ตอนที่ 163 ร่ำรวยจนน่าตกตะลึง!

ใบหน้าของ ไคล์ สงบลงหลังจากได้รับบัตรเครดิต 10,020,000 ซาคาร์ จากผู้จัดการเอเลี่ยน จากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องรับรอง

และบังเอิญในตอนนี้ ไวท์เวฟ ได้เดินออกมาจากห้องรับรองด้วยหัวใจสีทองและย่องไปหา ไคล์ พร้อมกับโบกมือเรียกเบาๆ :“ คุณไคล์!”

ไวท์เวฟ เดินเข้าหา ไคล์ พร้อมกับดึงกางเกงของเขาแล้วกระซิบพูดว่า“ รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ”

"หืม?" ไคล์ ประหลาดใจแล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ และทันใดนั้นก็ชัดเจน

ในบริเวณรอล็อบบี้ของสำนักงานแลกเปลี่ยนมีเอเลี่ยนหลายคนนั่งมองดูพวกเขา รวมถึง ตาโต ที่ก่อนหน้านี้ได้แอบติดตามพวกเขาในเมืองชั้นนอก

ไคล์ ถาม ไวท์เวฟ หลังออกจากสำนักงานแลกเปลี่ยน “นายไม่ได้บอกเหรอว่าเมืองนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ปล้นชิง?”

“ ใช่ไม่อนุญาตให้ปล้น. แต่เจ้าตาโตนั่นในตอนนี้มันได้ร่วมทีมกับเหล่าอาชญากร บางคนมีพรสวรรค์ในการฉกชิงได้อย่างแนบเนียน ถ้ามันล็อคเป้าหมายเอาไว้แล้วแม้แต่ในเมืองมันก็สามารถปล้นชิงได้” ไวท์เวฟ ระมัดระวังอย่างยิ่งและดวงตาของเขาเป็นสีเขียวในเวลากลางคืนและเข้าสู่สภาวะตื่นตัว

เขาไม่ได้ขายปืนเลเซอร์แรงดันสูง เขายังเก็บมันไว้เพื่อเป็นอาวุธในการป้องกันตัว

“ถ้าอย่างงั้นเราก็เข้าไปอยู่ในเมืองชั้นในกัน” ไคล์ เอ่ยขึ้นบ้าง

“ค่าโรงแรมที่พักในตัวเมืองชั้นในแพงหูฉี่ ฉันเคยบอกคุณไปแล้ว….” ไวท์เวฟ หดคอจับกระเป๋าของตัวเองอย่างอ่อนแรงแล้วพูดว่า“อย่าบอกนะว่าคุณจะใช้เงินของฉัน”

“ กองขยะของคุณขายได้เท่าไร” ไคล์ ถามอย่างสงสัย

ไวท์เวฟ เอ่ยเสียงต่ำอย่างพึงพอใจ:“ฉันได้แลกเปลี่ยนสิ่งของมากมายและได้รับเงินมามากกว่า 70,000 ซาคาร์”

พวกผู้เก็บขยะได้เสี่ยงชีวิตออกไปในป่าขยะ โดยเฉลี่ยแล้วรายได้ต่อคนไม่ถึง 10,000 ซาคาร์ ด้วยซ้ำ การที่เขาได้รับมามากกว่า 70,000 ซาคาร์เท่ากับได้รับโชคที่ตกลงมาจากท้องฟ้าแล้ว

ไคล์ นิ่งเงียบ ตอนนี้เขามีเงินอยู่ในตัว 10 ล้านซาคาร์และก่อนที่จะออกจากโลกนี้เขาถือ ประกายแสงสีฟ้า ของ ฮาเวิร์ด ออกมาด้วย 3 ชิ้น ซึ่งก็เท่ากับ

30 ล้าน……

เมื่อเห็นโรงแรมระดับไฮเอนด์ใกล้อาคารกลางริมถนน ไคล์ ก็ไม่คิดมากและมือซ้ายก็จับ ไวท์เวฟ เดินเข้าไปใกล้ ๆ

