ดาวแซนดาร์เข้าสู่ช่วงรัตติกาล

บนท้องฟ้ายามค่ำคืนมีพระจันทร์เสี้ยวเปล่งแสงอ่อนๆออกมา เมืองแซนดาร์ที่พลุกพล่านเต็มไปด้วยผู้คนบนท้องถนนที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ

นี่คือยามค่ำคืนของดวงดาวที่สร้างขึ้นจากอารยธรรมเทคโนโลยีของ สหพันธ์กาแลคซี่

เมื่อเอเลี่ยนสปีชีส์แปลก ๆ เริ่มออกหากินในเวลากลางคืน กองกำลังแซนดาร์ จะมุ่งเน้นไปที่การป้องกันนอกโลกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ยานพาหนะโฉบเฉี่ยวแล่นจากชานเมืองเข้าสู่เมืองแซนดาร์ หลังจากผ่านการตรวจสอบด้านความปลอดภัยหลายด่านในที่สุดก็มาถึงสถานที่ที่ห่างไกลมากขึ้น เอเลี่ยนบาร์.

“ถึงแล้วครับ” คนขับรถลอยได้ลงจากรถและเปิดประตูด้วยความสุภาพ เขาก้มหน้าลงและเอ่ยออกมาอย่างนอบน้อม

หลังจากนั้น ชายหนุ่มผมสีดำร่างบางก็เดินออกมาจากเบาะหลัง พร้อมกับพยักหน้าให้กับคนขับเอเลี่ยนร่างแคระแล้วหยิบธนบัตรกาแล็คซี่ให้ คนขับต่างดาวรีบรับแล้วยิ้มขอบคุณ

เมื่อคนขับรถต่างดาวขับรถลอยออกไป

ชายหนุ่มผมสีดำมองขึ้นไปที่แผ่นป้ายบาร์แล้วเอื้อมมือไปกดกริ่งข้างประตูที่ปิดอยู่ จากนั้นกล้องที่มุมตึกก็มีแสงไฟสีแดงกะพริบส่องไปที่ ใบหน้าชายหนุ่ม .

“ สำหรับบุคคลภายนอกโปรดรายงานตัวตนและวัตถุประสงค์ของคุณ” เสียงแหบแห้งดังขึ้น

ชายหนุ่มผมดำขมวดคิ้วเล็กน้อยและไม่ได้เคลื่อนไหวอะไรเพิ่มเติมเขายกนิ้ว 2 นิ้วขึ้นจากนั้นลำแสงหลากสีก็ถูกยิงไปที่กล้อง

ในอาณาจักรแซนดาร์ตอนนี้ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรใช้แสดงตัวตนได้ดีไปกว่าพลังฟิวชั่น

'ตูม! '

กล้องระเบิดจนเกิดเปลวไฟสาดกระจายเหลือเพียงร่องรอยการเผาไหม้เท่านั้นที่ยังอยู่ที่นั่น

'แกร๊ก!'

ในเวลาเดียวกันทันใดนั้นประตูอิเล็กทรอนิกส์ที่ปิดอยู่ก็เปิดออกและชายหนุ่มผมดำก็ไม่ลังเลที่จะเดินตรงเข้าไปหลังจากผ่านธรณีประตู ประตูอิเล็กทรอนิกส์หนาก็ปิดลงโดยอัตโนมัติ

แต่เดิมภายในมืดมิด เมื่อชายหนุ่มเดินเข้ามาไฟที่เพดานและผนังก็สว่างขึ้นเผยให้เห็นห้องเต้นรำ โต๊ะรับแขก เคาน์เตอร์ บาร์เทนเดอร์ ฯลฯ มีทุกอย่างที่บาร์ควรจะมี ด้านในมีชายวัยกลางคนผิวขาวสวมชุดสูทนั่งอยู่ตรงบาร์คนเดียวพร้อมกับถือเครื่องดื่มหลากสีไว้ในมือ

“ คุณคือ คนกลาง ของดาวแซนดาร์”

ชายหนุ่มมองไปที่ ชายวัยกลางคนในห้องและเดินเข้าไปหา ในขณะเดียวกัน เวนอม ที่แฝงตัวอยู่บนร่างกายของเขาก็ยกเลิกการปลอมตัว ผมสีดำเปลี่ยนเป็นสีเงิน รูม่านตาก็กลายเป็นสีทองและร่างกายก็กลับคืนสู่สภาพที่แท้จริง.

