ลอร์นา พยุง ไคล์ ที่ถูกพิษและมองไปที่ กัปตันเรโนลต์ ซึ่งมีสีหน้าที่เต็มไปด้วยความโลภและกวาดสายตามองทหารต่างดาวทุกคนที่ถือปืนเลเซอร์ล้อมรอบ จากนั้นก็พูดขึ้นว่า:“ ฉันคิดว่า สหพันธ์กาแลคซี่ จะเป็นพวกที่มีอารยะธรรมอยู่ในระดับสูง แต่ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะดำมืดและสกปรกกว่าโลกของเราเสียอีก”

“นี่ยัยเด็กน้อย แกจะไปรู้อะไร” เรโนลต์ ยิ้มและมองลงไปที่คริสตัลพลังงานในมือ สายตาของเขาเต็มไปด้วยความหลงใหลและคลั่งไคล้ กล่าวด้วยรอยยิ้มว่า“ ไม่ว่ามนุษย์ต่างดาวจะเป็นเผ่าพันธุ์ใดอารยธรรมทางเทคโนโลยีจะพัฒนาไปจนถึงจุดสิ้นสุดแค่ไหน สุดท้ายแล้วสิ่งที่แสวงหาขั้นสูงสุดมันก็คือทรัพยากร! ทรัพยากรคือความอยู่รอด! บางเผ่าพันธุ์เพื่อทรัพยากรแล้วจำเป็นต้องสละบ้านเกิดของตนและก้าวเข้าสู่จักรวาลนอกโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายจากความตาย!”

“สหพันธ์กาแล็คซี่ เป็นระบบดวงดาวที่ยิ่งใหญ่และรุ่งเรืองที่สุด แต่เป็นเพราะเหตุนี้ความต้องการทรัพยากรของเราจึงสูงตามไปด้วยเช่นกัน!”

เรโนลต์ เก็บ ประกายแสงสีฟ้า เข้าไปในกระเป๋าโดยไม่รู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อยจากนั้นก็พูดอีกว่า:“ และเรายังคงเป็นนักล่าระหว่างดวงดาว การปล้นทรัพยากรในอวกาศถือเป็นเรื่องปกติ”

เบื้องหลังของอารยธรรมอันยิ่งใหญ่มันคือความมืดมิดที่ไร้ก้นบึ้ง!

นี่คือสภาพที่เป็นอยู่ของ สหพันธ์กาแลคซี่ และยิ่งอยู่ใกล้ขั้วอารยะมากเท่าไหร่พฤติกรรมของผู้คนก็จะเอนเอียงไปทางยุคโบราณดั้งเดิมมากขึ้นเท่านั้น

ลอร์นา นิ่งเงียบและจินตนาการเกี่ยวกับ สหพันธ์กาแล็กซี่ ที่คาดหวังเอาไหวก่อนหน้าว่าจะมีการอยู่ร่วมกันอย่างสันติของอารยธรรมที่มีวิทยาการขั้นสูงก็แตกสลายกลายเป็นอากาศธาตุไปอย่างสิ้นเชิง

“ จุดจบของวิวัฒนาการไม่ใช่สันติและความสงบสุขอีกต่อไป แต่เป็นการขาดทรัพยากรอย่างร้ายแรงซึ่งถือเป็นเรื่องตลกจริงๆ” ไคล์ ส่ายหน้า

ในใจของเขาก็มีชื่อหนึ่งแวบเข้ามา

ธานอส

“เอาล่ะหยุดพูดเรื่องไร้สาระเอาไว้แค่นี้ จับพวกมัน!” เรโนลต์ โบกมือและทหารต่างดาวหลายนายก็ก้าวไปข้างหน้าทันที

'ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!'

ในเวลานี้ภายนอกห้องรับรองผ่านประตูเหล็กหนา มีเสียงระเบิดที่รุนแรงและทรงพลังดังขึ้น! บนยานอวกาศระหว่างดวงดาวก็เริ่มมีสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น!

“เกิดอะไรขึ้น” สีหน้าของ เรโนลต์ เปลี่ยนไปเล็กน้อยและเห็นได้ชัดว่ามีใครบางคนกำลังต่อสู้กันอยู่ที่หน้าประตู

ไคล์ หัวเราะและเริ่มพูด:“ กัปตันนายคิดเหรอว่าผู้คุ้มกันหุ่นเหล็กของฉัน จะถูกคนของนายจัดการได้ง่ายๆ?”

