ดูเพล็กซ์วิลล่าในใจกลางมหานครนิวยอร์กซึ่งเป็นที่พักของ โทนี่

“ เป็ปเปอร์. ช่วยฉันนำเอาข้อมูลที่เป็นข้อตกลงลับเกี่ยวกับการซื้อขายอาวุธต่างๆของ สตาร์ค มาให้ฉันหน่อย ซึ่งข้อมูลเหล่านั้นน่าจะอยู่ในเมนเฟรมภายในห้องทำงานของ สเตน และนี่คือล็อคชิปเอาไว้เจาะดึงข้อมูลเหล่านั้น”

“ถ้าได้รับข้อมูลจากฉันแล้ว คุณมีแผนจะทำอะไรต่ออย่างงั้นเหรอ?"

“ แน่นอนฉันจะไปตามหาอาวุธของฉันทั้งหมดแล้วทำลายทิ้งซะ!”

“โทนี่ ฉันช่วยคุณได้ทุกอย่างอยู่แล้วล่ะนะ แต่...ฉันจะไม่ช่วยให้คุณกลับไปทำในเรื่องที่เสี่ยงเหมือนเดิมอีก ขอโทษนะ ฉันจะไม่ช่วยคุณ และฉันขอลาออก”

เป็ปเปอร์ ปฏิเสธคำขอของ โทนี่ โดยตรงและเมื่อเธอพูดประโยคสุดท้ายจบเธอก็หันหลังแล้วเดินออกจากประตูล๊อบบี้ชั้น 1 ในทันที

โทนี่ มองตรงไปที่ด้านหลังของ เป็ปเปอร์ และพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจ:“ เป็ปเปอร์! เธอคอยยืนอยู่เคียงข้างฉันมาโดยตลอด ตั้งแต่ตอนที่ฉันหากินบนความพินาศของคนอื่นเขา แต่เมื่อฉันตัดสินใจปกป้องผู้คนที่เจ็บปวดเพราะอาวุธของฉัน เธอกลับต้องการทิ้งฉันไป?”

ประโยคนี้สะเทือนใจ เป็ปเปอร์ เป็นอย่างมากทำให้เธอหยุดและหันกลับมามองตาของ โทนี่ จากนั้นก็กล่าวว่า:“ โทนี่ คุณก็รู้ว่าฉันเต็มใจทำทุกอย่างเพื่อคุณ แต่เรื่องนี้มันอันตรายเกินไป หากฉันช่วยคุณมันก็เท่ากับผลักคุณไปตาย!”

ใบหน้าของ โทนี่ ยังคงสงบเช่นเคย หลังจากเข้าสู่วัย 30 ในตอนนี้เขาดูเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น เขานั่งเงียบ ๆ บนโซฟาหนังและยิ้มแล้วพูดว่า:“ ฉันควรตายไปแล้วถ้าฟ้าเห็นว่าฉันหมดคุณค่า นี่ฉันไม่ได้บ้า แต่ฉันเพิ่งตรัสรู้ถึงสิ่งที่ควรทำ มั่นใจจากก้นบึ้งใหัวใจว่ามันใช่”

เขามองไปที่ เป็ปเปอร์ ด้วยแววตามุ่งมั่นและตั้งใจ

ในตอนนี้จู่ๆ เป็ปเปอร์ ก็เข้าใจว่าเธอไม่สามารถห้ามปรามผู้ชายตรงหน้าได้

เป็ปเปอร์ คร่ำครวญและพูดด้วยความจริงใจ:“ โทนี่. ตั้งแต่คุณได้พบกับพ่อบุญธรรมของคุณ ดูเหมือนว่าคุณจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน”

"พ่อบุญธรรม. เขาทำให้ฉันเข้าใจถึงภารกิจของตัวฉันเอง” โทนี่ พูดอย่างใจเย็นและแน่วแน่ว่า:“ อย่างที่เขาพูด อย่าสนใจคำพูดของคนอื่น ขอแค่เชื่อว่าตัวเราเองทำถูกต้องแค่นั้นก็เพียงพอแล้ว!"