“ใช่ ฉันชื่อ อัลเบิร์ต เป็นหนึ่งใน คนกลาง ของดาวแซนดาร์และถือว่าเป็นคนกลางที่ดีที่สุดในสหพันธ์กาแล็คซี่ เมื่อรวมตัวฉันด้วยแล้วมีคนกลางใต้ดินอยู่ที่นี่มากกว่า 5 คน”

อัลเบิร์ต ยิ้มและมองไปที่ ไคล์ ที่กำลังเดินเข้ามาหาเขา เขากล่าวว่า:“ ฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะกล้ามาที่นี่ซึ่งเป็นเมืองหลังของดาวแซนดาร์เพียงคนเดียว แต่คุณก็น่าทึ่งเช่นกันที่สามารถหนีรอดจากการตามล่าของกองกำลังของดาวแซนดาร์”

“ เรียกฉันว่า ไคล์” ไคล์ นั่งลงบนเก้าอี้อย่างสบาย ๆ แล้วหยิบแก้วไวน์ที่ อัลเบิร์ต เทให้ขึ้นมาจิบอย่างกระหายเล็กน้อยแล้วกล่าวชมว่า“ ไวน์ของคุณรสชาติไม่เลว”

“ที่นี่ไม่ได้มีดีแค่ไวน์”อัลเบิร์ต กล่าวต่อว่า:“คุณไคล์ คุณน่าจะเพิ่งมาถึง สหพันธ์กาแล็คซี่ และได้พบกับนักล่าดวงดาว เรโนลต์ น่าเสียดายที่พวกเขาได้ปล้นคนผิดทั้งที่มีประสบการณ์โลดแล่นอยู่ในกาแล็กซี่มานานหลาย 10 ปี

ไคล์ พูดอย่างสงบว่า:“ คุณรู้ได้อย่างไร? หรือว่า กรีนพีค บอกคุณ?”

“ สิ่งต่างๆที่เกิดขึ้น ต้องบอกว่าฉันมีวิธีที่จะได้รับข้อมูลมา”

อัลเบิร์ต ยักไหล่แล้วบอกว่า“ กลุ่มนักล่าดวงดาว เรโนลต์ ชอบเลือกเหยื่อที่มาใหม่ และ คุณไคล์ ก็เพิ่งปรากฏตัวที่ชายขอบของสหพันธ์กาแลคซี่ และฉันก็มีชื่อเสียงด้านการสืบหาข้อมูลของผู้มาใหม่ ดังนั้นฉันจึงคิดว่าคุณเป็นผู้มาใหม่ที่เพิ่งเข้ามาในสหพันธ์กาแลคซี่”

“อ่อ..” ไคล์ ยิ้มจาง ๆ พร้อมกับพยักหน้า

อัลเบิร์ต รินไวน์ให้ ไคล์ อีกแก้วแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยว่า:“ คุณ ไคล์ ไม่ต้องแปลกใจ ฉันไม่ได้ตรวจสอบคุณโดยเฉพาะ คุณแสดงความสามารถของคุณเมื่อตอนเที่ยงและฉันก็ต้องการแสดงข้อมูลของฉันแค่นั้นเอง”

ไคล์ พยักหน้าแต่รูม่านตาเป็นประกายแวววาวหากบอกว่าอีกฝ่ายไม่ได้แอบสืบข่าวเกี่ยวกับพลังฟิวชั่น เขาไม่มีทางเชื่อ