"คุณไคล์ คุณจะทำอะไร! ไม่นะอย่าเข้าไป ไม่ไม่!” ไวท์เวฟ พยายามดิ้นรนขัดขืนอยู่ตลอดเวลาแต่ภายใต้มือของ ไคล์ เขาจะหลุดรอดได้เหรอ? ดังนั้นเขาจึงถูก ไคล์ ลาก เข้าประตูโรงแรมไป

“ ท่านสุภาพบุรุษทั้งสองท่าน ต้องการเปิดห้องพักรึไม่…” พนักงานต้อนรับที่เป็นเอเลี่ยนคอยาว มองไปที่ ไคล์ และ ไวท์เวฟ ที่ถูกลากเข้ามาด้วยความสงสัย

“ เปิดห้องชุด 2 ห้อง” ไคล์ พูดอย่างใจเย็น

เมื่อได้ยินคำพูดของ ไคล์ ไวท์เวฟ ก็ตัวสั่นและพูดด้วยความเจ็บปวด:“ ไม่! ฉันเป็นเพียงสัตว์เลี้ยงเปิดห้องเดี่ยวก็พอ!”

พนักงานต้อนรับตอบด้วยความเคารพว่า“ ระยะเวลาการเช่า 1 สัปดาห์ ห้องชุดคู่จะมีราคาอยู่ที่ 50,000 ซาคาร์ ถ้าหากเป็นห้องชุดเดี่ยวจะมีราคา 30,000 ซาคาร์ ถ้าท่านเลือกห้องเดี่ยวก็จะประหยัดเงินในกระเป๋าของท่านลูกค้า 20,000 ซาคาร์ ซึ่งถือว่าเป็นราคาที่ยุติธรรม”

“ยุติธรรมกับผีนะสิ!” ไวท์เวฟ สบถอยู่ในใจ

ไคล์ สงบนิ่งมากเขาพยักหน้าและพูดว่า“ห้องชุดคู่”

"มันจบแล้ว." ไวท์เวฟ หมดหวังและกอดกระเป๋าของตัวเองอย่างแน่นหนา

ไคล์ เผยรอยยิ้มพร้อมกับดึงบัตรเครดิตในกระเป๋าของเขาออกมาจ่ายค่าเช่าห้อง เสียงของการจ่ายเงินสำเร็จ ทำให้ ไวท์เวฟ ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

หลังจากได้รับการ์ดห้องแล้ว ไคล์ ก็ขึ้นลิฟต์และขึ้นไปชั้นบนพร้อมกับ ไวท์เวฟ ที่ร่างกายยังคงแข็งทื่อไม่เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้น

นอกทางเข้าโรงแรม เอเลี่ยนตาโต ที่ดูดุร้ายกำลังเฝ้าดูคนทั้ง 2 ที่อยู่ในโรงแรมชั้นในของเมืองอย่างโกรธแค้น

เดิมทีเขาวางแผนที่จะจัดการกับ ไคล์ และ ไวท์เวฟ ในพื้นที่ที่คุ้นเคยของเมืองชั้นนอก แต่คาดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะพักอยู่ในตัวเมืองชั้นในจริงๆ

“วันนี้รายได้ของพวกมันคงได้เยอะแน่ๆถึงกับมาเช่าโรงแรมในเมืองชั้นในได้ - ฮึ่ม นั่นควรจะเป็นเงินของฉัน!”ตาโต กัดฟันด้วยความโกรธ

เมืองชั้นในอยู่ใกล้กับที่พำนักของ แกรนมาสเตอร์ รวมทั้งหน่วยรักษาความปลอดภัยที่มีอย่างหนาแน่น หากพวกเขากล้าที่จะทำอะไรในเมืองชั้นในพวกเขาจะถูกส่งไปยังสนามต่อสู้สถานที่ที่ไม่ต่างจากขุมนรก

ตาโต ถอนหายใจออกมาอย่างช่วยไม่ได้เขาทำได้เพียงเดินออกจากถนนหน้าโรงแรม

เขาไม่ได้สังเกตุเลยว่าที่หน้าต่างชั้น 5 ของโรงแรมมีดวงตาที่เย็นชากำลังจ้องมองมาอยู่