ดูเหมือน เป็ปเปอร์ จะเข้าใจเธอถอนหายใจแล้วก้าวไปข้างหน้าเพื่อหยิบล็อคชิปบนโต๊ะ

ครู่ต่อมารถยนต์ได้ขับออกจากวิลล่าและมุ่งหน้าไปที่อาคารสตาร์ค อินดัสทรีส์

ในขณะเดียวกันรถสปอร์ตหรูก็ขับสวนไปยังทิศทางตรงกันข้ามและมาถึงประตูวิลล่าอย่างเงียบ ๆ

ห้องโถงของวิลล่า

โทนี่ หยิบแก้วน้ำดื่มแล้วยืนขึ้นจากโซฟาและกำลังจะไปที่ชั้นใต้ดิน

ในขณะนี้มือใหญ่ยื่นออกมาจากข้างหลังเขาและใช้เข็มฉีดยาขนาดเล็กฉีดสารบางอย่างเข้าไปที่คอของเขา ใบหน้าของ โทนี่ ซีดเผือดและล้มลงนอนบนโซฟา

แก้วตกลงไปที่พื้นและแตกกระจัดกระจาย

แม้จะมีอาการชาตามร่างกาย แต่ โทนี่ ก็ยังมีสติสัมปชัญญะที่ชัดเจนเขามองเห็นใบหน้าที่ดูคุ้นเคย

“ โทนี่ ฉันไม่คิดเลยว่าแกยังคงห่วงใยฉัน ปล่อยให้ฉันเข้าออกวิลล่าของแกได้อย่างอิสระ”

สเตน เดินมาหา โทนี่ และพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาพลางถือบูสเตอร์ไว้ในมือและเตรียมที่จะถอดแกนพลังงานในอกของ โทนี่ ออก

โทนี่ มองเขาด้วยดวงตาแดงก่ำเผยให้เห็นถึงความไม่เข้าใจและความตกใจ

“ โทนี่. ฉันจะบอกความจริงกับแกเรื่องหนึ่ง ฉันทำงานกับผู้ก่อการร้าย เมื่อฉันสั่งให้พวกมันจัดการกับแก ฉันยังแนะนำให้พวกมันรักษาชีวิตของแกเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้ฆ่าไก่ทองที่จะวางไข่ออกมาเป็นทองคำ...” เมื่อเอ่ยมาถึงตรงนี้ใบหน้าของ สเตน น่าเกลียดขึ้นมันเผยให้เห็นถึงความโกรธน้ำเสียงของเขาเย็นชาและกล่าวว่า“ แต่ตอนนี้พ่อบุญธรรมของแกกำลังผลักไสฉัน เตะฉันออกจาก สตาร์ค อินดัสทรีส์ ทั้งที่ฉันทุ่มเทกับมันมาหลายทศวรรษ!”

“ ช่างเป็นสัญลักษณ์แห่งสันติสุขที่น่ารังเกียจ! คืนนี้ฉันจะฆ่ามันไม่เว้นแม้แต่หมาหรือแมว! แน่นอนว่าฉันต้องขอบใจแกที่สร้างชุดเกราะเหล็กสงครามไว้ให้ฉันเพื่อไปจัดการกับพ่อบุญธรรมของแก!” สเตน กล่าวในเวลาเดียวกันก็ถอดปลั๊กแกนพลังงานที่หน้าอกของ โทนี่

การสูญเสียแกนกลางของพลังงานซึ่งเป็นเหมือนหัวใจของเขาทำให้ใบหน้าของ โทนี่ ซีดลงและน่าเกลียดมากขึ้นและสารพิษที่ถูกฉีดเข้าไปในร่างกายก็เริ่มทำลายอวัยวะภายในหลังจากไม่มีพลังงานต่อต้าน

“ โทนี่. ฉันขอให้แกอย่าได้ห่วง ฉันจะส่งพ่อบุญธรรมของแกไปลงนรกโดยเร็วที่สุดเพื่อให้ไปเป็นเพื่อนร่วมทางของแก” สเตน หัวเราะเบาๆ พร้อมกับตบใบหน้า โทนี่ จากนั้นก็ออกจากวิลล่าไปอย่างรวดเร็ว

เขาต้องการใช้เตาปฏิกรณ์อาร์คนี้เพื่อเริ่มใช้งานชุดเกราะเหล็ก สงครามรุ่นที่ 1 ที่ดัดแปลงจากชุดเกราะเหล็กสงครามของ โทนี่ ที่สร้างในตะวันออกกลาง!