แต่ถึงจะบอกให้อีกฝ่ายรู้ก็ไม่เป็นไร ท้ายที่สุดแล้วการกำเนิดของพลังฟิวชั่นแม้แต่ ไคล์ เองก็ยังไม่ชัดเจน

ไคล์ ไม่ต้องการเสียเวลาเขามองไปที่ อัลเบิร์ต และพูดออกมาตามตรง:“ ฉันอยากรู้ที่อยู่ของคนไม่กี่คน”

“ต้องการหาที่อยู่ของคน?” อัลเบิร์ต ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและตอบกลับอย่างรวดเร็ว:“ คุณต้องการหาใคร?”

“พวกเขาเหล่านี้”

ไคล์ เอ่ยขึ้นพร้อมกับยกมือซ้าย จากนั้นนาฬิกาอิเล็กทรอนิกส์ที่ข้อมือก็ได้ฉายภาพ 3 มิติ ออกมา

ภาพของ ฮาเวิร์ด โรแกน และ ลูซี่ ปรากฏเป็นภาพ 3 มิติ

ไคล์ มองไปที่ภาพ 3 มิติ ซึ่งเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยทั้ง 3 มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอยู่ภายในใจของเขา

เพื่อนและคนรักไม่ได้เจอกันมาหลายทศวรรษนับตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่ 2

ไม่ว่าในกรณีใดก็ตามเขาต้องนำพวกมันกลับสู่โลกอย่างปลอดภัย นี่เป็นหนึ่งในความปรารถนาอันยาวนานของ ไคล์

อัลเบิร์ต มองไปที่ภาพ 3 มิติ อย่างระมัดระวังสายตาของเขาหยุดที่ ฮาเวิร์ด แล้วแตะคางครุ่นคิดจากนั้นก็ถามว่า: "เป็นพวกเขาเหล่านี้เหรอ?"

"ใช่!" ไคล์ พยักหน้าจากนั้นก็พูดว่า:“ คุณรู้ไหมว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน”

“เอ่อ…” อัลเบิร์ต เอื้อมมือออกและชี้ไปที่ ฮาเวิร์ด บนหน้าจอ “ ฉันรู้ว่ามีใครบางคนเคยเห็นคนๆนี้ ฉันได้ยินมาว่าคนๆนี้เก่งในด้านการซ่อมแซมยานอวกาศและเขาก็มาจากโลก”

"คนที่เคยเห็นเป็นใคร?"

ไคล์ อดไม่ได้ที่จะถามเมื่อได้ยินคำพูดนี้เขาดึงประกายแสงสีฟ้าออกจากกระเป๋าและวางไว้บนโต๊ะจากนั้นก็พูดว่า “ ฉันใช้สิ่งนี้เพื่อซื้อข้อมูลทั้งหมดที่คุณรู้เกี่ยวกับ ฮาเวิร์ด!”

“นี่มันดีมาก” อัลเบิร์ต ยิ้มและจับประกายแสงสีฟ้าขึ้นมาไว้ที่มือเผยให้เห็นใบหน้าที่ละโมบของพ่อค้า เขามองไปที่มันแล้วพูดว่า“ คริสตัลพลังงาน…มีเลือดติดอยู่บนนั้นได้อย่างไร?”

“ มั่นใจได้นี่เป็นของของฉัน แต่ เรโนลต์ นักล่าดวงดาวต้องการครอบครองมัน...” ไคล์ กล่าวอย่างเย็นชา

อัลเบิร์ต สูดลมหายใจเข้าลึกๆและไม่กล้าพูดอะไรไปมากกว่านี้:“ ตกลง! ชายคนนั้นมีชื่อว่า ปีเตอร์ ซึ่งเรียกตัวเองว่า สตาร์ลอร์ด เป็นนักล่าดวงดาว! ครั้งหนึ่งเขาเคยเห็นชายที่ชื่อ ฮาเวิร์ด บนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง”