาชิกทั้ง 3 คน

"นายพลไคล์ คุณจะทำอะไร? อย่าทำอะไรบ้าๆนะ!” อีวาน พยายามระงับความหวาดกลัวและตะโกนถามขึ้น:“ ที่นี่คือจัตุรัสทำเนียบขาวสถานที่อันทรงเกียรติ สมาชิกวุฒิสภาและนายพลที่เป็นตัวแทนของประเทศ มวลชน และสื่อมวลชน ก็อยู่ที่นี่ให้ใส่ใจกับพฤติกรรมอันก้าวร้าวของคุณหน่อย!”

ไคล์ หัวเราะเยาะและเดินไปที่ด้านหน้าของ อีวาน โดยที่ทหารติดอาวุธที่อยู่รอบๆ ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ มือขวาของเขากระแทกเข้าไปที่ท้องน้อยของอีกฝ่าย

'ตูมม! '

ด้วยร่างกายมนุษย์ธรรมดาของ อีวาน เมื่อถูกหมัดอันทรงพลังกระแทกเข้าไปที่ท้องน้อยทำให้ร่างของเขาปลิวละลิ่วออกไปไกล 5 หรือ 6 เมตร ชนเข้ากับผนังสีขาวของอาคารสำนักงาน

ร่างกายของเขาพังยับเยิน บริเวณท้องที่ถูกหมัดเกิดเป็นหลุมร่างครึ่งหนึ่งของเขาทะลุเข้าไปในผนังอาคาร ดวงตายังคงเบิกกว้างโดยไม่เชื่อและไม่คิดเลยว่าเขาจะมาตายง่ายๆแบบนี้

เขาวางแผนไว้อย่างรอบคอบโดยไม่มีจุดอ่อน…แต่อีกฝ่ายกลับรอดชีวิตกลับมาและคิดบัญชีกับเขา…..