หลังจากที่ สเตน จากไปสักพัก

โทนี่ บนโซฟาไออย่างรุนแรงและอาการอัมพาตชั่วคราวก็บรรเทาลง สารพิษที่ถูกฉีดเข้าไปก่อนหน้านี้ฝังลึกลงไปในอวัยวะภายทำให้สภาพของเขาตอนนี้ทรุดโทรมลงไปเป็นอย่างมาก

“นี่ฉันกำลังจะตาย…” โทนี่ ยิ้มอย่างอ่อนแรงพร้อมกับรู้สึกถึงความเย็นที่ถาโถมเข้ามา

เตาปฏิกรอาร์คก่อนหน้านี้ก็ถูกแย่งชิงไป และเตาปฏิกรอาร์คใหม่เพียงอันเดียวก็ถูกนำไปอีก ในการสร้างเตาปฏิกรอาร์คขึ้นมาใหม่มันต้องใช้เวลาและด้วยสภาพร่างกายของเขาในตอนนี้บอกได้เลยว่ามันสายเกินไป….…

หากไม่มี เตาปฏิกรอาร์ค เขาทำได้แค่เพียงรอความตายเท่านั้น

“ ฉัน....ไม่เต็มใจ”

ห้องโถงในตอนกลางคืนเงียบสงัดร่างกายของ โทนี่ เริ่มหมดเรี่ยวแรงลงเรื่อยๆ เข้าใกล้ความตายไปทุกขณะจิต ดวงตาของเขากระพริบและมีน้ำอุ่นๆไหลออกมา

พ่อฮาเวิร์ด พ่อบุญธรรมไคล์ จาร์วิส และ เป็ปเปอร์…เราคงไม่ได้เจอกันอีก

มันหนาวมากในตอนนี้ โทนี่ หายใจอ่อนแรงและเปลือกตาของเขาก็หนักพอ ๆ กับตะกั่ว

'ตึก! ตึก! ตึก!'

เสียงฝีเท้าดังอย่างแผ่วเบาในห้องโถงที่เงียบสงบ

โทนี่ พยายามลืมตาขึ้นและเห็นภาพเงาร่างสูงสีดำเดินมาหาเขาอย่างช้าๆ

"พ่อบุญธรรม? เป็นคุณใช่ไหม? ไม่ นี่น่าจะเป็นภาพลวงตาก่อนตาย” โทนี่ พึมพำขึ้น

จากนั้นเงาร่างสีดำก็มาด้านหน้าและหยุดนั่งยองๆแล้วถามเขาว่า“ โทนี่ นายยอมแพ้แล้วหรือ?”

“พ่อบุญธรรม ผมไม่มีทางเลือก คุณพูดถูกมีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่สามารถเลือกเส้นทางได้ ผู้อ่อนแอไม่มีสิทธิ์เลือกและผมกำลังจะตาย” โทนี่ ขยับริมฝีปากของเขาอย่างไร้เรี่ยวแรง

“ แน่นอนว่านายยังอ่อนแอ แต่นายมีศักยภาพเพียงพอที่จะเป็นผู้แข็งแกร่ง ก่อนที่นายจะกลายเป็นฮีโร่นายต้องเอาชนะอุปสรรคไปให้ได้เสียก่อน และนายมีพ่อบุญธรรมอยู่ที่นี่ทั้งคนดังนั้นจะมาตายง่ายๆอยู่ที่นี่ได้อย่างไร”

ไคล์ เอ่ยออกมาด้วยความมั่นใจและเต็มไปด้วยความสงบ มือของเขาสอดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทและดึงแกนพลังงานที่ทรุดโทรมออกมา

เมื่อเห็น เตาปฏิกรณ์อาร์คตัวเก่า ใบหน้าของ โทนี่ ก็กลับสู่แสงสว่างที่เต็มไปด้วยความหวังอีกครั้งในทันที และทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง ร่างกายของเขาหลอมรวมด้วยพลังและสมองที่สับสนของเขาก็ปลอดโปร่งขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

“พ่อบุญธรรมเป็นคุณจริงๆเหรอ” โทนี่ มองไปที่ ไคล์ ที่ยังคงนั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา ความรู้สึกของเขาในตอนนี้เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

“ นอกจากฉันแล้วจะเป็นใครไปได้อีก” ไคล์ ยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ไปจัดการไอ้หมอนั่น สั่งสอนมันให้รู้สำนึก!”

“นายคือ ไอรอนแมน! ในอนาคตเรายังต้องเผชิญหน้ากับศัตรูอีกมาก และศัตรูเหล่านั้นมีพลังมากกว่า สเตน หลายพันเท่า!”

วันนี้ ไคล์ ได้จุดประกายความหวังให้กับ โทนี่ อีกครั้ง