ลอร์นา ก็หัวเราะเช่นกัน มนุษย์ต่างดาวเหล่านี้ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับ โทนี่ ซึ่งวิศวกรที่มีพรสวรรค์และเป็นที่ยอมรับของโลกว่าเขาคือ ไอรอนแมน!

“ไอ้พวกสารเลว! ไม่จำเป็นต้องจับกุม ฆ่าพวกมันให้หมด!”

เรโนลต์ ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วและสั่งการในทันที

ทหารต่างดาวกว่า 20 โหลยกปืนเลเซอร์ขึ้นและหลังจากเล็งไกปืนอย่างรวดเร็วลำแสงเลเซอร์สีขาวก็พุ่งเข้าหา ไคล์ และ ลอร์นา

“มาเลย”

ทันใดนั้น ไคล์ ก็ดึงแขนของ ลอร์นา และปล่อยให้เธอเข้ามาในอ้อมแขนของเขา ส่วนอาการถูกพิษก่อนหน้านี้หายไปอย่างไร้ร่องรอย

ครื่น'

ในชั่วพริบตาพลังงานสีขาวแดงที่สีตัดกันอย่างเห็นได้ชัดได้ถูกเทออกมาจากร่างกายของ ไคล์ และได้ล้อมรอบตัวเขาและตัวของ ลอร์นา เอาไว้

เลเซอร์สีขาวจำนวนมากมายราวกับห่าฝนชนเข้ากับพลังงานลึกลับที่ครอบคลุมร่างกายของ ไคล์ และ ลอร์นา และไม่มีแนวโน้มที่จะทำลายมันลงได้ ในทางตรงกันข้ามมันเป็นลำแสงเลเซอร์เองที่ถูกทำลายลงอย่างน่าเหลือเชื่อ!

“ เป็นไปได้ยังไง!”

ดวงตาที่หวาดกลัวของ เรโนลต์ เบิกกว้างมันยากที่จะเข้าใจว่ามนุษย์ทำแบบนี้ได้อย่างไร

เหล่าทหารต่างดาวก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกันแต่ก็ยังคงยิงลำแสงเลเซอร์ต่อไปอย่างต่อเนื่อง

ร่างกายของ ไคล์ เริ่มสั่นขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากใช้พลังฟิวชั่นที่ยังไม่เสถียรและตระหนักได้ว่าไม่สามารถใช้พลังนี้ป้องกันได้นานเกินไป ดังนั้นเขาจึงควบแน่นพลังฟิวชั่นไว้ที่ฝ่ามือแล้วโบกสบัดออกไป

'ตูมมม!'

ทันใดนั้นคลื่นแสงที่ปั่นป่วนได้โหมกระหน่ำไปทั่วทั้งบริเวณ

เรโนลต์ หันหลังหนี แต่ไปได้เพียงไม่กี่ก้าวเขาก็รู้สึกได้ว่าหลังของเขาโดนกระแทกอย่างรุนแรง จนร่างกายของเขาปลิวกระเด็นกระดอนไปที่พื้นเหมือนกับทหารต่างดาวคนอื่น ๆ ที่อยู่รอบๆตัว

ทหารต่างดาวกลุ่มหนึ่งกระแทกเข้ากับผนังด้านในของยานอวกาศและอาวุธปืนก็กระจัดกระจายไปทั่วสถานที่ ฉากนี้ค่อนข้างน่าตื่นตาตื่นใจและอธิบายไม่ถูก

ไคล์ วางมือลงและพลังฟิวชั่นที่รุนแรงยังคงไหลเวียนอยู่บนร่างกายทำให้เขาดูเหมือนตัวละครในเกมส์ที่สะสมบัพเอาไว้เป็นจำนวนมาก

“ เจ้านาย คุณทำรุนแรงเกินไป” ลอร์นา ยังคงซบอยู่บนหน้าอกของ ไคล์ อัตราการเต้นของหัวใจก็เร็วขึ้น ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยสีที่น่าหลงใหลและริมฝีปากเปิดขึ้นเล็กน้อยพร้อมกับพูดคำพูดที่ทำให้คนที่ได้ฟังเข้าใจผิด