บนชั้น 5 ของโรงแรมในห้องโถงหลักของห้องสวีทที่มีเตียงใหญ่

"คุณไคล์ ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะรวยถึงเพียงนี้” ไวท์เวฟ ยังคงตกอยู่ในความฝันเขานั่งอยู่บนผ้าห่มนุ่มๆบนที่นอนและดวงตาของเขาก็มองไปที่ ไคล์ ที่ยืนอยู่ข้างหน้าต่างอย่างสดใส

“พรุ่งนี้นายต้องเป็นไกด์นำเที่ยวพาฉันไปทำความเข้าใจเกี่ยวกับ ดาวซาคาร์ ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น” ไคล์ พูดอย่างเย็นชาจากนั้นก็เดินกลับไปที่ห้องของเขา

“ ผู้ชายคนนี้มาจากไหนกันแน่? เขามีทั้งความแข็งแกร่ง ความใจกว้างและที่สำคัญ ... เย็นชา” ไวท์เวฟ อดไม่ได้ที่จะพึมพำออกมา

ในห้องที่กว้างขวาง ไคล์ โยนกระเป๋าเป้ไปที่เตียงแล้วถอดชุดเสื้อผ้าออกจากนั้นดึงการ์ดไอเท็มออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นของจริง

ในพริบตาชุดรบสีดำที่ผลิตในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พร้อมกับชุดกัปตันอเมริกาก็ถูกกางออกมาและวางไว้บนเตียง

“ เพื่อนเก่าไม่ได้เจอกันนานเลยนะ” ไคล์ พูดพร้อมกับถอนหายใจออกมาเล็กน้อยเนื่องจากทุกครั้งมี เวนอม คอยเปลี่ยนเป็นชุดรบให้ ดังนั้นชุดรบที่สร้างขึ้นโดย ฮาเวิร์ด จึงเก็บไว้อย่างเงียบๆในพื้นที่มิติการ์ด วันนี้เขาไม่คิดเลยว่าจะได้กลับมาใช้มัน

เขาหยิบชุดรบขึ้นมาสวมใส่ซึ่งยังคงพอดีกับรูปร่างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ

“เหมือนขาดอะไรไป ไคล์ แตะคางครุ่นคิดจากนั้นก็ดึงการ์ดไอเทมออกมาแล้วเปลี่ยนเป็นของจริงทันใดนั้นหน้ากากเสือดำก็ปรากฏขึ้นในมือของเขา

นี่คือหน้ากากเสือดำที่สร้างจากแร่ไวเบรเนี่ยม ซึ่ง ทีชาก้า เป็นผู้มอบมันให้เขา

ชุดรบแบล็คแพนเทอร์ ซึ่งเป็นหนึ่งในมรดกราชวงศ์ของ วากานด้า แต่ ทีชาก้า กลับมอบหน้ากากที่เป็นชิ้นส่วนที่สำคัญมาให้เขา ความบ้าคลั่งนี้ช่างเป็นการดูหมิ่นบรรพบุรุษเป็นอย่างมากแต่ ทีชาก้า ก็ยังคงยืนยันที่จะมอบให้

เดิมที ไคล์ ใช้มันเป็นของสะสมแต่ตอนจำเป็นต้องนำมันมาใช้ร่วมกับชุดรบเก่า

หน้ากากโทนสีดำเข้มบวกกับชุดรบสีดำทำให้ขับเน้นสไตล์ป่าเถื่อน

ไคล์ เปิดหน้าต่างห้องแล้วปีนออกไปอย่างช้าๆ

“เริ่มเปิดใช้ปกปิดซ่อนเร้น! และ ปีนผนัง!”

ไคล์ เปิดการใช้งานความสามารถอยู่ภายในใจจากนั้นก็ยืนอยู่บนผนังด้านนอกอาคารสูงของโรงแรมแล้ววิ่งขึ้นไปถึงราวบันไดด้านบนอย่างรวดเร็ว เขาหยุดหมุนตัวและยืนตัวตรงมองลงไปที่ถนนสายหลักอันตระการตาของนครซาคาร์

ราวกับหมาป่าเดียวดายที่กำลังมองหาเหยื่อในความมืด