จริงๆแล้วผลลัพธ์นี้เกินความคาดหมายของ ไคล์ เขากวาดสายตามองทหารต่างดาวที่ล้มอยู่บนพื้นและเห็นได้ชัดว่าพลังฟิวชั่นได้ทำร้ายพวกเขาผ่านชุดป้องกัน

ในที่สุด ไคล์ ก็เข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วว่าทำไม โทนี่ ถึงไม่อยากฝึกซ้อมกับเขาอีกต่อไป

“อย่ามัวแต่นอน ลุกขึ้นฆ่ามันเร็วๆ!” เรโนลต์ พยายามดิ้นรนจากมุมกำแพงและเช็ดเลือดสีเขียวออกจากมุมปากจากนั้นก็ดึงด้ามจับสีดำออกจากเอวและกดปุ่มกลายเป็นดาบเลเซอร์

เมื่อเหล่าทหารต่างดาวหลายคนได้ยินคำสั่งก็พากันลุกขึ้นและหยิบปืนเลเซอร์หรือหยิบดาบเลเซอร์ออกมาเผชิญหน้ากับ ไคล์ และ ลอร์นา

“ ชีวิตเป็นสิ่งที่สวยงามและน่าหวงแหน” ไคล์ กระพริบตาเล็กน้อย ด้วยการโจมตีของเขาหากเป็นมนุษย์ น่ากลัวว่าต้องนอนอยู่บนเตียงเป็นเวลาหนึ่งหรือสองเดือน

ไคล์ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งทันใดนั้นก็ดึงการ์ดไบโอออกมาแล้วแตะไปที่หลังของ ลอร์นา “เวนอม คุ้มครอง ลอร์นา ให้ฉันด้วย”

"รับทราบครับ!"

เวนอม ออกมาจากการ์ดและกลายเป็นของเหลวเส้นสีดำ เข้ายึดติดด้านหลังของ ลอร์นา และครอบคลุมแขนขาและศีรษะอย่างรวดเร็ว

“ ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้น”

ลอร์นา ขดริมฝีปากบ่นพึมพำ แม้ว่าความสามารถในการกลายพันธุ์ของเธอนั้นแข็งแกร่ง แต่ร่างกายมนุษย์ยังคงเป็นจุดอ่อน และลำแสงเลเซอร์ สามารถทำให้ร่างกายของเธอได้รับบาดเจ็บได้

เพียงแค่พริบตา ลอร์นา กลายเป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างสูงเพรียวสีดำซึ่งตรงกันข้ามกับ ไคล์ ที่มีออร่าของพลังฟิวชั่นครอบคลุมร่างกาย ซึ่งทั้ง 2 คนได้ปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวและอันตรายเป็นอย่างมากออกมา

"ฟุบ!"

ไคล์ และ ลอร์นา กลายเป็นลำแสงระยิบระยับ และลำแสงสีดำพุ่งทะยานเข้าหากลุ่มทหารต่างดาวที่เต็มไปด้วยสีหน้าหวาดกลัวราวกับหมาป่าเข้าไปในฝูงแกะ

เรโนลต์ ถอยไปพิงผนังและมองไปที่การสังหารอยู่ด้านเดียว เขาเปิดเครื่องมือสื่อสารโฮโลแกรมที่ข้อมือของเขาด้วยความหวาดกลัว“ กรีนพีค! มาที่ห้องรับรองเพื่อสนับสนุนโดยด่วน!”

การสื่อสารได้รับการเชื่อมต่ออย่างรวดเร็วและหน้าปัดสีเขียวได้ปรากฏใบหน้าสีเขียวอยู่บนจอแสดงผล ในตอนนี้จะเห็นได้ว่าที่ด้านหลังของเขากำลังถูกหุ่นเหล็กสีแดงทองไล่ล่าและต้องคอยหลบเลเซอร์ที่ยิงเข้ามาอยู่ตลอดเวลาและเมื่อเขาเห็น เรโนลต์ ติดต่อเข้ามาเขาก็กรีดร้องขึ้นว่า“ กัปตันฉันเองก็ต้องการการสนับสนุนมาที่นี่ด้วยเช่นกัน!”